Bokt.nl

A3a1 schreef:

Tjonge als verliefd worden en een gestolen kus al vreemd gaan is.
Dan gaan we allemaal bij tijd en wijlen vreemd.

Hoe harder er wordt afgegeven Hoe meer ik denken. ...goh Hoe schuldig voelt hij/zij zich over eigen handelen of gevoel.
De reacties zijn te heftig.

Huertecilla schreef:

Kinke schreef:

Daar doe jij dan vrolijk aan mee HC, dat veroordelen, want jij veroordeelt iedere opvatting die anders is dan de jouwe hierover.

Wat mij betreft kies je WEL voor exclusief jezelf wegcijferen. Helemaal jouw vrije keuze.

Mijn opmerking dat liefde GEGEVEN wordt en verder niet, is geen mening maar evident.

Iemand aan beloftes houden is opsluiten, afdwingen en geen liefde.


Waarom hamer je zo op zwart/wit??
Waarom OF jezelf wegcijferen voor de belofte OF scheiden?
Moet deze man dan scheiden en NIET voor zijn vrouw zorgen?
Dat WIL hij WEL; liefdevol!!

Waarom kan je niet zien dat de liefde tussen de TS en deze man de zorg voor de terminaal zieke makkelijk/beter maakt?! Dat dit ook in haar belang is?!

A3a1 schreef:

En dat eerlijk zijn, wat wil je daar mee bereiken?

Dan kun je jezelf weer in de spiegel bekijken. Maar in jou relatie bezorg je de ander wel een rotgevoel, het vertrouwen is weg....en dat allemaal voor een gestolen kus.

Tsjonge wat een drama om niks.

Er wordt hier teveel waarde gehecht aan een gestolen kus.
Er wordt te weinig waarde gehecht aan het feit dat het niet meer is dan een kus.

Allemaal enorm opgeblazen wordt het.


Over de man wordt gesproken of hij God weet wat heeft gedaan.

Dramaqueens zijn jullie.

Er wordt aangenomen dat zijn vrouw een trauma zal oplopen van de kus.
Als ik die vrouw was zou ik blij zijn dat mijn man niet ten onder gaat aan verdriet en zorgen. Maar veerkracht heeft.
Verdriet en zorgen heeft hij genoeg.
Als zieke zou mij dat zorgen baren, kan de ander verder, blijft ie niet te lang hangen.

Wat overigens niet wil zeggen dat ik ervoor zou kiezen om in de schoenen van TS of man te stappen.
Maar dat heeft er meer mee te maken dat ik het allemaal een vermoeiend gebeuren zou vinden, al die heftige emoties. Ik ben gewoon te lui daarvoor

Picasso schreef:

Ik wel: mijn vader heeft mijn moeder 2,5 jaar verzorgd op haar ziekbed, naast zijn drukke baan. Wel met hulp van mijn grootouders, maar had daarnaast niet tijd om een relatie ernaast te onderhouden. Toen ze was overleden wel (een jaar later). Ik heb hem hier ook wel over gesproken later toen ik ouder was: zijn hoofd stond niet eens naar verliefd zijn of wat dan ook. Niet gezegd dat het iemand dus niet kan overkomen. Het gaat er wat mij betreft om dat er voor één partij in dit verhaal geen keuze is. En het is juist zij die het het moeilijkst heeft lijkt mij. Is het ook geen liefde (hoe zwaar dan ook) om daarvoor te kiezen? Nu kan het nog, straks niet meer. Terwijl TS en man hun gevoelens nog ruimschoots kunnen onderzoeken als de weg vrij is.

Picasso schreef:

Maar dan is het besproken van te voren en niet de partner voor een voldongen feit stellen als deze het al moeilijk heeft en alle steun kan gebruiken. Lijkt mij. Maar goed: zal wel een moraalridder zijn.

Sees schreef:

A3a1 ik vind jouw bewoordingen van drama queens en morralridders érg naar. Dat is toch nergens voor nodig?

A3a1 schreef:

Sees schreef:

A3a1 ik vind jouw bewoordingen van drama queens en morralridders érg naar. Dat is toch nergens voor nodig?

Nou als ik de bewoordingen lees die mensen voor TS en de man gebruiken, ben ik zeldzaam mild in mijn bewoordingen.

Huertecilla schreef:

Wondering schreef:

Ik denk dat liefde een ander iets gunnen is zonder eigenbelang daarin. En als dat in dit geval is dat hij zijn eigen geluk tijdelijk op moet offeren, dan is dat zo voor nu.

Ik zie liefde veel ruimer en ook denk ik dat altruisme een utopie is: Zelfopoffering om aan een moraal te voldoen geeft ook een voldoening. Helemaal als de omgeving er schouderklopjes over geeft.

A3a1 schreef:

Maar als ik zou weten dat mijn partner er zo heftig op zou reageren als het gros van de mensen hier, zou ik mooi mijn mond dicht houden....het sop is de kool niet waard.
Dus sta er ook bij stil dat de heftigheid van het reageren en oordelen "vreemdgaan" de eerlijkheid flink in de weg kan zitten.

Huertecilla schreef:

Wat betreft het geen keuze hebben.
Klopt.
Gedeelde smart dan echter geen halve smart maar dubbele of driedubbel zelfs.
Zij ongelukkig, de rest ook ongelukkig en wel verplicht
Wat dachten jullie van sati/suttee?

josien_m_ schreef:

Je denkt in goede tijden niet aan van alles om met elkaar te bespreken. Hoeveel mensen geven zich b.v. op als donor? Ondanks alle campagnes blijven dat er weinig en niet alleen omdat de mensen er op tegen zijn. Juist wanneer je zoiets als een ernstige of dodelijke ziekte overkomt, gaan je waarden over het leven schuiven. Je ziet dat je eerdere opvattingen niet meer passen, dat je andere waarden krijgt. Dat is de levenservaring die je niemand gunt, maar wel degelijk je tot een "beter" mens maakt, wat dat dan ook is. Het verbaast me ook vreselijk al die starre reacties te lezen. Alsof het er voor de TS iets toe doet wat iemand persoonlijk voor waarden aanhangt in het leven, want zij zitten niet in die situatie. Het heeft misschien gedeeltelijk met de huidige stand van zaken in de maatschappij te maken. Een controle en beheers idee wat je overal ziet. Het is ingegeven door angst en onzekerheid. Zo'n mechanisch model past lang niet naadloos op menselijk gedrag en op het leven. Dat is per definitie grillig, oneerlijk en onverwacht. Gevoelens veranderen, mogen er soms niet zijn van jezelf of van anderen. Toch vinden mensen allemaal wegen om er mee om te gaan. Of door hun waarden bij te stellen, of door hun gedrag bij te stellen. Wat beter is voor die persoon, kan een ander niet zeggen. Mensen gaan liefde voelen en geven maar gelukkig zijn er meerdere soorten liefde en kunnen die naast elkaar bestaan. Wat je echt werkelijk uit liefde doet, is volgens mij goed. Doe je het om andere redenen, plicht, verwachtingen, moraal, dan lijkt het me twijfelachtiger. De reden waarom je doet wat je doet, kun je alleen in je eigen hart vinden, los van wat anderen er ook van vinden en hoop ik dat daar je leidraad vindt!

josien_m_ schreef:

Je denkt in goede tijden niet aan van alles om met elkaar te bespreken. Hoeveel mensen geven zich b.v. op als donor?