Mag ik iemand een pb doen? (Zo ja, reageer maar in pb
) Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
)
Ik word elke ochtend nog steeds wakker met een rotgevoel. Het lukt nu iets beter om het van me af te zetten maar pfft. Zag net ook weer foto's van haar op Instagram, samen met haar twee beste vrienden waar ik ook wel goed mee overeen kwam, hun mis ik op een manier ook wel. Doet toch wel weer even zeer.

Tijd...
, maar ben mijn huidige man op mijn 31e tegen gekomen, hij schoot er na 4 maanden onze oudste al in, maar ondertussen zijn we dus alweer 6 jaar getrouwd en 2 kids verder. Ik hoop dat dit mijn laatste vent is, maar zeker weten doe je het nooit. En ik heb ook de meest idiote relaties gehad hoor, ooit eens weg moeten vluchten voor een ex die pillen had gecombineerd met blowen en de auto agressief in wilde stappen met zijn dochter van toen 11. Die heb ik gauw in mijn auto gezet en naar haar opa en oma gebracht, hem niet meer gezien... , een ex die manisch depressief was en overtuigd van het feit dat hij de loterij ging winnen zijn hele salaris er doorheen joeg in één dag en bij mij om geld kwam vragen voor dat winnende lot, want als ik dat niet gaf was ik natuurlijk de schuldige... zo kan ik nog wel wat kanspareltjes opnoemen. Dus er is echt hoop. Sheran schreef:Ja je hebt gelijk hoor! Thanks!
Het is niet alleen iets van na deze ex, het was daarvoor ook al een 'probleem'. Ik heb het altijd gehad. Heb ook nooit gesnapt waarom zoveel mensen binnen een jaar een nieuwe partner konden vinden. Ik heb in mijn hele leven (ben nu 31) 3 gehad die ik eventueel zag zitten als partner. Ook geen onbeantwoorde crushes gehad ofzo (daar heb ik dan wel weer geluk mee, haha)
Wel erg frustrerend, ik ben er echt wel aan toe. De enige interessante mannen die ik heb ontmoet de laatste tijd zijn de wat onbereikbaardere
Sheran schreef:Ik ook nog steeds. Hij is nu weer last minute een week naar haar toe op vakantie. Het doet mij echt veel pijn, hij had ondanks onze afspraak nauwelijks tijd voor mij (2 halve dagen in 2 maanden) en vond dit veel. En dit kan dan weer wel. Doet extra pijn omdat de vakanties samen altijd zo leuk waren en ook erg belangrijk voor mij. En dat doet hij nu zomaar over met iemand die hij nauwelijks kent. En tegen mij zeggen dat ik teveel ben. Maakt het erg lastig te geloven dat hij nog om me geeft, wat hij wel zegt.
Verder vooral het serieuze probleem dat ik niemand leuk vind. In eerste instantie voel ik me fysiek aangetrokken tot heel weinig mensen, maar anders knap ik op ze af als ik met ze praat... Ik vind ze al heel snel oninteressant. Na een paar minuten eigenlijk al. Heb laatst een avond gehad waarop ik 23 single mannen heb ontmoet en bij niet één voelde ik een klik. Ik vind het echt vervelend. De meesten voelen voor mij zo saai, weinig hobby's, baan waar ik niet achter sta, geen passie, geen ambitie, niet mijn niveau van praten, obsessie met seks, veel alcohol... Terwijl ik laatst bv een jongen had die echt heel ok was! Heel lief, goede match, goede baan, geïnteresseerd... en hij deed me niks. Wat is er mis met mij? Mijn ex had dit eerst ook maar heeft toch weer een meisje ontmoet dat hij leuk vond. Dus zo erg geloof ik dat ook niet meer.
Iemand tips? Gewoon doorzetten? Settelen voor minder?
Sheran schreef:Ik heb ingeschreven gestaan bij e-matching, daar had ik die ene redelijke jongen vandaan. Verder alleen niet-geslaagde dates die ook te graag wilden.
Werk is voor mij onlosmakelijk verbonden met karakter,de persoon die je wil zijn. Hoe ambitieus je bent,wat je prioriteiten zijn in het leven. Uitzonderingen daargelaten en ook bij expats wil ik wel eens een oogje dichtknijpen.
zorro schreef:Weet je... Je bent in principe maar 1 partner nodig, maar 1 die je echt leuk vind en waar je echt een klik mee hebt. Tegenover die ene, daar staan miljoenen mensen die het dus niet zijn.
Als ik het zo neer zet, krijg ik ook wel een speld in hooiberg gevoel. Hoe vind je die ene? Ik geloof zelf wel in het lot, dat het op de een of andere manier wel op je pad komt.
Alleen dat is, net als alles in het leven, vaag en onzeker.
finnens schreef:Eline, dat is lastig. Weet je ook wat hij wil, zou hij het het nog een kans willen geven? Heb je het gevoel dat hij twijfeld aan zijn beslissing? Ik zou hem vragen wat hij wil bereiken met zulk contact en zou daarna persoonlijk even afstand bewaren en voor jezelf nagaan wat jij zelf wilt.
Was weer leuk wakker worden zo.
balen zeg, is inderdaad rot wakker worden.