Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-01-14 14:55

Geplaatst: 03-01-14 14:55

jokari schreef:
Fjordnina, die brief zou ik dus écht niet doen... Kans groot dat TS helemaal scheef wordt bekeken door haar grootouders.

Waarom zou ze helemaal scheef worden bekeken door haar grootouders als ze haar gevoelens in een brief aan hen verwoord?

**Geplaatst**: 03-01-14 15:10

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 03-01-14 15:10

TS ik zou het niet speciaal tegen je grootouders vertellen, en enkel als een random feitje naar voren brengen moest het onderwerp toch eens ter sprake komen.

Doordat je speciaal naar hun toe zou gaan om dit te zeggen en je ook nog zorgen maakt hoe je het moet vertellen om de vrede te bewaren, geef je aan hun al onmiddellijk het signaal door dat jij hun mening belangrijk vindt en dat je hun goedkeuring nodig hebt. Je reikt het ze als het ware aan dat zij zich met je kunnen bemoeien.
En dat moeten ze niet. Jouw ouders staan er achter en dat is het belangrijkste. Alle negatieve commentaar van je grootouders laat je dan maar gewoon langs je door waaien. En ik denk dat je het beste die ruggengraat kweekt, want gegarandeerd dat ze je weer gaan afzeiken àls het ooit zou gebeuren dat je moeilijk of geen werk vindt in je droomrichting. Ook als dat voorvalt moet je sterk genoeg in je schoenen staan om wel blij te zijn met de keuze die je hebt gemaakt en het gepreek van je grootouders langs je heen te laten gaan.

**Geplaatst**: 03-01-14 19:20

Geplaatst: 03-01-14 19:20

Laat je opa en oma lekker in hun eigen sop gaar koken! Je hebt hier helemaal niets aan. Als jullie het nooit goed kunnen doen, waarom er dan nog tijd en energie insteken?

Het is voor mij een bekend verhaal, maar dan van een iets andere kant. Ik ben de enige kleindochter (heb nog vijf neefjes) en de enige die is gaan studeren. Er wordt over mij vreselijk opgeschept. Tegenover oudtantes, buurvrouwen noem maar op. Iedereen weet welke studie ik doe en denkt te weten hoe het zit. Jij kan het wel hoor! Jij gaat alles halen! Jij bent slim genoeg!
Ik heb best wel wat studiedippen en dipjes gehad en er zijn tijden geweest dat mijn studie niet goed liep. Ik doe er nu ook wat langer over dan gepland. Het overkomt je. Maar voor deze verhalen is bij mijn oma geen plaats. Er is niks aan de hand, ik kan het toch gewoon? Ik moet gewoon gaan leren en me niet aanstellen. Want oh wat ben ik slim!

Met nieuw jaar wensen wordt er tegen mij gezegd: gelukkig nieuwjaar! Dat je dit jaar nog maar goed en veel kan leren! Terwijl mijn neefjes en broertje alleen een gelukkig nieuw jaar krijgen. Naar hun opleidingen wordt weinig gevraagd.

Ook al is het bij mij dus andersom, ik begrijp je frustraties. Aan mij werd ook een aantal keer gevraagd waarom ik niet gewoon arts wilde worden, in plaats van dierenarts. Vond m'n oma beter klinken..

**Geplaatst**: 03-01-14 20:20

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 03-01-14 20:20

Wat een pitbull van een oma heb jij zeg :oo

Als je ouders er klaar mee zijn en jullie allemaal verder op geen enkele manier afhankelijk zijn van oma (de boerderij is niet van hen ofzo?

) dan ben je toch op geen enkele manier verantwoording aan hen schuldig

Als mensen je steunen op 1 of andere manier met geld of onderdak ofzo, of het leuk en interessant vinden wat je doet: dan vertel je het aan ze als je iets ingrijpend gaat veranderen.

Maar mensen die toch maar negatief tegen je zijn en op zich niks te maken hebben met je keuzes omdat jouw keuze verder geen enkele invloed heeft op hen leven: WAAROM zou je die in hemelsnaam speciaal op de hoogte gaan brengen

Ik zou in jouw geval gewoon je opa en oma zien als bekenden waar je verder niet echt een band mee hebt.
Je hoeft ze überhaupt al nergens van op de hoogte te houden en in dit geval hebben ze dat eventuele recht ook nog zelf verspeeld

Gewoon lekker op de vlakte houden, vriendelijk gedag zeggen en hooguit over koetjes en kalfjes praten maar verder op persoonlijk vlak niks met ze bepreken want het gaat ze niets aan, ze hebben er niets mee te maken en gezien ze toch maar ongevraagd en ongewenst commentaar zouden gaan geven zou je wel gek zijn om hen ergens bij te betrekken. Jij bepaalt zelf hoe dichtbij je ze laat komen: lekker op afstand houden dus zodat je ze zelf geen munitie geeft om je op te pakken.

Wat je hun niet vertelt, daar kunnen ze ook niet hun ongevraagde mening over geven.

Vertel jij wel dingen, dan nodig je ze zelf uit om er op te reageren. Doe dat gewoon niet, hou het lekker luchtig en oppervlakkig zoals je met iemand bij een bushokje kunt babbelen over het weer of een nieuwsbericht ofzo, maar niet over jezelf want daar krijg je toch alleen maar narigheid van

Je hoeft het ook niet geheim te houden, maar begin er gewoon zelf niet over en als het toch ter sprake komt dan hou je het ook gewoon op de vlakte: ze hoeven de details niet te weten.

Ja inderdaad, je gaat een andere studie oppakken, en hebt er heel veel zin in

Gaan ze dan zeuren: gewoon niet op in gaan en jezelf er boven stellen, laat ze zich maar driftig maken

Niet het gesprek door hen laten leiden, niet jezelf laten verleiden om in de verdediging te gaan, gewoon zeggen "dit is mijn keuze, mijn ouders staan er achter en dit is wat gaat gebeuren. Ik ga weer verder, fijne dag verder :wave:

"

**Geplaatst**: 03-01-14 21:32

Geplaatst: 03-01-14 21:32

Kun je niet nog instromen voor Februari in Tilburg? Wij hebben in het eerste jaar ook studenten gehad die later begonnen. Of die nog van studie wisselde. Dan kun je gewoon doen alsof je neus bloed en er niks veranderd is.
(sorry als ik er overheen gelezen heb)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-01-14 14:41

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-14 14:41

Instromen is helaas geen optie, hier had ik meteen voor gebeld en ze hebben enkel instroom in September. Anders was ik uiteraard meteen door gegaan.

We zijn op geen enkele manier afhankelijk van mijn grootouders. Het huis is gewoon van ons.

Ik ben ze ook geen verantwoording verschuldigd, maar ik ken ze ook lang genoeg om te weten dat dit voor hun echt een heel erg groot probleem gaat zijn, en dat het dan ook mijn probleem gaat worden.

**Geplaatst**: 04-01-14 14:47

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 04-01-14 14:47

En ho ... bij het laatste zinnetje. Het gaat niet jouw probleem worden want jij bent er al uit. Je wilt een leuke opleiding gaan doen die helemaal bij je past. Einde verhaal.

**Geplaatst**: 04-01-14 15:32

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 04-01-14 15:32

Lastig hoor, maar eigenlijk ook niet. Alleen jij kunt het namelijk een probleem maken voor jezelf. En aangezien je er al uit bent, is het ook geen probleem meer! Zorg ervoor dat je opa en oma het ook niet opdringen als jouw probleem, het is hun probleem en die dingen moet je daar laten!

succes iig!!

**Geplaatst**: 04-01-14 15:40

Geplaatst: 04-01-14 15:40

Ik heb ook zo'n oma gehad. Niks konden we hier goed doen. En toen mijn moeder was overleden, werd dit alleen maar erger. Tot op de verjaardag van mijn vader de bom barstte. Hebben toen gewoon alle contact met haar en haar familie verbroken. We kwamen ze nog wel bijna elke dag tegen. Maar hielden dan ook geen praatje meer met ze, zoals we vroeger wel deden.

Ik zou dus gewoon niks tegen ze vertellen. Gaat ze niks aan dat jij een ander opleiding gaat doen.

**Geplaatst**: 04-01-14 15:58

Geplaatst: 04-01-14 15:58

Robin schreef:
Instromen is helaas geen optie, hier had ik meteen voor gebeld en ze hebben enkel instroom in September. Anders was ik uiteraard meteen door gegaan.

We zijn op geen enkele manier afhankelijk van mijn grootouders. Het huis is gewoon van ons.
Ik ben ze ook geen verantwoording verschuldigd, maar ik ken ze ook lang genoeg om te weten dat dit voor hun echt een heel erg groot probleem gaat zijn, en dat het dan ook mijn probleem gaat worden.

Ten eerste: het is niet hun probleem. (zij hebben er niks mee te maken, het is JOUW keuze)
Ten tweede: willen zij er wel een probleem van maken dan is dat HUN probleem, niet dat van jou.
Ten derde: er IS helemaal geen probleem :)*

- Jij gaat heel bewust een andere studie doen.
- Dat is heel verstandig, je hebt er goed over nagedacht.
- En bent tot de conclusie gekomen dat je hiermee het juiste besluit voor jou toekomst hebt genomen.
- Je ouders staan achter deze keuze.
- Je verdient tot die tijd je eigen geld (gaat niet zitten niksen op kosten van je ouders).
- Je betaalt zelf je studie.

Kortom: je doet het hartstikke prima +:)+

Jij bent tevreden met deze keuze, je ouders zijn tevreden over deze keuze, doordat je dit nu doet krijg je later geen spijt want je staat hier helemaal achter, je werkgever is ook tevreden met je keuze.

Iedereen staat achter dit besluit en iedereen is er tevreden mee.

Als je opa en oma een probleem gaan maken van iets dat helemaal geen probleem IS... dan zijn ZIJ het probleem.

En dat probleem kun je alleen oplossen door ze heel duidelijk te maken dat dit jouw keuze is. PUNT.
Laat je geen probleem aanpraten dat er niet is, laat ze lekker in hun eigen sop gaar koken.

Als jouw opa en oma hier een probleem van maken dan is dat HUN probleem, jij hebt geen probleem dus laat ze ook niet HUN probleem in jouw handen leggen, ze houden hun niet-bestaande zelf gemaakte probleem maar lekker zelf

Jij kan dat niet voor hen oplossen, dat moeten ze zelf doen.
Het enige dat jij kan doen is er niet in mee gaan, niet druk maken over hun mening, laat hun gezeur gewoon lekker van je afglijden en denk: ze weten niet beter.

Geen waarde hechten aan hun mening en gewoon sterk achter je eigen beslissingen blijven staan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-14 14:05

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-14 14:05

Voor de geïnteresseerden even een update:

Mijn opa weet het, en gaat het aan mijn oma vertellen. Hij was erg teleurgesteld, kreeg verwijten naar mijn hoofd 'dat ik dat eerder had moeten bedenken' en dat ik 'weer een jaar weggegooid heb'.

Maar het is er uit. Nu kan ik weer rustig slapen.

**Geplaatst**: 21-01-14 14:36

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 14:36

De reactie van je opa is juist teleurstellend TS... maar jammer dan. Je hebt met hun niets te maken. Je eigen geluk maak je zelf, daar heb je hun niet bij nodig.

**Geplaatst**: 21-01-14 14:40

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 14:40

Lekker laten waaien TS. Ene oor in, andere oor uit.

Jij weet dat je de juiste beslissing hebt genomen, dus trek je niets aan van hun negativiteit.

**Geplaatst**: 21-01-14 14:45

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 14:45

Meid, ik kan niet meer zeggen dan wat al gezegd is. Laat inderdaad lekker waaien, haal je schouders op en probeer je er vooral niet druk over te maken!

**Geplaatst**: 21-01-14 14:47

Geplaatst: 21-01-14 14:47

Zegt meer over je opa als over jou. LAat hem lekker .....ren. Het is jou leven en jij moet doen wat jij leuk vind.

**Geplaatst**: 21-01-14 14:50

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 14:50

Ik zal zeggen als ze weer commentaar hebben.
Het is mijn leven toch en ik doe wat ik leuk vind.
en neem dan aan datze hhet toch snappen.

**Geplaatst**: 21-01-14 14:50

Geplaatst: 21-01-14 14:50

meid, ik denk dat het eens tijd is voor een goed gesprek met opa en oma.
dit gemiep kan beter verleden tijd zijn.
vertel o&o (de bokker die dit heeft bedacht is briljant) dat je stopt met je studie, bent teruggevraagd op je werk en volgend jaar verder gaat studeren. Dat deze boodschap jouw ontzettend veel moeite kost om te brengen omdat zij in het verleden en nu negatief over je oordelen en dat je dat lastig en vervelend vind.
omdat je wel graag wilt dat jullie goede buren blijven vertel je dit en hoopt dat ze in de toekomst beter nadenken over hun woorden omdat je graag wilt dat de familie leuk met elkaar om kan blijven gaan zonder al deze vervelende spanningen.

boodschap overgebracht, dankjewel zeggen voor de koffie en lekker gaan genieten van je leven en studie

edit: waar komt al die haast vandaan?
jaar weggegooid?
hij gooit jaren weg met zijn negatieve gedoe.

**Geplaatst**: 21-01-14 14:52

Geplaatst: 21-01-14 14:52

Bedenk je dat niet je opa of oma blij moet zijn met jouw leven, maar jij zelf! Jij moet die opleiding doen, jij moet erin gaan werken. Laat ze maar even voor wat ze zijn want ik vind dat jouw geluk daar boven staat.

Heel goed dat je het hebt verteld en vind het jammer voor je dat dit de reactie was. Maar laat het van je af glijden en geniet van de opleiding die je gaat volgen. Je bent echt de enige niet die wat anders had verwacht van de opleiding. En op opendagen ed doen ze het zo mooi voor.

**Geplaatst**: 21-01-14 15:06

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 15:06

Knap dat je het verteld hebt! Ik heb ook niks meer met mijn o&o te maken. Doe eigenlijk net zo als jou o&o.

**Geplaatst**: 21-01-14 15:38

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 15:38

ik snap best dat de ts zich genoodzaakt voelt om het te vertellen, het is familie die naast je woont.
wat wel nodig is dat o&o in moeten zien dat ze zo de hele band met hun kleindochter verzuren en dat de ts een dikkere huid nodig heeft.
je hebt de goedkeuring van o&o niet nodig, hoe fijn het ook is als ze je wel willen steunen. maar ze zijn opgegroeid in een andere tijd en hebben andere normen. zolang die onveranderd blijven zal er helaas niet veel positiefs uit komen.

hee mensen zijn net appels, je hebt zoete, friszure en gewoon tot op het bot verzurend

.

**Geplaatst**: 21-01-14 16:19

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 21-01-14 16:19

Beter nu een jaar weggegooid dan de komende 40 jaar weggegooid omdat je een baan hebt die zo fijn aansloot bij de opleiding die je niet meer wilde maar toch hebt afgemaakt omdat o&o dat zo graag wilden.

Hun teleurstelling, hun probleem.

**Geplaatst**: 22-01-14 10:38

Re: Hoe ga ik dit vertellen?

Geplaatst: 22-01-14 10:38

Wat een ellende dat zowel jij als jouw ouders zo dicht bij jouw grootouders wonen; dat kan voor niemand leuk zijn.

Jammer dat jouw grootouders alles negatief zien. Probeer je er niet door te laten beïnvloeden, hou jezelf alleen voor ogen dat je zo niet wilt worden

Waarschijnlijk zijn jouw grootouders helemaal niet zo trots op zichzelf als het lijkt, waarschijnlijk zoeken ze een soort bevestiging via een omweg (jij en jouw zus etc). Jullie dienen als een soort thermometer voor hun succes. Jammer.

Ik vind het hartstikke goed van je dat je toch je eigen weg volgt en je niet laat weerhouden door hun negatieve reacties.
Voor je ouders zou het denk ik ook goed zijn als of zij of jouw grootouders daar weg zouden gaan...

Nomineer dit bericht ×