Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-09-11 18:15

Geplaatst: 25-09-11 18:15

afraid schreef:
Update:

Het ging bergafwaarts. En na een gesprek met een eindelijk goede therapeute, zijn we tot de conclusie gekomen dat ik gewoon geen goede hulp heb gehad. Vanaf het begin af aan al niet. En daar wil zij wat aan gaan veranderen.

Begin s'avonds weer angstig te worden met slapen. Kan niet zonder een nachtlampje, ben anders zo bang.

Wat vervelend om te horen TS. Wel fijn dat je eindelijk een goeie therapeute gevonden hebt die er werk van wilt maken! Hoop dat je nu ook je issues wat beter aan kan pakken met een goeie therapeut waar je je (hopelijk) lekker bij voelt.
Hopen dat je nu dan eindelijk aan je klim naar de top van het dal kan beginnen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-09-11 19:10

Geplaatst door de TopicStarter : 26-09-11 19:10

passieAppel schreef:
Sorry, je schreef al een paard te hebben.
Kun je niet een buitenrit maken met iemand?
Misschien een bokker?

Zou niet weten met wie?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-09-11 19:13

Geplaatst door de TopicStarter : 26-09-11 19:13

Sassol schreef:
Wat vervelend om te horen TS. Wel fijn dat je eindelijk een goeie therapeute gevonden hebt die er werk van wilt maken! Hoop dat je nu ook je issues wat beter aan kan pakken met een goeie therapeut waar je je (hopelijk) lekker bij voelt.
Hopen dat je nu dan eindelijk aan je klim naar de top van het dal kan beginnen!

Ben er op terug gekomen dat ze goed is. Ik kwam voor niks. Had een afspraak, bleek er een dubbele afspraak te zijn. Die gene ging voor. Steeds excuses zeggen, wat heb ik daaraan? Als het al niet goed gaat, dan begrijp je toch wel dat ik het nodig had?
Buiten kwamen de tranen. Had het zo hard nodig op dat moment, maar ze hebben blijkbaar niet door hoe ongelukkig ik me voel?!
Stond versteld kon gewoon niks uit brengen ben zo weer weg gelopen..

**Geplaatst**: 26-09-11 20:23

Geplaatst: 26-09-11 20:23

afraid schreef:
Sassol schreef:
Wat vervelend om te horen TS. Wel fijn dat je eindelijk een goeie therapeute gevonden hebt die er werk van wilt maken! Hoop dat je nu ook je issues wat beter aan kan pakken met een goeie therapeut waar je je (hopelijk) lekker bij voelt.
Hopen dat je nu dan eindelijk aan je klim naar de top van het dal kan beginnen!

Ben er op terug gekomen dat ze goed is. Ik kwam voor niks. Had een afspraak, bleek er een dubbele afspraak te zijn. Die gene ging voor. Steeds excuses zeggen, wat heb ik daaraan? Als het al niet goed gaat, dan begrijp je toch wel dat ik het nodig had?
Buiten kwamen de tranen. Had het zo hard nodig op dat moment, maar ze hebben blijkbaar niet door hoe ongelukkig ik me voel?!
Stond versteld kon gewoon niks uit brengen ben zo weer weg gelopen..

Snap dat dat heel hard aankomt. Maar het zal met die andere persoon ook al wel niet goed gaan, misschien zelfs wel slechter (dat weet je dus niet). Het feit dat ze zich vaak verontschuldigt geeft ook aan dat ze het écht erg vond dat ze jou weer weg moest sturen. Maar dat helpt jou natuurlijk niet. Zou haar dus niet zo snel afschrijven omdat ze een dubbele afspraak heeft gemaakt, dat kan de beste overkomen.

Zou dus gewoon een nieuwe afspraak maken en hierin aangeven wat dit met jou doet en dat je dat echt niet nog een keer kan verdragen! En dat je dus niks aan excuses hebt, hoe goed bedoelt ook, maar dat je actie wilt zien. Dus dat ze zei dat je andere hulp nodig had en zij hier werk van gaat maken, je daarvan resultaten wilt zien omdat het vertrouwen in de hulp tot nu toe alleen maar daalt.

Zou haar echt niet zomaar afschrijven, mensen maken ook fouten, daar moeten ze van leren. Zou zonde zijn als je een goeie therapeut afschrijft vanwege een menselijke fout.

**Geplaatst**: 26-09-11 20:34

Geplaatst: 26-09-11 20:34

Ook ik snap dat je dat juist even niet op dit moment kunt gebruiken.. Je hebt net weer een beetje vertrouwen gekregen, hoop gekregen. Je denkt dat je nu dan eindelijk goed geholpen gaat worden en dan sta je daar voor een dichte deur, als het ware..

Maar inderdaad: Dat kan de beste overkomen. Ik zou haar zeer zeker niet gelijk afschrijven. De andere persoon zal het ook wel erg nodig hebben gehad om op dat moment een gesprek te hebben; ze zal sowieso 1 iemand moeten teleurstellen. En dat ben jij 'toevallig'.. Ik zou me er overheen zetten. De volgende keer gewoon gaan, dit even bespreekbaar maken en weer verder gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-09-11 21:26

Geplaatst door de TopicStarter : 26-09-11 21:26

Sassol schreef:
Snap dat dat heel hard aankomt. Maar het zal met die andere persoon ook al wel niet goed gaan, misschien zelfs wel slechter (dat weet je dus niet). Het feit dat ze zich vaak verontschuldigt geeft ook aan dat ze het écht erg vond dat ze jou weer weg moest sturen. Maar dat helpt jou natuurlijk niet. Zou haar dus niet zo snel afschrijven omdat ze een dubbele afspraak heeft gemaakt, dat kan de beste overkomen.

Zou dus gewoon een nieuwe afspraak maken en hierin aangeven wat dit met jou doet en dat je dat echt niet nog een keer kan verdragen! En dat je dus niks aan excuses hebt, hoe goed bedoelt ook, maar dat je actie wilt zien. Dus dat ze zei dat je andere hulp nodig had en zij hier werk van gaat maken, je daarvan resultaten wilt zien omdat het vertrouwen in de hulp tot nu toe alleen maar daalt.

Zou haar echt niet zomaar afschrijven, mensen maken ook fouten, daar moeten ze van leren. Zou zonde zijn als je een goeie therapeut afschrijft vanwege een menselijke fout.

Ik bedoelde meer dat het op dat moment voor mij over kwam dat ik niet belangrijk genoeg was. En ik me al onbelangrijk voel momenteel.
Het is al heel vaak voor deze therpeute voor gekomen dat het werd afgezegd.
Ik schrijf haar ook niet af, maar denk vooral dat het door dat het nu weer minder gaat ik niet veel kan hebben.

TrippleT schreef:
Ook ik snap dat je dat juist even niet op dit moment kunt gebruiken.. Je hebt net weer een beetje vertrouwen gekregen, hoop gekregen. Je denkt dat je nu dan eindelijk goed geholpen gaat worden en dan sta je daar voor een dichte deur, als het ware..

Maar inderdaad: Dat kan de beste overkomen. Ik zou haar zeer zeker niet gelijk afschrijven. De andere persoon zal het ook wel erg nodig hebben gehad om op dat moment een gesprek te hebben; ze zal sowieso 1 iemand moeten teleurstellen. En dat ben jij 'toevallig'.. Ik zou me er overheen zetten. De volgende keer gewoon gaan, dit even bespreekbaar maken en weer verder gaan.

Ja ik had net weer wat vertrouwen in de hulp opgebouwd en dat is weer weg. Vind al enorm moeilijk om ergens in te kunne vertrouwen.

Ik schrijf haar ook niet af, was zeker niet de bedoeling dat het zo over kwam.

maar op dat moment kon ik dit niet gebruiken.
Er overheen zetten doe ik, maar dit is al de zoveelste keer dat ik word afgezegd voor een ander..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-09-11 21:27

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 26-09-11 21:27

Durf niet te gaan slapen, ben angstig, bang, in paniek. Gevoel dat de persoon hier aanwezig is. Als ik dan omhoog ga om te kijken of die gene er is dan is het beeld weg.

**Geplaatst**: 26-09-11 21:32

Geplaatst: 26-09-11 21:32

Wat vreselijk dat dit je is overkomen, het leven is niet eerlijk. Ik weet niet hoe het voelt (heb zelf eerder het tegenovergestelde meegemaakt) en kan je alleen een algemene 'tip' geven die veel patienten van een collega van me (die veel werkt met mensen die het leven niet meer zien zitten) heeft geholpen, misschien werkt het voor jou ook.

De oefening heet; 1001 kadootjes. Wat je doet is elke dag een 'kadootje' geven aan iemand (vriendin, therapeut, familielid, collega, medebokker) dat kan een complimentje zijn of een leuke link, maar ook een echt klein kadootje zoals een zelfgemaakt gedicht of een knuffel... als het maar is specifieks voor de ander is en speciaal bedacht voor hem of haar.

het schijnt zo te zijn dat je richten op de lieve mensen in je leven je gedachten afhaalt van de nare dingen die je zijn overkomen, of de nare gedachten over jezelf... baat het niet dan schaadt het niet?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-09-11 21:33

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 26-09-11 21:33

Dankje voor de tip sallandval. Zal is kijken wat ik daar mee kan.

**Geplaatst**: 26-09-11 23:20

Geplaatst: 26-09-11 23:20

Denk dat de tip van sallandval ook best kan werken =) Misschien ook wel handig voor het slapen gaan? Dat je kan denken over wat je iemand wilt geven ipv negatieve gedachtes?

In ieder geval goed van je dat je toch met de therapeute door wilt gaan! Snap inderdaad wel dat dit een enorme deuk in het vertrouwen oplevert. Denk dat zij dat ook wel snapt.

Hoop dat je vanavond lekker kan slapen door te denken over wat je aan iemand kan geven. En nou maar hopen dat je gaat dromen over rondvliegende cadeautjes^^

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-09-11 11:47

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 28-09-11 11:47

Het helpt niet voor mij.

Die negatieve gedachtes gaan niet weg. Gaat momenteel niet goed. Gister weg gelopen trok het niet meer. Weet niet meer hoe ik dit gevecht vol moet houden..

**Geplaatst**: 28-09-11 20:58

Geplaatst: 28-09-11 20:58

He bah wat balen (understatement!) voor je TS. Het naarste is dat je het alleen moet doen. Is er echt niemand met wie je wat dingen zou kunnen gaan ondernemen om je gedachten er even af te halen?
Of anders misschien met iemand afspreken om samen te gaan rijden/dingen te doen?

Weet het ook niet hoor TS, maar blijf maar gewoon met je meedenken.

**Geplaatst**: 28-09-11 21:25

Geplaatst: 28-09-11 21:25

Ik weet niet in welke regio je woont, maar misschien een idee om een bokker mee te vragen om lekker een stuk te gaan rijden?
Even je gedachten een andere wending geven en andere praat aan je hoofd. Andere verhalen horen van andere mensen
en wie weet groeit er wel een mooie vriendschap uit

.

Je staat er niet alleen voor, veel mensen hier denken aan je hoor :(:)

, alleen is het via de computer
en niet in 'real life', snap je!

Weet je al wanneer je weer bij de therapeut terecht kan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-10-11 13:45

Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-11 13:45

Sassol schreef:
He bah wat balen (understatement!) voor je TS. Het naarste is dat je het alleen moet doen. Is er echt niemand met wie je wat dingen zou kunnen gaan ondernemen om je gedachten er even af te halen?
Of anders misschien met iemand afspreken om samen te gaan rijden/dingen te doen?

Weet het ook niet hoor TS, maar blijf maar gewoon met je meedenken.

Het enige punt is voor mij me paard. Waar ik tot nu toe elke dag heen ga. Ik ben gesloopt door het zo druk te hebben, maar de angst neemt niet af.

Ik heb wel wat afgesproken enz maar dat is al weer voorbij. Zolang ik dan bezig ben denk ik nergens aan. Maar is het weer voorbij begint alles weer.

Vind het al lief en fijn dat je mee denkt.

IngridB schreef:
Ik weet niet in welke regio je woont, maar misschien een idee om een bokker mee te vragen om lekker een stuk te gaan rijden?
Even je gedachten een andere wending geven en andere praat aan je hoofd. Andere verhalen horen van andere mensen
en wie weet groeit er wel een mooie vriendschap uit .

Je staat er niet alleen voor, veel mensen hier denken aan je hoor , alleen is het via de computer
en niet in 'real life', snap je!

Weet je al wanneer je weer bij de therapeut terecht kan?

Ik zou niet weten met welke bokker? Ik ga elke dag naar me paard. Dacht geeft me enorme rust. Maar als ik dan weer weg ga is het weer een chaos.
Maandag pas weer, zie er enorm tegen op om te gaan.

**Geplaatst**: 01-10-11 14:19

Geplaatst: 01-10-11 14:19

Is er niks creatiefs wat je kan doen om je bezig te houden?

Schilderen/tekenen/schrijven/klei bakken/borduren, noem het maar op. Zolang je je hoofd maar bezig houdt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-10-11 18:34

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst door de TopicStarter : 01-10-11 18:34

Hou ik totaal niet van.

Luister nu muziek en dat vind ik heerlijk om naar te luisteren.

Weet niet hoelang ik het allemaal nog volhou. Ben echt gesloopt..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-12 22:17

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-12 22:17

Na een hele lange tijd is hier een update van mij, wegens dat ik een hele tijd niet online ben geweest en beslissingen heb genomen voor mezelf.

Het is een tijdje weer slecht gegaan, toen ging het gelukkig weer berg opwaarts. Ik voelde me heerlijk, zo fijn. En opgelucht.
Vertelde het in de therapie, maar kreeg het gevoel dat er totaal niet naar me geluisterd werd. Bij de 2 therapieen die ik had.
Er was iemand ziek op een gegeven moment en ik moest terug bellen voor een afspraak, maar dat heb ik niet meer gedaan.

Ik durfde het niet, wilde het niet. Ik wilde alles zelf gaan doen.

Ik heb geprobeerd het zelf te gaan doen en ben vervolgens wegens sudicudalen gedachten verhoogd naar 2 pilletjes per dag.
Helaas werkte dat even en werd ik steeds meer moe. Lag ik op bed, had ik geen fut meer.

Therapie werd ik zo zat, ik voelde me zo onbegrepen. Ze wilde alleen horen wat ze wilde horen en luisterde totaal niet naar mij.
Op een gegeven moment heb ik voor mezelf gezegd ik stop ermee. Zonder iets te zeggen, ik weet dat het niet netjes is maar ik kon het even niet anders.
Ik wist dat als ik het zou zeggen, ze me op wat voor manier dan ook over zou halen om te blijven en ik geen nee durf te zeggen en toch door zou gaan al zou ik het niet meer willen. Ik kreeg nog een brief of ik even afscheid kwam nemen.
Voor mijn gevoel was dat alleen, maar om me over te halen om gewoon te blijven omdat ze dat beter voor me vond.
Ik heb het niet gedaan, misschien stom maar dit voelde beter voor mezelf.

Het ging echt een tijd goed, geen flashbacks meer etc. Maar nu ga ik me volstoppen met eten, slecht eten.. Ik word dikker, kom aan en ergens maakt het me zo bang. Dat ik nu even niet meer weet wat ik nu moet doen.
Ik vecht door, maar mijn energie raakt op. Ik doe me best om gezonder te gaan eten, niet meer bang te zijn om aan te komen maar pff ik blijf zo bang.. ik wil constant naar pillen of m'n vinger grijpen. Al weet ik me nu nog steeds goed tegen te houden.. maar voor hoelang?

Pff dit lucht echt op.

**Geplaatst**: 08-02-12 12:28

Geplaatst: 08-02-12 12:28

Heftig hoor meid :(:)

. Kun je niet naar een hele andere therapeut gaan? Ergens anders, misschien andere plaats waar jij je wel
geholpen voelt? Zo kun je ook niet verder en als je zegt het soms niet meer te zien zitten, zou ik maar heel snel hulp gaan zoeken

. Je komt er duidelijk
niet meer zelf aan uit en als je zo blijft rondlopen ben ik bang dat het mis gaat met je!
Ik snap wel dat je geen vertrouwen meer hebt in de therapeuten, maar er zijn er écht wel die jou heel goed kunnen helpen en die
jou begrijpen hoor

. Maar je moet wel zélf de stap even nemen om een afspraak te maken met deze therapeut.

Sterkte!

**Geplaatst**: 08-02-12 12:34

Geplaatst: 08-02-12 12:34

De enige die jou kan helpen, ben je zelf. Steun van anderen helpt slechts tijdelijk, uiteindelijk is het toch jouw leven en zul jij het allemaal moeten doen, helemaal alleen.
Ga niet lopen kniezen, zeg tegen jezelf dat je het lichtpuntje hebt gezien en ga leuke dingen doen. Zorg dat je een actief leven hebt, ga sporten, etc.
Het verleden is er nu eenmaal en zal nooit veranderen. Accepteer het gevoel dat je hebt, accepteer dat je je misschien altijd zo zult voelen, en ga DOOR! Je mag aan het verleden denken, maar niet de hele tijd, het is niet meer belangrijk want je kan het toch niet veranderen. Denk ook aan de toekomst, wat je wil bereiken en doen, niet alleen op de lange termijn maar bijv. ook vanmiddag of morgen.

Ohja nog vergeten: als je flashbacks krijgt, of je voelt je vies. Laat het maar lekker komen! Niet verzetten, dan komt het maar. Jij bent de baas. Als je een eetbui hebt, ga dan niet eten, maar een wandeling maken of sporten, wordt actief.

**Geplaatst**: 08-02-12 12:46

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst: 08-02-12 12:46

@afraid

Je verleden is een stukje van jezelf net als positieve herinneringen heb jij veel negatieve herinneringen, hoe dan ook zit jij ermee en kom je er ook niet vanaf. Er bestaat ( helaas ) geen pilletje die dat stukje kan uitschakelen. Je moet het toch echt helemaal zelf doen, een plekje geven, opkomen voor jezelf ! Diegene die je dit aangedaan heeft gun je jou elende toch niet ! Kop op, borst naar voren, laat je niet klein krijgen.
Je bent beslist een geweldige meid!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-12 14:50

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-12 14:50

@ IngridB.
Ik zou niet weten naar wat voor therapeut. We hebben alleen maar altrecht hier in omstreken en daar wil ik echt niet meer heen.

@ 44Myrthe44
Sorry, het komt een beetje op een vervelende manier binnen wat je zegt. Misschien bedoel je het wel niet zo hoor.
Als je zoiets hebt meegemaakt zet je het niet even achter je neer en ga je weer door.
Als je dagelijks mee geconfronteerd word, alleen maar bezig bent met hoe dik je jezelf vind dan kan je niet even zomaar door.

Ik ga elke dag naar mijn paard, doe leuke dingen met vriendinnen etc, heb genoeg afleiding maar het helpt gewoon niet.

Opdat moment wel, maar na een tijdje niet meer..

Niet gaan eten is makkelijker gezegd dan gedaan. Denk dat je pas weet wat het is als je het zelf ook hebt mee gemaakt. Ik ben actief genoeg..

@ ThreeFingers,
De persoon die me dit heeft aangedaan is er gelukkig niet meer. Al vind ik het soms wel moeilijk, want ik heb nog zoveel vragen.
Was er maar een pilletje..

**Geplaatst**: 08-02-12 15:22

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst: 08-02-12 15:22

Afraid ik heb je hele topic eens doorgelezen en ik vind het super knap dat je zoiets even neerzet op bokt. Je zegt dat je bang bent om het te vertellen, maar je doet het wel. Dat betekend dat er een hele sterke meid in jou zit, die achter die muur vandaan wilt. Maar ik lees ook dat je niemand hebt die een schouder aan je bied waar je even op kan huilen. Ik weet niet waar je woont, maar ik wil best een keer naar je toe komen (of vaker) en dan kan jij huilen op mijn schouder. Als het niet te zwaar is kan je ook naar mij komen en kunnen we een heerlijke buitenrit maken, ookal heb ik maar 1 paard, maar dan ga ik wel mee op de fiets, geen probleem. Ik hoop dat je de kracht vind die in je zit en het zal nooit binnen 2/3/4 dagen lukken, dat lukt met paardrijden ook niet. Alles heeft tijd nodig ook dit. En je bent niet dik of lelijk want niemand is dat.

Een knuffel vanaf hier en mijn PB box staat voor je open.

liefs Louise

**Geplaatst**: 08-02-12 15:22

Geplaatst: 08-02-12 15:22

En toch heeft Myrthe groot gelijk. Ze zegt ook niet dat je het "even" achter je moet laten, alsof het heel gemakkelijk is, maar toch is dat de stap die je moet nemen. Een heeeel grote stap, daar ben ik me van bewust,maar je wilt je niet blijven voelen zoals je je nu voelt. Een therapeut werkt daar ook naar toe. Een pilletje helpt maar voor even, en daarna voel je je alleen nog beroerder. Het kan even een hulp zijn, maar daarna moet je weer zelf aan de slag. Je zit in een negatieve spiraal en de weg omhoog is heel moeilijk.
Zoals je zelf al zegt: je ziet geen lichtpuntje in de tunnel, dat klopt, die is er pas aan het eind. Voor die tijd moet je die hele lange tunnel door. Jij bepaalt het tempo, doe je het al slenterend en duurt het heel lang of ren je er door, met het risico dat je struikelt en valt. Maar het lichtpuntje is er, altijd...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-02-12 15:25

Geplaatst door de TopicStarter : 08-02-12 15:25

@ Lootje1991,
Wat een lief berichtje. Ik ga je even een pb sturen.

@ nynke55,
Ik heb ook niet gezegd dat ze geen gelijk heeft.

Maar het komt voor mij niet fijn over.
Ik heb een heel groot deel al achter me gelaten en doe me best om dat verder te doen.
Was het maar zo makkelijk..

**Geplaatst**: 08-02-12 15:29

Re: Zie geen lichtpuntje in de tunnel meer.

Geplaatst: 08-02-12 15:29

Kan me wel voorstellen dat het niet fijn overkomt, hoor. Het voelt een beetje als een schop onder je kont. Maar soms heb je die nodig, ik in ieder geval wel...

Nomineer dit bericht ×