Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Roweentje89 schreef:Ik hoor dus overal de termijn 6 maanden. Maar ik denk eigenlijk dat er niet eens een termijn aan vast zit. Op het moment dat iemand anders de volledige onderhoudskosten van een paard overneemt, wordt die dacht ik meteen gezien als eigenaar. Tenzij er een contractje is met bijvoorbeeld een bijrijder die mee betaald of iets dergelijks. Daarom dat het zo belangrijk is om altijd zo een bepaalde overeenkomsten of diensten onder contract te laten zetten.
Roweentje89 schreef:Ik hoor dus overal de termijn 6 maanden. Maar ik denk eigenlijk dat er niet eens een termijn aan vast zit. Op het moment dat iemand anders de volledige onderhoudskosten van een paard overneemt, wordt die dacht ik meteen gezien als eigenaar. Tenzij er een contractje is met bijvoorbeeld een bijrijder die mee betaald of iets dergelijks. Daarom dat het zo belangrijk is om altijd zo een bepaalde overeenkomsten of diensten onder contract te laten zetten.
bulck schreef:Tja het blijft gewoon van deze kant maar 1 versie van het verhaal.
En ik vind het ergens grappig om te zien hoe mensen op basis van deze info zo opgaan in dit verhaal.
Even over de dieren. Zijn deze echt volledig en enkel van TS? Want het is niet omdat TS paardrijdt, dat daarom het paard dat ook is (los van de emotionele band uiteraard)
Maar als het paard effectief gratis bij zijn familie gestald zou staan, is de eerder gestelde opmerking ivm (gedeelde) eigendom nog niet eens zo gek (tenzij er natuurlijk iets op papier staat). Of zoals ik eerder stelde. Als die ouders dan toch zo onvoorspelbaar zijn, waarom zet je er dan uberhaupt je eigen paard? ( roept bij mij vraagtekens op in de zin, dat wanneer alles goed ging er toch handig gebruik van werd gemaakt, maar nu het anders uitdraait deze mensen plots ook negatief belicht worden)
Naar mijn gevoel is dit een beetje een te zwart-wit verhaal. En zonder de twee kanten te horen blijft het maar stemmingmakerij en wat speculeren.
Mensen gaan nu eenmaal uit elkaar. (bij de ene zal dat al gemakkelijker gaan dan bij de andere uiteraard)
En juist met mensen die een psychische stoornis hebben zou ik zeker niet voor dat verrassingseffect gaan. (hoewel ook dat voor ons als lezer enkel maar aan te nemen is)
Ik wens TS veel sterkte. Maar ik zou haar toch aanraden om gewoon rationeel te blijven. Wat is van jou, wat van hem en wat is gezamelijk? Desnoods even je advocaat(of een ander juridisch onderlegd persoon) contacteren.
Amandavd schreef:bulck schreef:Tja het blijft gewoon van deze kant maar 1 versie van het verhaal.
En ik vind het ergens grappig om te zien hoe mensen op basis van deze info zo opgaan in dit verhaal.
Even over de dieren. Zijn deze echt volledig en enkel van TS? Want het is niet omdat TS paardrijdt, dat daarom het paard dat ook is (los van de emotionele band uiteraard)
Maar als het paard effectief gratis bij zijn familie gestald zou staan, is de eerder gestelde opmerking ivm (gedeelde) eigendom nog niet eens zo gek (tenzij er natuurlijk iets op papier staat). Of zoals ik eerder stelde. Als die ouders dan toch zo onvoorspelbaar zijn, waarom zet je er dan uberhaupt je eigen paard? ( roept bij mij vraagtekens op in de zin, dat wanneer alles goed ging er toch handig gebruik van werd gemaakt, maar nu het anders uitdraait deze mensen plots ook negatief belicht worden)
Naar mijn gevoel is dit een beetje een te zwart-wit verhaal. En zonder de twee kanten te horen blijft het maar stemmingmakerij en wat speculeren.
Mensen gaan nu eenmaal uit elkaar. (bij de ene zal dat al gemakkelijker gaan dan bij de andere uiteraard)
En juist met mensen die een psychische stoornis hebben zou ik zeker niet voor dat verrassingseffect gaan. (hoewel ook dat voor ons als lezer enkel maar aan te nemen is)
Ik wens TS veel sterkte. Maar ik zou haar toch aanraden om gewoon rationeel te blijven. Wat is van jou, wat van hem en wat is gezamelijk? Desnoods even je advocaat(of een ander juridisch onderlegd persoon) contacteren.
Lees jij de berichten die TS plaatst überhaupt?
Tamara schreef:Jeetje wat een heftige situatie! Moet wel zeggen dat ik het echt knap van je vindt dat je toch de knoop doorhakt om weg te gaan. Het is niet de makkelijkste weg met een onvoorspelbare vriend, een paard bij je schoonouders en een koophuis, dus de keuze om te slikken wordt er wel aantrekkelijker van. Vind het heel sterk dat je toch gaat!
Wat betreft het regelen, ik kan me echt wel vinden in de reacties van mensen die hier zeggen dat je het gewoon netjes & volwassen moet afronden. Vind ik over het algemeen ook. Alleen jij bent degene die het beste in kan schatten (voor zover dat gaat met iemand die onvoorspelbaar is) hoe je vriend daarop gaat reageren. En op basis van de informatie die je nu geeft, zou ik hem inderdaad, zoals iemand anders het zo mooi verwoordde, geen 'stok' in handen geven waar ie je mee kan chanteren. Dus inderdaad, paard weg, belangrijke papieren verhuisd. Die zomerkleding zou ik persoonlijk even laten voor wat het is, je wilt toch niet dat hij iets gaat vermoeden en alsnog gaat liggen dwarsbomen? Kleding is zo nieuw gekocht, je gezondheid of je paard minder snel... Die katten zou ik persoonlijk niet direct meenemen, als jij in ieder geval afstand genoeg zou kunnen bewaren om die niet als chantagemiddel in te laten zetten. Die zou je nog kunnen bewaren voor het 'goede overleg' wat er sowieso moet komen voor het afhandelen van het huis, om niet gelijk alles met je mee te nemen.
Wat betreft de geldzaken, weet niet of jullie op de gezamenlijke rekening rood kunnen staan? Dat zou je evt. nog bij de bank aan kunnen vragen (als dat nog mogelijk is om alleen te regelen, geen idee), zodat hij geen enorme schulden kan maken waarvoor jij dan de helft mag ophoesten. Het geld zelf zou ik laten staan. Je zorgt dat jijzelf & je paard & de belangrijkste spullen in veiligheid zijn. Door ook geld, katten & eventueel andere zaken weg te halen vergroot je de kans op kwaad bloed. En daar heb je niet aan als er nog iets afgehandeld moet worden rondom het huis. Hou het klein, bij de zaken die écht van jou zijn, dan kan hij je daar niet op pakken en heeft ie iets minder het idee dat ie niet alleen zijn vriendin kwijt is, maar ook gelijk letterlijk de helft van alles wat ook van hem was. Dat dat evt. later nog komt, is wat anders, dat kun je in goed overleg (proberen te) doen.
Heel veel sterkte & succes!
bulck schreef:Ik lees wel degelijk haar posts. Dat jullie meegaan in dat verhaal is jullie recht maar het blijft slechts haar kant van het verhaal.(je hebt ook zijn ouders nog, de vriend in kwestie etc)
Dit topic staat vol speculaties en stemmingmakerij. Logisch, maar niet rationeel.
Zomaar zeggen, paard opladen en wegwezen is terecht als het paard effectief en alleen van TS is en ze dat kan aantonen (aankoopfactuur). Anders valt dat onder het gemeenschappelijke deel en zal daar eerst een oplossing voor gevonden moeten worden (in praktijk allicht afkopen, wat ook een gedoe kan worden ivm meer of minderwaarde). Dat het mss niet in het bokt-straatje past is een ander verhaal, maar in het recht kijken ze naar feiten.
De verhaaltjes van beide kanten zijn enkel aan te nemen. Hier worden bepaalde zaken zomaar aangenomen, terwijl dat niet bewezen is, laat staan er weerwoord geboden kan worden.
Daarom mijn zwart-wit verhaal. Zoals mijn eerste post. Deze zaken horen niet op internet.
Citaat:De ene dag wenste hij dat het vliegtuig waarin we zouden gaan neer zou storten de andere dag smeekte hij bijna om vergeving. Na ruim een week op zo'n emotionele achtbaan te hebben gezeten brak gelukkig de vakantie aan. De belangrijkste spullen had ik al bij mijn ouders staan aangezien hij ook dreigde de sloten te hebben vervangen als ik terug kwam.
bulck schreef:Ts heeft nergens, laat staan meerdere malen, gezegd waarom haar paard bij de schoonouders gestald staat. (hoeft ook niet)Wel dat het paard eerder ergens anders gestald stond, maar dat dat problemen opleverde (dewelke zijn is ons niet gekend en dus ook suggestief)
Verder nemen jullie klakkeloos aan dat hij effectief borderline heeft. En dan nog, is dat een excuus om het dan zo te regelen? Ik ken genoeg mensen, die in dergelijke situaties over de rooie zouden gaan, zonder een geestelijke stoornis.
Als morgen mijn partner beslist om weg te gaan en onze hond (uit voorzorg of whatever) zou meenemen, dan zal er ook een groot probleem zijn. Laat staan als ze dat met mijn paarden zouden doen.
Maar in die dingen moet je gewoon alles geregeld hebben (rationeel, zakelijk) anders kan dat betwist worden. Als er ook maar bewezen zaken van een gezamelijke rekening naar dat paard zijn gegaan, en ts heeft geen eigendomsbewijs (een aankoopfactuur-contract), heb je al een basis waarop men gemeenschap van goed kan aantonen. Sneu maar helaas wel de waarheid.
Tuurlijk wens ik TS sterkte, uiteen gaan is natuurlijk nooit een leuke ervaring.