Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-01-14 20:45

Geplaatst: 17-01-14 20:45

Wat heftig zeg om te lezen dat er zoveel lotgenoten zijn. Iedereen ontzettend veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Ik ben helaas beide ouders al verloren aan deze rot ziekte. Mijn vader 11 jaar geleden en mijnmoeder 2 en half maar de ziekte speelde 13 jaar geleden al een grote rol in mijn leven. (Voor het volledige verhaal graag via pb, is nog al lang en heb ik liever niet uitgebreid op internet)
Voor mij was het moeilijkste toch wel de aftakeling die bij mijn vader slechts 2weken duurde maar bij mijn moeder een half jaar.
Bij mij hielp het heel erg om overal nog over te praten en ik kan nu zeggen dat alles uitgepraat is en ik, voorzover dat kan, mijn leven redelijk op orde heb.
Wel vind ik het niet nodig om als zielig gezien te worden dus alleen echt goede bekenden kennen mijn verhaal. Van mijn medestudenten zijn dit er slechts een handje vol.

Ik herken het zwarte gat waarin je na zo'n diagnose valt en na het verlies wordt er verwacht dat je na 2weken toch weer je normale ding doet terwijl je nog erg in het rouwproces zit.
Ook ik heb nog wel eens een mindere dag waarop ik het liefst huilend in bed blijf liggen, maar gelukkig gaat dit met hond en paard niet.
Geniet van elkaar zolang het kan die momenten blijven je het dierbaarst.

Voor iedereen staat mijn pb box open om ervaringen te delen of van elkaar te leren.
Bedankt dat ook ik mijn verhaal kwijt kon.
Nogmaals ontzettend veel ssterktevoor iedereen die dit van dichtbij mee maakt.

**Geplaatst**: 17-01-14 20:55

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 17-01-14 20:55

De aftakeling zie ik ook enorm tegen op. Niemand wil zijn ouders of welke ander familie lid zien lijden. Ach ik zie overal tegen op. Je kan je ook niet voorbereiden of wat dan ook. Je moet het gewoon over je heen laten komen ofzo. Weet het niet precies te verwoorden.

Wel hebben we het al over euthanasie gehad. Want mijn moeder zei ook gelijk ik wil niet lijden en pijn hebben. En omdat het in haar longen zit en ze er dus al kortademig van is, kunnen er vervelende dingen gebeuren. En ze wil absoluut niet dat wij dat moeten zien.

Behoorlijk heftig, maar gelukkig kunnen we er over praten. En zijn wij eigenlijk allemaal vrij nuchter wat het ook makkelijk maakt om er over te praten.

**Geplaatst**: 17-01-14 20:56

Geplaatst: 17-01-14 20:56

mooi topic. Mijn opa heeft 3 keer kanker gehad. Gelukkig overleefd! Ik weet niet alle plaatsen, maar de laatste was slokdarmkanker.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:00

Geplaatst: 17-01-14 21:00

Wat ontzettend heftig allemaal. Iedereen krijgt een dikke knuffel van mij, houdt je sterk hé meiden :(:)

Mijn oom, opa en de broer van mijn tante, zijn alledrie overleden aan kanker (Wat een klote woord is het toch). Mijn opa is overleden toen ik ongeveer 5 was, het was zo verschrikkelijk om te zien. Ik was pas 5 maar ik kan alles tot in detail herinner. Mijn moeder was er kapot van. Toen ze het hoorde schreeuwde ze het uit. Het was zo hart verscheurend om mijn moeder zo te zien. Mijn vader en mijn andere oom, hebben haar tegengehouden, want ze sloeg alles kapot en wilde zo snel mogelijk naar hem toe. Vlak daarna is mijn oom overleden, je snapt hoe moeilijk het voor mijn moeder was, want ze verloor haar vader en broer in korte tijd. Een paar jaar daarna is de broer van mijn tante overleden, ook aan kanker. Hij was een hele lieve een soort van oom. Die altijd in was voor een grapje. Ik heb ze alledrie nooit echt goed kunnen leren kennen, maar ik weet nog goed, dat mijn opa alles voor mij overhad. Hij droeg me als ik weer eens geen zin had om te lopen, en verwende me eigenlijk iets teveel. Hij had alles voor mij over, wat een lieverd.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:02

Geplaatst: 17-01-14 21:02

@LadyLoe
Je kan je idd nergens op voorbereiden zelfs niet als je het al eerder meegemaakt hebt. Het blijft een erg onzekere tijd die je idd alleen over je heen kan laten komen.
Mijn moeder heeft ook over euthanasie gedacht maar onze ha vind dit erg ingrijpend en zij is uiteindelijk op een hoge dosis morfine in een diepe slaap gebracht.
Het afscheid komt dan eerder en is, vond ik zelf wel veel zwaarder omdat mijn vader de laatste dagen al niet meer bij was mijn moeder echter wel. Wat er aan de andere kant wel fijn aan was is idd het niet meer zien lijden maar een vredig slapend iemand te zien.

Erg fijn dat jullie er nuchter onder zijn dat waren wij destijds ook en dat geeft een stukje meer rust.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:05

Geplaatst: 17-01-14 21:05

Ik meld me hier ook. Misschien hebben sommigen mijn topic al eens gelezen: [LZP] "Waarom ben ik wel ziek en jij niet?"
Mijn broertje is gelukkig bijna klaar met zijn behandeling.
21 februari 2014 krijgt hij zijn laatste chemo en beenmergpuntie. Hij is dan klaar met een behandeling die op de dag na 2 jaar heeft geduurd!

Ik wil iedereen in dit topic heel veel sterkte wensen! :(:)

Mijn PB-box staat altijd open voor iedereen!

**Geplaatst**: 17-01-14 21:05

Geplaatst: 17-01-14 21:05

Ja ik heb ook al gezegd dat ik het liefst zie dat ze in een coma raakt, en dat dan haar lichaam zelf beslist wanneer het genoeg is geweest.

Maar eigenlijk wil ik er nog helemaal niet aan denken en gewoon genieten van mijn moeder. Dat als ik mezelf snachts meld als ik thuis bent dat ze er van schrikt en ik weer zo moet lachen om d'r. Of dat ze weer vraagt of ik m'n schoenen en jas wil opruimen. Of dat als ik terug kom van mijn paard dat ze vraagt hoe het met m'n paardje gaat.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:09

Geplaatst: 17-01-14 21:09

Ladyloe schreef:
Ja ik heb ook al gezegd dat ik het liefst zie dat ze in een coma raakt, en dat dan haar lichaam zelf beslist wanneer het genoeg is geweest.

Maar eigenlijk wil ik er nog helemaal niet aan denken en gewoon genieten van mijn moeder. Dat als ik mezelf snachts meld als ik thuis bent dat ze er van schrikt en ik weer zo moet lachen om d'r. Of dat ze weer vraagt of ik m'n schoenen en jas wil opruimen. Of dat als ik terug kom van mijn paard dat ze vraagt hoe het met m'n paardje gaat.

Ik zou de opties gewoon eens met de ha erbij bespreken. Die weet alle ins en outs waardoor een keuze "makkelijker" wordt.

Verder idd gewoon genieten van alle mooie momenten nog samen! Heel veel sterkte

**Geplaatst**: 17-01-14 21:11

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 17-01-14 21:11

Mijn ouders hebben het al met de HA besproken, maar ze willen dit ook nog met mij en mijn zus bespreken. Dat iedereen het ermee eens is en er vrede mee heeft.

**Geplaatst**: 17-01-14 21:13

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 17-01-14 21:13

Fijn dat jullie het op deze manier kunnen doen! Zo hebben jullie steun aan elkaar!

**Geplaatst**: 17-01-14 21:20

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 17-01-14 21:20

Precies!

**Geplaatst**: 17-01-14 21:38

Geplaatst: 17-01-14 21:38

Allereerst wil ik iedereen sterkte wensen in dit topic!

Zelf heb ik in mijn directe omgeving een nichtje met kanker. Een grote klap voor ons omdat er in onze familie veel kanker voorkomt en mijn vader en haar moeder 17 jaar geleden aan kanker zijn overleden. (broer en zus)
Nu zijn we bezig met erfelijkheidsonderzoeken en dat gaat je niet in de koude kleren zetten

Ik vraag me trouwens af hoe anderen daar over denken met "soortgelijke" ervaringen vwb kanker in de familie?
Zelf mag ik over 1,5 week naar het ziekenhuis en heb best de kriebels

**Geplaatst**: 17-01-14 21:42

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 17-01-14 21:42

Mijn moeder haar ouders zijn beide aan kanker gestorven. Maar er is bij ons nog niks gezegd over eventuele onderzoeken m.b.t. mijzelf en zus.

Sterkte! Snap dat je de kriebels hebt. Zou ik ook hebben hoor.

**Geplaatst**: 17-01-14 22:10

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 17-01-14 22:10

@Rianneke
Veel sterkte! Ik heb nog altijd geen onderzoeken gehad. Dit komt misschien ook wrl omdat ik het niet wil weten. Voor wat nu bekend is niet erfelijk maar er is nog 1variant dir niet op te sporen valt.
Ik vind de erfelijkheids onderzoeken wel goed omdat je een grotere overlevings kans hebt als je er in een vroeg stadium bij bent.
Ik zou er ook de kriebels van krijgen hoor! Ik duim voor een goede uitslag!

**Geplaatst**: 21-01-14 00:04

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 21-01-14 00:04

Zoals eerder geschreven is mijn moeder overleden aan uitgezaaide borstkanker. Ik zat 2 mnd daarna bij een geneticus met de vraag.. Heb ik het gen?
Na veel duidelijke uitleg bloed laten prikken. En hoera, ik bleek het gen niet te hebben. Wat mij niet een hogere kans geeft dan de gemiddelde Nederlandse dame. Naast dat de uitslag voor mij prettig was (en daarmee ook voor mijn dochter van 5) heb ik ook heel veel gehad aan de duidelijkheid over erfelijkheid die deze man kon geven. Mocht je wel het gen hebben (brca-1 of brca-2) is het zeker wel nuttig om te weten. Het risico kan dermate verlaagd worden dat het gewoon shocking is. Ik kan iedereen aanraden zich in ieder geval goed te laten voorlichten en dan pas te beslissen of je het wilt weten.

**Geplaatst**: 21-01-14 00:11

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 21-01-14 00:11

Poeh, heftige verhalen weer!

Ladyloe, erg 'mooi' om te lezen hoe jullie er zo nuchter onder blijven en zo goed kunnen praten... Ik zou echt niet weten hoe ik met zoiets zou moeten omgaan...

Qua erfelijkheid, ik heb geen idee. Ik denk er soms wel aan omdat ik echt 5000 moedervlekken heb en ook wat onregelmatige, dikkere of andere kleuren.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-01-14 00:13

Geplaatst door de TopicStarter : 21-01-14 00:13

Ik heb dit topic geopend, maar ben tot de conclusie gekomen dat ipv het fijn en prettig te vinden (wat ik had verwacht) moeite heb met het lezen van al die ellendige verhalen en op dot moment gaat het thuis heel slecht met mn moeder heeft ze nog maar enkele weken tot hooguit maanden te leven. Dus dat is al even genoeg ellende voor mij. Ik wens iedereen uiteraard heel erg veel sterkte

**Geplaatst**: 21-01-14 07:49

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 21-01-14 07:49

TS dat is begrijpelijk. Heel veel sterkte! Helaas is het een rot ziekte waar veel ellende van komt.

An_J gelukkig idd voor jou niet erfelijk! Mooi geschreven!

**Geplaatst**: 21-01-14 09:49

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 21-01-14 09:49

Is niet gek maartje, veel sterkte de komende tijd! :(:)

**Geplaatst**: 21-01-14 13:37

Geplaatst: 21-01-14 13:37

Maartje dat is heel begrijpelijk! Heel veel sterkte aankomende tijd :(:)

**Geplaatst**: 29-01-14 23:42

Geplaatst: 29-01-14 23:42

Helaas meld ik me ook maar in dit topic. Ik ben 22 jaar en woon nog gewoon thuis. Thuis heb ik de jackpot aan ellende..
Vorige week heb ik na een lang (maar in mijn beleving kort) ziektebed mijn vader los moeten laten. In 2011 bleek dat hij darmkanker had en uitzaaiingen in de longen en lever. In november plotseling ook een uitzaaiing in zijn ruggenwervel, waardoor hij een dwarslaesie kreeg. Hierdoor is hij op bed komen te liggen, en is alles plots heel snel gegaan. De drie maanden die het ziekenhuis voorspelde zijn nog geen drie weken geworden. Eigenlijk kan ik het nog niet bevatten dat hij overleden is, de laatste weken zijn erg intens geweest...

Hiernaast heeft ook mijn moeder al sinds 2009 borstkanker met uitzaaiingen. Weinig aan te doen, alleen leven rekkend te behandelen met hormonen. Gelukkig is ze momenteel wel stabiel in de waarden. Maar alle ellende de afgelopen tijd heeft wel zijn 'tol' van haar geëist. Ze was altijd behoorlijk aan de maat, maar is meer dan 40kg afgevallen. Nu druk bezig met alles te verwerken en de draad weer op te pakken. Alles gaat spijtig genoeg gewoon door, studie, werk etc. Voor mij een steuntje is dat ik sinds vanmiddag een verzorgpaardje van 2 jaar heb die bij mij nog geen 10minuten fietsen vandaan staat. waardoor ik nu een plekje waar ik altijd even heen kan om mijn gedachten te verzetten, en waar een lief paardje altijd blij is om te zien

Naast dit alles heb ik een 1,5 jaar voordat mijn moeder in 2009 ziek werd ook nog een tante aan deze ziekte verloren. Las hier ook iets over erfelijkheidsonderzoeken. Zelf heb ik ervoor gekozen dit niet te doen. Dit omdat, mocht je het gen hebben, de uitslag gevolgen kan hebben voor eventuele hypotheek en verzekeringen die je later zou willen. Ik sta wel onder controle in het ziekenhuis voor mijn darmen omdat hier wel al poliepen verwijderd zijn (een poliep die kwaadaardig was geworden, is ook het primaire gezwel geweest bij mijn vader). Verder hoop ik dat er ooit een tijd komt dat ik en mijn familie even niet meer geconfronteerd worden met deze ziekte/ dat het succesvol te behandelen is.

**Geplaatst**: 29-01-14 23:55

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 29-01-14 23:55

poeh heftig alien_power...

Ik vind het toch wel schocking dat er zóveel mensen iemand kennen met deze ziekte of het zelf hebben. Je zou toch denken dat er onderhand wel iets aan de meeste soorten gedaan moet kunnen worden...

**Geplaatst**: 09-03-14 19:00

Geplaatst: 09-03-14 19:00

Maartje denk aan je! Heb hetzelfde gevoel gehad als jij. Vond de reacties hier heel fijn en lief maar ook heel moeilijk.

Helaas is mijn moeder afgelopen Dinsdag overleden. Stomme rot ziekte!

**Geplaatst**: 09-03-14 19:34

Geplaatst: 09-03-14 19:34

Gecondoleerd Ladyloe.. veel sterkte. Inderdaad een verschrikkelijke rotziekte.

Mijn vader heeft uitzaaiingen in de longen erbij gekregen. Het gaat zo hard nu. Hij heeft nog enkele weken maar waarschijnlijk haalt hij dat al niet meer. We leven met de dag en proberen nog zoveel mogelijk te genieten voor zover dat lukt.

**Geplaatst**: 09-03-14 19:51

Re: Kanker in directe omgeving, elkaar steunen.

Geplaatst: 09-03-14 19:51

Dat moet je ook zeker doen Pasamba! Dat hebben wij ook gedaan! Genieten van elkaar!! :(:)

Nomineer dit bericht ×