Bokt.nl

Grit schreef:

TS, ongeacht wat de achtergrond is, zoals ik het lees is jouw opa een man die gewend is zijn eigen gang te gaan, zijn zin te krijgen en afdwingt dat iedereen in zijn omgeving het ook op zijn manier doet. En dit waarschijnlijk al zijn hele leven lang???

Het grootste probleem is dat hij dit allemaal kan doen, omdat iedereen het van hem pikt. Ik kan nergens lezen dat een van jullie eigen grenzen stelt en hem een keer op de rem zet. Ik denk dat de zorgen om je oma terecht zijn, maar ook zij heeft dit zelf in stand gehouden door niet tegen hem in te durven gaan. En dit ga je na zoveel jaren helaas niet zomaar veranderen

Begin bij jezelf en probeer grenzen te stellen door het kort en duidelijk te zeggen dat je iets wel of niet wilt, dat hij moet stoppen met het maken van bepaalde opmerkingen enz. Desnoods met consequenties en dan inderdaad hem maar een keer met het werk laten zitten.

Hoe lief ook, op jouw leeftijd is het ook niet jouw taak om tussen de relatie van je oma en opa te gaan zitten. Dat vind ik dan eerder iets wat je ouders moeten oppikken en dat zij proberen je oma te helpen voor zichzelf op te komen en sommige dingen te veranderen.

MarZarascha schreef:

Oeff, had het verhaal al eens gehoord maar niet zo uitgebreid. Echt supervervelend! Maar 't komt wel goed. Want alles komt altijd goed. Als je nou eerst zorgt dat je opa weet dat hij autisme heeft en dan, als hij weer een uitbarsting hebt, gaan huilen. En je dan echt helemaal laten gaan. Als ik dat zo lees wilt hij je echt niet ongelukkig zien. Misschien dat hij dan moeite gaat doen om je te troosten ( = moeite doen voor een ander ) en dat hij daar dan van leert. Volgensmij leren autistische mensen van positieve en negatieve ervaringen. Een beetje als een klein kind..

danielle_x schreef:

Ik herken heel veel in je verhaal.

Ook mijn opa is zo, hij drijft zijn zin altijd door en alles moet op zijn manier. Oma doet dit allemaal braaf om ruzie / agressief gedrag te voorkomen. Ook bij mijn opa moet alles in zijn vaste schema en komt er iets tussen wat hem niet zint? Gaat ie gigantisch uit zijn plaat.

Mijn oma accepteert dit al meer dan 50 jaar dus verandering gaat er niet in komen helaas. Mijn opa is echt een man van de oude stempel wil opa koffie dan rent oma zo snel mogelijk naar de keuken voor koffie.
Laatste anderhalf jaar geeft mijn oma een klein beetje tegengas maar nog rent en vliegt ze voor mijn opa.

Wel moet ik zeggen dat het boze/agressieve gedrag een deel er mee te maken heeft dat opa een vorm van dementie heeft. Dit is in de voorste hersenen en daardoor kan die boos/kwaad of agressief worden. Dit is dus niet de dementie dat die dingen vergeet want hij weet alles donders goed.

Ik denk helaas dat de situatie niet gaat veranderen bij jou niet maar ook bij mij niet want oma gaat niet scheiden na zoveel jaar.

Als ik de lijstjes op internet moet geloven zou mijn opa ook bijna alles wT je kan verzinnen hebben maar hij is een man van de oude stempel. Oma zorgt voor alles en de man hoeft niks te doen (ja werken vroeger)

Grit schreef:

Wat ik al zei, het maakt nog niet eens zo heel veel uit wat de achtergrond is. Je kan er altijd voor kiezen om je eigen grenzen te trekken en niet alles te doen zoals hij het wil.

In een van je eerste berichten schrijf je dat jullie weten hoe jullie ermee om moeten gaan en dat is doen zoals hij het wil. Dat lijkt mij dus niet de goede manier als je iets veranderd wilt hebben.
En "subtiel" is gewoon niet duidelijk genoeg, verwachten dat hij dit zelf in gaat zien is ook niet reeel.

Ik krijg de indruk dat alles met fluwelen handschoentjes gaat om zijn uitbarstingen te voorkomen. Maar dan veranderd er dus niks. Als jullie niet willen of durven te confronteren, dan maar accepteren dat het is zoals het is.
En dat bedoel ik niet als kritiek, want dat kan ook een keuze zijn.

Je kan ook niet verwachten dat hij op zijn leeftijd nog veel gaat veranderen, sommige dingen moet je gewoon accepteren. Maar op de dingen die je echt niet wilt, zullen jullie zelf duidelijk moeten zijn, ook als hij daardoor boos wordt.
En dat kun je zelf doen over dingen die jou aangaan. Je oma is volwassen en zal het op haar eigen manier moeten doen, haar moet je ook niet willen veranderen.

Grit schreef:

Boos worden hoeft ook niet, dan escaleert het alleen maar. Er zit meer tussen subtiel en boos.
Kort en duidelijk zeggen dat hij ergens mee moet stoppen, dat je er niet van gediend bent en als hij door gaat je spullen pakken en naar huis gaan. Of zeggen "als het zo moet, dan verzorg de paarden vandaag zelf maar, dan ga ik liever mijn oma helpen".
Maar als je hiervoor kiest zal je ook voet bij stuk moeten houden en moeten volhouden, je opa zal er in het begin toch vanuit gaan dat je wel bij draait en weer naar hem luistert.

Het is echt een moeilijke situatie waar je in zit, een gemakkelijke oplossing is er niet. Je opa veranderd niet uit zichzelf, dus jullie zullen anders met hem moeten omgaan.

Grit schreef:

eef_doortje schreef:

dus praat net zolang met ouders/tantes/ooms hier over zodat die te hulp gaan schieten zelf voor jou word dit moeilijk als kleindochter

Helemaal mee eens, dat schreef ik eerder ook al.
TS, probeer voor jezelf sommige dingen anders te doen, als dat lukt, want dat is zeker moeilijk. Het is hartstikke lief van je en goed bedoeld, maar voor nu te hoog gegrepen. Laat de verdere zorgen over aan de volwassenen. Succes!!!

Jannepauli schreef:

Hoe oud zijn je opa en oma?

Jannepauli schreef:

In het Engels is een mooi spreekwoord: You can't teach an old dog new tricks .. of wel: je kunt een reeds lang gevormde gewoonte of karakter niet of nauwelijks meer veranderen. Wat de oorzaken van het gedrag van jouw opa zijn laat ik maar in het midden: het constateren van een psychische stoornis moet je maar liever aan gekwalificeerde mensen overlaten en gaat ook niet via testjes op het internet of in damesbladen.
En ook niet aan goedbedoelende Bokkers..

Wat ik wel een beetje proef in de verschillende dingen die je schreef is dat het ook net zo goed een bepaalde cultuur kan zijn: je grootouders zijn uit de leeftijdscategorie waar nog veel traditioneel gedrag zit: man de baas, vrouw de slaaf en er is ook heel duidelijk sprake van conflictvermijdend gedrag. Je oma gaat een confrontatie uit de weg door het hem zoveel mogelijk naar de zin te maken en zal dat haar hele leven gedaan hebben. Ik zie het ook in de opmerking van je eigen moeder: als je het niet prettig vind, ga dan maar niet meer naar de paarden. En ook jij 'staat niet op' tegen onheuse behandeling: jij loopt ook op je tenen om maar zoveel mogelijk ruzie en narigheid te voorkomen.

Nu ga ik niet propageren dat jullie maar in de tegenaanval gaan want dat bezorgt iedereen ellende en stress. Maar een beetje tegengas kan wel en als je dat altijd maar achterwege laat en geen grenzen stelt, dan dendert een ander altijd over jouw grenzen heen, zeker als ze daar niet zo gevoelig voor zijn.

De situatie in de bessentuin als voorbeeld: Als opa zegt "en wat zit jij dan te doen" als oma even uitrust, had je bijvoorbeeld kunnen zeggen: "Ja opa, oma is even moe , dus misschien kun jij (u) ook even een handje toesteken?" Ik denk dat je, als is het maar met 'zachte' reacties, in ieder geval wat mondiger moet worden en als hij vervolgens boos wordt, hem vragen waarom hij boos wordt. En rustig blijven, niet gaan terugroepen en argumenteren want dat gooit olie op het vuur. En dreigementen in de zin van 'doe het zelf maar' wat de paarden betreft hebben ook totaal geen nut. Vaak worden mensen geconfronteerd met de vraag "waarom" even met de neus op de feiten gedrukt als ze hun opwinding moeten uitleggen.
Dus.. "waarom wordt je/u zo boos opa, ik doe toch mijn best" helpt méér dan je mond houden en je tranen proberen terug te dringen.

Ik denk dat je noch je opa, noch je oma veel zult kunnen veranderen in het levensstadium waar ze zich in bevinden. Dat is helaas een realiteit. Maar je kunt zeker wel proberen afstand te nemen en je wat minder van de uitbarstingen aantrekken.
Hoe staan je ouders en andere familieleden hierin?
Zij zouden toch als eersten moeten zien dat je oma hieronder lijdt en als volwassenen zouden zij ook beter hulp kunnen zoeken: hetzij bij maatschappelijk werk c.q. ouderenzorg, of de huisarts. Er kunnen tenslotte ook fysieke oorzaken zijn voor het gedrag van opa.

danielle_x schreef:

eef_doortje schreef:

voor je oma is dit het moeilijkste, er zou toch echt een zoon/dochter van opa en oma zich niet alleen maar druk met zichzelf bezig moeten houden, maar ook moeten inzien dat het met je oma zo niet door kan gaan, en net zolang iets moeten uitproberen totdat dit veranderd.

en als je opa echt zoiets heeft is een professional het beste die hem kan leren hier mee om te gaan.

dus praat net zolang met ouders/tantes/ooms hier over zodat die te hulp gaan schieten zelf voor jou word dit moeilijk als kleindochter

Ik kan je nu al vertellen dit heeft geen zin. Mijn vader en tante maken mijn opa heel erg duidelijk dat hoe hij zich nu opstelt tegen over mijn oma niet kan.
Het gevolg? Mijn opa word nog eigenwijzer gaat nog meer zijn zin door drijven want ' andere gaan niet bepalen wat ik moet doen'.

unicorn_kiss schreef:

Opa heeft dringend tegengas nodig, wat denkt de man wel niet dat hij is? Jij laat jouw opa jouw oma zo kleineren? Bij mij had hij al lang lik op stuk gehad. Je moet wat meer voor jezelf en je oma opkomen!

Verder wil ik nog zeggen dat ik dit precies het grote nadeel vind van alle stempeltjes die tegenwoordig aan een groot deel van de bevolking wordt gegeven (en dan heb ik het vooral op het deel dat zichzelf zowat een stempel geeft en dit graag verkondigt) Mensen wringen zich in alle bochten omdat die en die dit en dat heeft van aandoening. Mensen vergeten normaal te handelen, in plaats van iemand een speciale behandeling te geven. Soms is het nodig om het stempeltje weg te denken. Nu zal dit enig stof opwaaien, maar het moest me even van het hart.