Wat een dagen zeg... Heb ze geleefd op een roze wolk.
Verslag (helaas nog niet met alle foto's)
De 1e paar brieven met opdrachten en rozen waren natuurlijk zo gevonden, (op haar kussen, in de koelkast, in de brievenbus)
Eerst natuurlijk paniek over wat ze aan moest trekken
Toen we uiteindelijk op de Wilhelminakade aankwamen kwam er wat uit in de zin van WE GAAN TOCH NIET LAAR LAS PALMAS HÈ?? DAT IS ECHT TE DUUR, DIT GA JE NIET ALLEEN BETALEN!! JE BENT GEK!!
Ja...gek op jou
De volgende opdracht lag achterin de kofferbak, een kistje met kleine laadjes, waar uiteindelijk opdracht 4 in zit met de tekst: Loop naar binnen en zeg je naam.
Bij aankomst bij de tafel lag daar brief 5 met een roos.
HOE KOMT DIE HIER?! BEN JE HIER AL GEWEEST????
Uhm,..geen idee schat
Onder het eten kwam de vraag; Komt er ook nog een envelop 6??? Want dan wordt ik gek, en die maak ik echt niet open!! Nee schat, die komt niet
Stiekem heeft Denise nog een foto weten te maken onder het eten, dus jullie al gezien hebben!
We hebben heerlijk gegeten, alles op tijd en omdat ze dacht dat dit het was, zakte mijn zenuwen en heb ik ook kunnen genieten van mijn eten, totdat het tegen 8e liep...
Rekening werd gevraagd ivm tijdschema toen ze nog bezig was aan haar cappucino.
Ik: Schat, heb jij die cappucino besteld?
Nee,.. zit er bij denk ik.
Ik: Hoe weten ze dan dat je cappucino lust, en geen thee wil?
Geen idee
(ghèghè)
Toen de rekening kwam, en evelop 6 met een roos was ze daarom erg verbaasd.
Ze had gedronken dus dat kwam mooi uit, want kon ik heerlijk rustig aan doen ivm de tijd.
Aangekomen bij het Hulskampgebouw liepen we richting het pand en stonden daar kaarsjes met een boek die je open kon klappen en wederom een roos. Met wat gevloek, en totaal ook nog niet doorhebbend wat er aan de hand was sloeg ze het boek open en daar zat een kaart in met een route naar de kop van het Noordereiland.
HOE KOMT DIT NU WEER HIER??
GEen idee schatje,..
Bij het noorderleiland kreeg ik het even benauwd, aangezien de laatste opdracht niet op de locatie stond, en ik hierdoor te laat was qua tijd en de lampen van het gebouw aangingen, ik heb dus net voor de locatie het aanzoek gedaan. Na de 2e keer, want de 1e keer was de tekst onleesbaar. Mijn verhaal heeft ze niet eens gehoord, omdat ze zo flabbergasted was, ze had het nog niet eens door!!
Het enige wat ze zei toen ze de hartjes op het pand zag was: Kijk eens wat grappig! Hartjes op het KPN gebouw!!!
Hierna doorgelopen naar DE plek met de kaarsjes waar de papparazi stond opgesteld (vandaar dat ik stond te filmen.
)

Al met al alles geslaagd! Als de foto's binnen zijn zal ik ze posten!!!!