Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-17 01:09

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-17 01:09

Weet je wat het moeilijkste is..

Als hij die appjes niet had gestuurd en "alleen" depressief was dan was er geen probleem geweest. Dan was ik gebleven en wezen steunen zolang het kon.

De andere haak die eraan zit is dat ik oprecht denk dat zijn sexting komt vanuit de depressie: zelfbeeld, geen gevoel hebben, bladiebla al die dingen die hier al genoemd zijn.

Hij geeft aan me niet over te halen met woorden want ik geloof zn woorden nu toch niet. Hij kam wel zeggen im.sorry en wat dan ook; maar dat heeft geen zin. Daden wel. En gister was zo'n grote stap!

Overigens gaat ie niet alleen aan dr medicatie maar ook in therapie met een psycholoog.
De dokter gaf aan dat depressie of voor komt uit een ervaring of omdat je hoofd bepaalde chemicalien niet aanmaakt en dan de medicijnen daar even mee helpen. Dus ik zie medicatie niet als een slecht iets.

Het volgende probleem is: mijn ouders zijn even heel direct geweest en zeggen simpelweg kom naar huis. Dit is het niet waard. Het traject is lang en zwaar en dit moet je niet willen.
Ook zeggen ze dat ze hier niet nog ern keer doorheen willen. Wel voor mij, altijd. Maar niet voor hem. Het verdriet dat hij me doet maakt hen gewoon ontzettend boos.
Ik wil hen ook niet teleurstellen. Of eigenwijs overkomen.

Dus nu zit ik in een tweestrijd. Ik denk dat mijn innerste zegt; misschien.. met therapie komt het wel goed? Hij is immers ziek. En een ziek mens kun je beter maken.
De andere kant is: maar mijn ouders dan? Ik wil niet hun steun verliezen (al zullen ze me altijd steunen) maar ik wil ook niet hun leven elke.keer op hun kop zetten.

Uiteraard weet ik dat er terugvallen gaan komen dat hij afstandelijk is e.d. en ik DENK dat ik daar mee kan leven zolang hij niet met andere meiden appt.

We moeten nog praten over het toekomstbeeld dat hij heeft. Of dat op een lijn ligt.
Ook wil ik nog wat andere mogelijkheden uiteenzetten.

Stel ik zou naar NL gaan.. is hij bereid mij te volgen over een paar maanden?

Ik weet dat iedereen zei heb nu even afstand van m, maar natuurlijk kon ik dat niet over mn hart verkrijgen en nu.. zoals het nu is (onrealistisch) was het in het begin. En wat nu als dit nadat hij "beter" is.. 80% van de tijd is? (Iedereen heeft slechte dagen) dan heb ik mn droomman terug. De liefde van mn leven.

**Geplaatst**: 18-06-17 01:17

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 01:17

Ik zou terug gaan nasr nederland. Hij zal dit zelf moeten doen. En ik spreek uit ervaring vanuit de zieke kant zeg maar. Je moet voor jezelf kiezen. Steunen kan ook vriendschappelijk. En vanaf een andere plek. Lees je eigen post eens terug dat je hem ook meld dat je zoieso dichter bij je ouders wil. Doe dat ook maar. En wie weet met de tijd dat het wel zou kunnen. Maar nu moet hij eerst met zichzelf aan de slag. En jij ook.
Sterkte met alles.

**Geplaatst**: 18-06-17 01:25

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 01:25

Je ouders hebben gelijk.
Je zult je ouders over een tijdje dankbaar zijn wanneer je hun advies opvolgt... en jezelf ook.
Het is nu even doorpakken. Over een paar jaar kijk je hier heel anders op terug dan je nu denkt.

**Geplaatst**: 18-06-17 01:26

Geplaatst: 18-06-17 01:26

Ik zou in deze situatie ook terug gaan naar NL, als hij écht van je houdt en bereid is om voor je te vechten en aan zichzelf te werken, neem ik aan dat hij bereid is om achter je aan te komen. Of iig het mogelijk voor je maakt om naar hem toe te komen. Naar mijn mening kun je dan echt even goed uit elkaar komen en nadenken over wat jullie willen en of en hoe jullie verder gaan. Laat hem eerst maar bewijzen dat je het écht waard bent voor hem, maarja, dat is mijn mening...

**Geplaatst**: 18-06-17 01:26

Geplaatst: 18-06-17 01:26

Nagini schreef:
Dus nu zit ik in een tweestrijd. Ik denk dat mijn innerste zegt; misschien.. met therapie komt het wel goed? Hij is immers ziek. En een ziek mens kun je beter maken.

Ho.
Wacht.
Stop.

Dit is een denk fout.
Niet iedereen kan beter worden met een depressie.
Ik ken iemand en die is zijn hele leven al depressief.
Alle testen gehad, alle therapieën gevolgd, alle medicatie genomen.
Maar hij zal nooit meer beter worden.
Hij heeft betere en slechtere periodes, maar goed is het nooit.
Nooit écht gelukkig, nooit zinder zorgen.
altijd een grote donkere wolk in zijn hoofd die zijn hele leven kleurt.

**Geplaatst**: 18-06-17 01:27

Geplaatst: 18-06-17 01:27

Hij is psychisch ziek, wil je echt leven met iemand die psychisch ziek is? Hoeveel jaar wil je er wellicht voor opgeven?

**Geplaatst**: 18-06-17 01:30

Geplaatst: 18-06-17 01:30

Jij bent verdorie voor hem helemaal naar Australië verhuisd. Als hij het dan, over een tijdje, niet eens kan opbrengen om (tijdelijk) naar Nederland te komen weet je ook genoeg.

Ik snap de reactie van je ouders heel goed hoor! Mijne hadden precies hetzelfde gereageerd. Maar ik snap ook heel goed dat de stap om weer terug te gaan naar ze/Nederland heel groot is. Zoals ik al eerder zei; het is niet even 3 dorpen verderop zegmaar.

Het is zo'n moeilijke en lastige situatie waar je nu in zit. Inderdaad als je zo aangeeft dat, buiten al dit gedoe, het echt je droomman is snap ik dat je niet direct de handdoek in de ring gooit. Het is goed dat hij nu gelijk zo'n grote stap heeft genomen, maar het is aan jou om te besluiten of jij hier wel mee door wil gaan. Jij kent je vriend het beste en jij kunt dan ook het beste oordelen of bij een terugval de sexting ook weer terug zal komen. Én of je een relatie die overschaduwd zal blijven door wantrouwen aan kan, en of dat het wel waard is.

**Geplaatst**: 18-06-17 01:49

Geplaatst: 18-06-17 01:49

Ik lees ook al eventjes mee en wil je heel veel sterkte wensen! Wat een rotsituatie..

Je moet niet bang zijn om je ouders teleur te stellen, hun leven op de kop te zetten of om eigenwijs over te komen. In dit geval zou ik puur kijken naar wat jij op dit moment voelt, naar welke oplossing jij het meeste neigt. Uit Australië weggaan kun je altijd nog. Je hebt gekozen om daarheen te vertrekken voor hem. Dat je niet op je plek zit zou ook in een relatie zo zijn en daar zouden jullie uiteindelijk ook wel uitkomen. Kiezen om bij hem weg te gaan zodat je weg kan uit Australië is een hele andere zaak.

Het is denk ik nu belangrijk om vooral te kijken naar of je nog een heel leven bij hem wil zijn. Maar dan echt puur om hemzelf en de omstandigheden er buiten laten. Is dat wat je wil? Dan zou ik blijven en dan is een emigratie bijvoorbeeld altijd nog te bespreken. Andersom net zo.. Wil je niet meer met hem verder? Dan zou ik gaan, ondanks dat je daar andere mooie dingen voor op moet geven.

Het lastigste in dit geval is natuurlijk dat wanneer je besluit om weg te gaan, deze keuze een hele heftige keuze is. Het gooit je hele leven compleet over de kop.
Als ik in jouw schoenen zou staan, zou ik waarschijnlijk bij hem blijven. Je schrijft dat hij de man van je leven is. Als de man van mijn leven mij zo zou kwetsen, zou ik mij hetzelfde voelen als jij. Echter beseft hij het nu zelf ook en heeft hij professionele hulp ingeschakeld. Dat komt op mij over alsof hij er zelf ook enorm mee zit. De situatie kan nu praktisch niet meer slechter worden, dat houdt ook in dat er veel ruimte is voor verbetering. Je hebt al een aantal jaren met hem samengewoond terwijl hij dezelfde depressie had. De depressie zelf is blijkbaar ondergeschikt aan de liefde die je voor hem voelt en daarnaast is een depressie een ziekte die inderdaad kan genezen. Het grootste probleem zit hem in de sexting. Ik heb het vermoeden dat hij nu ook beseft dat dat echt niet kan en dat hij zich daar (zeker met professionele hulp) niet meer toe zal laten verleiden. Ik zou hem zelf denk ik een aller allerlaatste kans geven vanwege het feit dat hij professionele hulp ingeschakeld heeft en zo laat zien dat hij beseft wat hij gedaan heeft en bereid is om te voorkomen dat het nog eens zal gebeuren. Hier zou ik naar hem toe zelf héél duidelijk in zijn.

Verder zou ik zelf heel bang zijn om spijt te krijgen. Spijt dat ik weggegaan zou zijn en hem geen kans meer gegeven zou hebben, terwijl hij juist net het besef gekregen had hoe fout het is en hij er aan wil werken. Terugkomen wanneer je er een punt achter zet is moeilijker dan hem een kans geven en er alsnog een punt achter zetten mocht het onverhoopt toch wel fout gaan ondanks de professionele hulp. Ik zou dan in ieder geval zelf het gevoel hebben dat alles er aan gedaan is en er ook meer vrede mee hebben om er een punt achter te zetten. Stel dat het wel nog een keer fout gaat, is de keuze voor jou eenvoudiger. Terwijl als je nu vertrekt en alles achter je laat, je dus nog wel eens spijt zou kunnen krijgen. Juist op zo'n dieptepunt is er veel ruimte voor vooruitgang en hij staat nu net aan het begin van het traject. Namelijk erkennen wat het probleem is en er iets aan willen doen.

**Geplaatst**: 18-06-17 01:51

Geplaatst: 18-06-17 01:51

xMereltje schreef:
Hij is psychisch ziek, wil je echt leven met iemand die psychisch ziek is? Hoeveel jaar wil je er wellicht voor opgeven?

Pfff.. ze houdt van haar vriend, maar hij maakt het ver*** lastig omdat hij een seksprobleem heeft.
Mogelijke oorzaak is depressie, hij is vandaag naar de HA geweest en er is direct iets in gang gezet.
Als het daadwerkelijk een manier voor hem is om te dealen met zijn gevoelens, is dat juist iets wat met een passende therapie echt wel beheersbaar(der) kan, als diegene daar echt voor wilt vechten.

Beetje vroeg om hem nu al voor de komende jaren op te geven.

**Geplaatst**: 18-06-17 02:06

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 02:06

Deze discussie moeten jullie zelf uitvechten. Niemand kan jou helpen in je keuzes maken. Jij voelt en kent de situatie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-06-17 02:20

Geplaatst door de TopicStarter : 18-06-17 02:20

Animal, je zegt echt precies maar dan ook precies wat ik voel.

Edit: tegelijkertijd denk ik ook terug aan al de depressie topics op bokt die ik hier heb gelezen. Hoe je het gedrag van een depressief persoom niet altijs persoonlijk moet nemen em ze dingen doen die onbegrijpbaar zijn voor oms omdat ze in zo'n donkere plek zijn.

Wat als dr sexting dat nu is.
Dat wil ik uit vinden.

Ik zou kunnen zeggen; gebeurd het weer onder prof hulp dan is het einde oefening sowieso.

Ik zou naar melbs kunnen verhuizen. Wat afstand creeeren. Staat goed op mn cv. Wat spaargeld krijgen (goes betaald werl). En dan bijv. Tot kerst aan kijken. Hoe gaat het dan? Hoe zijn mn gevoelens dan? Zijn gevoelens? Zit er vooruitgang in?

Ja. Top.
Nee? Dan zetten we er dan een punt achter.

Het feit dat ik ongelukkig ben heeft ook alles te maken met het feit Dat ik mn baan haat en vreselijk onderbetaald word voor.mn kunnen en 0 financiele ruimte heb. Ik hen geen collegas. Zit altijd alleen op kantoor. Ik verveel me de pleuris en in adelaide kan ik geen ander werk vinden geloof me ik hen 300 sollicitaties gedaan voor alles wat vast en los zit.

Melbourne heb ik sowieso werk wat dubbel betaald word (250 per dag!!) Dus dan krijg ik ruimte voor leuke dingen. Niet alles draait om rekeningen ej huur betalen en dat soort dingen. Dus wellicht maakt dat t ook beter en dat ik in die zin Australie een 2e kans geef. Want ik schrijf het land af op Adelaide. Terwijl elke staat eigenlijk een apart land is (ja echt. Verschillende wetten ook).

Edit 2: bovendien heb ik zo hard gewerkt om.in australie gecertificeerd leerkracht te zijn dar ik het ergens zonde vind er nooit gebruik van te kunnen maken.

Laatst bijgewerkt door Nagini op 18-06-17 02:29, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 18-06-17 02:25

Geplaatst: 18-06-17 02:25

Holy crap meid, net je hele topic bijgelezen en wat een verhaal. Om te beginnen een :(:)

, die kun je volgens mij niet genoeg krijgen de laatste dagen.

Persoonlijk was ik al weggeweest als ik in jouw schoenen stond, maar ik ben dan ook allergisch voor alles rond vreemdgaan. (iets met je vriendin in bed betrappen met je beste vriend) In dit geval is de situatie wel een stuk lastiger door de afstand; als je besluit om weg te gaan, is dat waarschijnlijk een definitief einde.

Het lange bericht wat je van hem postte (die drie alinea's) komen op mij wel gemeend over, meenemend wat je zegt over je vermoeden dat hij al langer met een depressie rondloopt. Het is een enorm warrig bericht waarin hij z'n gedachten echt woord voor woord op lijkt te schrijven, een gladde praatjesmaker zou dat wat gestructureerder doen. En iemand die alleen maar zegt wat je wil horen, zou zeker niet aanbieden om je konijnen achter je aan te laten vliegen, omdat dat een mogelijk vertrek alleen maar faciliteert. Dat het bericht veel om hem gaat klopt, maar als ik het zo lees is dat meer omdat hij spijt heeft en uit probeert te leggen wat er in hem aan ten grondslag lag.

Welke beslissing je ook neemt, vertrekken of blijven, het is allemaal goed zolang het je eigen beslissing is en je er achter staat. Wat ik als ik jou was wel zou doen als je blijft, is niet direct teruggaan naar jullie huis maar even afstand nemen, al is het maar een paar weken ergens logeren als je die optie hebt. Even tot rust komen, en kijken of het anders voelt als je uiteindelijk weer thuis komt.

Los daarvan heb je voor jezelf ook een aantal vragen te beantwoorden, daar kun je die rust ook wel voor gebruiken.
- Dit kan een traject van jaren worden, als hij überhaupt herstelt. Kun je dat zelf aan denk je, en wil je die tijd er voor nemen?
- Los daarvan, krijg je ooit het vertrouwen in hem weer 100% terug?
- Is hij inderdaad bereid je te volgen als je terug gaat naar Nederland, om uiteindelijk bijvoorbeeld in Engeland te gaan wonen? (ik weet niet wat z'n moeder heeft, kan zijn dat ik daar overheen gelezen heb, dus weet ook niet of dat een optie zou zijn voor hem op korte termijn)
- Zo nee, heb jij het er dan voor over om in Australië te blijven wonen? Als dit een nee is en één van de vorige vragen ook, dan is de beslissing eigenlijk al genomen.

Als je terug komt naar Nederland, is de beslissing vrijwel definitief schat ik. Als je blijft is dat iets minder, maar dat zou het ook lastiger maken om later alsnog te vertrekken. (tenzij 'ie weer zo'n stunt uithaalt) Ik zou me niet al te druk maken om wat je ouders vinden. Ik snap wat ze bedoelen, maar uiteindelijk is dit jouw beslissing en daar hebben ze zich simpel gezegd maar aan te houden. Het is een beslissing die je niet zomaar zal nemen en die je ze waarschijnlijk ook best uit kan leggen, dus teleurstellen of eigenwijs overkomen zal er dan niet bij zijn; het is dan een weloverwogen beslissing.

**Geplaatst**: 18-06-17 03:11

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 03:11

Het enige wat ik wil zeggen is

Sterkte

Ik kan wel allemaal wijze adviezen geven maar de enige die nu in deze situatie zit is ben jij ts.

Sterkte te het kom allemaal goed wat je ook besluit te doen

**Geplaatst**: 18-06-17 05:49

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 05:49

Wel raar. Mensen die aan een depressie lijden hebben vaak juist heel weinig zin in seks. En niet heel veel. Dus ik snap de link die gelegd wordt tussen zn gedrag en die depressie niet... Maar de tijd zal wel leren hoe het zit. Sterkte ermee.

**Geplaatst**: 18-06-17 06:32

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 06:32

Er is geen relatie die altijd rozengeur en maneschijn is. Waarbij er nooit 1 van de 2 ziek of meer dan normaal hulpbehoevend is, geestelijk en/of lichamelijk. En die periodes hebben jouw ouders ook gehad. En dat betekent ook dat als je genoeg van elkaar houdt, dat je ondanks die ellende elkaar steunt. Aan de andere kant heb je al ontzettend veel voor hem opgegeven en er zit wel een (helaas onduidelijke) grens aan tot hoever je moet/kunt gaan zonder je eigenwaarde te verliezen.
Als jij ervoor zou kiezen om te blijven, om te zien of zijn sexting inderdaad voortkomt uit zijn depressie of dat dat gewoon bij hem hoort, dan moet je dat vooral doen. Want zo'n stap nog eens nemen....
Het lijkt me erg lastig om hem weer te vertrouwen of zelfs nu al zijn woorden te geloven. Daden zeggen meer dan woorden.

Maar de enige die kan bepalen of zijn inzet nu groot genoeg is om te zorgen dat jij blijft en hem weer een kans geeft, dat ben jij.

**Geplaatst**: 18-06-17 06:51

Geplaatst: 18-06-17 06:51

Moeilijke situatie TS.
Ik heb stiekem al mee zitten denken met je of ik kan helpen.
Mijn man is een Australier, zijn familie zitten in Queensland en een in Victoria.
In Victoria ken ik niemand die leraar/lerares is, in Queensland wel.
Maar dat is denk te ver voor je.

**Geplaatst**: 18-06-17 07:43

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 07:43

Lieve TS, ook ik heb alles gelezen en vind je super dapper, eerlijk en moedig dat je dit deelt, je hebt even mensen nodig die naar je luisteren en er voor je zijn. Ik geloof niet zo in radicale beslissingen op basis van woede en de insteek 'als je man vreemd gaat moet je weg', zo makkelijk weekt dat niet en echt mensen kunnen veranderen als ze gelukkig met zichzelf worden. Ik ken deze jongen niet maar hij klinkt niet als een dom figuur, ook weet niemand of hij sterk genoeg is om echt te veranderen, hij wil het wel en dat is positief. Ik twijfel er ook niet aan of hij van je houdt maar hij maakt het je wel moeilijk. Omdat je daar praktisch alleen zit, ben je volgens mij in eerste instantie geneigd om terug te gaan naar je veilige omgeving maar hoe dan ook, ook hier zul je veel alleen moeten doen. Gek genoeg denk ik dat als je de stappen maakt die jij al hebt gemaakt, veel alleen kan doen en dan lijkt mij Australie even de beste plek om veel dingen op een rijtje te zetten voordat je zo'n beslissing maakt. Neem de tijd om deze relatie af te sluiten of opnieuw te beginnen, probeer er zelf ook met evt hulp achter te komen of je in staat bent hem weer te vertrouwen. Bedenk dat jouw relatiehobbel een grote is maar heus niet kansloos is om te iverwinnen, ik geloof helemaal niet in eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger en in feite gaat hij niet fysiek vreemd dus hij weet dat er wel degelijk grenzen zijn, daarmee bagataliseer ik zijn gedrag niet, het is alleen niet zwart wit. Het enige dat ik je echt gun is een fijn gevoel over je eigen situatie daar. Ik ken Australie aardig, mijn zus woont er en ik ben er al veel langere periodes geweest, en ik snap misschien wat jij zegt, hoor het ook van mijn zus die er al 25 jaar woont. Ja zie Melbourne even als eennieuw avontuur, hoe dan ook, in Adelaide is er voor jou geen baan en omgeving waarin jij kan stralen. Probeer het een tijdje, je kan altijd nog terug. Melbourne is leuk, levendig en er wonen veel leuke mensen waarin je je meer gaat herkennen, laat hem je volgen als hij er klaar voor is, probeer ook Australie nog een kans te geven. Is er iets waarom hij in Adelaide moet en wil blijven? Kijk rustig met elkaar of er nog ruimte is voor geluk, het is niet zomaar een vriendje maar iemand waarvoor je bereid was hard te vechten, kijk de komende periode of het hem lukt voor jou te vechten en anders pak je met kerst het vliegtuig naar huis. Overigens ken ik wat mensen in Australie dus wellicht zit er iemand voor je bij.

**Geplaatst**: 18-06-17 07:44

Geplaatst: 18-06-17 07:44

Als je kiest om bij hem te blijven, zorg er dan voor dat je je grenzen van wat normaal is in een relatie niet steeds gaat verleggen en het elke keer goedpraat als hij weer de fout in gaat.
Dit zag ik heel erg bij mijn zusje die in een relatie zat met een alcoholist die depressief was (zij woonde ook ver weg in het buitenland).
Ook hij ging in therapie, maar bleef de fout ingaan en zij schoof elke keer haar grens op en zag niet dat het echt abnormaal was wat hij allemaal deed.

**Geplaatst**: 18-06-17 07:56

Geplaatst: 18-06-17 07:56

safina schreef:
Wel raar. Mensen die aan een depressie lijden hebben vaak juist heel weinig zin in seks. En niet heel veel. Dus ik snap de link die gelegd wordt tussen zn gedrag en die depressie niet... Maar de tijd zal wel leren hoe het zit. Sterkte ermee.

Als stille meelezer wil ik je heel veel sterkte en wijsheid wensen in deze moeilijke tijd TS

Maar op dit bericht wil ik even inhaken,
Ik ben altijd behandeld geweest voor depressies (nu blijkt dat ik een lichte vorm van borderline heb waar ik en mijn vrienden mee hebbeb leren leven en omgaan). Maar in mijn mindere periode's/depressieve periode's deed ik ook veel flirten, sexting in extreme gevallen, maar zodra er sprake werd van daden bij woorden stopte ik ermee en trok ik er bij die mensen de stekker uit.
Gewoon om mij gewenst te voelen.
(Echter deed ik dit wel nooit tijdens een relatie)
Was dit correct? Nee
Was ik verslaafd ? Ja (denk ik)
Ben ik hiermee gestopt toen mijn ogen opengingen dat ik mensen kwetste? Ja
Was mijn sexdrive omhoog? Neeee
Ben ik hier trots op ? Nee, eerder schaamte

De reden waarom ik dit type:
Sexting om zich geliefd/gewenst te voelen, van de realiteit te vluchten, gaat dus niet altijd samen met een verhoogde sexdrive

Als dit dus echt door zijn depressie komt,
dan moet jij weten of jij hiermee kunt leven TS. Maar zoals andere ookal zeggen: schrik hebben dat je ouders je voor de kop stoot en teleursteld: je ouders zullen alleen maar trots zijn op je, ongeacht de keuze die je maakt.

En als reactie op andere: als hij niet naar NL komt (al ist maar voorlopig) is hij haar niet waard? Een depressief persoon denkt anders, die denken zowiezo al dat ze hun partner niet waard zijn en gaan hier (onbedoeld/onrechtstreeks) naar handelen. Om zo hun eigen gevoel te versterken. Dus waarom zou hij dan die moeite nemen om naar NL te gaan: "want ik ben haar toch niet waard"

TS, nogmaals, heeeel veel sterkte en wijsheid. Maar vooral denk aan jezelf, ookal zegt je gevoel dat dit, op deze manier niet het einde zou moeten zijn, blijf dan daar. Maar zorg dat JIJ hier ook niet aan onderdoor gaat. Al is het idd maar door naar een andere staat te verhuizen zonder definitief te vertrekken

**Geplaatst**: 18-06-17 07:59

Geplaatst: 18-06-17 07:59

Ik vind eigenlijk dat jouw ouders niets met jouw beslissing en relatie te maken hebben. Het is fantastiach dat ze zo achter jou staan en bereid zijn je meteen op te vangen, maar zij behoren niet de keuze voor jou te maken om terug naar Nl te gaan. Je bent volwassen en hoort daar zelf een keuze in te maken.
Naar mijn mening is het doodzonde om terug naar Nl te gaan. Je bent daar immers, hebt daar kansen en mogelijkheden. Grijp ze aan. Neem afstand, ga er even je eigen leven leiden. Spreek met jezelf idd af dat je er over een half jaar een beslissing over neemt, maar niet nu halsoverkop.

**Geplaatst**: 18-06-17 08:11

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 08:11

Als je blijft ga dan inderdaad naar Melbourne maar blijf niet bij hem. Geef hem de ruimte om aan zichzelf te eerken en geef jezelf de ruimte om tot rust te komen.

**Geplaatst**: 18-06-17 08:11

Geplaatst: 18-06-17 08:11

Wat klöte meid.. :(:)

Ik vind het wel heel mooi hoe sterk je bent en hoe stevig je in je schoenen staat dat er met jou niet gesold wordt +:)+

Maar het is overduidelijk dat het voor je hart op dit moment nog niet goed is om dit voorgoed achter te laten, je zal je dan altijd blijven afvragen of je te vroeg bent weggegaan.

Als je zeker weet dat je de deur definitief achter je dichtgooit als je nu teruggaat naar NL dan zou ik daar niet voor kiezen. Ik vind dat je een deur open moet houden. Kan dat niet vanuit NL ga dan niet.

Neem dan die baan in Melbourne, op zijn minst kan je het Australische avontuur dan positief afsluiten en afmaken waar je mee begonnen bent, met een leuk regeltje op je CV en wie weet als kers op de taart alsnog een gezonde relatie die beter is dan ooit.

Het lijkt mij ook overduidelijk dat hij dit alleen heeft gedaan om te ontsnappen aan zichzelf, dat het voor hem niks slechts was tov jou maar gewoon een makkelijke uitweg om zich even wat beter over zichzelf te voelen. En dat hij nu pas echt beseft hoe het jou raakt, dat hij die link eerder niet legde.

Ik zou wel afstand nemen, even allebei op een afstandje aan jezelf werken en dan zien hoe het verder gaat. Dat je die baan in Melbourne aangeboden hebt gekregen lijkt me echt een gouden kans in deze situatie, de perfecte uitweg om afstand te creeëren, duidelijk voor jezelf te kiezen, sowieso iets goeds van je verblijf in Australië te maken en niet meteen alles achter je te laten.

Wordt het niks dan kan je op deze manier ook rustig wennen aan het idee dat je niet meer samen bent...dat is ook wat waard

In het kader van je onderschrift: het is nu niet okee, het is nog niet voorbij

Met een half jaartje afstand nemen kan het allemaal veel meer okee aan gaan voelen.

**Geplaatst**: 18-06-17 08:37

Geplaatst: 18-06-17 08:37

Nagini schreef:
Overigens gaat ie niet alleen aan dr medicatie maar ook in therapie met een psycholoog.
De dokter gaf aan dat depressie of voor komt uit een ervaring of omdat je hoofd bepaalde chemicalien niet aanmaakt en dan de medicijnen daar even mee helpen. Dus ik zie medicatie niet als een slecht iets.
.

Dat klopt inderdaad. Slaapt hij ook slecht? Er zijn inderdaad bepaalde tekorten in de hersenen waardoor je je niet happy voelt bij een depressie, overigens ook aan te vullen met supplementen ipv medicijnen maar dat terzijde.

De medicijnen zullen die tekorten aanvullen maar waarschijnlijk zullen veel gevoelens ook afgevlakt worden. Dit raden therapeuten ook weleens aan om de behandelingen beter te beginnen omdat iemand beter kan relativeren omdat je sterke emoties (die bij een depressief iemand extreem kunnen zijn, vooral verdriet) met de medicijnen afzwakt.

Het betekent wel dat je met die medicijnen een ander mens zal zijn. Hij zal rustiger in zijn hoofd worden en daardoor alles beter op een rijtje kunnen zetten maar tevens worden emoties ook erg afgezwakt waardoor hij anders zal zijn dan normaal. Daarnaast komt er ook een moment dat hij zal gaan stoppen met de medicijnen wat ook een moeilijk proces kan zijn. Sommige mensen kunnen niet leven zonder medicijnen en blijven ze zelfs doorslikken. Een uitkomst voor veel mensen maar realiseer je wel dat iemand daarmee veranderd. En als hij écht een depressie heeft, denk dan aan jaren in plaats van maanden herstel. Hij zal moeten terug gaan naar de oorzaak, een acceptatie proces, zichzelf terug vinden, eigenwaarde terug krijgen, en dergelijke... dat is niet iets om te onderschatten. Ik zeg niet dat dat bij hem zo is maar het is voor veel mensen met een depressie lastig om uit te leggen gezien mensen denken dat met een pilletje erin en een paar gesprekken alles opgelost is. Maar iemand is niet voor niets depressief en dat gaat soms erg diep en erg ver terug.

Eerlijk gezegd, na wat je voor hem hebt gedaan... Misschien is het goed voor hem dit proces aan te gaan en voor jou goed om afstand te nemen. Melbourne lijkt een hele goede optie zo te lezen! Daarna tijd voor hem om zichzelf te bewijzen en jouw kant op te komen... In dit proces kan hij veel steun gebruiken en wat dat betreft zou ik zeggen blijf er voor hem, maar wat hij gedaan heeft vind ik wel erg pittig, zeker voor een derde keer... Ook al ben je depressief, je weet dondersgoed wat goed en fout is en eerlijk gezegd vind ik het geen excuus.

Sterkte!

**Geplaatst**: 18-06-17 09:00

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 09:00

Weet je lieve Sanne, hij heeft dit gekozen(!) als strategie om met problemen om te gaan. 2 dingen; het zal ongelooflijk moeilijk zijn dat te veranderen, ook met therapie. Niet onmogelijk maar hij zal bijna zeker weer de fout ingaan. Hij zal in therapie leren omgaan met terugval maar (uit werkervaring) je kunt je voorstellen dat dat met ups en downs zal gaan.
Daarnaast is het wel zo dat hij meerdere keren er voor heeft gekozen om contact te zoeken met andere meiden. Ik begrijp dat hij ze allemaal ook kent? Jij bent daarbij blijkbaar niet belangrijk genoeg geweest, hij heeft voor zijn eigen behoeften gekozen.

Nu ik 44 ben en al wat ervaring op heb gedaan ;-)

, zou ik je willen adviseren heel goed bij jezelf na te gaan of jij zo de rest van jouw leven door wilt brengen. Ook als je kinderen wilt; je weet dat communiceren en confrontaties aangaan nooit zijn sterke kant zal zijn. Verhuizen (jij wilt niet in aus blijven), kinderen krijgen... zijn allemaal grote life events die hem zullen triggeren in oud gedrag. In die zin kan ik me helemaal vinden in het advies van jouw ouders. Een relatie hoeft niet zoveel energie te kosten meid. Echt niet.
Dikke knuffel met al jouw overweging. Vergeet niet; het is jouw leven en dus jouw keuzes en daarbij mag jij jezelf op de eerste plaats zetten.

**Geplaatst**: 18-06-17 09:14

Re: Als je vriend vreemd gaat..

Geplaatst: 18-06-17 09:14

Ik denk dat het tijd is dat je, je eigen leven gaat oppakken.
Je doet het uiteindelijk niet voor je ouders, je vriend, vriendinnen of wie dan ook.
Je moet er het beste van maken voor jezelf.
Ga naar Melbourne, creëer die carrière. Leer mensen kennen. Doe leuke dingen, ga ontdekken.
Je woont in een prachtig land en je bent jong.
Geef jezelf een schop onder de kont en kies voor je eigen geluk.
De tijd zal het leren of je uiteindelijk met deze man gelukkig kan worden, zo niet dan is dat niet voor niets en komt er een leukere voorbij.
Probeer het hele sexting gebeuren niet te vergroten zodat het jou onzeker maakt, dat is het namelijk niet waard.
Volgens mij weet je dit alles diep vanbinnen wel, neem die stap!!
Go get it girl!

Nomineer dit bericht ×