Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-07-13 06:13

Geplaatst: 25-07-13 06:13

haffylover schreef:
En daarbij sommige mensen zulle dit misschien als heel bot ervaren:

Maar mijn vader had een keuze omdat hij zelf aangaf dat hij vanaf zijn 14de wist homo te zijn en toch is hij getrouwd en ons als kinderen ter wereld gebracht.

Ik daarbij had geen keuze.
Ik moet het maar accepteren ff lomp gezegt

TS, ik denk dat dit een belangrijke post is.. Ik hoor hier best wel veel boosheid in, je neemt je vader volgens mij best wat kwalijk en je lijkt je door hem gekwest te voelen, klopt dat? Ik ga er niks over zeggen of het terecht is of niet, want dat weten we niet

Wat ik wel denk, is dat deze boosheid en gekwetstheid je nu in de weg zit in de relatie met je vader. Ik denk dat je hierover met hem moet praten om verder te kunnen met de verwerking.
Je zou hier evt ook professionele hulp bij kunnen krijgen, mocht je daarvoor open staan

Denk bijv aan het maatschappelijk werk

**Geplaatst**: 25-07-13 10:10

Geplaatst: 25-07-13 10:10

Roosch schreef:
Age is just a number.

Je vader heeft zich waarschijnlijk lang geschaamd voor zijn homoseksualiteit en nu durft hij ervoor uit te komen. Dat is dapper en een hele grote stap. Als zijn dochter zich dan ook nog tegen hem keert, is dat enorm lastig.

Hij is je vader, of hij nou pimpelpaars is, homo is, een vriend heeft die 50 jaar jonger is dan hij.. hij blijft je vader. Dat verandert niet door dat soort details.

Amen $_/-\o_$

**Geplaatst**: 25-07-13 10:14

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 10:14

Ik vind je berichten erg kinderlijk overkomen ts. Misschien moet je gewoon eens in gesprek gaan met je vader en praten over jullie gevoelens.
Kan zijn dat hij deze man voor de leuk heeft en niet voor de liefde. Las in je berichten terug dat je bang was dat hij de een na de andere man zou hebben.. Nou en?! Laat hem experimenteren als hij daar behoefte aan heeft. Is dit wel liefde, maar vertrouw jij zijn partner niet, kaart dit dan aan.
Communiceren is de oplossing en is niet eens heel moeilijk.

**Geplaatst**: 25-07-13 10:40

Geplaatst: 25-07-13 10:40

First_Unique schreef:
Ik snap niet waarom sommige bokkers zo bot over ts haar gevoelens heen walsen!! Ik snap best dat een nieuwe relatie accepteren (ongehacht man of vrouw) best lastig is in het begin, en vooral als er vervelende voorgeschiedenis aan zit.

Maar ik denk dat vele die dit nooit meegemaakt hebben dat totaaaaal niet zullen snappen.. Ik heb er minimaal een half jaar over gedaan voordat ik de nieuwe partners van mijn ouders enigzins ging accepteren.. Er was echt te veel gebeurd wat ik niet zo snel kon verwerken..

Ts, pak je tijd en laat t zijn gang gaan.. Ik denk dat jouw vader dat echt wel begrijpt dat t niet zo makkelijk is als dat het lijkt.. (En is het nu niet, zal hij dat later wel begrijpen)

Ik weet heel erg goed waar ik het over heb.

Ik snap wat de TS doormaakt, maar ik vind haar heel erg hard tegenover haar vader, het is nergens voor nodig. Geef het een kans, daarna mag je pas oordelen.

Mijn moeder heeft een vriend,al 10/12 jaar? Die meneer mag ik vanaf het begin niet, net zoals zijn kinderen. Ik heb heel heel erg hard mijn best gedaan om ze wel aardig te vinden, is een tijdje goed gegaan, maar nu heb ik besloten dat ik ze nooit meer wil zien. Ik heb hem altijd mijn stiefvader genoemd, iets wat ik bij de vriend van mijn vader nooit zal doen.

**Geplaatst**: 25-07-13 10:43

Geplaatst: 25-07-13 10:43

haffylover schreef:
En daarbij sommige mensen zulle dit misschien als heel bot ervaren:

Maar mijn vader had een keuze omdat hij zelf aangaf dat hij vanaf zijn 14de wist homo te zijn en toch is hij getrouwd en ons als kinderen ter wereld gebracht.

Ik daarbij had geen keuze.
Ik moet het maar accepteren ff lomp gezegt

Hoe denk je dat de situatie zo veel jaar geleden was? Het homo zijn wordt nu veel meer geaccepteerd dan 40 jaar geleden, dat is iets wat je goed moet onthouden. Je vader zal jou nooit opzettelijk hebben willen kwetsen, maar zijn eigen geluk gaat nu voor.

**Geplaatst**: 25-07-13 10:54

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 10:54

Wees blij voor je vader dat de tijdsgeest van nu toestaat dat hij alsnog een keuze kan maken die hij wellicht 40 jaar geleden al had willen maken maar die maatschappelijk gezien niet geaccepteerd was.
De andere kant van de medaille is dat heel veel mensen van oudere generaties nooit het leven hebben kunnen leiden dat zij graag wilden maar zich hebben geschikt naar wat "normaal" was. Dat is pas jammer.

Neemt niet weg dat ik je bezorgdheid over je vader absoluut begrijp en er zeker niet te licht over wil denken of doen. Er zijn voor jou vele facetten aan je vader veranderd, het heeft tijd nodig om die te begrijpen en te accepteren. Als je dat wilt gaat je dat alleen lukken als je daar je best voor doet en er met je vader over communiceert op een open en eerlijke manier. Anderzijds gaat die manier van communiceren alleen lukken als je vader dat ook wil en kan naar jou toe. Je schrijft dat jullie band goed is, dus het gaat vast goed komen maar het heeft tijd nodig.

Misschien heb je gelijk wat de huidige vriend van je vader betreft en zijn ze niet de meest handige combinatie maar de enige die dat kan ondervinden is je vader. Meer dan je zorgen uitspreken kan je niet doen.

**Geplaatst**: 25-07-13 10:59

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 10:59

Wees juist trots dat je vader er voor durft uit te komen. In zijn tijd was het een schande als je het was. Dus ik heb veel respect voor hem. En ik vind het knap dat hij er eerlijk voor uit gekomen is.

Wel snap ik dat je moeite hebt met dat je vader een vriend heeft die veel jonger is. Maar het maakt toch niet uit als hij engels sprekend is? Mijn oude buurvrouw is lesbisch. Maar die heeft ook meerdere relatie gehad met Amerikanen. Een vriend uit Amsterdam, die had een relatie met een Engelse jongen, die ook 15 jaar jonger was.

En het zijn allemaal aardige mensen. Alleen mijn Engels is niet helemaal perfect. Maar dat leverde ook weer leuke momenten op. Helemaal als het niveau daalde :')

Ik ben iig dol op mijn relnichtjes

**Geplaatst**: 25-07-13 11:03

Geplaatst: 25-07-13 11:03

Ik ben zelf 40, in mijn jeugd was niemand homoseksueel. In de grote stad liepen ervan die "rare" mensen rond maar niet in dorp zoals Reuver.
Voor jou vader 15 jaar ouder was dat al helemaal zo.
Ook wist je dat je aantrekkingskracht had voor een man, dat kon niet en dat ging ook zeker over als je getrouwd was was toen de opvatting.
Ik weet zeker dat hij van je moeder heeft gehouden toen en ook toen jullie kwamen.
Dat het daarna misliep kan en kan zeker met zijn geaardheid te maken hebben, maar ook genoeg 100% hetro stellen gaan uit elkaar.

Ondertussen leven we gelukkig in Nederland in een land waar het niet meer raar is dat je op homoseksueel bent.
Maar ik kan me voorstellen dat als je zolang je als hetro voordoet het extra moeilijk is om het aan je omgeving kenbaar te gaan maken.
Maar straf hem daar niet voor, voor hem al zwaar genoeg zonder dat zijn kind het niet accepteert.

Wat betreft het leeftijdsverschil, dat was hetzelfde geweest als hij met een jongere meid thuis was gekomen.
Dan had je ook zoiets van het had zijn dochter kunnen zijn.

Dat zal zeker raar zijn een jongere man, maar als hij gelukkig is, dat telt!

**Geplaatst**: 25-07-13 11:08

Geplaatst: 25-07-13 11:08

Rienn schreef:
First_Unique schreef:
Ik snap niet waarom sommige bokkers zo bot over ts haar gevoelens heen walsen!! Ik snap best dat een nieuwe relatie accepteren (ongehacht man of vrouw) best lastig is in het begin, en vooral als er vervelende voorgeschiedenis aan zit.

Maar ik denk dat vele die dit nooit meegemaakt hebben dat totaaaaal niet zullen snappen.. Ik heb er minimaal een half jaar over gedaan voordat ik de nieuwe partners van mijn ouders enigzins ging accepteren.. Er was echt te veel gebeurd wat ik niet zo snel kon verwerken..

Ts, pak je tijd en laat t zijn gang gaan.. Ik denk dat jouw vader dat echt wel begrijpt dat t niet zo makkelijk is als dat het lijkt.. (En is het nu niet, zal hij dat later wel begrijpen)

Ik weet heel erg goed waar ik het over heb.

Ik snap wat de TS doormaakt, maar ik vind haar heel erg hard tegenover haar vader, het is nergens voor nodig. Geef het een kans, daarna mag je pas oordelen.

Mijn moeder heeft een vriend,al 10/12 jaar? Die meneer mag ik vanaf het begin niet, net zoals zijn kinderen. Ik heb heel heel erg hard mijn best gedaan om ze wel aardig te vinden, is een tijdje goed gegaan, maar nu heb ik besloten dat ik ze nooit meer wil zien. Ik heb hem altijd mijn stiefvader genoemd, iets wat ik bij de vriend van mijn vader nooit zal doen.

So hé, jij voelt je wel heel aangesproken niet?? Misschien als je iets beter leest staat er ook "sommige bokkers" .. Staat niet specifiek jouw naam.. Nee ik heb het hier over de mensen die echt totaal niet weten waar ze het over hebben en denken dat het allemaal zo makkelijk gaat.

**Geplaatst**: 25-07-13 11:10

Geplaatst: 25-07-13 11:10

Mijn vader en moeder zijn nu meer dan 30 jaar getrouwd, mijn moeder heeft niet meer zo lang te leven. En er zal hierna wellicht een tijd komen dat m'n vader een ander tegen het lijf loopt. En dat lijkt mij zo ontzettend raar en moeilijk. En als die persoon (ik neem even voor het gemak aan dat mijn vader gewoon hetero is wel :')

) net zo oud is als mij, ja zou het dat er allemaal niet veel gemakkelijker opmaken.

Het is heel makkelijk om vanuit je luie stoel te roepen 'maar je wilt toch dat je vader gelukkig is, dan accepteer je dat toch allemaal gewoon?'. Ik wil zéker dat m'n vader gelukkig wordt/is, betekend niet dat het voor mij dan per definitie makkelijk gaat zijn als hij met een ander thuis gaat komen. En al hélémaal niet als het, in mijn opzicht, snel na m'n moeders overlijden is.

**Geplaatst**: 25-07-13 11:11

Geplaatst: 25-07-13 11:11

@first Unique
Hoe weet jij dat die bokkers het niet zelf mee hebben gemaakt en volgens jou niet weten waar ze het over hebben?

**Geplaatst**: 25-07-13 11:14

Geplaatst: 25-07-13 11:14

Kan je verder niet persoonlijk helpen, maar mijn ex vriend had hetzelfde.

Zijn ouders zijn gescheiden, moeder hertrouwd met een vrouw. Uiteindelijk via een donor hebben ze ook nog een zoon gekregen.
Mijn vriend was toen 21 en kon/wilde daar ook niet mee omgaan. Veel boosheid, maar ook onbegrip. Hij kon ook nog eens niet goed opschieten met de nieuwe vrouw van zijn moeder. En maar roepen dat hij direct het huis uit ging als ze zouden trouwen en een kind kregen... En nu? Geen enkel probleem meer.

Hij heeft toen ingezien dat je beter blij kan zijn voor de ander, dan continue vol onbegrip en opstandig te zijn. Het was meer het idee dat het niet kon, dan hoe het in werkelijkheid eigenlijk was.
Ik heb dat natuurlijk allemaal meegekregen, en moest er ook erg aan wennen. Maar het valt allemaal wel mee, het is juist leuk om iemand nu echt gelukkig te zien.

Wil je meegeven dat je het een kans moet geven, uiteindelijk komt alles wel weer op zijn plek. Wees blij voor je vader en probeer er niet teveel over in te zitten. Het is tenslotte ook zijn leven, en hij wordt er echt geen andere vader door. Denk dat je het hem juist zou moeten gunnen om gelukkig te zijn..

**Geplaatst**: 25-07-13 11:26

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 11:26

Ja ik ken deze situatie heel goed, mijn ouders...
Ouders zijn al 10 jaar gescheiden, omwille van verschillende redenen maar de grootste > mijn moeder is lesbisch geworden...
Ik was toen 11-12 toen ik dat moest te weten komen, geloof me ik heb het er nog altijd moeilijk mee.
Ik zie ze gewoon niet tot amper... Ze mag gelukkig zijn maar goed ze is nog altijd mijn moeder...

**Geplaatst**: 25-07-13 11:30

Geplaatst: 25-07-13 11:30

Ik zelf zit niet in het zelfde verhaal, maar mijn vriend wel en ik zit er dus al 12 jaar tussen in.

Mijn vriend zijn ouders zijn 14 jaar geleden gescheiden, mijn vriend was toen 15 en zijn broertje 13.
Zijn vader bleek ook altijd al gevoelens te hebben gehad voor mannen, maar omdat hij wist dat zijn ouders dit nooit zouden accepteren
en het in die tijd niet normaal was om homo te zijn is hij getrouwd en heeft kinderen gekregen om in iedereen zijn ogen normaal te zijn.
Echter toen zijn ouders overleden waren en de kinderen wat ouder kon hij het niet meer voor zich houden en is uit de kast gekomen.

Alleen tot over maat van ramp (voor een puber) vertelde zijn moeder ook nog na de scheiding dat ze ging samen wonen met een vriendin.
Dus mijn vriend had op opeens gescheiden ouders die allebei homo/lesbies waren, nou geloof me dat is voor een puber helemaal moeilijk te verkroppen.

Mijn vriend heeft het er in het begin heel erg moeilijk mee gehad, maar heeft zich er uiteindelijk bij neer gelegd toen hij zag dat allebei zijn ouders veel gelukkiger waren. Nu zo veel jaren verder zijn ze allebei getrouwd.

Kijk ik weet niet wat er allemaal thuis bij jullie is gebeurd, maar probeer de nieuwe partner een kans te geven.
Lukt dat je niet geef dat aan bij je vader, vertel hem dat je er nu nog niet aan toe bent.

**Geplaatst**: 25-07-13 11:40

Geplaatst: 25-07-13 11:40

Ach TS, op jouw leeftijd was ik ook zo lekker principieel, zwart-wit, en vol onvermogen om over de fouten van anderen heen te stappen. Geloof me, tijd heelt alle wonden, als je bereid bent om, wat daNiielle_ al over haar vriend schrijft, blij te zijn voor een ander dan continue vol onbegrip en opstandig te zijn.
Komt er nog bij dat het over je ouders gaat, en in de beleving van kinderen zijn die geen zelfstandige individuen maar twee stuks personeel voor hun kroost die geen fouten mogen maken en moeten voldoen aan het ideaalbeeld. Auw, ze scheiden. Auw, homo. Auw, ze vallen op jongere mensen. Auw, belangstelling voor iemand die jij kent. Jouw brein kán dat gewoon niet aan, gelukkig ben je geen 16 meer en ben je op een leeftijd dat je in gaat zien dat NIEMAND perfect is. Jij niet, maar ook je ouders niet. Natuurlijk vind je het onaangenaam als hier bokkers zijn die zeggen: het gaat om het geluk van je vader, jij moet niet zo dwarsliggen. Dat is waar, alleen jij kan het nog niet. Maar ik denk dat het wel tijd is (24, las ik ergens?) dat je in de spiegel gaat kijken en probeert te analyseren waarom je zo dwars bent. Hoelang wil je vasthouden aan datgeen wat je alleen per pb wil vertellen? Het is al gebeurd, je verandert er niets meer aan, je vader heeft het goeie met je voor, jij wil een prettige band met je vader.... zucht een keer diep meid, en probeer te focussen op het positieve. Misschien is die nieuwe vriend wel aardig. Misschien plukt ie je vader kaal. En misschien is ie zo leuk dat het jou ook had kunnen overkomen. En als je 'm niet ontmoet hebt kan je alleen maar blijven hangen in "heb altijd al gedacht dat het niks was" en hopelijk proef je de ondertoon al een beetje: ook dat is weer iets zuurs.
Leven is op je bek gaan, maar als je alles afwijst en nooit wat probeert kom je ook nergens.
En ja, mijn moeder is met een vrouw gaan leven na de scheiding van mijn ouders, ik heb volgehouden aan een discussiepunt van toen ik 20 was, nu is ze dood en ben ik onterfd. En de vrouw van mijn vader waar ik ook flink mee heb gebotst zal nooit mijn vriendin worden, maar dat hoeft niet, ik heb mijn eigen leven en zij het hunne. En ik ben blij voor ze!

**Geplaatst**: 25-07-13 11:43

Geplaatst: 25-07-13 11:43

TS ik denk dat de nieuwe vriend van je vader jou confronteert met wat er gebeurt is in de afgelopen tijd en dat je daar meer moeite mee hebt dan dat je vader homo is, ik denk ook dat het meer aan alle veranderingen ligt die hebben plaats gevonden in je leven de laatste tijd en dat je daar gewoon wat langer de tijd voor nodig hebt dus geef jezelf de tijd TS om je vaders nieuwe vriend te leren te accepteren en om jezelf in de nieuwe situatie te plaatsen

Praat er over met je vader, maak duidelijk hoe onzeker/boos jij je nog voelt in de buurt van zijn nieuwe vriend/over hun relatie... En hoe moeilijk ook probeer een keer te gaan praten met de nieuwe vriend misschien is hij wel heel aardig dat weet je nu nog niet toch?

**Geplaatst**: 25-07-13 11:44

Geplaatst: 25-07-13 11:44

_Alarm_wlkp schreef:
Ja ik ken deze situatie heel goed, mijn ouders...
Ouders zijn al 10 jaar gescheiden, omwille van verschillende redenen maar de grootste > mijn moeder is lesbisch geworden...
Ik was toen 11-12 toen ik dat moest te weten komen, geloof me ik heb het er nog altijd moeilijk mee.
Ik zie ze gewoon niet tot amper... Ze mag gelukkig zijn maar goed ze is nog altijd mijn moeder...

Dit is denk ik een mooi voorbeeld. De gedachtengang is liever een ongelukkige single/heteromoeder, dan zoals het nu is. Dat is heel egoistisch, maar zo werkt de ontwikkeling van het menselijk (puber)brein.

Over egoistisch gesproken: het zinnetje

Citaat:
Ik was toen 11-12 toen ik dat moest te weten komen,

laat ook al zien dat er (nog) geen enkel begrip is voor hoe het voor een vrouw die waarschijnlijk al haar hele leven meer voor vrouwen voelt, onder druk van haar omgeving, of om aan het ideaalbeeld te voldoen, toch trouwt en een gezin sticht, het niet vol kan houden, en dat toe moet geven aan haar kind(eren)... en dan krijg je een reactie alsof je het expres doet. Pijnlijk toch?

Laatst bijgewerkt door wittepit op 25-07-13 11:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-07-13 11:47

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 11:47

Ze is uiteindelijk ook gewoon terug single hoor

Een mens is ongeacht hoe ze zijn altijd egoïstisch

Maar daar gaat het hier niet over.

**Geplaatst**: 25-07-13 11:50

Geplaatst: 25-07-13 11:50

Nee, het gaat mij erom de overgang tussen kind-denken en de fase erna wat uit te leggen. Als kind ben je behoorlijk zuiver egoistisch, later leer je om af en toe ook buiten je zelf te kijken. Omdat ik denk dat TS in die overgangsperiode zit (en jij misschien ook wel?)

**Geplaatst**: 25-07-13 11:52

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 11:52

Ik ben 20 geen idee hoe oud TS is

**Geplaatst**: 25-07-13 11:53

Re: gescheiden ouders, 1 ouder homo/lesbies ervaringen?

Geplaatst: 25-07-13 11:53

Dacht ergens te lezen 24.

**Geplaatst**: 25-07-13 12:43

Geplaatst: 25-07-13 12:43

Corelli schreef:
haffylover schreef:
En daarbij sommige mensen zulle dit misschien als heel bot ervaren:

Maar mijn vader had een keuze omdat hij zelf aangaf dat hij vanaf zijn 14de wist homo te zijn en toch is hij getrouwd en ons als kinderen ter wereld gebracht.

Ik daarbij had geen keuze.
Ik moet het maar accepteren ff lomp gezegt

TS, ik denk dat dit een belangrijke post is.. Ik hoor hier best wel veel boosheid in, je neemt je vader volgens mij best wat kwalijk en je lijkt je door hem gekwest te voelen, klopt dat? Ik ga er niks over zeggen of het terecht is of niet, want dat weten we niet

Wat ik wel denk, is dat deze boosheid en gekwetstheid je nu in de weg zit in de relatie met je vader. Ik denk dat je hierover met hem moet praten om verder te kunnen met de verwerking.
Je zou hier evt ook professionele hulp bij kunnen krijgen, mocht je daarvoor open staan Denk bijv aan het maatschappelijk werk

Ben het hier mee eens.

Verder.. Ik heb niets tegen homo's, juist niet, maar voor mij zou het ook een klap zijn als ik te weten kom dat mijn vader homo blijkt te zijn, omdat je gewoon zo anders gewend bent.
Maar dat zou het punt voor mij niet zijn. Het zo lang bedriegen en voorliegen van mijn moeder en ons. Dát zou het punt zijn. En ik kan echt NIET geloven dat mensen die daar moeite mee hebben egoïstisch genoemd worden, want het zijn juist de mensen die zo lang hun vrouw enzo bedriegen, die egoïstisch zijn. Want ookal zijn er nog zoveel redenen om iemand zo lang te bedriegen (je durft niet uit de kast te komen enz.), het blijft toch een hele egoïstische beslissing om daarom een onschuldige vrouw zo lang voor te liegen.

Ik vind het een hele erge zaak dat je vader er steeds niet uit durfde te komen, begrijp mij niet verkeerd. Als ik iets erg vind dan is het homoseksuelen die bang zijn om het openbaar te maken, dat zou helemaal niet nodig moeten zijn, vooral tegenwoordig niet.

Zou een goed gesprek met je vader aangaan, zoals Corelli verteld. En hulp zou ook een goede optie zijn, dat is echt volkomen normaal TS.

**Geplaatst**: 25-07-13 12:59

Geplaatst: 25-07-13 12:59

Geryon schreef:
Maar dat zou het punt voor mij niet zijn. Het zo lang bedriegen en voorliegen van mijn moeder en ons. Dát zou het punt zijn. En ik kan echt NIET geloven dat mensen die daar moeite mee hebben egoïstisch genoemd worden, want het zijn juist de mensen die zo lang hun vrouw enzo bedriegen, die egoïstisch zijn. Want ookal zijn er nog zoveel redenen om iemand zo lang te bedriegen (je durft niet uit de kast te komen enz.), het blijft toch een hele egoïstische beslissing om daarom een onschuldige vrouw zo lang voor te liegen.

Zoooo, hoe kom jij bij standpunten als bedriegen, voorliegen, onschuldig, dat klinkt nogal veroordelend. En, nogal idealistisch, alsof er nooit om andere redenenen bedrogen en gelogen wordt. Niemand vráágt erom om homosexuele gevoelens te hebben, je kunt het proberen te onderdrukken en de een houdt dat langer vol dan de ander. Ik mag alleen maar hopen dat als je met iemand trouwt en een gezin sticht dat er een dusdanig vertrouwen over en weer is dat je als partner in ieder geval het vermoeden hebt dat er iets aan de hand is. Gevallen genoeg waarin de ex-partner uiteindelijk opgelucht is als de aap uit de mouw (de partner uit de kast dan) komt, tuurlijk is er eerst boosheid, frustratie, gekwetstheid, maar als je uiteindelijk duidelijk wordt wat er mis was in de relatie, en dat dat ook nog eens buiten jouw toedoen is, dan kan dat ook prettig zijn.

Frappant ook dat je het homosexueel zijn van je vader betrekt op moeder en ons. Het lijkt me voornamelijk een probleem voor je moeder. Begrijpelijk dat je solidair bent met je moeder, maar besef wel dat je je vader veroordeelt op iets waar je relationeel gezien niets mee te maken hebt als je boven de 18 bent. Emotioneel wel, maar het is jouw partner niet tenslotte.

**Geplaatst**: 25-07-13 13:02

Geplaatst: 25-07-13 13:02

[quotegezegt
[/quote]

Verder.. Ik heb niets tegen homo's, juist niet, maar voor mij zou het ook een klap zijn als ik te weten kom dat mijn vader homo blijkt te zijn, omdat je gewoon zo anders gewend bent.
Maar dat zou het punt voor mij niet zijn. Het zo lang bedriegen en voorliegen van mijn moeder en ons. Dát zou het punt zijn. En ik kan echt NIET geloven dat mensen die daar moeite mee hebben egoïstisch genoemd worden, want het zijn juist de mensen die zo lang hun vrouw enzo bedriegen, die egoïstisch zijn. Want ookal zijn er nog zoveel redenen om iemand zo lang te bedriegen (je durft niet uit de kast te komen enz.), het blijft toch een hele egoïstische beslissing om daarom een onschuldige vrouw zo lang voor te liegen.

Ik vind het een hele erge zaak dat je vader er steeds niet uit durfde te komen, begrijp mij niet verkeerd. Als ik iets erg vind dan is het homoseksuelen die bang zijn om het openbaar te maken, dat zou helemaal niet nodig moeten zijn, vooral tegenwoordig niet.

Zou een goed gesprek met je vader aangaan, zoals Corelli verteld. En hulp zou ook een goede optie zijn, dat is echt volkomen normaal TS.[/quote]

Ben ik het toch mee eens.

**Geplaatst**: 25-07-13 13:06

Geplaatst: 25-07-13 13:06

little_king schreef:
@first Unique
Hoe weet jij dat die bokkers het niet zelf mee hebben gemaakt en volgens jou niet weten waar ze het over hebben?

Nou ik vind dat als je gaat smijten met dat TS kinderachtig is etc dat je dan niet weet wat je zegt.. iedereen is anders en je gevoelens kun je niet onderdrukken.. kost allemaal tijd en waarom ts dit topic waarschijnlijk heeft geopend is om wat steun te krijgen ipv zo afgekraakt te worden.. iedereen draagt zo zijn/haar eigen rugzakje mee en dan vind ik het niet echt aardig om op die manier tegen TS te praten..

edit: en dit gaat natuurlijk niet over iedereen die hier wat schrijft, ik heb echt ook genoeg fijne reacties voorbij zien komen waar TS zeker wat aan heeft

Nomineer dit bericht ×