Bokt.nl

Kunga schreef:

Ik was een keer op buitenrit met een paar stalgenoten, waarbij we eerst een klein stukje langs een weg moeten voor we het bos inkomen. Is in een woonwijk, dus hard mag je er niet rijden met de auto.

Wij reden aan de linkerkant van de weg en toen kwam er een auto aan die behoorlijk hard reed, waarop wij met gebaren vroegen of ze zachter konden rijden aangezien een van de paarden last had van wat spanning. Dit deden ze niet, wat resulteerde in een paard dat schrok en met zijn kont de auto raakte toen die voorbij kwam. De auto stopte en het was een al wat ouder stel. Het paard het gelukkig alleen een klein schrammetje, maar was natuurlijk wel erg van streek. De zijspiegel van de auto was wel kapot. Met een hoop geschreeuw komen ze de auto uit en met name de vrouw begint ze schreeuwen over dat ze een whiplash zou hebben.
Het paard heeft alleen de spiegel geraakt en de auto heeft ook niet opeens hard geremd toen het gebeurde, maar stopte wat verderop. Dit zou dus best knap zijn. Maargoed, zij bleven schreeuwen en wouden het papierwerk meteen regelen. Ruiter probeert het paard rustig te houden en met de mensen te communiceren, maar makkelijk gaat het niet. Uiteindelijk heeft ze hun ervan kunnen overtuigen hun adres te geven om langs te komen voor het papierwerk nadat het paard rustig naar stal gebracht is.

Dit kan natuurlijk ook met jongere mensen gebeuren, maar in dit geval waren het dus oudere mensen. Naast het te hard rijden zelfs na het vragen om snelheid te minderen blijft vooral het stukje over de whiplash mij verbasen.

Oh en over mijn Oma weet ik ook nog wel eentje. Zij was een keer komen logeren en toen ik rond 10 uur s'ochtends langs de slaapkamer liep trof ik haar huilend aan. De reden? Ik had de was niet gestreken. Ik was 13.

Maartje1990 schreef:

Kunga schreef:

Ik was een keer op buitenrit met een paar stalgenoten, waarbij we eerst een klein stukje langs een weg moeten voor we het bos inkomen. Is in een woonwijk, dus hard mag je er niet rijden met de auto.

Wij reden aan de linkerkant van de weg en toen kwam er een auto aan die behoorlijk hard reed, waarop wij met gebaren vroegen of ze zachter konden rijden aangezien een van de paarden last had van wat spanning. Dit deden ze niet, wat resulteerde in een paard dat schrok en met zijn kont de auto raakte toen die voorbij kwam. De auto stopte en het was een al wat ouder stel. Het paard het gelukkig alleen een klein schrammetje, maar was natuurlijk wel erg van streek. De zijspiegel van de auto was wel kapot. Met een hoop geschreeuw komen ze de auto uit en met name de vrouw begint ze schreeuwen over dat ze een whiplash zou hebben.
Het paard heeft alleen de spiegel geraakt en de auto heeft ook niet opeens hard geremd toen het gebeurde, maar stopte wat verderop. Dit zou dus best knap zijn. Maargoed, zij bleven schreeuwen en wouden het papierwerk meteen regelen. Ruiter probeert het paard rustig te houden en met de mensen te communiceren, maar makkelijk gaat het niet. Uiteindelijk heeft ze hun ervan kunnen overtuigen hun adres te geven om langs te komen voor het papierwerk nadat het paard rustig naar stal gebracht is.

Dit kan natuurlijk ook met jongere mensen gebeuren, maar in dit geval waren het dus oudere mensen. Naast het te hard rijden zelfs na het vragen om snelheid te minderen blijft vooral het stukje over de whiplash mij verbasen.

Oh en over mijn Oma weet ik ook nog wel eentje. Zij was een keer komen logeren en toen ik rond 10 uur s'ochtends langs de slaapkamer liep trof ik haar huilend aan. De reden? Ik had de was niet gestreken. Ik was 13.

Je had ook gewoon netjes rechts moeten rijden natuurlijk

verootjoo schreef:

Dat, en gelijk meewerken aan een schadeformulier invullen is gewoon verplicht

Maartje1990 schreef:

verootjoo schreef:

Dat, en gelijk meewerken aan een schadeformulier invullen is gewoon verplicht

Waar haal je die info vandaan? Ze wilde overigens wel gelijk meewerken om het in te vullen maar de situatie was op dat moment niet veilig. Lijkt me sterk dat je verplicht bent om in een onveilige situatie die papieren in te vullen

pien_2010 schreef:

Citaat:

de kunstheupen, gebitten en glazen ogen rolden nog net niet door de tent

ik moest hier zo om lachen.

Wacht maar jij, als ik allang hemelen ben, dan rollen jouw kunstheupen door het gangpad terwijl de rollade uit je handen getrokken wordt, dan doe ik lange neus trekken vanuit de hemel en reken maar dat je dan aan mij denkt .

pien_2010 schreef:

Blijkbaar heeft Frankrijk leukere ouderen als in Nederland. Echt nog nooit ben ik nare dingen met ouderen tegengekomen.
Met mijn kleinzoon, mannetje 2,5 jaar, liep ik in de A&H boodschappen te doen in NL en we hadden besloten, Matthis en ik, dat hij met het kinder winkelwagen mocht lopen en dat daar de boodschapjes in gingen. Hij was zich goed bewust van zijn verantwoordelijkheid om veilig langs de mensen te laveren, zonder been schade en hij bleef braaf in de buurt van oma, zodat ik af en toe een beetje kon bijsturen → een kind naar mijn hart
Toen we hadden afgerekend, het was keidruk in de winkel, moest zijn karretje naar het kinderhoekje en stond er een scootmobiel met iemand er in voor ons en een mevrouw met een rollator achter ons. Bij haar voelde en zag ik een enorm ongeduld→ en ik heb dat geïnterpreteerd als "ach germ, ze kan amper op haar benen staan". Ik zag dat ze het heel moeilijk vond om op de scootmobiel te wachten tot deze verdwenen was en om daarna op mijn schattige mannetje te wachten die met de tong uit zijn mond zeer geconcentreerd en voorzichtig zonder mensen te raken zijn winkelwagentje op het daarvoor bestemde vakje manoeuvreerde. Dat vroeg wat tijd. Dus ik sprak haar vriendelijk aan met één oog op Matthis en ik zei: "tja de klanten zijn van alle leeftijden zoals u ziet, maar hij is bijna klaar".
Het viel me op, dat ik geen lach terug kreeg, maar een geïrriteerde blik, iets dat me wel verbaasde→ dat gebeurt hier gewoon 0,0 en de meeste ouderen genieten juist enorm van de kinderen want die zijn er hier in de minderheid, maar waar ik verder geen acht op heb geslagen.
Nu komt dat gebeuren door dit topic bij me terug en wellicht was ze toch gehaast, want dat vind ik wel de rode draad in jullie verhalen. De mensen willen alles sneller afgehandeld hebben en zijn daardoor asociaal gedrag aan het vertonen.

Wat ik zelf juist heel erg leuk vind in Nl, dat gebeurt hier niet zo als je elkaar niet kent, dat mensen jong en oud, juist heel gemakkelijk even een praatje maken, of een opmerking en in mijn geval is dat altijd leuk en gezellig.

Janine1990 schreef:

verootjoo schreef:

Moet je er wel op vertrouwen dat die afspraak nagekomen wordt

De info die je moet invullen moet je sowieso bij je hebben in de auto toch. En een schadeformulier ook.

Nope... gecheckt met onze verzekeringen... Dat is allang niet meer verplicht...
Alleen het invullen is verplicht als je ermee naar je verzekering wilt...

De originele groene kaart hoef je ook niet meer bij je te hebben, digitaal is geaccepteerd...
En het leuke is dat de benodigde gegevens helemaal niet op die groene kaart staan als zodanig. Die kaart toont slechts aan dat je verzekerd bent.

Het is overigens bij een ongeval met trauma nogal lastig om een schadeformulier ter plekke in te vullen...

verootjoo schreef:

Ik had dat ook eens in het ziekenhuis stond te wachten op de lift, was aardig druk, dus stond er niet voor m’n lol.
Zegt er iemand; ja, als er ook gezonde jonge mensen met de lift gaan wordt het hier wel druk ja. Jij zou best met de trap kunnen gaan.
Ja, als ik niet een paar dagen geleden een keizersnede had gehad wel ja