Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-04-17 10:08

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 05-04-17 10:08

Oh nee, niet aan beginnen. Je bent 23, je hebt een keuze gemaakt en dat heeft ze te respecteren!

**Geplaatst**: 05-04-17 10:10

Geplaatst: 05-04-17 10:10

CurlyCoat schreef:
Inmiddels wel wat van zijn moeder gehoord.
Ze vind het vervelend dat ik zo plotseling weg ben gegaan en vraagt zich af wat ze verkeerd heeft gedaan.
Ze wil graag met me praten, eventueel met mijn moeder erbij.
Zo plotseling is het volgens mij niet, ze wist heel goed dat het niet zo goed ging.
Ze zal wel balen dat haar plannetje niet door gaat ofzo om bij haar vriend te gaan wonen of dat ze hem dan mee zal moeten nemen.

Afgelopen dagen voelde ik me eigenlijk wel heel goed.
Heerlijk om niet meer met die zorgen te lopen.
Maar sinds gister avond voel ik me toch wat minder.
Als ik avonds in bed ga liggen voel ik me toch best wel alleen..

Ik zou niet meer met zijn moeder gaan praten. Misschien over een hele tijd, om misschien nog vragen uit de weg te werken, maar voor nu lijkt het me juist lastig, veels te snel en bovendien heeft het geen enkel nut meer in mijn ogen.

Herkenbaar hoor je gevoel, toen ik net vrijgezel was kwam eerst een periode van blijheid en opluchting, daarna komt toch wel wat gemis wanneer je alleen in bed ligt, dat blijf toch het moeilijkste moment van de dag vind ik zelf. Op die momenten is het wellicht goed om dit topic door te lezen en weer even in te zien waarom je deze stap gezet hebt. Sterkte!

**Geplaatst**: 05-04-17 10:10

Geplaatst: 05-04-17 10:10

Citaat:
Inmiddels wel wat van zijn moeder gehoord.
Ze vind het vervelend dat ik zo plotseling weg ben gegaan en vraagt zich af wat ze verkeerd heeft gedaan.

Dit klinkt alsof je een relatie met haar had
Haha
Als ze nou een geprek met je zou willen om je alle succes en geluk van de wereld te wensen en je groot gelijk te geven dat je vertrokken bent... oke
Maar niet dit. Het is haar zoon. Haar probleem. althans, dat is ook alleen als ze er haar probleem van maakt. De jongen is volwassen.
Maar niet doen hoor. Ze gaat je proberen om te praten
Weet zij van die laatste 150 euro trouwens?

**Geplaatst**: 05-04-17 10:11

Geplaatst: 05-04-17 10:11

Ach, je zou haar nog even kunnen bedanken voor de tijd dat je daar gewoond hebt, maar ze zal toch zelf ook wel snappen dat je dit niet zag zitten?

**Geplaatst**: 05-04-17 10:12

Geplaatst: 05-04-17 10:12

Ik zou zeker niet met zijn moeder gaan praten. Het is jouw beslissing en eigenlijk heeft zij daar helemaal niks mee te maken. Ze zal dr eigen plannen wel in het water zien vallen en wil het ongetwijfeld op jou afschuiven. Ik zou proberen de afstand te bewaren. Zij zal jouw keuze moeten respecteren en je bent haar ook niks schuldig. Ze zal zich met haar eigen zoon moeten redden.

Misschien kun je haar een kaartje oid sturen met uitleg en een bedankje.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:17

Geplaatst: 05-04-17 10:17

Ik zou alleen een kaartje sturen met bedankt. Zeer waarschijnlijk dat ze je probeert om te praten.
Daarbij mag ze zich hier helemaal niet mee bemoeien. Dit is tussen jou en je ex. Niet tussen jou, je ex zijn moeder en je ex.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:26

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 05-04-17 10:26

Absoluut niet met moeders gaan praten, zoonlief zal haar nu wel stalken om geld. En jij was tot die tijd de buffer tussen haar en haar zoon. Laten ze het zelf maar opknappen en ik vind het ronduit belachelijk dat ze nu wil praten met jou en zelfs met je moeder erbij, je bent verdorie een volwassen vrouw. En zo blijkt, je kunt prima je eigen boontjes doppen, nu tenminste. Ga mooi bezig met je toekomst, verleden kun je niets aan veranderen maar je toekomst heb je zelf in de hand.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:27

Geplaatst: 05-04-17 10:27

Ik vind het wel wat kort door de bocht gedacht van sommige mensen hier... Tuurlijk had ts wat met haar zoon en niet met haar, maar wat ik begreep uit de berichten heeft ze wel haar huis opengesteld en kon ts het wel met haar vinden (aangezien ze haar relatieproblemen ook met haar besprak)

Ik denk dat ts zelf moet nagaan wat de reden is dat de moeder van haar ex wil praten en moet kijken waar ts zelf behoefde aan heeft. Misschien wil ze het wat beter begrijpen en heeft ze nog wat vragen? Of wil ze het gewoon fijn afsluiten en zeker zijn dat het probleem niet bij haar ligt maar bij haar zoon? Ik zelf zou denk als ik ts was wel met haar gaan praten, maar dan wel met haar eigen moeder of een goede vriendin erbij.. Ts, als je al met haar praat kan het fijn zijn als je iemand erbij is zodat je je niet om laat praten. Deze persoon kan je dan helpen herinneren waarom je bij hem weg gegaan bent.

Het is in ieder geval een lastige situatie.. Maar was wel heel blij om te lezen dat je eindelijk bij hem weg bent! Ik weet zeker dat dit op den duur beter voor je is. En het eenzaam zijn s'nachts went wel weer.. Je komt er vanzelf helemaal doorheen!

**Geplaatst**: 05-04-17 10:28

Geplaatst: 05-04-17 10:28

tsja.. afhankelijk van wat voor band je met haar hebt zou ik wel gaan praten. gewoon om het af te sluiten. je hebt daar best lang gewoond.

echter wel goed voor jezelf houden dat het over is en geen optie meer is om terug te gaan. als je bang bent dat ze je gaat ompraten, zou ik het niet doen.

dus hangt er even vanaf hoe stevig je in je schoenen staat.

je gevoel van alleen op bed is heel normaal en niet leuk. je mist hem niet, je mist iemand naast je. onthoudt dat goed. genoeg leuke jongens die ook vast naast je willen liggen.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:32

Geplaatst: 05-04-17 10:32

CurlyCoat schreef:
Inmiddels wel wat van zijn moeder gehoord.
Ze vind het vervelend dat ik zo plotseling weg ben gegaan en vraagt zich af wat ze verkeerd heeft gedaan.

Heh?! Hierdoor gaan bij mij wat alarmbellen af! Persoonlijk zou ik voorlopig zo veel mogelijk afstand bewaren

**Geplaatst**: 05-04-17 10:37

Geplaatst: 05-04-17 10:37

GreaseMonkey schreef:
CurlyCoat schreef:
Inmiddels wel wat van zijn moeder gehoord.
Ze vind het vervelend dat ik zo plotseling weg ben gegaan en vraagt zich af wat ze verkeerd heeft gedaan.

Heh?! Hierdoor gaan bij mij wat alarmbellen af! Persoonlijk zou ik voorlopig zo veel mogelijk afstand bewaren

Dit precies.. het feit dat ze haar relatie van haar zoon persoonlijk aantrekt vind ik ook erg ongezond

**Geplaatst**: 05-04-17 10:39

Geplaatst: 05-04-17 10:39

TS heeft wel een tijd in haar huis gewoond en ik vind het dan ook niet meer dan normaal om nog even afscheid te nemen.. Of je omgepraat wordt of niet daar ben je zelf bij.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:39

Geplaatst: 05-04-17 10:39

Gianti schreef:
Dit precies.. het feit dat ze haar relatie van haar zoon persoonlijk aantrekt vind ik ook erg ongezond

Maar zoonlief is natuurlijk niet zomaar zo afhankelijk van TS.
Die heeft nooit geleerd voor zichzelf te denken, dat doet moeder wel.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:40

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 05-04-17 10:40

TS laat alle gevoelens van eenzaamheid en verdriet ook gewoon toe. Het hoeft echt niet als een overwinning of als een fantastische keuze te voelen. Niet nu al, en later ook niet. Laat je gevoelens er gewoon toe, ook al was het een verstandige keuze, je bent immers ook een maatje kwijtgeraakt.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:43

Geplaatst: 05-04-17 10:43

Sunrise_ schreef:
TS laat alle gevoelens van eenzaamheid en verdriet ook gewoon toe. Het hoeft echt niet als een overwinning of als een fantastische keuze te voelen. Niet nu al, en later ook niet. Laat je gevoelens er gewoon toe, ook al was het een verstandige keuze, je bent immers ook een maatje kwijtgeraakt.

+1

En wat betreft zijn moeder, kijk vooral naar waar je zelf toe in staat bent. Er is niks mis om met haar te gaan praten, maar ben je wel bewust van wie ze is en wat voor doel ze kan hebben. Als je denkt dat ze je om wil praten en je jezelf nog niet sterk genoeg voelt om daar mee om te gaan, geef dan aan dat je het te vroeg vindt, bedank haar en sluit het af. Denk je dat je dat prima aan kan dan zou ik het wel doen. Bedenk van tevoren wat je met haar wil bespreken, wat je wil delen en vooral ook wat niet. Je had geen relatie met haar, maar met haar zoon. Maar je hebt wel vanalles gedeeld met haar en met haar samen gewoond.

**Geplaatst**: 05-04-17 10:50

Geplaatst: 05-04-17 10:50

Moeilijk, begrijp ook heel goed dat je je eenzaam voelt nu. Maar dat is de nieuwe situatie..dat zal echt wennen hoor! Kost alleen wel wat tijd.

Wat betreft je schoonmoeder..
Je kan natuurlijk best zeggen dat met haar praten nu moeilijk is en dat je dat nu niet wil. Ze kan aan haar zoon vragen waarom er dingen gebeurden die voor jou de druppel waren. Ik zou er dan bij zeggen: hopelijk vertelt hij de waarheid..

Laat je niet overhalen als jij dat niet wil..
Geef aan dat je best had willen praten maar dat jouw ex jou zei dat je net zo goed direct kon gaan. Daarom is het wat abrupt geëindigd.

Onthou heel goed dat jij meer waard bent dan dat hij jou geven kon..
Zij zou jou met hem achterlaten en er jouw zorg van maken..

Ik hoop dat je achter je beslissing blijft staan!

**Geplaatst**: 05-04-17 10:54

Geplaatst: 05-04-17 10:54

TS, die gevoelens van alleen zijn, die Mogen er zijn. Laat ze maar toe en leer te genieten van en met jezelf (en nee, dit bedoel ik even niet 18+). Jouw kracht zit in jezelf en hoef je niet te halen uit een moerasrelatie (een relatie die je steeds verder naar onder trekt en waar je in zal verdrinken, niet wetende hoe eruit te komen).

Wil je zijn moeder nog wel wat laten weten? Wellicht kun je dan een brief schrijven, met zo'n beetje de kopieen van je reacties in dit topic. met als eindzin: En nu ga ik mijn Eigen leven leiden, ipv mijn leven te laten leiden door anderen die zich aan mij parasiteren." of zoiets.

Je doet het goed hoor. En een terugvalmoment zoals gisteren is normaal. Pak je knuffel, een bak B&J ijs, een super huilfilm, lekker dekentje en een pak zakdoeken en lekker snotteren....

**Geplaatst**: 05-04-17 11:06

Geplaatst: 05-04-17 11:06

Ik zou afstand houden van zijn moeder TS. Je hebt daar gewoond ja, maar je had geen relatie met haar. En je bent ook geen 8 jaar meer, dus waarom je moeder erbij moet zijn snap ik helemaal niet.
Je weet niet wat haar beweegredenen zijn, maar net zoals ze misschien gewoon zichzelf wil verzekeren dt het niet door haar gedrag komt (hoewel jij toch aan haar hebt uitgelegd dat het niet goed ging in je relatie), is de kans evengroot dat ze de geldschieter van haar zoon graag terugheeft zodat ze met een geruster geweten hem zelf "in de steek" kan laten. En je kan je best niet in een situatie zetten waar ze je nog gaat overtuigen ook, als je je nog kwetsbaar voelt.

Wil je toch niet zo koud zijn? Stuur dan gewoon een briefje of een mailtje. Met een kort bedankje voor wat zij gedaan heeft en dat je geen probleem hebt met haar, maar dat de zaken tussen jou en haar zoon tussen jullie zijn en dat jij je besluit genomen hebt dat het niet klikt. Je hebt nu geen behoefte aan te praten en wil wat tijd voor jezelf om alles even los te kunnen laten.
Dan zeg je niet zo maar boembaf ik ben weg en ik laat nooit niets meer van me horen, je bedankt voor de tijd dat je daar mag wonen, je zegt dat ze zich eigenlijk verder niets te moeien heeft en door een brief te sturen geef je haar ook geen kans om tegen je in te gaan en je om te praten. En als zij je ook geen stalken, ook haar blokkeren. Verder lossen die twee het maar met elkaar op, jij hebt al voor enkele duizenden euro's gesponserd dus jij hebt je hulp al meer dan genoeg geboden

.

**Geplaatst**: 05-04-17 11:34

Geplaatst: 05-04-17 11:34

ik zie niet zo'n probleem in een gesprek met de moeder. Met haar heb je geen problemen toch? En als je bij haar in huis hebt gewoond kun je toch wel even afscheid nemen? Ik vind het wel een beetje vreemd dat het voor haar plotseling komt (je hoeft dit immers niet met haar te overleggen, het is niet je beste vriendin met wie je dit soort dingen/twijfels deelt) en ook dat stukje wat zij fout heeft gedaan is vreemd, immers je hebt geen relatie met haar maar met haar zoon. Maar ik zie het dan dus meer als een soort afscheidsgesprek (zonder je eigen moeder erbij!)

**Geplaatst**: 05-04-17 11:38

Geplaatst: 05-04-17 11:38

TS, je had een relatie met de zoon. Dus als jij er geen zin in hebt, moet je geen gesprek meer aangaan met de moeder en al helemaal niet jouw moeder erbij te betrekken. Ik meen mij niet te herinneren dat er nog veel gesplit moest worden. Want in dat geval zal je vroeg of laat wel nog eens rond de tafel moeten en dan is het wel zo fijn als er iemand bij is die wat afstand heeft en toch jou steunt.

Het verwerkingsproces zal met ups & downs komen en ik wens je hier veel sterkte mee. Imo heb je de beste keuze gemaakt en kan je er op termijn alleen maar beter uitkomen.

**Geplaatst**: 05-04-17 12:35

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 05-04-17 12:35

Wauw, dat klinkt alsof moeder net zo erg is als haar zoon. Je had met haar toch geen relatie? :wow:

Ik zou het houden op een smsje met een bedankje dat je daar mocht wonen.

**Geplaatst**: 05-04-17 12:44

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 05-04-17 12:44

Ik zou ook voor de optie gaan om even een berichtje of e-mail te sturen, je hebt er inderdaad even gewoond en er is niets mis mee om haar een woordje uitleg te geven. Een gesprek aangaan vrees ik, dat zie ik natuurlijk niet vanachter mn pc, dat het daarvoor allemaal nog te vers is.

Ik vermoed dat de meeste bokkers die hier "tegen" het gesprek zijn, hetzelfde als mij denken en vrezen dat je je misschien laat ompraten.

**Geplaatst**: 05-04-17 12:50

Geplaatst: 05-04-17 12:50

Maartje1990 schreef:
ik zie niet zo'n probleem in een gesprek met de moeder. Met haar heb je geen problemen toch? En als je bij haar in huis hebt gewoond kun je toch wel even afscheid nemen? Ik vind het wel een beetje vreemd dat het voor haar plotseling komt (je hoeft dit immers niet met haar te overleggen, het is niet je beste vriendin met wie je dit soort dingen/twijfels deelt) en ook dat stukje wat zij fout heeft gedaan is vreemd, immers je hebt geen relatie met haar maar met haar zoon. Maar ik zie het dan dus meer als een soort afscheidsgesprek (zonder je eigen moeder erbij!)

Maar moederlief heeft wel een relatie met een getrouwde vent en heeft ook al meermaals getracht om het "huis uit te gaan en TS en zoon achter te laten met de beesten en het huis", waardoor TS niets anders zou kunnen dan daar te blijven en voor de beesten van haar ex-schoonmoeder te zorgen.

Beetje je problemen over de schutting flikkeren en in je handen wrijven: "Zo uit het zicht, en een ander lost het maar op".

Ze (ex schoonmoeder) had ook kunnen reageren in de trand van: "Joh, ik schrok van hoe snel eea is gelopen. Ik mocht erg graag en vind het jammer dat het zo gelopen is. Als je het leuk vindt, zou ik graag een keertje bijkletsen met een bakkie thee, als je alles weer wat op een rijtje hebt".

**Geplaatst**: 05-04-17 12:55

Geplaatst: 05-04-17 12:55

Wat er fout kan gaan?
TS zit nu in een moeilijke tussenfase. Want ondanks alles wat er gebeurd is, in zo'n situatie kan het altijd zijn dat je nog hoopt op een mirakel en dat alles gewoon goed gaan komen.
Moeder heeft plot geen babysit voor haar zoon en wil zelf ook weg. Mischien dat zoonlief plots ook doorheeft dat zijn portemonnee is gaan lopen en komt hij langzaam ook tot "inkeer".
TS, die al duidelijk heeft laten merken dat ze grote moeite heeft met voor zichzelf te denken in plaats van andere gelukkig te maken, maak een afspraak met de moeder "omdat ze vindt dat dit gewoon zo hoort".
Moeder begint te vertellen over hoe leuk het was toen ze er woonde, dat ze met zoon gepraat heeft, dat hij het eerst niet durfde toegeven want hij is een stoere man hé, maar oh dat peperkoeken hartje erin...oh wat heeft hij toch spijt, hij had nooit gedacht dat het kon gebeuren..oh hij is eigenlijk echt de slechtste niet hoor, kom gewoon nog eens praten, hij belooft dat hij je pin niet meer zal gebruiken (behalve in noodgevallen uiteraard-die hij dan heel ruim gaat invullen)- en hij zal zijn best doen om werk te zoeken. Maar asjeblieft, zonder jou weet ze niet wat ze moet doen, ze kan dit niet alleen en ze is zo bang dat hij straks een overdosis heeft op straat verdwijnt...
...TS die nu al met pijn in het hart vertrekt omdat ze ook die angst heeft, denkt oh jee, ik kan dat die mensen niet aandoen ik moét terug.

Of misschien wil ze praten en wil ze gewoon een rekening presenteren voor de tijd dat TS er gewoond heeft en "als ze dacht gewoon van gratis woonst te profiteren ipv het serieus te menen met mijn zoon kan ze ook betalen", wat natuurlijk niet zomaar gaat maar als TS het nu al moeilijk heeft is dat niet welkom.

Zal het zo zijn? Nee geen idee hoor, kan een perfect normaal gesprek worden of zelfs eentje waar TS nog voordeel uithaalt. Maar waarom het risico nemen als het niet moet?
Zo kan je nog wel wat dingen verzinnen die kunnen gebeuren als je , in een periode dat je mentaal zelf zwak staat (en dat is logisch, dat ligt niet aan TS, dat zouden veel op zo'n moment zijn), geconfronteerd word met iemand die je mogelijk voor een reden gaat willen beïnvloeden.

Dan kan TS beter nu contact afhouden, eventueel een briefje om toch iets te laten weten, en pas als ze uit die schok is, over een tijdje wanneer ze met haar ogen moet rollen al ze zijn naam hoort en zich niet meer kan inbeelden wat ze in hemelsnaam in hem gezien had, dan kan ze nog zien of er iets te vertellen valt.

**Geplaatst**: 05-04-17 13:31

Re: Is het het nog waard?

Geplaatst: 05-04-17 13:31

Helemaal eens met Kwanyin

Nomineer dit bericht ×