Bokt.nl

pien_2010 schreef:

Vandaag was ik zelf het asociale oudje

Manlief die normaal de boodschappen doet hier is ziek, dus ik ging zelf dit keer en alleen. Daar ging het al mis, want normaal voorkomt manlief dit soort blunders die enkele keer dat ik erbij ben.
Ik ben mijn boodschappen aan het doen en het is onwijs druk, dus voor het gemak zet ik mijn winkelwagentje eventjes aan de kant. Ik leg er mijn boodschapje in en ik loop verder. Het was echt al een tijd later, word ik geïrriteerd op mijn schouder getikt door een jonge vrouw, die zegt wijzend naar het winkelwagentje "c'est la mienne"(dat is de mijne). Verschrikt kijk ik in het wagentje en verdulleme, zijn inderdaad niet mijn boodschappen . Ik kleur knalrood tot en met mijn nek en kan alleen nog maar stamelen: "desolée, desolée" (het spijt me 2x). Ik schaamde kapot. Ik schaamde me zo erg, dat de geïrriteerde mevrouw ontzettend lief voor me werd en zei: "pas soucis"→ geen enkel probleem.

Ik vertelde het thuis, waarop mijn man hikte van de lach en zei: "lieverd, dat gebeurt iedere keer, maar iedere keer geef ik je de goede winkelwagen in je handen, want je bent zo'n verstrooide professor"
Toen heb ik hem verteld over dit topic van de asociale oudjes waar ik dus officieel nu bij hoor . We hebben zo gelachen!

pien_2010 schreef:

Vandaag was ik zelf het asociale oudje

Manlief die normaal de boodschappen doet hier is ziek, dus ik ging zelf dit keer en alleen. Daar ging het al mis, want normaal voorkomt manlief dit soort blunders die enkele keer dat ik erbij ben.
Ik ben mijn boodschappen aan het doen en het is onwijs druk, dus voor het gemak zet ik mijn winkelwagentje eventjes aan de kant. Ik leg er mijn boodschapje in en ik loop verder. Het was echt al een tijd later, word ik geïrriteerd op mijn schouder getikt door een jonge vrouw, die zegt wijzend naar het winkelwagentje "c'est la mienne"(dat is de mijne). Verschrikt kijk ik in het wagentje en verdulleme, zijn inderdaad niet mijn boodschappen . Ik kleur knalrood tot en met mijn nek en kan alleen nog maar stamelen: "desolée, desolée" (het spijt me 2x). Ik schaamde me kapot. Ik schaamde me blijkbaar zo erg, dat de geïrriteerde mevrouw ontzettend lief voor me werd en zei: "pas soucis"→ geen enkel probleem.

Ik vertelde het thuis, waarop mijn man hikte van de lach en zei: "lieverd, dat gebeurt iedere keer, maar iedere keer geef ik je de goede winkelwagen in je handen, want je bent zo'n verstrooide professor"
Toen heb ik hem verteld over dit topic van de asociale oudjes waar ik dus officieel nu bij hoor . We hebben zo gelachen!

Jes schreef:

vikawiek schreef:

Mijn oma is gisteren weer een bezig geweest
Ze heeft er nogal een handje van om de gemene dingen uit te kramen.
Haar dochters(mijn moeder en mijn tantes) moeten dat ontgelden. Een paar jaar geleden, op mijn verjaardag. Tegen meerdere mensen vertellen dat ze lelijk waren, niet de eerste keer dat ze dat deed. Met als klap op de vuurpijl toen de deur open ging "Je lijkt wel niet goed bij je hoofd!" tegen mijn moeder.
Met haar verjaardag dit jaar "al mijn dochters zien er altijd lelijk uit" en weer tegen mijn moeder "het is maar goed dat je een pony hebt, anders zie je er niet uit". Gisteren begon ze weer over dat iedereen er niet uit zag. En tegen m'n moeder "jij moet niet gaan lachen, wat zouden de anderen wel niet denken als ze die lach zouden horen".

Ik ben zo oprecht klaar met dat mens, ze doet mijn moeder pijn. En dan vragen waarom ik nooit mail.
Ze heeft nog meer van dit soort uitspraken gedaan, daarnaast heeft ze in die bijna 5 jaar dat ik in transitie ben nog nooit de moeite gedaan om hij/mijn nieuwe naam te gebruiken. Ja ze is oud, maar probeer het tenminste. Dat is alles wat ik vraag

Ik denk dat iemand eens tegen haar moet zeggen dat het vast door haar genen komt dat haar dochters eruit zien zoals ze doen (of "ja, wat lijkt ze op jou he?")
Die moet echt een keer een koekje van eigen deeg krijgen.
(Of een keer zeggen "zo hé oma, dat zou ik toch echt niet meer aantrekken, je ziet er niet uit")

pien_2010 schreef:

Vandaag was ik zelf het asociale oudje

Manlief die normaal de boodschappen doet hier is ziek, dus ik ging zelf dit keer en alleen. Daar ging het al mis, want normaal voorkomt manlief dit soort blunders die enkele keer dat ik erbij ben.
Ik ben mijn boodschappen aan het doen en het is onwijs druk, dus voor het gemak zet ik mijn winkelwagentje eventjes aan de kant. Ik leg er mijn boodschapje in en ik loop verder. Het was echt al een tijd later, word ik geïrriteerd op mijn schouder getikt door een jonge vrouw, die zegt wijzend naar het winkelwagentje "c'est la mienne"(dat is de mijne). Verschrikt kijk ik in het wagentje en verdulleme, zijn inderdaad niet mijn boodschappen . Ik kleur knalrood tot en met mijn nek en kan alleen nog maar stamelen: "desolée, desolée" (het spijt me 2x). Ik schaamde me kapot. Ik schaamde me blijkbaar zo erg, dat de geïrriteerde mevrouw ontzettend lief voor me werd en zei: "pas soucis"→ geen enkel probleem.

Ik vertelde het thuis, waarop mijn man hikte van de lach en zei: "lieverd, dat gebeurt iedere keer, maar iedere keer geef ik je de goede winkelwagen in je handen, want je bent zo'n verstrooide professor"
Toen heb ik hem verteld over dit topic van de asociale oudjes waar ik dus officieel nu bij hoor . We hebben zo gelachen!

Avalanche81 schreef:

Maar lief, jij bent helemaal niet asociaal jij bent gewoon verstrooid

Romy1234 schreef:

Ik had er net ook 1, sta in de supermarkt samen met mijn zoontje boodschappen op de band te leggen en zag een oudere man achter mij aansluiten, zag dat hij niet zoveel had maar was even druk met mijn zoontje dus dacht vraag hem zo wel of hij voor wil.
Maar voor ik daar al aan toe was kroop hij zelf al langs mij heen met de woorden het is wel goed dat ik even voor ga toch.

Onder het motto kinderen die vragen worden overgeslagen ging de conversatie als volgt verder:
Ik: nou ik vind het eerlijk gezegd wel heel brutaal dat u daar maar vanuit gaat.
Hij: ja maar ik heb haast
Ik: ik misschien ook wel
Hij: ja maar ik moet zo op tijd bij een afspraak staan en jij niet.
Ik: hoe weet u dat nou? Misschien moet ik ook wel ergens op tijd wezen.
Hij: je neemt ook de tijd met je zoontje...
Ik: ja hij is nog geen 4, dat gaat nou eenmaal niet sneller. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik misschien ook wel haast heb.
Hij: nou meidje geniet er dan maar lekker van

Vervolgens moest ik nog in een andere winkel zijn waar hij precies hetzelfde deed bij iemand anders.

Even later zag ik hem staan kletsen op straat met iemand, moest zelf nog even een winkel binnen waar ik zo een 10 minuten binnen ben geweest, dat ik buitenkwam stond hij nog te kletsen dus kon het niet laten tegen hem te zeggen dat hij niet te lang moest kletsen anders kwam hij misschien wel te laat voor zn afspraak