Ik vond het eigenlijk helemaal geen grote schok. Het verklaarde in tegendeel veel, zoals hoe de Sint nu op een dak kon lopen en door onze schoorsteen geraken. Wat ik me wel nog herinner, is dat ik na mijn Sinterklaas/kerstman/paashaas ontnuchtering ook maar vroeg: "Dus Jezus is ook verzonnen?" en mijn moeder me daar nu niet echt een helder antwoord op kon geven
.Ik vind het wel grappig om te lezen dat het bij anderen precies een kindertrauma is geweest of dat ze het gewoon nièt wilde geloven. Bij mij was het echt van "Oh...hij bestaat niet...en die ook niet? Ooh, vandaar...ok, ik zal niets zeggen in mijn klas, ik ga verderspelen..maar ik krijg toch wel nog een cadeautje hé?"

?"
Achteraf niet zo slim

