Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-06-17 13:00

Geplaatst: 18-06-17 13:00

Het ultimatum van Matt kan ik ergens begrijpen. Ik heb ooit ook zelf een punt achter een relatie gezet (moeilijke schoonouders en een hele hoop omstandigheden eromheen die ons samen lieten beslissen te stoppen) waarbij ik ook aangegeven heb geen contact meer te willen. De eerste weken was hij behoorlijk contact aan het zoeken en dat deed mij pijn, heel veel pijn. De hoop blijft dan toch bestaan, je kunt het niet afsluiten. Ik heb toen aangegeven geen contact meer te willen met hem. Nu 5 jaar later sturen we af en toe eens een appje en nu is het goed.

Ik hoop en denk ook dat je ouders op een gegeven moment wel bij zullen draaien als jullie er wel uitkomen en ze zien dat hij je wel gelukkig maakt. Wel moet ik heel eerlijk zeggen dat ik het van jouw ouders niet heel netjes vind dat ze zichzelf in jouw keuze mengen. Het is jouw eigen keuze en die moet jij zelf maken! Het is gewoon niet eerlijk dat jouw ouders zich daarin mengen en technisch gezien 'proberen om jou een bepaalde kant uit te sturen'.

Mijn ouders hebben dit ook eens eerder gedaan bij mijn zusje toen ze zwanger was van haar (ongeplande) 2e dochter (in een zeer moeilijke fase in haar leven, net als de 1e overigens. Ook ongepland). Ze hebben toen zichzelf ook in de beslissing gemengd en wilden dat ze abortus zou laten plegen. Dit werd ook op zo'n flauwe manier gedaan door support te ontzeggen en met allerhande 'dreigementen'. Mijn zusje heeft daar niet voor gekozen en mijn ouders zijn ondertussen behoorlijk bijgedraaid.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:01

Geplaatst: 18-06-17 13:01

xDenies schreef:
Nagini schreef:
Gevolg: Matt wilt geen enkel contact meer als ik vertrek.

Dit is wat hij heeft gezegd? Is hij überhaupt wel in de positie om dit te zeggen? Was hij niet degene die jou juist weg aan het jagen is? .....

Nou inderdaad 8)7

**Geplaatst**: 18-06-17 13:02

Geplaatst: 18-06-17 13:02

Dan wil hij geen contact met jou? Volgens mij heeft hij even niet zoveel te willen als het om jou gaat. En zo wel: good riddance.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:02

Geplaatst: 18-06-17 13:02

Nagini schreef:
Keuze: ik blijf 6 maanden. Zie hoe het gaat. In Melbourne.

Gevolg: mn ouders zijn her er niet mee eens, geven aan geen contact te willen met Matt meer en dat ze ook niet dooe het process willen van zn depressie. Dus support krijg ik niet.

Keuze: ik ga.

Gevolg: Matt wilt geen enkel contact meer als ik vertrek.

Uit welk oogpunt komt dit? Is dit van 'Het doet teveel pijn, ik wil aan mezelf werken' of is dit 'ik ben boos dat je weg gaat, ik ben het hier niet mee eens en ik krijg mijn zin niet'? Als je echt van elkaar houdt maakt die afstand niks uit en zou hij het er voor over hebben om dat of op lange afstand te onderhouden of inderdaad achter jou aan te komen. Het voelt voor mij (na alles gelezen te hebben) heel erg alsof alles vanaf jou moet komen en Matt er niet zoveel 'noodzaak' en serieusheid in ziet. Dat baart mij vooral zorgen. Zo'n vriend heb ik ook gehad, dat is echt giftig voor je eigen leven.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:02

Geplaatst: 18-06-17 13:02

antje_vip schreef:
Sorry maar ik denk dat je nog steeds je kop in het zand steekt. Als je naar NL gaat wil hij geen contact meer? Ben jij dan wel zijn droomvrouw, net zoals hij jouw droomman is? Ik ken jullie helemaal niet, maar als buitenstaander zou ik alsnog zeggen einde verhaal. Je blijft het maar goedpraten voor hem... Als hij echt van je houdt, moet hij achter jou aan komen.

Meen je dat nou echt? Wow dat vind ik nou juist helemaal niet :oo

Ts is juist heel krachtig. wordt echter nu voor het blok gezet wat totaal niet fair is.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:03

Geplaatst: 18-06-17 13:03

Animal schreef:
Het ultimatum van Matt kan ik ergens begrijpen. Ik heb ooit ook zelf een punt achter een relatie gezet (moeilijke schoonouders en een hele hoop omstandigheden eromheen die ons samen lieten beslissen te stoppen) waarbij ik ook aangegeven heb geen contact meer te willen. De eerste weken was hij behoorlijk contact aan het zoeken en dat deed mij pijn, heel veel pijn. De hoop blijft dan toch bestaan, je kunt het niet afsluiten. Ik heb toen aangegeven geen contact meer te willen met hem. Nu 5 jaar later sturen we af en toe eens een appje en nu is het goed.

Jij stopte, jij gaf aan geen contact te willen. Dat is je goed recht want jij wilt er mee stoppen dus wil je die ruimte krijgen.

Zij wordt door hem weggejaagd .. wie is hij dan om te zeggen dat als ze weg gaat hij geen contact meer met haar wilt? Beetje omgekeerde wereld en niet te vergelijken met jouw situatie. Ik heb die situatie namelijk ook meegemaakt die jij omschrijft; was ook mijn keus en mijn eis.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:03

Geplaatst: 18-06-17 13:03

Nou, dit verandert wel een beetje mijn mening over alles.

Ik vind het totaal niet zijn recht om het contact af te willen kappen als jij Australië zou verlaten. Vind het heel jammer van hem dat hij meent dat te kunnen zeggen. In mijn ogen kruipt hij daarmee in de slachtofferrol en dat is helemaal niet terecht tegenover jou.

Daarnaast ben ik het eens met Mars, beide partijen zijn egoïstisch tegenover jou. Het zou hier om jou moeten draaien, niet om hun. Jouw ouders hebben geen relatie met Matt, en Matt is hier de "boosdoener" dus heeft even niet het recht om zich zo beledigd op te stellen als jij voorstelt te vertrekken.

Inderdaad zul je dus een van de twee partijen teleur moeten gaan stellen. Maar als Matt al zo reageert tegen jou als je aan hem vertelt dat je mogelijk Australië wil verlaten, dan zou voor mij de keuze niet meer zo moeilijk zijn. Hij heeft het zelf verknald en daardoor geen recht om jou bij hem proberen te houden op die manier. Als hij het echt allemaal waard vind dan zou hij je laten gaan en je achterna komen als de tijd rijp is. Of op zijn minst moeite doen om te laten zien dat jij het waard bent, daarbij wel jouw keuzes en gevoelens in acht nemend.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:04

Geplaatst: 18-06-17 13:04

Nagini schreef:
Keuze: ik blijf 6 maanden. Zie hoe het gaat. In Melbourne.

Gevolg: mn ouders zijn her er niet mee eens, geven aan geen contact te willen met Matt meer en dat ze ook niet dooe het process willen van zn depressie. Dus support krijg ik niet.

Keuze: ik ga.

Gevolg: Matt wilt geen enkel contact meer als ik vertrek.

Persoonlijk denk ik dat je ouders misschien best wel bij draaien als je die keuze maakt.
En dat dit puur bedoeld is om jou een zetje te geven in die richting.
En om je te beschermen.
Al vind ik het wel jammer dat ze het op deze manier uiten.

Matt zijn reactie vind ik belachelijk.
Jij mag wel voor hem naar Australië komen, maar andersom zou hij dat dus niet voor je over hebben.

Ik vind eigenlijk wel dat hij in het overgrote geheel meerdere keren erg weinig respect voor je heeft... sorry.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:07

Geplaatst: 18-06-17 13:07

Ja maar guys, wij weten momenteel toch helemaal niet of het wel of niet einde relatie betekend als Sanne terug naar NL gaat. Mocht dit wel einde relatie betekenen, vind ik het niet zo vreemd dat hij geen contact meer zou willen (niet als punishment, maar om meer pijn te voorkomen)

Mocht het zo besproken zijn dat Sanne eventueel naar NL gaat om wat afstand te nemen, maar er wel oog is op het voortzetten van de relatie, dan vind ik die eis van 'geen contact meer' wel belachelijk ja.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:10

Geplaatst: 18-06-17 13:10

Ik lees al vanaf het begin mee maar begin me steeds meer te irriteren dus reageer ook maar eens. Ik bedoel dit absoluut niet aanvallend TS maar waar is je zelfrespect gebleven? Dit stuk verdriet heeft je tot drie.. DRIE. Dus één, twéé, drié keer belazerd. DRIE KEER!! Dat je hem na één keer nog een kans geeft vind ik al knap van je, maar ergens begrijpelijk. Maar dat hij het vervolgens weer flikt getuigt ervan dat het gewoon een lompe gevoelloze hork is. En dan kan hij nog zo depressief zijn, dan nog, áls jij zijn droomvrouw bent (wat ik betwijfel) had hij met je gepraat en /of het zelf opgebiecht. Nee wacht, als jij écht zijn droomvrouw was dan had hij dit nooit gedaan. Stel dat je er niet achter gekomen was he... Dan had hij waarschijnlijk nu nog steeds zitten sexten met een chickie.. Je was zo sterk in de eerste paar posts, ik dacht: hehe, eindelijk een verstandige vrouw die niet in leugens en gezeur trapt en voor haar eigen geluk kiest maar helaas.. Ik bedoel dit ook naar alle vrouwen: wanneer halen we onze kop eens uit het zand en gaan we voor ons EIGEN geluk?! You are a strong woman, you don't need a man!!

En dan nu de reden waarom ik reageer: hij wil je niet meer zien als je gaat?!?!?! PARDON?! Stik toch lekker in je zelfmedelijden en zielige gezeur en zoek het uit. JIJ bent degene die nu steun nodig heeft en niet hij. Gatverdamme zeg wat een misselijk mannetje, hij weet je precies om zijn vingers te winden. Bah!

**Geplaatst**: 18-06-17 13:12

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 13:12

Ik ga helemaal mee met captain. Ik lees ook al vanaf het begin mee en kon nooit de woorden vinden, maar zoals hierbovem beschreven is eigenlijk precies het gevoel wat ik ook heb....

**Geplaatst**: 18-06-17 13:12

Geplaatst: 18-06-17 13:12

xDenies schreef:
Animal schreef:
Het ultimatum van Matt kan ik ergens begrijpen. Ik heb ooit ook zelf een punt achter een relatie gezet (moeilijke schoonouders en een hele hoop omstandigheden eromheen die ons samen lieten beslissen te stoppen) waarbij ik ook aangegeven heb geen contact meer te willen. De eerste weken was hij behoorlijk contact aan het zoeken en dat deed mij pijn, heel veel pijn. De hoop blijft dan toch bestaan, je kunt het niet afsluiten. Ik heb toen aangegeven geen contact meer te willen met hem. Nu 5 jaar later sturen we af en toe eens een appje en nu is het goed.

Jij stopte, jij gaf aan geen contact te willen. Dat is je goed recht want jij wilt er mee stoppen dus wil je die ruimte krijgen.

Zij wordt door hem weggejaagd .. wie is hij dan om te zeggen dat als ze weg gaat hij geen contact meer met haar wilt? Beetje omgekeerde wereld en niet te vergelijken met jouw situatie. Ik heb die situatie namelijk ook meegemaakt die jij omschrijft; was ook mijn keus en mijn eis.

En toch.. Ook ik werd weggejaagd, wij waren gedwongen uit elkaar te gaan vanwege zijn ouders. Zijn ouders maakte mij het leven heel erg zuur. Zo zuur dat we niet meer verder konden, hoe graag we het zouden willen. We konden het niet meer aan. Allebei niet. Het was een gezamelijke 'keuze', maar wel mijn eis en niet wat hij wilde.

Het doet heel veel pijn om contact te hebben na zo'n relatiebreuk en daarbij kwam ook kijken dat ik een heel verwerkingstraject in heb moeten gaan omdat zijn ouders mij gesloopt hadden.

Het is een andere situatie, maar ik heb wel gekozen om het contact te verbreken om mezelf niet nog meer te laten kwetsen. Terwijl hij er zelf totaal niks aan kon doen en graag wel in contact wilde blijven.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:13

Geplaatst: 18-06-17 13:13

Je ouders snap ik wel. Zij zien je verdriet, je bent wel hun kind en dit zal hun allemaal echt veel pijn doen. En Matt is natuurlijk wel degene die die pijn veroorzaakt.

Matt snap ik niet. Als jij weg gaat is het voor hem over. Gaat hij dan liever naar een van die andere meiden? Als hij zo'n spijt heeft van het feit dat hij jou 3 keer bedrogen heeft, zoveel van je houdt en er alles aan wil doen om jou bij zich te houden... dan zegt hij dit niet. Dan zal hij de wereld 3x rond willen reizen om bij jou te zijn.

Het gaat niet beter worden met hem meid.. echt niet. Ga waar je heen wilt gaan, maar mijn advies is wel om bij hem weg te gaan.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:14

Geplaatst: 18-06-17 13:14

Ts, goed dat je voor jezlef kiest, gewoon naar Melbourne, baan, woning en je konijnen. En wat betreft Matt, hij probeert je op deze manier te dwingen om te blijven, fijn dat je er niet intrapt. Hij manipuleert je waar je bij staat en je hebt het gelukkig door. Uit al je opmerkingen de laatste pagina's kan ik merken dat je er weinig vertrouwen in hebt dat dit ooit nog weer goed komt, natuurlijk was het je droomman, maar wel met een donkere kant. En die donkere kant kan hij alleen maar lichter laten worden maar, wanneer hij nu al zegt, geen contact wanneer je naar Melbourne gaat dan weet je genoeg. Het moet blijkbaar op zijn voorwaarden en niet op de jouwe. Stay strong, en je ouders draaien wel weer bij, die maken opmerkingen uit bezorgdheid. Overheen stappen en gewoon doen wat je van plan bent.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:14

Geplaatst: 18-06-17 13:14

Ten eerste heel veel sterkte met wat er gebeurd is, dat gun je niemand!

Ik ben niet erg goed in dingen subtiel brengen, en heb er een hekel aan als mensen niet gewoon to the point zijn, dus neem het zeker niet te persoonlijk als dit heel bot over komt!

Ik snap de reactie van jouw ouders namelijk heel goed. Het is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt, je hebt het hele verhaal aan ze uitgelegd etcetera, en nog denk je erover om te blijven. Heel eerlijk, ik zou het ook behoorlijk dom vinden als een vriendin/dochter/zus dit doet en ik zou een soortgelijke reactie geven om duidelijk te maken dat die vriend bij mij in elk geval afgeschreven is. Ik kan dan ook wel begrijpen dat zij zo kwaad zijn dat ze geen behoefte hebben aan enige support..

Ik heb je topic van het begin meegelezen en heb nog geen enkele keer gedacht dat je vriend nu echt graag voor jou zou willen veranderen en ik ga erin mee dat ik vrij weinig respect naar jou toe zie..

Daarbij, een relatie met een depressief persoon is in mijn ervaring enorm lastig en niet te doen. Niet dat iedereen zo zal zijn, maar in mijn ervaring zijn ze op het moment dat ze in therapie stappen zoveel met zichzelf bezig dat je ze het beter zelf af kunt laten handelen. Er wil nog wel eens een opmerking vallen die je enkel nog meer pijn doet.. Hij trekt nu alles al op zichzelf in plaats van te zien hoeveel pijn hij je gedaan heeft, voor mij was het echt afgelopen.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:17

Geplaatst: 18-06-17 13:17

Captain schreef:
Ik lees al vanaf het begin mee maar begin me steeds meer te irriteren dus reageer ook maar eens. Ik bedoel dit absoluut niet aanvallend TS maar waar is je zelfrespect gebleven? Dit stuk verdriet heeft je tot drie.. DRIE. Dus één, twéé, drié keer belazerd. DRIE KEER!! Dat je hem na één keer nog een kans geeft vind ik al knap van je, maar ergens begrijpelijk. Maar dat hij het vervolgens weer flikt getuigt ervan dat het gewoon een lompe gevoelloze hork is. En dan kan hij nog zo depressief zijn, dan nog, áls jij zijn droomvrouw bent (wat ik betwijfel) had hij met je gepraat en /of het zelf opgebiecht. Nee wacht, als jij écht zijn droomvrouw was dan had hij dit nooit gedaan. Stel dat je er niet achter gekomen was he... Dan had hij waarschijnlijk nu nog steeds zitten sexten met een chickie.. Je was zo sterk in de eerste paar posts, ik dacht: hehe, eindelijk een verstandige vrouw die niet in leugens en gezeur trapt en voor haar eigen geluk kiest maar helaas.. Ik bedoel dit ook naar alle vrouwen: wanneer halen we onze kop eens uit het zand en gaan we voor ons EIGEN geluk?! You are a strong woman, you don't need a man!!

En dan nu de reden waarom ik reageer: hij wil je niet meer zien als je gaat?!?!?! PARDON?! Stik toch lekker in je zelfmedelijden en zielige gezeur en zoek het uit. JIJ bent degene die nu steun nodig heeft en niet hij. Gatverdamme zeg wat een misselijk mannetje, hij weet je precies om zijn vingers te winden. Bah!

Ga je lekker?

Enkel omdat Sanne niet gelijk doet wat jij graag had gezien, wil niet zeggen dat ze geen verstandige vrouw is.

En als je haar berichten goed gelezen had, gáát het ook om haar en háár geluk. Maar deze jongen is wel al een hele lange tijd háár geluk geweest. Ik snap heel goed dat je dat niet zomaar weg gooid. Heeft niks met het nodig hebben van een man te maken.

Verder vind ik dat je erg nare opmerkingen maakt over iemand die jij totaal niet kent.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:17

Geplaatst: 18-06-17 13:17

Volgens mij draait werkelijk alles om hem.

Jij bent helemaal naar Australië gevlogen voor hem maar als jij nu even terug wilt voor alles op een rijtje te zetten dan wilt hij geen contact meer?

**Geplaatst**: 18-06-17 13:18

Geplaatst: 18-06-17 13:18

Lieve TS ik denk dat jij er verstandig aan doet om naar Melbourne te gaan im plaats van NL

Hoe jou berichten op mij over komen ben jij er totaal nog niet klaar voor om er een punt achter te zetten. Dat is logisch want voor jou gevoel is het de liefde van je leven en ondanks wat et is gebeurd vind ik dat het vechten waard.

Hij heeft een hele hele hele domme fout gemaakt, maar zet wat ik bij jou opmaak nu alles op alles om aan zichzelf te werken.

Dat jou ouders jou voor een keuze zetten is niet eerlijk, maar ik denk dat je dat inderdaad ook moet zien als je graag weer in de buurt willen hebben en willen beschermen.
Uiteindelijk ben jij diegene die een toekomst met iemand opbouwt en eventueel een gezin wilt stichten. Jou gezin en niet dat van je ouders of het nu met konijnen, kinderen of katten is.

Vele vallen er hier nu over dat hij geen contact met haar wilt mocht ze terug naar Nederland gaan.

Maar iemand die zo in de knoop zit met zichzelf doet dat waarschijnlijk ook uit zelfbescherming en niet om een ultimatum te stellen aan Sanne.

Vluchten is het makkelijkste of het nou is door sexting of door aan te geven geen contact meer te willen. Beide is vluchtgedrag.

Goed: nee!
Fout: Ja maar dat is een probleem waar hij aan wilt werken.

TS ik denkt niet dat je erger dan dit gekwetst gaat worden. Dus denk ik echt dat je er voor moet gaan alleen dan misschien met wat afstand en een leuke baan.

Het kan meeedere kanten op gaan

- het kan zijn dat je inziet dat jullie geen toekomst meer samen hebben en dan ben je of heel gelukkog in Australië met een leuke nieuwe baan of je gaat terug naar NL UK of ergens anders op de wereld. Je leven gaat dan verder maar je kan waarschijnlijk aan de mooie herinneringen terug denken.

- het kan ook zijn dat hij weer de fout in gaat. En ja dat doet pijn maar niet meer dan dat het nu gedaan heeft en waarschijnlijk zelfs minder. De eerste klap is het pijnlijkste daarna doet het nog pijn maar niet meer zo erg in mijn ervaring.

Of

Hij werkt aan zichzelf leert open te communiceren en over een aantal jaar zijn jullie gelukkig met jullie kinderen/katten/konijnen etc etc etc.
Je hoeft niets te doen uit medelijden, maar in elke relatie ga je door moeilijke periodes heen. Hier uit komen maakt je relatie alleen maar sterker en ik denk dat in jou hart dit is wat je wilt?

Bij de bovenste 2 heb je er alles aan gedaan wat kon en daarop je beslissing gemaakt. Dan blijven het mooie herinneringen uiteindelijk en geen pijnlijke.

Bij de laatste heb je alles wat je wilt.

Nogmaals: volg je hart en als dit uiteindelijk niet de liefde van je leven is dan loopt hij ergens anders rond. Je hebt voorlopig nog heel wat jaren te gaan.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:19

Geplaatst: 18-06-17 13:19

Keuze 3: Je gaat naar Melbourn voor jezelf, niet voor een ev. herkansing op je relatie. Je hebt enkele maanden géén contact meer met Matt (waar hij terwijl hard aan zichzelf werkt) maar wél met je ouders. Je brengt je ouders ook het verhaal Melbourne voor je eigen ontwikkeling, niet voor een eventuele kans achter de hand op/met Matt. Gevolg: na die maanden Melbourne kijk je hoe Matt ervoor staat qua traject en evolutie in zijn herstel en of jij überhaupt nog behoefte aan hem hebt en of je Australië nog wil of net terug naar NL wil... zo volg je niemands ultimatum maar vindt je uit wat JIJ wil.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:20

Geplaatst: 18-06-17 13:20

Nagini schreef:
Keuze: ik blijf 6 maanden. Zie hoe het gaat. In Melbourne.

Gevolg: mn ouders zijn her er niet mee eens, geven aan geen contact te willen met Matt meer en dat ze ook niet dooe het process willen van zn depressie. Dus support krijg ik niet.

Keuze: ik ga.

Gevolg: Matt wilt geen enkel contact meer als ik vertrek.

Op dat moment had ik zelf de keuze al gemaakt. Wat een gemanipuleer.

Ik weet even niet goed hoe ik dit moet omschrijven TS, want het is best heel hard en de kans is heel groot dat ik er compleet naast zit. Het komt op mij over alsof hij óf alles wil; dus én een lieve leuk makkelijke vriendin voor achter de hand, lekker mee samen wonen/seks hebben/knuffelen/etc. en tegelijkertijd de single willen uithangen met andere meiden. Óf hij pusht het nu steeds zo, alsof hij haast wil dat jij de stekker eruit trekt zodat hij dit maar niet hoeft te doen.

Laatst bijgewerkt door Sunrise_ op 18-06-17 13:22, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-06-17 13:21

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 13:21

Nou ja, áls het dan afgelopen is, is geen contact ook veel beter...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-17 13:21

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-17 13:21

@thenexttry dat is precies hoe ik me voel.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:22

Geplaatst: 18-06-17 13:22

Little_Gift schreef:
Keuze 3: Je gaat naar Melbourn voor jezelf, niet voor een ev. herkansing op je relatie. Je hebt enkele maanden géén contact meer met Matt (waar hij terwijl hard aan zichzelf werkt) maar wél met je ouders. Je brengt je ouders ook het verhaal Melbourne voor je eigen ontwikkeling, niet voor een eventuele kans achter de hand op/met Matt. Gevolg: na die maanden Melbourne kijk je hoe Matt ervoor staat qua traject en evolutie in zijn herstel en of jij überhaupt nog behoefte aan hem hebt en of je Australië nog wil of net terug naar NL wil... zo volg je niemands ultimatum maar vindt je uit wat JIJ wil.

Haha ja zo bedoelde ik het ook bij het begin dat het misschien niets is maar dat ze wel gelukkig daar is.

**Geplaatst**: 18-06-17 13:23

Geplaatst: 18-06-17 13:23

Captain schreef:
Je was zo sterk in de eerste paar posts, ik dacht: hehe, eindelijk een verstandige vrouw die niet in leugens en gezeur trapt en voor haar eigen geluk kiest maar helaas.. Ik bedoel dit ook naar alle vrouwen: wanneer halen we onze kop eens uit het zand en gaan we voor ons EIGEN geluk?! You are a strong woman, you don't need a man!!

Los van het feit dat ik je hele post misselijkmakend vind:
En wie ben jij dan wel niet om te vertellen waar, met wie en hoe TS haar eigen geluk moet vinden?

**Geplaatst**: 18-06-17 13:23

Geplaatst: 18-06-17 13:23

Goed gezegd Little Gift!

Nomineer dit bericht ×