Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-08-13 14:03

Geplaatst: 28-08-13 14:03

Cayenne schreef:
Je klokje tikt? TS, je bent pas 22 Dat kan nog wel even hoor!
Ik ben zelf 32 en ik heb het dus ook. Om me heen krijgen vriendinnen, collega's en kennissen kinderen en ik wil zelf ook kinderen, als het me tenminste gegund is Mijn vriend wil het ook, maar voor mijn gevoel kennen we elkaar nu nog te kort. Eerst maar eens samenwonen en dan kijken of we er klaar voor zijn.
Maar het is wel steeds sterker aan het worden en maak me ook wel zorgen over m'n leeftijd. Ben ik straks op bijvoorbeeld 33/34-jarige leeftijd niet te oud en lukt het dan nog wel? $:\$ Mijn moeder ging op 40-jarige leeftijd al in de overgang! Help $:\$

Alsof ik me zelf zie typen enkel ben ik 27, ik heb ergens in mijn hoofd dat ik nog 3 jaar heb en voel de druk wel wat toenemen

Maar ik vind eerst alles op een rijtje dan pas kinderen, maar ben alsnog bang dat ik als ik 30 -33 ben dat het te laat is

**Geplaatst**: 28-08-13 14:31

Geplaatst: 28-08-13 14:31

Een aantal jaren geleden riep ik van de daken op mn 25e wil ik een kindje..
Toen ik eindelijk 25 was dacht ik van nee we wachten wel nog eventjes het ging me veelste snel.
Nu ben ik 26 jaar en 7 week geleden een miskraam gehad , in het begin van mijn zwangerschap dacht ik : HELLLPP wil ik dit nou echt wel het is zo definitief mijn leven stond echt even op z'n kop toen ik zag op de test dat ik zwanger was , ben op de grond gaan zitten huilen ..
Een paar dagen voor de miskraam voelde ik me toch echt een beetje een moedertje worden en kwam het gevoel pas echt.. maar helaas mocht het nu even niet zo zijn..
Mijn wens is nu alleen nog maar groter geworden en ik kan niet wachten totdat we weer zwanger mogen zijn.

het feit dat mensen zeggen ik neem een kind kan ik op dit moment niet verdragen want je krijgt ze of niet en plannen is geen beginnen aan want er kan van alles gebeuren of tijden duren voordat je uberhaupt zwanger raakt..

**Geplaatst**: 28-08-13 14:42

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 28-08-13 14:42

Ik begin steeds meer anti-kind te worden

zag er vandaag weer een paar in de winkel rennen met winkelwagentjes en dacht echt "aargh"

Vriendjelief wil alleen wel kinderen (later ooit eens) en ik zie er alleen maar tegenop :')

Nouja, we zien dan wel... (Aan de andere kant vind ik het heel egoistisch van mezelf, weet dat het om kan slaan... maar als het dat niet doet... Kan ie nu dan niet beter bij iemand zijn die later wel kids wil enzo?)

**Geplaatst**: 28-08-13 14:44

Geplaatst: 28-08-13 14:44

NoiRaM schreef:
het feit dat mensen zeggen ik neem een kind kan ik op dit moment niet verdragen want je krijgt ze of niet en plannen is geen beginnen aan want er kan van alles gebeuren of tijden duren voordat je uberhaupt zwanger raakt..

Je 'neemt' sowieso geen kind. Het is niet iets wat je uit de winkel haalt en als het niet voldoet je weer terug kan brengen. En daarom is het ook een grote verplichting. Waar ik bijvoorbeeld niet aan toe ben. Die verantwoording wil ik gewoon (nog) niet dragen.

**Geplaatst**: 28-08-13 14:48

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 28-08-13 14:48

Dat vind ik nog niet eens de ergste, ik heb ook wel eens iemand horen beweren dat "er wel een reden zal zijn waarom specifieke mensen geen kinderen kunnen krijgen, want de natuur weet het altijd het beste"

Uhuh... ik mag geen kindje krijgen, maar de crackho*r die er 6 heeft, allemaal uit huis geplaatst wel?
Daar word ik pas pissig om

Maar dit is weer een hele andere discussie

**Geplaatst**: 28-08-13 14:51

Geplaatst: 28-08-13 14:51

@Winged ben ik het met je eens hoor maar ik hoor heel veel om mij heen ja wij nemen zoveel kinderen...
Het lijkt alsof het vanzelfsprekend is dat je een kind kan krijgen ( niet voor iedereen hoor )

Een hele verplichting of verantwoording is het zeker mn zus haar kleine is 2 maand geleden geboren maar ze zegt al ik kan niet zo maar even boodschappen oid doen..

@ Anc ik snap je helemaal , zo'n soort geval kwamen wij op de dag van het slechte nieuws ook tegen .. erg confronterend maargoed..

**Geplaatst**: 28-08-13 14:53

Geplaatst: 28-08-13 14:53

Er zijn wel degelijk mensen die kinderen nemen, als je eerst 10 IVF-behandelingen hebt gehad hier, die allemaal mislukt zijn en je het dan in allerlei louche Oostbloklanden blijft proberen tot het na 65 pogingen wel eens raak is dan is er van krijgen absoluut geen sprake meer, sorry dat ik het zeg.

Ik vind ook dat sommige mensen geen kinderen zouden moeten kunnen krijgen (sorry dat dit grof klinkt) en juist die mensen hebben er vaak meer dan gemiddeld is, je doet er helaas niks aan.

Maar goed, dat is inderdaad een andere discussie.

**Geplaatst**: 28-08-13 15:02

Geplaatst: 28-08-13 15:02

Ik ben kinderwensloos dus ik kan het me niet voorstellen....

Maar gaan de rammelende eierstokken echt boven je rationele verstand uit? Want dat zou een hoop verklaren... (alhoewel ik me van bepaalde mensen altijd afvraag of het wel de bedoeling was :')

)

Maar ik kan me ook niet voorstellen dat iemand die zelf nauwelijks rond kan komen/dingen niet op een rijtje heeft, toch een kind wil.... Nog meer verplichtingen, nog minder rust, nog meer kosten :S

**Geplaatst**: 29-08-13 15:22

Geplaatst: 29-08-13 15:22

Ik heb altijd gezegd geen kinderen te willen, en iedereen verklaarde me voor gek.

Waarschijnlijk omdat ik wel gek ben op kinderen. Ik heb bijna 10 jaar lang bij verschillende gezinnen opgepast. Bij 1 gezin zelfs wekelijks, zo'n 8 jaar lang, ik heb deze 2 meiden zien opgroeien en dat was echt het leukste 'bijbaantje' ooit! Maar kinderen van mezelf? Ik moest er niet aan denken.

Maar je wordt inderdaad ouder en dat nu-of-nooit gevoel krijg ik ook een beetje. Ik ben nu 27, bijna 7 jaar samen met mijn vriend, vorig jaar een mooi en ruim huis gekocht.. Het is superleuk om mijn vriendinnen druk in de weer te zien met hun kinderen, dan smelt ik ook wel een beetje.. Maar als ik dan door de steeg loop, en onze achterburen voor de 10de keer tegen hun kinderen hoor zeggen dat ze iets niet mogen doen gevolgd door een drift/krijs-aanval dan ben ik blij dat ik dat niet heb! Het zwanger-zijn lijkt me prachtig juist, de bevalling en de gebroken nachten in het begin wat minder..

Maar de grootste twijfels ontstaan vooral door het feit dat ik hou van de vrijheid die we nu hebben. Daarnaast mijn paard, mijn werk.. Valt het allemaal te combineren? Misschien is het ons wel niet eens gegund...

Een kinderwens? Voor nu nog niet.

**Geplaatst**: 29-08-13 15:34

Geplaatst: 29-08-13 15:34

Ik ben totaaaal geen mens van 'ooooh kijk daar een kindje' heb vaak n niks met kinderen die ik niet ken en ben nu ook in mijn zwangerschap wat ehhh 'nuchterder' dan andere zwangeren. Maar toch voelde ik dat wij er klaar voor waren. Financieel, practisch gezien en ook emotioneel. Hoe dat voelt? Alsof je iets heel graag wil. Ohja ik ben trouwens 24.

Nog maar een edit: inderdaad anc. Op bokt was zelfs iemand die er zo over dacht. Bah.... die mensen hebben geen idee wat iemand die graag kids wil en waarbij het maar niet lukt, moet doorstaan. Heb het zelf van dichtbij gezien en echt die mensen gaan er aan onderdoor... ik voelde me bijna schuldig dat het bij ons zo snel raak was. (Ookal heeft zij nu gelukkig via icsi toch 3 kids)

**Geplaatst**: 29-08-13 16:54

Geplaatst: 29-08-13 16:54

chimello schreef:
Ik walg al van het idee zwanger te zijn dus bij mij zit het er echt absoluut niet in. Dat was al heel jong het geval.
Ik denk dat sommige dames ermee geboren worden als in, ze zien het als hun roeping? Ik vraag het me ook vaak af, vriendin van me is zwanger nu, een ander zegt me net nog ik ga stoppen met de pil en ook beginnen en ik denk, waar zijn jullie mee bezig, haha.
Als ik een zwangere vrouw zie dan denk ik echt 'bah' in mezelf. Als ik een baby zie spugen kokhals ik, terwijl de ene 'aaaaaaaw' roept. Vreemd toch, hoe de ene niet kan wachten en de ander het als een horror gebeurtenis ziet.

Ik was zo'n meisje dat dacht "Gadverdamme hou die baby eens ver bij mij vandaan".
Maar dat is toen gegaan naar het tolereren van baby's, naar "zelfs best grappig zo'n mini" naar "wat leuk" en uit eindelijk naar "doe mij er ook zo eentje".

En nu kersverse moeder.

Moet wel zeggen dat ik pas echt het jaar voor ik zwanger werd écht kindergek werd en het ineens het meest mooie leek wat je kon overkomen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-13 18:18

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-13 18:18

Raponsje schreef:
chimello schreef:
Ik walg al van het idee zwanger te zijn dus bij mij zit het er echt absoluut niet in. Dat was al heel jong het geval.
Ik denk dat sommige dames ermee geboren worden als in, ze zien het als hun roeping? Ik vraag het me ook vaak af, vriendin van me is zwanger nu, een ander zegt me net nog ik ga stoppen met de pil en ook beginnen en ik denk, waar zijn jullie mee bezig, haha.
Als ik een zwangere vrouw zie dan denk ik echt 'bah' in mezelf. Als ik een baby zie spugen kokhals ik, terwijl de ene 'aaaaaaaw' roept. Vreemd toch, hoe de ene niet kan wachten en de ander het als een horror gebeurtenis ziet.

Ik was zo'n meisje dat dacht "Gadverdamme hou die baby eens ver bij mij vandaan".
Maar dat is toen gegaan naar het tolereren van baby's, naar "zelfs best grappig zo'n mini" naar "wat leuk" en uit eindelijk naar "doe mij er ook zo eentje".

En nu kersverse moeder.

Moet wel zeggen dat ik pas echt het jaar voor ik zwanger werd écht kindergek werd en het ineens het meest mooie leek wat je kon overkomen.

"Hey ober! Doe me nog eentje!" hihihi _O-

Gefeliciteerd overigens, als je een kersverse moeder bent! $*\o/*$

**Geplaatst**: 29-08-13 18:31

Geplaatst: 29-08-13 18:31

Ik heb dus geen kinderwens.
Ik heb geen stuiterende hormonen ik vind babys vaak lelijk, pas als ze wat ouder zijn niet meer.
En oppassen, nee hoor, wat moet je doen met een klein mensje zonder dat het afbreekt of als het ouder is zich niet na 5 minuten al verveeld.

Zie ik een puppy dan smelt ik weg.

Ik denk dus wat jij hebt wel een kinderwens is.
Of je dat praktisch in je leven kunt plaatsen is denk ik wat anders dan het gevoel kinderwens.

**Geplaatst**: 29-08-13 18:43

Geplaatst: 29-08-13 18:43

Mijn dochter is inmiddels alweer ruim 8 jaar oud en ik vind het fantastisch om, naast wat ik allemaal al ben en doe in het leven, mama te zijn

. Zwanger zijn vond ik heel bijzonder, maar wel zwaar (9 maanden kotsmisselijk geweest

), de bevalling vond ik hel, maar mijn lijf heeft zich fantastisch gehouden en ik zie niets meer van het feit dat ik ooit zwanger geweest ben. Ben nog net zo strak als vroeger

, terwijl ik inmiddels over de 40 ben. Erg belangrijk is dat overigens niet, hoor, maar ben er stiekem toch wel blij mee

. Maar mijn eigen liefste en allerleukste meissie in mijn leven hebben, mezelf zo herkennen in haar, de band die wij samen hebben, de lol die we samen hebben, ik zou het echt voor geen GOUD willen missen. Deze liefde is echt met niets te vergelijken. Met anderman's babietjes heb ik overigens niet zoveel (kan wel genieten van iemand anders zijn of haar geluk hiermee, maar ik heb er nooit kriebels van gekregen), maar mijn eigen kindje, ja, dat is echt een heel ander verhaal.... Een verrijking van mijn leven. Of dat de kinderwens was? Denk van wel, als je zo geniet.

**Geplaatst**: 29-08-13 18:44

Geplaatst: 29-08-13 18:44

Ik ben 20 en heb een erg grote kinderwens.

Nu al? Ja nu al, ik kan het ook niet helpen. :')

Hoe ik dat weet? Ja ik weet eigenlijk niet, het lijkt me zo vreselijk bijzonder om zo'n klein mensje in je te dragen, een mensje wat is ontstaan vanuit mij en mijn vriend. Het lijkt me geweldig om zo'n mensje op aarde te zetten en op te zien groeien. En daarbij is het voor mij en mijn vriend de kroon op onze relatie.
Ik zwijmel al weer helemaal weg bij het idee

Edit; overigens zijn mijn vriend en ik er absoluut nog niet mee bezig hoor, kindjes krijgen. Daarvoor is ons leven niet stabiel genoeg, maar zodra het kan (ook financieel gezien) gaan we zeer zeker bezig

**Geplaatst**: 29-08-13 18:51

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 29-08-13 18:51

Ik heb een droom gehad.. Een zeer realistische droom (behalve de bevalling dan

) over dat ik een kindje kreeg. En terwijl ik er helemaal niets van moest weten eerst, had ik zo een fijn en apart gevoel in deze droom. Ik was zo blij met mijn kindje. Werd met hetzelfde gevoel wakker en heb dat gevoel nu ook nog steeds een beetje, vooral na het lezen van jouw berichtje aarbeitje_.

Ik hoop met heel mijn hart dat het gevoel snel weg gaat.

**Geplaatst**: 29-08-13 18:53

Geplaatst: 29-08-13 18:53

Mijn eierstokken zijn nooit gaan rammelen. Ook nooit de behoefte gehad me voort te planten.

. Van kleins af aan kon en kan ik me niet voorstellen met een eigen kind. Vaak krijg ik ook aaaarghh neigingen als ik onopgevoede kinderen weer eens bezig zie met verkeerde dingen die erg irritant zijn.

Oppassen heb ik vaak genoeg gedaan, vind het ook niet erg en best leuk. De leeftijd maakt dan niets uit. Ik vermaak me wel en de kindjes ook, de regels zijn dan duidelijk. Nee is nee en dreinen helpt al helemaal niet. Op de een of andere manier zijn zowel mijn mannetje als ikzelf vaak populair bij klein grut.

Maar een van mezelf. Nee dank je.

. Geen vertederende blikken bij verse babys of gevulde kinderwagens. Ooit heeft een medicus heel voorzichtig geprobeert te zeggen dat kinderen krijgen misschien niet zo verstandig zou zijn. De man was erg opgelucht toen bleek dat ik ze toch niet wilde en hij niet een ingestorte hysterische vrouw tegenover zich kreeg.

**Geplaatst**: 29-08-13 19:53

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 29-08-13 19:53

Ik heb ook een kinderwens, nog niet zo één waarbij ik heel de dag aan babies denk of perse nu zwanger wil zijn, maar ik zou wel graag kinderen willen krijgen.
Vind ook lang niet alle babies lief of knap (de meeste babies zijn ook echt niet knap als ze geboren zijn) maar denk dat ik het echt geweldig vind om zwanger te zijn en mama te worden. Vind over het algemeen zwangere vrouwen ook echt prachtig!

Ben wel zo verstandig om nu nog niet aan kinderen te beginnen, ik heb namelijk geen stabiele baan en woon niet samen met vriend. Zodra die twee dingen in orde zijn zou ik er wel over na willen denken om met de pil te stoppen. Gelukkig heb ik tot die tijd mijn twee lieve neefjes waar ik op kan passen en mn moedergevoelens over kan uiten

**Geplaatst**: 29-08-13 19:54

Geplaatst: 29-08-13 19:54

Seven schreef:
Cayenne schreef:
Je klokje tikt? TS, je bent pas 22 Dat kan nog wel even hoor!
Ik ben zelf 32 en ik heb het dus ook. Om me heen krijgen vriendinnen, collega's en kennissen kinderen en ik wil zelf ook kinderen, als het me tenminste gegund is Mijn vriend wil het ook, maar voor mijn gevoel kennen we elkaar nu nog te kort. Eerst maar eens samenwonen en dan kijken of we er klaar voor zijn.
Maar het is wel steeds sterker aan het worden en maak me ook wel zorgen over m'n leeftijd. Ben ik straks op bijvoorbeeld 33/34-jarige leeftijd niet te oud en lukt het dan nog wel? $:\$ Mijn moeder ging op 40-jarige leeftijd al in de overgang! Help $:\$

Alsof ik me zelf zie typen enkel ben ik 27, ik heb ergens in mijn hoofd dat ik nog 3 jaar heb en voel de druk wel wat toenemen
Maar ik vind eerst alles op een rijtje dan pas kinderen, maar ben alsnog bang dat ik als ik 30 -33 ben dat het te laat is

Ik heb gelezen dat de vruchtbaarheid na je 34ste met de helft afneemt! Hoop toch dat dit niet waar is $:\$

**Geplaatst**: 29-08-13 21:53

Geplaatst: 29-08-13 21:53

Anc schreef:
Het enige waar ik af en toe nog van door het lint dreig te gaan, is de "leuke" opmerkingen van mensen.
Je wilt niet weten hoe onbeleeft mensen kunnen zijn als je getrouwd bent en een bepaalde leeftijd hebt.
Ik heb al zo vaak de vraag gehoord waarom ik nog geen kinderen heb en dat het nu toch echt wel tijd wordt...

Knalde er dan altijd glashard uit "Ik wil wel, maar ben onvruchtbaar", altijd leuk om de verschrikte koppies te zien

Dat is dus ook een kant van een kinderwens hebben.

Die vragen ken ik, zowel bij mijn eerste als bij mijn tweede heeft het nl. lang geduurd voor het raak was.
Nou had niemand het van mij gedacht dus bij de eerste viel het nog mee, zelfs de opmerking van mijn moeder gehad dat mijn oudere zus 'het recht had om het eerste zwanger te zijn.' (zij kreeg steeds miskramen, heel naar. Uiteindelijk is haar zoon 6 weken voor mijn oudste geboren)
Maar als je er een hebt beginnen de opmerkingen over een tweede, ook leuk als het niet lukt.
Daar gaf ik geen antwoord op, ik vroeg gewoon staalhard terug:'En hoe vaak per week hebben jullie seks?'
Dan hadden mensen wel door dat ze iets ongepasts vroegen ~~}>

**Geplaatst**: 29-08-13 21:54

Geplaatst: 29-08-13 21:54

Cayenne schreef:
Ik heb gelezen dat de vruchtbaarheid na je 34ste met de helft afneemt! Hoop toch dat dit niet waar is $:\$

Dat klopt maar moet nooit een reden zijn om eerder aan kinderen te beginnen dan je er aan toe bent.
Kinderen zijn te belangrijk, twijfel je aan je gevoel of de omstandigheden dan is het antwoord (nog) nee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-13 21:57

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-13 21:57

Ja hoor, een of klasgenote van me zette vanmorgen Online dat ze in blije verwachting was van haar etste kindje, mijn hormonen sloegen over van de ooeeh & aaah's.

Mijn vriend doet overigens altijd heel nonchalant over kinderen. Zijn dat mannen? Hebben die niet die sterke vader gevoelens als vrouwen? Fantaseren die daar nooit over? Of heeft mijn fiets geen kinderwens... Ben e nog niet over uit of dat ik een kinderwens heb of dat ik baby's nou gewoon zo aandoenlijk vind.

**Geplaatst**: 29-08-13 22:09

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 29-08-13 22:09

Ik wil dolgraag kinderen, heb veel logeerkindjes en oppaskindjes en vind dat altijd reuzegezellig, maar dat hele zwanger zijn lijkt me echt een ellende. Ik vind zwangere vrouwen lelijk, vind zo'n reuzepens onhandig, kan alleen maar lekker op mn buik slapen, en als klap op de vuurpijl ook nog een bevalling doorstaan.
Ik hoop dat als ik zwanger ben ik mezelf nog normaal in de spiegel kan kijken want ik vind het wel zo lelijk, sluit me denk ik op zodra je wat kan zien. Ik snap ook nooit al die dikke buiken fotoshoots, jezelf op je allerlelijkst... (oh nee, dat is tijdens de bevalling

)

**Geplaatst**: 29-08-13 22:19

Re: Wat is een kinderwens?

Geplaatst: 29-08-13 22:19

Ik vond mezelf zwanger ook heel lelijk maar ik vond het wel heel bijzonder, intiem en gezellig om zo'n klein wezentje in je buik te hebben en om te ervaren hoe jij en je lijf erdoor veranderen.
Ondanks de ellende en vele ongemakken ben ik blij en dankbaar dat ik het mee heb mogen maken

**Geplaatst**: 29-08-13 22:33

Geplaatst: 29-08-13 22:33

Urielle schreef:
Ik vond mezelf zwanger ook heel lelijk maar ik vond het wel heel bijzonder, intiem en gezellig om zo'n klein wezentje in je buik te hebben en om te ervaren hoe jij en je lijf erdoor veranderen.
Ondanks de ellende en vele ongemakken ben ik blij en dankbaar dat ik het mee heb mogen maken

Maar dat kan je dus alleen achteraf zeggen... Misschien toch maar eens proberen, het eindproduct vind ik wel heel erg geweldig

zo'n heerlijk klein kindje van jezelf waar je dingen van jezelf of je man in herkent :+:

Nomineer dit bericht ×