Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-12-12 02:43

Geplaatst door de TopicStarter : 10-12-12 02:43

kally, dankjewel!

YamaSaki, ik hoop het ook!

Ik kan niet slapen en X blijkbaar ook niet, die kwam ik tegen toen ik een kop thee ging zetten. Ik mag in de mail schrijven dat hij het volledig met mij eens is en hij staat er ook een stuk positiever tegenover om mijn opa en oma een ultimatum te geven. Geen idee wat die verandering heeft veroorzaakt, maar ik ben er heel erg blij mee.

**Geplaatst**: 10-12-12 02:47

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 02:47

Wauw, wat goed! Misschien heeft hij eens goed zitten nadenken en toen van mening veranderd.

**Geplaatst**: 10-12-12 04:13

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 04:13

Klinkt goed meid!
Blij dat hij het dus wel soort van met je eens is

**Geplaatst**: 10-12-12 12:37

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 12:37

Fijn dat je broertje er nu ook achter staat

ik denk dat je hem misschien een beetje overdonderd hebt en dat hij nu toch is gaan nadenken en beseft dat dit niet normaal is. Ik hoop dat je vader begrijpt hoe jullie je voelen

**Geplaatst**: 10-12-12 12:40

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 12:40

Ik zet even een stipje neer, omdat ik zo naar stage moet, maar ik ga zeker nog even reageren.

Heb in echt precieze situatie gezeten als bij jou en ik weet denk ik hoe ik je kan helpen.

Voor 8 uur vanavond heb je nog een reactie van me.

**Geplaatst**: 10-12-12 13:33

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 13:33

Wat een nare situatie. Ik herinner me nog als mijn ouders gescheiden zijn...ik voelde opluchting ook al was er zo veel verdriet. Het kon gewoon niet zo duren. Nu zijn beiden veel gelukkiger.
Vind het echt heel knap van je dat je het aandurft om de problemen van het gezin aan te pakken. Begrijp dat je boos bent op je vader, maar doe geen dingen waar je spijt van krijgt, het blijft je vader en er is mischien een reden die jij niet kent voor zijn gedrag. Het is mischien een geestelijke ziekte en een persoon die ziek is kan gewoon een heel ander karakter ontwikkelen dan zijn oorspronkelijke karakter. Wel geef ik je zeker gelijk dat het gezin zo niet verder kan leven met je vader die van jullie leven een hel maakt. Hopelijk vind je samen met je moeder en broer een oplossing en vind je vader ergens vrede, want iemand die zo vaak woede voelt, dat kan gewoon niet blijven duren, hopelijk gaat hij dat zelf ook gaan inzien.
Veel sterkte in ieder geval !!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-12-12 17:00

Geplaatst door de TopicStarter : 10-12-12 17:00

maralyn, ik ben benieuwd naar je reactie! Gelukkig dat je uit die situatie bent geraakt.

Betadine, het zou best kunnen dat het wat geestelijks is.

Nou, ik kan op minimaal een maand wachttijd rekenen bij de psycholoog en als ik specifieke wensen heb qua tijd (wat ik dankzij school dus heb) langer. -O-

Verder had ik een korte mail terug van mijn vader, waarin hij totaal niet reageerde op het feit dat ik wil dat hij ergens anders gaat wonen. Hij zei alleen dat het heel normaal was, dat ik over tien jaar mijn mail maar eens moest teruglezen en dat hij al aan een oplossing werkt. Heb hem meteen teruggemaild welke oplossing en dat ik weet dat de situatie niet normaal is. En ik heb hem nog een keer vriendelijk verzocht te vertrekken. Als ik morgenmiddag nog geen antwoord heb gehad, stap ik dan met X naar mijn opa en oma.

Verder nog een klap gehad: andere opa is naar het ziekenhuis vervoerd, mijn vrienden reageerden daar nogal klote op.
En een leraar wilde dat ik vandaag na de les bleef en uitlegde waardoor mijn slechte cijfers (voor dat vak sta ik nog gewoon voldoende) vandaan kwamen. Ik dacht bijna dat hij Bokt had gelezen, maar het is absoluut niet iemand die wat met paarden heeft, dus het zal wel toeval zijn geweest.

Pfff, ik ben al de hele dag misselijk en ik ben zo moe van dit gedoe. Maar goed, doorzetten is het sleutelwoord.

Edit: weer een mail teruggehad: hij gaat zeker niet vertrekken en ik moet de zaken niet op 'het spits drijven' en gewoon afwachten. Ga nu met X naar mijn opa en oma, X is de mails aan het lezen.

Edit2: Nou, X wil in zijn eentje naar mijn opa en oma om te gaan praten. Vind ik geen goed idee, aangezien praten nooit heeft gewerkt. Resultaat: X en mijn moeder allebei kwaad op mij, X gaat toch praten, ik overstuur. Ben boos geworden op mijn moeder, omdat ze zei dat ik geen rekening met haar hield. Als zij rekening met mij had gehouden, was ze allang van die klootzak gescheiden.
Ik heb het zo gehad, ik moet hier weg. Als mijn vader niet gaat, ga ik. Alleen waarheen? Ik kan mijn vrienden niet zo vlak voor kerst met mij opzadelen, bovendien kan ik geen uitleg geven, ik moet leren voor mijn toets, het werkstuk moet af, ik heb vanwege mijn examenjaar geen baantje, dus weinig geld...
Zit klem. Zou zo graag de sloten laten vervangen voor hij terug is uit zijn werk, maar ja, ik denk niet dat mijn moeder dat een tof idee gaat vinden. Kan de politie niet bellen omdat hij nog niet is uitgebarsten.

**Geplaatst**: 10-12-12 17:30

Geplaatst: 10-12-12 17:30

en naar je tante die het één en ander weet?

ik vrees dat jze toch zelf je eigen stappen zult moeten ondernemen
je vader doet waar hij zin in heeft, je moeder ziet de ernst er niet van in, waarschijnlijk doordat dit al jaren zo gebeurd en je broer lijkt waarschijnlijk op je vader

edit als je hier in de buurt zou zitten, kom je hier maar heen

**Geplaatst**: 10-12-12 17:48

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 17:48

Pfoe wat een dag meid!

Helaas was zo een reactie van je vader te verwachten...die zal niet snel toegeven dat hij fout zit...

Wat een ommekeer ook van X...ik zou proberen hem nu een beetje te kalmeren dat hij geen ondoordachte dingen gaat doen. Kan je idd niet naar je tante die er iets van weet?

Je moeder zal denk ik een beetje wisselvallig reageren omdat de realiteit dr nu wel duidelijk wordt.
Wat nooit leuk is als je na al die jaren nog hoopt op een "happy ending" met zo een man...

Ik ben benieuwd hoe je vader reageert als hij thuis komt...
Of hij zal doen of hij geen mail heeft gehad of iets dergelijks...

Knap dat je doorzet meid!
Volhouden hoor, de "strijd" is net begonnen!

Ik hoop dat het met je andere opa snel weer beter gaat

*knuffel*

**Geplaatst**: 10-12-12 18:12

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 18:12

Pff wat een nare situatie zeg. Het wordt er niet makkelijker op he! Ik weet niet waar je vandaan komt, maar als je hier in de buurt woont en je zoekt een plekje, pb mij maar. Ben waarschijnlijk niet veel ouder dan jij.

Je kan niet met iedereen rekening houden, niet met X, je moeder, je vrienden en familie en al helemaal niet je vader. Op een gegeven moment moet je aan jezelf denken, en dat is nu. Je zit in je examen jaar en dat is belangrijk. Maar niet alleen dat, ook jij moet gelukkig zijn. Dus je moet nu echt proberen door te zetten, ookal is het moeilijk en zal het er niet makkelijker op worden..

**Geplaatst**: 10-12-12 18:25

Geplaatst: 10-12-12 18:25

Ja winter, ik heb precies en dan ook precies hetzelfde mee gemaakt.

Ik ga het verhaal zo kort mogelijk houden.

Ik was 4 en zag mijn buurmeisje weer naar een maand. Ik knuffelde haar en trok prongeluk aan haar haren. Mijn vader pakte mij op en liet me naar boven rennen naar mijn kamer, gevolgd met wel 3 tikken onder me kont. Ik schrok hier enorm van.
Ik was 6 jaar en vrat nog wel eens wat uit. Ik kwam te laat bij school weg, gewoon lekker kletsen. Zonder eten werd ik naar mijn kamer gestuurd zonder waarschuwingen.
Ik was 10/11 jaar oud. Mijn ouders hadden mijn pony ingereden samen met mij. Hij was fris, bokte wat, ik viel er af, en huilde omdat ik geschrokken was. Mijn vader sloeg me naar boven. Onder de blauwe plekken kwam ik boven. Maar ik deed in principe niets verkeerd. Omdat ik was gevallen dreigde hij zelfs om mijn pony te verkopen. Toen kwam sinterklaastijd. Mijn ouders waren cadeautjes aan het kopen. Ik en mijn broertje moesten het huishouden doen. Prima, maar ik was vergeten de afwas te doen. Mijn vader, midden op straat, waar iedereen het kon zien, sloeg mij en ik moest naar me kamer. Weer geen eten.
Ik vrat wel een wat uit en er stond een oude mercedes bus, daar moest ik in met 14 graden, zonder een jas, in de toch. Weer zonder eten naar bed.
Ik was 14 toen mijn intresse naar hardstyle was gegaan. Hij vond het verschrikkelijk en trok met seround set, zelf betaald en gespaard stuk. Ik was een keer mijn westernzadel vergeten op te hangen in de kast na het vetten, want ik vond dat hij moest drogen. Heeft hij hem over een hek heen gegooid. 200 euro, zelf betaald zadel naar de knoppen.
Ook had ik een grote mond. En 1 keer was hij zo boos dat hij me bij de keel greep en met de deur 10 cm omhoog drukte. Mijn moeder sloeg hem maar was niet sterk genoeg. En nog geen week later hadden we weer knallende ruzie waarop ik zei: ALs je me slaat geef ik je aan bij de politie, mishandelaar! Hij duwde me hard achteruit, ik gleed uit en kwam met mijn rug tegen een punt van een kast terecht.

Toen ik 16 moest worden, werd ik het huis uit gezet. Me moeder had me geslagen, ze probeerde me te vergelijken met mijn vader en ik noemde haar prostiteuse. Ze sloeg me en liet me 15 km van huis staan. Ik moest maar lopen. Je laat een kind van 15 niet lopen op een plek waar je niemand kent. Ik vriendin op gebeld, zij me gehaald, ik uit huis gegaan. Ik was het beu en schakelde hulp in vanuit de huisarts en jeugdzorg.

Jeugdzorg heeft 4 vellen papier gekregen met alles wat vroeger was gebeurt. Dat mijn vader een auto raam had vernield door een schroevendraaier in te gooien. Dat hij dingen stuk gooide, een fles wijn kapotsloeg dicht bij me moeder. Dat hij me moeder een blauw oog sloeg.

We moesten in gesprek en weetje wat zijn antwoord was?:
Je moet maar naar een psygiater, want je spoort niet. Dit heb ik niet gedaan. JIJ had een grote mond en ik strafte je.

Hij heeft me altijd klein gehouden. De huishoud hulp, een man, zelfde leeftijd als hem? Is bang voor hem. De eerste keer dat hij er was? Heeft mijn vader hem verrot gescholden en als hij zij auto weer daar zou parkeren dat mijn vader hem zelf wel weg zette. Die man, is nog steeds bang.
Toen ik 17.5 was, zei mijn moeder dit tegen mij:

Lieverd, meid, ga uit huis, anders overleef jij het hier niet.

Direct volgende dag mijn spullen gepakt en gegaan....
Weg gegaan, bij mijn huidige vriend waar ik al 2.5 jaar mee heb straks 3 jaar mee heb, ingetrokken.

Mijn broertje is 1.5 jaar niet meer naar school geweest en hij is nu 16. Hij mag alles...alles wat ik niet mocht. Mijn vader zweeg ook altijd de dood als hij van zijn werk thuis kwam.

Ik zeg maar 1 ding meid...
Zorg er voor dat jeugdzorg dit kent, laat je alsje alsjeblieft uit huis plaatsen.
Want je gaat kapot.

En....daar kan ik over mee praten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-12-12 18:55

Geplaatst door de TopicStarter : 10-12-12 18:55

Ik kan nu niet naar mijn tante toe, die is bij opa, haar man zit in het buitenland en ze heeft ook nog kinderen, dus ik wil haar eigenlijk niet belasten op dit moment.

Mijn moeder heeft net naar de ouders van mijn vader gebeld. Uiteraard kon ze na afloop concluderen dat zij als schoondochter niets te zeggen had. Daar was ze zelf nog verbaasd over, goh.
X is er nog niet eens heen geweest. Die doet alles lekker op zijn gemakje en mijn moeder vergoelijkt het. Ze is wel aan het zoeken naar huurhuizen, maar ja, er zijn genoeg excuses te bedenken om geen huurhuis te nemen en ze vergeet weer dat X hier niet weg wil...

Ik woon helaas niet in de buurt van jullie, maar ik vind het aanbod lief, bedankt.

maralyn, heftig verhaal, ik herken er inderdaad veel in. Goed dat je weg kon komen, heel veel respect.
Ik heb (ook via pb) meerdere verhalen over jeugdzorg gehoord en ik kan X dat niet aandoen. Fijn dat het jou heeft geholpen, maar ik hoor er te veel negatieve verhalen over om die stap te durven zetten. Ik heb nu al het gevoel dat ik alles aan het vernietigen ben.
Zelf ben ik al kapot. Ik ben een wrak, ik doe mezelf pijn, ik lieg tegen iedereen die ik ken, ik vertrouw geen mensen, ik zou het liefst dood zijn... Ik heb eigenlijk de energie niet om te vechten, ik worstel elke dag al om naar school te gaan, kom doodmoe thuis, zou zo graag rust willen. Op school heb ik begin dit jaar op de vraag wat ik wilde worden 'gelukkig' opgeschreven. Mijn mentor vond dat geen serieus antwoord.

Ik ben aan het kijken of er misschien kamers of studentenhuizen in de buurt zitten die beschikbaar zijn, maar die prijzen zijn hoog. Ik zou denk ik twee baantjes nodig hebben om het te kunnen betalen en om zelf te leven. Maar dat is allesbehalve verstandig met mijn cijfers.

**Geplaatst**: 10-12-12 19:30

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 19:30

Lieve meid, ik heb tranen in mijn ogen, doe alstjeblieft geen domme dingen.
Ik ben ook bang als je uit huis wordt geplaatst dat je jezelf dan helemaal van binnen opvreet.
Ja, het is het best als je aan jezelf denkt en voor jezelf kiest, maar ik weet hoe moeilijk het is. Je moeder zou niet haar problemen bij jou neer mogen leggen, dat is geen moeder-dochter relatie. Maar het is je moeder. Je maakt je zorgen om haar en wilt haar problemen oplossen.
Het spijt me, ik heb niet de sleutel om jou probleem te kunnen oplossen, ik hoop alleen dat je kracht uit jezelf kan putten met oog op een betere toekomst.

Zodra het ondragelijk wordt schakel dan alsjeblieft iemand in, je tante, een vriendin of de politie, want, huiselijk geweld is niét oke.

Denk aan jezelf en geef jezelf tijd om bij dingen stil te staan, dingen te verwerken. Blijf erover praten, als is het via bokt en probeer dingen niet op te kroppen. Een digitale kus

**Geplaatst**: 10-12-12 19:40

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 10-12-12 19:40

Mag ik vragen uit welke hoek van het land je vandaan komt? (mag ook via pb hoor!)

Ik denk dat, hoe moeilijk het ook is, het wel verstandig is om in elk geval een deel aan je mentor/schoolpsycholoog/decaan/docent te vertellen. Zij weten dan een reden waarom je cijfer zijn zoals nu. In een e-mail kan ook erg fijn zijn!

**Geplaatst**: 10-12-12 19:42

Geplaatst: 10-12-12 19:42

@Maralyn: Fijn zeg dat je daar weg bent! Goed gedaan.ondanks alles!

TS; ik weet dat je X dat niet aan wil doen...maar jij bent er ook!
Ja, als je jeugdzorg (of een andere instantie) je verhaal verteld wordt hij er automatisch ook bij gerekend.
Je moet naar iemand, en wie dat ook is zal ook opschrijven dat X er is.
Dat is namelijk iets dat ze moeten weten.
En denk je niet, dat je hem een beetje helpt door hem erbij te noemen?
Dat hij het niet wil...tja...ze moeten nou eenmaal de waarheid weten.

Als je zelf vooruit wilt gaan, dan moet je ook over X vertellen.
Jij ben de prioriteit en wie je daar ook voor moet benaderen dat moet maar.
Heel narrow minded gezegd... Je moet even niet denken...wat als er dit of dat met X gebeurd omdat ik hulp zoek.
Hij wil namelijk eigenlijk ook dat er iets veranderd, maar laat het maar een beetje gaan.

(mijn broer is ook zo...verandering willen maar ik -4jaar jonger- is degene die eerder achter de zaken aan gaat).

En tja...mocht je moeder wel een huurhuis vinden is t voor X heel simpel.
Kies maar waar je wilt wonen.
Dat is namelijk iets waar hij oud genoeg voor is (denk ik, weet zn leeftijd niet).
Dat zal namelijk ook zo zijn, mocht je moeder wel gaan scheiden van hem.

Je hebt ook nog iets als het "ontnemen van ouderlijk gezag".
Dat je bijvoorbeeld je vader zijn rechten over jou als vader ontneemt.
Maar dat is een hele andere rechtelijke kwestie en zal ook niet simpel zijn.

Daarnaast heb je natuurlijk ook Blijf Van Mijn Lijf huizen...
(Ik zeg niet dat je dat moet doen, maar ik vertel je opties die ik ken).

En dag je moeder die reactie kreeg...tja dat was inderdaad te verwachten...
Het blijven de ouders van je vader...

Wel stom trouwens dat je mentor dat geen serieus antwoord vond...
Als een leerling dat zou opschrijven zou ik vragen wat de gedachte erachter is...

Succes meid!

*knuffel*

**Geplaatst**: 10-12-12 21:49

Geplaatst: 10-12-12 21:49

Hai,

Ik heb met verbazing, bewondering, frustratie en een traan het topic zitten lezen.

En alles bij elkaar komt neer op 1 ding... je bent hartstikke op de goede weg, je bent bang voor wat er gaat komen en je denkt alles te verliezen... maar lief, denk na, er is niets. Dit is geen gezin, geen liefde, geen veiligheid....

En natuurlijk geef je om ze, maar je helpt hun uiteindelijk het beste door jezelf te helpen..X zal ook meelopen in het jeugdzorg traject... uiteraard. Maar, ook al beseft hij het niet, is dat niet zijn enige kans om een beetje 'normaal' te worden. Hij vlucht nu ook, zoals jij in je automutilatie vlucht, vlucht hij in zijn spellen. Door hard te ontkennen dat er iets is, houd hij zich in stand. Hij is (nog) niet zo sterk als jij. Maar je kan hem wel een kans geven, juist door naar jeugdzorg of iets dergelijks te gaan. Door hier te blijven hebben jullie beide geen schijn van kans. Snap je dat? Je bent sterk en je kan het!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-12-12 23:55

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 10-12-12 23:55

Jeugdzorg is geen optie. Ik sta voor heel erg veel open, maar ik ga X daar niet aan blootstellen. Daar wordt hij niet gelukkiger van en ik denk mijn moeder ook niet.

De school vertellen wat er speelt ga ik niet doen. Psycholoog speelt onder één hoedje met de directie, de decaan is heel erg druk en heeft eigenlijk alleen wat met studiekeuze te maken, mijn mentor is niet echt geschikt voor zijn taak en ik moet het hele jaar nog verder met mijn docenten. Bovendien, wat zouden ze hebben aan de oorzaak van mijn cijfers? Wat kunnen ze voor me doen?

Mijn moeder gaat morgen verder met het regelen van een huurhuis. En aangezien X nog steeds niet bij mijn opa en oma is geweest, ga ik daar morgen heen. Dan maar zonder hem. Ik ga ze twee dagen bedenktijd geven. Desnoods laat ik mijn automutilatielittekens zien, misschien dat ze dan eens inzien dat er iets niet goed zit. Als zij hem niet bij ons weghalen, is het de laatste keer dat ze mij hebben gesproken.
X is oud genoeg om te kiezen bij wie hij wil wonen.
Aan Blijf van mijn Lijf heb ik zelf ook al gedacht. Dat is een noodoplossing die ik in werking zal zetten als al het andere heeft gefaald.

Huiswerk heb ik even aan de kant gelegd, dat lukte me vandaag echt niet. Ik heb het gevoel dat ik verdrink.

Van mijn vader trouwens geen antwoord meer gehad toen ik vroeg wat zijn oplossing dan was.

**Geplaatst**: 11-12-12 00:30

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 11-12-12 00:30

ik heb met verbazing en met ontzettend diep respect je topic gelezen, ook de beroerende berichten van de andere bokkers vond ik erg heftig.

Ik wil je alleen even laten weten dat ik het ontzettend dapper van je vind dat je dit zo op hebt kunnen schrijven en dat je stappen onderneemt.

Je bent echt zo veel sterker dan je denkt! Je kunt dit.

Het zal nog heel zwaar worden, maar je bent denk ik al over de helft, die eerste stap, die eerste hoge drempel heb je al overwonnen.

Heel veel sterkte de komende tijd en zet hem op!

**Geplaatst**: 11-12-12 00:38

Geplaatst: 11-12-12 00:38

Oke ik ga je toch iets vragen.

Als eerste. Ik snap heel goed hoe frustrerend dit moet zijn dat er niets gebeurd en hoe groot je wanhoop naar een oplossing is. Heb het gelukkig niet meegemaakt maar in de omgeving toch wel behoorlijk wat dingen gezien die niet normaal zijn.

Goed .. Ik vraag het me alleen af hè.. Ik bedoel er verder echt niets mee! Hetgeen wat ik je wil vragen is: vind je het waard om je grootouders nooit meer te zien als ze je niet serieus nemen, je niet snappen of willen/kunnen helpen? Ik snap dat je er liever niet over nadenkt maar stel dat ze het niet willen geloven. Je hebt je automutilatie littekens om te laten zien maar stel dat ze het alsnog niet willen zien. Het is wel hun zoon! Van je eigen zoon wil je niet horen dat hij zijn kinderen en vrouw (geestelijk) mishandeld.
Ik snap je wanhoop echt! En daarom denk ik ook dat je er heel goed aan doet om naar ze toe te gaan. Maar geloof me, je wilt ze ook echt niet kwijt. Is het niet een idee om je intentie in het gesprek te veranderen van "dwingen tot" naar "vragen om hulp"?

Misschien bedoelde je het ook niet zo hoor .. Maar voordat je ze helemaal uitsluit uit jou leven omdat zij jou misschien ook niet kunnen helpen, denk hier eens over na.

Verder vind ik je echt een enorm stoer wijf dat je zo hard naar een goede oplossing aan het zoeken bent! Het spijt me als mijn bericht niet helemaal goed overkomt. Ik bedoel er niets mee en vind echt dat ze goed bezig is. Maar je wilt ook niet de mensen kwijt raken die wel van je houden maar misschien niet kunnen helpen.. Je vraagt behoorlijk wat aan je grootouders om je vader terug in huis te nemen, besef dat wel!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-12-12 00:49

Geplaatst door de TopicStarter : 11-12-12 00:49

lyanne_sanne, mijn grootouders zijn er ook een keer bij geweest toen mijn vader tegen mij uitviel en iets tegen mij gooide. Ze keurden dat goed en zeiden dat het mijn schuld was. Op dat moment heb ik me al emotioneel los van hen gemaakt. Vragen om hulp werkt bij die mensen niet, dat hebben zowel mijn moeder, X als ik vaker geprobeerd. Ze hoeven hem van mij niet terug in huis te nemen, ze kunnen hem ook helpen met het vinden van alternatieve woonruimte en hem in die periode in huis nemen.

Net met mijn moeder en mijn vader gepraat.
Meneer werd niet agressief, weigert nog steeds te vertrekken, meent de afgelopen jaren niets fout te hebben gedaan, zegt dat ik overdrijf, dat het incidenten zijn, staat open voor therapie 'maar dan moet ik daar wel wat weken over na kunnen denken', mijn moeder heeft 'nog nooit zo goed met hem gepraat' (pas duizend keer eerder gehoord) en ik denk dat ze hem wil vergeven. Wat belachelijk is, aangezien hij letterlijk zegt dat hij niets fout heeft gedaan. Hij kan honderd keer zeggen dat hij van me houdt, geloven kan ik hem best, maar ik vertrouw hem niet meer.
Toen ik zei dat ik weg wilde als zij bij hem bleef of als hij hier bleef wonen, zagen ze dat als een dreigement. Allebei.
Alle problemen liggen bij mij.

Voel me zo klote... weet niet waar ik heen kan, wat ik moet doen, of ik me toch niet aanstel... ben de steun van mijn moeder volgens mij kwijt... kan morgen echt niet naar school, ben te overstuur en het zal wel weer een slapeloze nacht worden...
Ik wil het gewoon niet meer. Iedereen laat me in de steek, als het erop aankomt, sta ik alleen. En ik kan het gewoon niet aan.
Zou willen dat ik wat meer moed had, dan had ik de strijd die het leven is allang opgegeven.

**Geplaatst**: 11-12-12 01:03

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 11-12-12 01:03

Hey lieverd,

Pfoe wat een toestand weer vandaag!

Je overdrijft echt niet hoor, daar moet je echt niet aan gaan twijfelen!
En zoals ik al had gezegd...je moeder gaat wisselvallig reageren...dat is precies wat ze NU doet

Dat je hem niet meer vertrouwd snap ik zeer zeker, en ik geef je groot gelijk!
Hoewel het natuurlijk heel jammer is dat je hem niet kan vertrouwen, heeft hij het er zelf naar gemaakt.

Natuurlijk ontkent hij dat hij fout zit, ach, hij doet toch nooit wat fout?
Vast zijn hele leven een heilig boontje dat altijd zijn zin kreeg, wat hij ook deed...
Man die gast moet eens leren wat de realiteit is.
Dat hij zegt dat het incidenten zijn...klopt al niet...1 incident oke...2....pech gehad...maar daarna is het geen incident meer hoor! Dan is het gewoon fout gedrag wat totaal onacceptabel is!

Voor je grootouders is het lastig toe te geven dat je vader zo doet, dit kunnen hun namelijk zien als, dat hun in zijn opvoeding te kort zijn geschoten... Als hij immers altijd normen en waarden op de juiste manier had mee gekregen en het verschil tussen goed en fout had begrepen..waren er wellicht minder problemen.
Natuurlijk hoeft dit niet zo te zijn en kan het ook zijn dat er psychisch iets niet in orde is.
Hoe dan ook is het lastig te accepteren voor je grootouders dat er iets mis is met hun zoon.

Mijn vader leek bijvoorbeeld precies op zijn vader (op de psychose na), maar dit wou mijn opa ook nooit in zien...omdat mijn opa ook een lastig/koppig persoon was

En dat je zei dat je weg wilde...dat is toch ook een dreigement?
Dat klopt dan toch ook?
Maar een ding moet je niet doen...weglopen van huis...als in, weg gaan zonder ergens heen te kunnen.
(Ik spreek uit ervaring, dat is gewoon niet slim).

Wat zegt X erover op dit moment?
Of houdt hij zn mond dicht en is hij aan het gamen/slapen?

Ik weet dat je je nu zo klote voelt...en helaas zal dat ook nog even duren.
Je veranderd zo een situatie nou eenmaal niet in 1 dag...helaas...

Heb je nog een lijstje gemaakt voor jezelf?
Misschien dat je dat nog kan doen, of er naar kan kijken?

En hoewel je er fysiek weinig aan hebt, wij zijn er om je te steunen meid!
Wij staan achter je en vinden dat je ontzettend goed bezig bent!
Ik ken de momenten die je nu hebt, en ik denk dat er meer zijn hier die dat kennen.
Doorzetten lieverd!

Probeer een lekker muziekje op te zetten of iets om je gedachten even op 0 te zetten

Van mij apart zet je Zen muziek op

Hou de moed er in!

*knuffel*

-ps, als ik niet reageer dan slaap ik, morgen naar het ziekenhuis, als ik even niet reageer...ik denk aan je en ik hoop dat het goed gaat. Woensdag zal ik wel weer op bokt zijn, dan ben ik weer thuis

-

**Geplaatst**: 11-12-12 01:04

Geplaatst: 11-12-12 01:04

lieve meid, wat ontzettend stoer van je, dat gesprek!

Wat meer moed? Gekkie, je hebt hartstikke veel moed!!! Kijk nou wat je de afgelopen dagen allemaal gedaan hebt, wat je uit gesproken hebt...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-12-12 02:14

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 11-12-12 02:14

Dat ik weg wil is geen dreigement, tenminste, het is niet zo bedoeld. Ik zou zelf het liefst ook thuis blijven wonen, ik heb een moeder nog heel hard nodig en ik heb geen flauw idee hoe ik het financieel ga redden in mijn eentje, maar voor mij is de situatie onhoudbaar. En als mijn vader weigert te vertrekken, mijn moeder de boel weer goedmaakt en X niet aan mijn kant staat, zie ik geen andere oplossing. Het is absoluut niet wat ik zou verkiezen, ik had op nog een rustige periode met mijn moeder en X gehoopt voor ik op eigen benen zou staan, maar ik heb het gevoel dat het de keuze is tussen het huis uit gaan of - niet schrikken - zelfmoord plegen, want ik kan hier niet langer leven.
Ik vind het echt verschrikkelijk dat ik mijn moeder er verdriet mee doe als ik wegga.

Weglopen zal ik niet doen, ik moet mijn school kunnen afmaken.

X zegt helemaal niets, ik weet ook niets.

Het zal wel normaal zijn om me klote te voelen, maar ik kan het nu niet gebruiken. Ik heb concentratie nodig voor school, ik heb energie nodig om mijn dagen vol te houden, ik heb energie nodig om te kunnen blijven functioneren, en ik voel me nu zo leeggezogen. Ik heb de laatste week ook nauwelijks geslapen, het lukt gewoon niet.

Mijn lijstje is korter dan de negatieve gevolgen.

Succes in het ziekenhuis, YamaSaki.

Teigetje008, er was weinig stoers aan. Mijn vader riep me, hij had eerst mijn moeder en X al 'bewerkt', ofwel met hen gepraat.

**Geplaatst**: 11-12-12 02:46

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 11-12-12 02:46

Ik snap dat je het liefste thuis blijft.
Zelf heb ik gelukkig nooit last gehad van fysieke automutilatie.
Maar ik heb ook tijden (lees een paar jaar) depressief rondgelopen met...
"ik spring voor de trein..van een dak...voor een auto...etc".
Hoe ik er van af ben gekomen? Geen idee, ik denk dat volhouden en doorzetten het sleutelwoord is.
Ik heb ook jaren gedacht, ik mag en verdien het niet om gelukkig te zijn.
Het wordt toch niet beter...niemand snapt me...niemand kan me helpen...etc..

Inmiddels ben ik een paar jaar verder en gaat het een stuk beter!
Dat kan voor jou ook zo zijn!
Jij verdient het ook om gelukkig te zijn

Het zal alleen een zware weg zijn om daar te komen.
Maar wat is zwaarder?
Nu vechten voor jezelf en het leven dat je verdient, of niets doen en zo blijven?

Ik snap dat je je examens wilt halen...maar er een jaartje langer over doen is ook niet erg

Je bent nog jong en als je niet lekker in je vel zit is leren haast onmogelijk!
(vond ik tenminste, mijn concentratie was 0 terwijl ik goed ben in leren).

Je hebt ook woongroepen, maar hoe dat werkt weet ik niet zo goed.
Daar lopen ook psychologen rond en dan kan je gewoon naar schoo etc.
Daar kunnen ze je ook helpen de dingen in orde te krijgen.
(weet alleen niet vanaf hoe oud je daar terecht kan).

Weet dat je niet de enige bent die geen uitweg meer ziet/zag.
Ik heb ook in mn bed gelegen zonder energie, en zo vast nog meer mensen

En dat je lijstje korter is, komt omdat je er nu negatief tegen aan kijkt

Je bent banger voor de negatieve gevolgen dan de goede dingen

Maar de positieve gevolgen zijn heel belangrijk!
Zoals je eigen geluk en rust!

Neem een lekker kopje thee?

*knuff*

Ps: thnx zal vast goed gaan morgen, daarna ijsjes eten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-12-12 03:09

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 11-12-12 03:09

Concentratie is hier al jaren 0, maar de laatste tijd is het echt -nogwat geworden, maar ik kan ook nooit onthouden wat ik leer. Denk dat mijn hoofd te vol zit met andere zaken. Alles waarvoor ik niet hoef te leren (en wat geen mondeling is) maak ik heel goed, alles waarvoor ik moet leren wat, eh, minder. Ik krijg de boel gewoon niet opgeslagen.

Echt heel goed hoe je die die verandering in gedachten hebt doorgemaakt. Ik weet dat je gelijk hebt met je post, alleen is er een verschil tussen weten en voelen...
Ik moet dit jaar eigenlijk wel een diploma halen, anders heb ik straks een enorm bedrag aan leningen dat ik moet gaan terugbetalen na mijn studie, zeker omdat ik sowieso wat verder weg ga studeren en het huis ga verlaten.

Ik heb net een kruik gemaakt en met mezelf afgesproken dat ik morgen niet naar school hoef (had 's avonds wat leuks gepland en dat ik ga ik ook afzeggen, ik mis de energie) en ik hoop dat dat rust geeft, zodat ik nog kan slapen.

Je amandelen zeker?

Sterkte ermee!

Nomineer dit bericht ×