Even een schopje.
Ik kreeg vandaag een e-mail van mijn 19jarige ik. Ik ben vandaag 25 geworden.
Citaat:
Ben eigenlijk wel nieuwsgierig wat voor leven ik heb op mijn 25ste. Tjah, wat zou ik doen? In ieder geval heb ik vast mijn studie een keer afgerond neem ik aan. Verder woon ik misschien wel niet meer thuis. Maar zal ik samen wonen? Zal ik misschien wel zwanger zijn? Heb ik een keer een kerel getroffen die ik kan vertrouwen? Ben ik al tante? Tjah je weet het maar nooit met mijn twee zussen en zwagers! Heb ik nou al een keer een bestseller geschreven? Of ben ik misschien wel erg succesvol in de mediawereld? Naja misschien werk ik nog steeds wel bij de c1000 op de bakkerij. Je weet het maar nooit
En natuurlijk: Ben ik nog bang voor ziekenhuizen? =P
- Studie klaar: Check
- Thuis wonen: Gedeeltelijk ivm werk
- Zwanger: Nope
- Kerel die ik kan vertrouwen: Wel gevonden, maar uiteindelijk stukgelopen
- Ben ik tante: Ja, sinds twee dagen 
- Bestseller: Jeetje, dat moet ik nou echt eens gaan doen
- Succesvol in de mediawereld? Keep on dreaming.
- C1000: Nee, dat al 2 jaar niet meer.
Citaat:
Maar weetje ik, we kunnen geen mail terug naar de geschiedenis sturen. Jammer maar helaas. Maargoed, wie zijn wij ook om de geschiedenis te veranderen? In ieder geval ben ik er wel uit dat ik de geschiedenis tot nu toe niet wil veranderen.
Maar ik denk wel, dat ik van elke ervaring die ik ben tegengekomen heb geleerd en wijzer ben geworden. Ben benieuwd hoe ik straks over deze woorden denk. En of ik dit mailtje op mijn 25ste verjaardag zal openen. Ik hoop het, ik hoop het echt.
Ik vind mijn 19jarige ik best wel schattig
Verder heel veel geneuzel over kerels, vrienden... En vooral heel hoopvol. Grappig om terug te lezen.