En bij deze mijn bijdrage aan dit topic:
-kassamedewerkers die nog rustig even het gesprek afmaken met de vorige klant terwijl jij inmiddels aan de beurt ben. Ik praat er dan meestal dwars doorheen, of ik zeg juist helemaal niets, ook niet tijdens het afrekenen zelf.
-klanten die zojuist bij een kassa hebben afgerekend en vervolgens even later weer terugkomen met het bonnetje omdat er is fout is gegaan waarbij ze zonder pardon dwars door het afrekenen van een andere klant komen, "Omdat ze 7 cent korting hadden moeten krijgen".
-klanten die grappig en origineel denken te zijn als ze zeggen dat ze het aankoopbedrag toch niet kunnen declaren, als ze wordt gevraagd of ze het bonnetje willen.
-klanten die de moeite niet nemen om het briefgeld even open te vouwen en je dus een soort van origamiwerkje in de hand drukken.
-kassamedewerkers die niet terugtellen en je gewoon een hand vol geld teruggeven.
-kassamedewerkers die je niet aankijken en min of meer tegen het kassameubel zitten te praten.
-en ik denk wel de grootste ergenis in Nederland: klanten die achteraan de rij niet weten hoe snel ze naar een nieuwe kassa moeten rennen die opengaat, zodat ze ineens vooraan staan. En oh wee als je er wat van zegt, wat ik dus altijd wel doe. Ik doe dan altijd heel onschuldig: "Ik geloof dat ik eerst was". Hierbij heb ik zelfs een keer dikke ruzie gehad met een man die voorkroop. Toen ik er wat van zei, zei hij dat het toch niet zo belangrijk was wie er nu eigenlijk eerst was, waarbij hij alsnog zijn plekje vóór op eiste. Toen ik zei dat, dat idioot was trok hij zomaar aan mijn oor.

Ik heb hem toen maar gezegd dat hij dat maar bij zijn eigen vrouw moest doen. En die winkelmedewerkster liet hem vervolgens dus ook rustig voorgaan.