even afschrijven :S

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-13 23:23

pff ben het even helemaal beu..

sinds dien dat ik het mijn moeder heb verteld in de vorm van een brief, is het der niet beter op geworden..
het leek der even op dat ze der ook echt iets aan gingen doen, maar nu lijkt het erop dat ze mij het gewoon kwalijk nemen..

heb het nu echt elke dag aan de stok met mijn pa en ma.
echt om de kleinste dingen..

alles is verkeerd, niks dat goed is :(
ik vind het allemaal gewoon echt heel vervelend, en doe echt mijn best om het zo goed mogelijk te doen.
maar als pap of mam thuis komt, gaan ze echt naar dingen zoeken om ergens over bezig te gaan :S

vandaag weer, was op de laptop beneden aan het leren voor mijn auto theorie, omdat mijn praktijklessen bijna klaar zijn en ik nog geen theorie heb ben ik hard aan het leren om alles optijd te redden.
en dat weten ze ook. normaal doe ik dit op mijn eigen kamer, maar omdat het zo ontzettend warm is op mijn kamer (zolder) was ik beneden gaan zitten.

werd eerst gevraagd of ik voor mam drinken wil pakken, ze ziet dat ik der mee bezig ben.
maar goed pak ik wel even.
5 minuten later, of ik der over een kwartier wil roepen, is ook goed.
intussen weer verder proberen te leren, komt ze aan na 10 minuten als het begint te regenen haal je dit dan ekkes naar binnen?
ja is ook goed.. ( ik dacht bij mezelf, van je ziet dat ik bezig ben , mag ik ook even mijn moment? maar niks gezegd)

nog geen 10 minuten later, of ik dit naar beneden wil doen.. toen vroeg ik heel normaal van sorry maar ik probeer te leren, en zo komt der niks van.

en toen had ik het dus gedaan..

ik moes me smoel houden, dus ik dat ding maar naar beneden gedaan, waardoor er gelijk commetaar was van doe eens normaal joh!

ik doe toch wat je me vroeg?

en toen stond ze op en gaf me dus echt een knal tegen mijn hoofd aan.. :(

maar wij moesten naar een verjaardag toe, en toen zij ze van zijn we weer vriendjes ?

ik zo , sorry maar ik ben 18 geen 2.

waarop mijn moeder zij, ik weet dat je liever iemand anders als moeder gehad had maar je moet der maar aan geloven.

nou is het zo dat ik haast geen goede band heb met mijn moeder, altijd wel gehad, maar sinds dit allemaal is dat steeds minder geworden..

maar nu zie ik het echt niet meer, de band is nu helemaal weg en ik zoek het ook echt niet meer. :(

en op de verjaardag maakte ze ook van die opmerkingen naar de buurvrouw toe (die er ook was) waarbij ik natuurlijk voor het blok word gezet.
dus ik heb het echt helemaal gehad..

dus ben weggegaan en naar een vriendin gegaan, en ben daar pas net van terug.. maar kom net terug en dan begint ze weer..

ik ben der helemaal klaar mee, ik roep al een tijd van wanneer ik het geld ervoor heb zoek ik een plek voor mezelf en kom niet meer terug..

en zit der ook heel erg over te denken, om nu al weg te gaan en gewoon niet meer terug te komen, want ik word der hier toch niet beter op..

sorry moest het echt even kwijt :(

MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-13 23:31

en der word nu al geroepen, omdat ik naar boven ben gegaan omdat ik der echt geen zin heb om nog meer naar me hoofd toe te krijgen, van als je niet normaal kan doen dan rot je maar lekker op in dit huis!

pf word hier echt gek van..

shilady

Berichten: 10824
Geregistreerd: 30-10-06

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-13 23:40

Ik zou me gewoon als de wiedeweer gaan inschrijven bij de woning stichting en een huisje voor mezelf zoeken

Ewona
Berichten: 951
Geregistreerd: 12-07-13
Woonplaats: België

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-13 23:58

Je bent nu 18 als ik het goed lees (heb dit even doorgenomen).
Ik zou nu heel snel zelfstandig stappen ondernemen, voordat dit helemaal uit de hand loopt.
Vraag hulp en ga alleen wonen, desnoods onder begeleiding.
Doe het voor jezelf, zodat je vooruit kan kijken.
Zoals het nu loopt, zal het niet beter worden, enkel erger.
Heel jammer om zo vroeg het nest uit te gaan, maar het voelt voor jou al heel lang niet als een nest.
Je zou je veilig en geborgen moeten voelen en dat gevoel heb je nu niet.
Zodra je op jezelf kan wonen (kan mits ondersteuning als je zelf nog geen mogelijkheden hebt) ga je jezelf veel rustiger voelen.
Dan komt er rust in je hoofd en hoef je niet meer in angst te leven.
Geef ook aan de hulpinstanties door dat je nog een jonger broertje hebt die geholpen moet worden, want anders krijgt hij de volle lading.
Het is belangrijk dat hij ook veilig kan zijn.
Vertrek zo snel je kan, al is het naar een vriendin en begin van daaruit stappen te ondernemen om alleen te wonen. Van mijn part kom je naar hier, er staat een kamer vrij.

Mijn vader dronk vroeger altijd, straalbezopen werd hij elke keer en dan agressief.
Ik weet nu nog steeds (ben nu 46 jaar) hoe ik als 5 jarige me achter mijn bed verstopte als hij naar huis kwam.
Als hij later naar huis kwam van het werk, schoot ik helemaal in de stress, trillen over gans mijn lijf, angstaanvallen, hyperventileren, gewoon omdat ik wist dat het weer fout zou lopen.
Vergeten doe je het echt nooit, maar je kan er nu wel iets aan doen om te voorkomen dat het zo blijft gaan.
Ik ben ook heel vroeg uit huis gegaan, heb het heel moeilijk gehad dat zeg ik er gelijk bij, maar het is me wel gelukt, en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Je kan uit die spiraal geraken, maar laat je goed begeleiden en helpen.
Ondanks alles ben ik later toch wekelijks op bezoek gegaan bij mijn ouders en hebben we een betere band gekregen. Mijn vader kan ik nooit alles vergeven wat er gebeurd is (moeder is ondertussen gestorven toen ik 27 was), maar ondanks alles hou ik toch nog van hem.
Mensen begrijpen dat vaak niet, maar het blijven toch je ouders.
Niemand hoort zo'n jeugd te hebben !!!

Ik wens je heel veel steun toe om in de toekomst te doen wat goed voor je is xxx

_nvds
Berichten: 3289
Geregistreerd: 15-09-12

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-13 00:06

Ach ik ben er voor je. Je hebt me nummer xxx!

MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-13 01:00

thnxx allemaal ;)

MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-08-13 18:18

vandaag weer lekker aan de knetter gehad..
ik ben diegene die altijd alles fout doe, ik doe dit zelf, als je niet veranderd gaat alles stoppen zoals paardrijden enz., tuurlijk ik doe alles en hun doen nooit iets..

als ik zo doorga moet ik het huis uit, tuurlijk het komt ook nooit van beide kanten!

hebt gezegd dat ik al tijden aan het kijken ben om uit huis geplaatst te worden..

heb het zo vreselijk gehad hea.. zie het echt niet meer zitten..

denk der ook steeds vaker over na om weg te lopen of er gewoon helemaal een einde aan te maken, want zo verder zie ik niet meer zitten helemaal en nooit niet..

Ewona
Berichten: 951
Geregistreerd: 12-07-13
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-08-13 18:28

Ik ga een beetje grof zijn nu, niet gemeen bedoeld, maar wel de waarheid.
Helemaal een einde eraan maken, wat zou dat voor je oplossen ?
Jij bent er vanaf, maar denk je ook eens aan de mensen rondom je, die je wél graag hebben. (sommige zelfs zonder dat jij daar besef van hebt)
In 1997 heeft mijn man zelfmoord gepleegd, ons zoontje was toen 5 jaar en ikzelf 30.
Het heeft ons hele leven overhoop gehaald, was een enorm egoïstische daad van hem om ons achter te laten. Als er een hemel is, en ik kom hem ooit nog tegen, dan mag je er zeker van zijn dat het daarboven enorm zal gaan donderen !!!!

Sorry dat ik het zeg, maar omdat ik het zelf meegemaakt heb, vind ik dit helemaal geen stijl.
Je broertje heeft je steun nodig, je kan hem toch gewoon niet achterlaten. Zoals je zelf aangeeft lijdt hij hier ook onder, dus waarom hem in de steek laten zonder uitzicht op verbetering ?
Er zijn vast familieleden die je enorm gaan missen, je vrienden enz...
Ja, zelfs je ouders, al zou je dat nu niet geloven, je zou je moeder enorm pijn doen ermee.

Er worden je verschillende andere mogelijkheden aangeboden.
KOP OMHOOG !!!
Kijk vooruit, en ga zelf aan de slag om je toestand te verbeteren door te zorgen dat je hoe dan ook op eigen benen komt staan.
Word gewoon vroeger volwassen en neem de zorg voor je eigen toekomst en eventueel die van je jongere broer in eigen handen !
Je kan je altijd blijven wentelen in zelfbeklag, maar daar kom je uiteindelijk geen stap mee vooruit.

MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 06-08-13 22:17

dit komt behoorlijk aan ja,

het zijn mijn gevoelens en zo voel ik het, zoals het thuis gaat zie ik geen leven meer verder in, alleen nog meer geruzie en gedonder.

ik weet dat ik veel mensen verdriet zal doen dan, maar ik word daar beter op, heb al jaren alleen maar aan andere gedacht en mezelf op de 2de plaats te zetten.
heel vaak mijn broertje verdedigd naar mijn vader toe om te zeggen dat alles mijn schuld was , om mijn broertje het te sparen!

op het moment is de band tussen mijn moeder helemaal weg, ik zoek het op eender van der manier niet meer zo, dit is nooit helemaal goed geweest, maar sinds dien dat ze me heeft geslagen is het bij mij helemaal over.

zit te denken om mij in te schrijven bij jeugdzorg om uit huis geplaatst te worden, want ik zoek het zo niet meer.
maar ik durf dat niet, ben bang dat ik niet meer naar mijn vp toe kan.
dat is me alles, en wil der niet kwijt.

dat is eigenlijk de enige reden wat mij nog tegenhoud..

Ewona
Berichten: 951
Geregistreerd: 12-07-13
Woonplaats: België

Re: even afschrijven :S

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-08-13 16:08

Bespreek het eerst even met jeugdzorg, wat je twijfels zijn.
Even anoniem bellen misschien om uitleg, even vragen wat de mogelijkheden zijn in jouw regio ?
Je hoeft nog niet precies te zeggen wie je bent en vanwaar je bent, info vragen moet kunnen.
Zeg gewoon dat je wel nog naar je VP wil gaan, want dat je daar enorm veel steun aan hebt.
Misschien is het toch mogelijk door middel van een pleeggezin of een andere vorm van opvang waardoor je zeg maar niet aan de andere kant van de wereld zit.
Als je ook even met de bus moet gaan of zo, denk niet dat dat het grootste probleem zou zijn.
Maar in elk geval mag een VP je niet tegenhouden om je eigen leven in handen te nemen, zou ik wel even overwegen.
Ook al moet je bv een half uurtje fietsen of moet je een eindje met de bus, dan nog zou het je enorm veel rust brengen. Er zal vast wel iets in de buurt te vinden zijn, waardoor je haar nog kan zien en vertroetelen.
En een korte reistijd om bij haar te geraken weegt niet op tegen de rust die je ervoor terug krijgt in de rest van de tijd dat je niet bij haar bent.
Veel succes xxx

MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 26-08-13 21:09

heb een tijdje niks meer gepost, omdat ik het gewoon niet meer aankon.
het is gewoon zo moeilijk nu..
elke dag is der gewoon een hoop gedonder, en krijg ik allerlei dingen naar mijn hoofd toegeroepen.

zo krijg ik te horen dat ik beter niet geboren kon worden, dat ze iemand anders als dochter wilde hebben, dat ik niks waard ben, dat ik maar snel weg moet gaan, dat ze toch niks aan me hebben ..

in begin stond ik hier wel boven en wist ik wel dat het misschien geroepen word omdat ze boos is, maar ben de laatste tijd steeds meer aan het denken of dit allemaal niet gemeend is, misschien ben ik inderdaad niks waard, moet ik maar snel weg..

gisteren ook, was der een markt, met mijn nichtje gegaan en mijn ouders kwamen later ook.
nou allemaal gezellig geweest, stonden we nog ergens iets te drinken.
mijn vader had een cola en daar was blijkbaar niet zoveel prik meer op. (kan gebeuren toch?) liep hij heel erg over uit te vallen tegen mij en mijn moeder. de muziek was uiteraard te hard en vond het helemaal niks meer..
toen sloeg hij door..
hij pakt het glas en smijt het voor de ober neer, en schreeuwt even naar de beste meneer dat ze hun troep maar lekker bij moeten houden.. en loopt boos weg.. :(

dus mijn moeder maar uitgelegd dat der geen prik op zat, de beste meneer nog aardig aangeboden dat we gratis een nieuwe kregen.
maar mijn pa was al weggelopen dus dat kon ook niet..
en natuurlijk staan wij dan weer helemaal voorschut, want iedereen kon helemaal mee luisteren wat mijn vader al wel niet deed..
ze keken ons allemaal na.
nou dan zakt de grond wel even onder je voeten uit, van schaamte voor je eigen vader.

ik heb het de hele vakantie kunnen 'redden' om mezelf niks te doen, omdat ik veel weg was gegaan..
maar dat gaat nu gewoon niet meer..
denk steeds vaker van 'ik maak der een einde aan, ik wil geen leven meer op deze wereld..'
het is dat mijn vrienden mij nog tegen kunnen houden, maar anders had het al goed uit de hand kunnen gelopen hebben :(

ik weet het eventjes niet meer ..

MyLittleBear
Berichten: 52
Geregistreerd: 21-11-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-13 21:54

even een update,

de gesprekken met de maatschappelijk werkster worden gestopt..
dit omdat ik nog steeds het idee heb dat het gewoon niet klikt.
ze probeert mij alle kanten te helpen, dat besef ik goed!
maar ik durf haar niet alles te vertellen, en ze heeft het alleen maar over dat ze het mij niet gunt.
heb het idee dat ik daar niet veel verder kom..

dus school gaat dinsdag overleggen hoe en wat, heb al gehoord wat de plannen zijn..
ze willen mij hoe dan ook eigenlijk uit huis zien te krijgen, omdat het van kwaad tot erger loopt..
aan de ene kant wil ik dit graag, want dan ben ik van al mijn zorgen af.
maar aan de andere kant ben ik zo bang dat mijn ouders dit kwalijk gaan nemen, en mij alles maar dan ook echt alles af zullen pakken..
zoals de paarden, auto rijlessen, mijn opleiding..

elke keer voel ik mij weer schuldig wanneer het even goed gaat, doe ik hier wel goed aan, is het niet te overdreven, moet ik dit wel doen?
en elke keer krijg ik weer de bevestiging..
erg vervelend zo.. ik weet ook echt niet wat ik moet doen..

ik weet wel dat ze gaan kijken of ik gesprekken kan gaan krijgen met iemand op school die ervaring heeft om mensen uit huis te plaatsen..

maar mijn vraag en schuldgevoel blijft, zal ik hier aan goed doen?
net zoals de angst, om alles kwijt te raken..

ik weet het eventjes niet :S

senna21

Berichten: 13994
Geregistreerd: 17-03-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-10-13 20:40

Wat ingewikkeld TS. :(:)
Ik snap goed dat het bijna onmogelijke keuzes zijn/lijken.
Ik wens je veel wijsheid en goede mensen om je heen.
Zorg er wel voor dat het je eigen keuze wordt.