Little_Gift schreef:Roosch we weten nu ondertussen wel wat jij wel of niet zou willen, kunnen, aanvaarden... Jij bent echter ts niet en dit topic draait niet om wat jij wel - niet wil of kan.
Je kunt het als tip geven, je kunt het zeggen ... En dan kun je het zo vaak zeggen dat je het gaat opleggen.
TS haar leven, ts haar keuze.
Weet jij veel hoe dat kind er gekomen is.
Oh! Ik dacht dat dit een topic was. Zo een die openbaar staat en waar je op mag reageren. Ts opent dit topic om haar hart te luchten. Mensen geven advies. Meningen. Zo hoort dat op een forum.
En dit is daadwerkelijk sneu voor TS , natuurlijk is het dat. Het is ook niet dat ik niet meeleef met haar. Dat wil ik wel benadrukken: het lijkt me een vreselijke situatie. Maar ik begrijp het niet. Ik zou dus echt niet kunnen leven met het feit dat ik niet zou weten of dat kind van mijn vriend is of niet. Zoals MB aangaf denk ik wel een sterk vermoeden te hebben hoe zo een kind ontstaat en hoewel ik de sport zelf heel leuk vind, vind ik het mogelijke gevolg echt niks. Ik wil zelf geen kinderen dus ik doe er alles aan om dat te voorkomen. (Note: dit is persoonlijk en ik wil hiermee niet zeggen dat iemand anders dat per se moet. Ik deel mijn eigen mening.)
In de situatie van de vriend van TS is er dus een mogelijk kind ontstaan. Zo een die groter wordt en aan mama gaat vragen "mama, mijn klasgenootjes hebben een papa. Waar is de mijne?"
En dan kan die mama in kwestie verschillende antwoorden moeten geven. Dat maakt het niet echt makkelijker voor die kleine. Wellicht heeft mama echt alleen maar met deze man het bed gedeeld. Dan kan zij de komende ik weet niet hoeveel jaar zelf opdraaien voor het kind. Dat ze de aankondiging niet heeft gedeeld met die jongen, dat is natuurlijk onvergeeflijk. Maar het kind is er. Het feit dat TS haar vriend niet wil onderzoeken of het ZIJN kind is betekent niet dat die kleine spontaan van de aardbol verdwijnt. Als hij zo gelooft dat het niet zijn kind is dan kost het je even wat geld om een testje te doen, maar dan kun je wel naar eer en geweten handelen. Als het niet zijn kind is, dan wil je dat toch kunnen bewijzen zo van "jij verwijt mij dat het mijn kind is, maar hier heb je de test. Je ziet het."
Ik kan me gewoon heel moeilijk voorstellen hoe TS en haar vriend nu samen tijd doorbrengen met het nieuws uit de OP in haar achterhoofd.
Geplaatst: 01-04-21 21:06 
