Joolien schreef:Aangezien ik regelmatig denk over kinderen, trouwen en de hele mikmak zit ik nu in de fase kinderen. Wanneer, hoe maar vooral waarom? Ik kan 100 redenen bedenken waarom ik geen kinderen wil, geen rust meer, slapeloze nachten, een verzakt lichaam, andere eventuele blijvende ongemakken, geen spontaniteit meer, niet meer kunnen doen wat je wil, poep en pies, geld en weet ik het wat.
Maar wat is nou echt een reden om WEL voor een kind te kiezen? En dan geen rooskleurige verhalen die toch niet waar zijn, maar echt de reden. Of is dat niet uit de leggen en is dat een gevoel? Liefde? Ik vind het zo moeilijk te bevatten als ik vaak van die ploegende, uitgewoonde en afgetrapte moeders zie rondlopen. Dan denk ik alleen maar waarom???
Ik ben per ongeluk zwanger geraakt, maar sommige dingen(en ik wou echt geen kids) zijn waar.
De liefde die je voelt voor je eigen kind is niet te beschrijven.
Daar heb je alles voor over en laat je dingen voor ook met alle liefde, maar als je niet zeker weet of je ze wel wilt zou ik het risico niet nemen, want je leven word overhoop gegooid en je word heel beperkt in je vrijheid.
Lichamelijk ben ik weer de oude hoor. Niets uitgezakt oid. Flink stallen mesten, rijden, bewegen en gezond eten en hoppa maatje 34 was er weer