lieveli schreef:Sanne, ik heb er even een volledige nacht over nagedacht.
Hij weet het heel prachtig te vertellen en ik ben er van overtuigd dat hij spijt heeft en gek op je is. Maar dit is wel de 3e!!!! keer dat het gebeurt, wat is er dan nu anders dan die andere 2 keer?
Wat er precies met hem aan de hand is ga ik niet gokken, ik denk dat iets van therapie heel fijn is voor hem, maar op relationeel gebied zou ik toch voor mezelf kiezen, therapie of niet.
Er is zoveel kapot, zoveel leed. En de perfecte relatie bestaat niet, echt niet, en iedereen gaat door zwarte periodes heen waarin je elkaar een beetje verliest en weer terug zal vinden, maar dit is wel heel, heel zwart. En als ik het vanuit mezelf bekijk: ik zal hem nooit meer zo ongegeneerd blind vertrouwen als voorheen.
Ik denk dat je er goed aan doet om nu eerst een woon- en werkplek voor jezelf te vinden. Stel orde op zaken. Spreek hem een paar dagen niet. Luister goed naar je onderbuik, je ouders en de mensen om je heen. In die volgorde.
Konden mijn woorden zijn... gisteren nam je je beslissing heel overhaast, neem hem nu gebaseerd op de feiten en je gevoel. Veel sterkte meid