
Littera schreef:Ik twijfel of dit een leuke kinderopmerking is of hier thuishoort, maar ik zal hem hier neerzetten, want het is iets wat ik zelf stiekem ook had kunnen zeggen.
Ik was aan het oppassen en ik had ook gekookt. Kinderen zijn zes en acht en de jongste heeft een kleine obsessie met de dood. Het gezin is best religieus en eh, ik niet.
In het eten zat paprika, dus de jongste wilde weten of dat een plant was, of ik die had vermoord en of hij wel echt dood was.
Ik kreeg maar niet uitgelegd dat ik geen moordenaar was. Uiteindelijk nam ik een hap om te laten zien dat de paprika "dood" was. "Hij is nu in de paprikahemel," zei ik om haar te overtuigen.
De jongste keek me niet-begrijpend aan: "Maar hij is nu toch in jouw buik?"
De paprikahemel

maar de honden liggen ook graag onder de deken bij me. Dus me ouders gaan naar boven dus me moeder zoekt steun op me knie. Komt het commentaar "hmm wat zijn je knieën maar zacht???" Tilt ze de deken op.. "Och het is een kussen!" Duwt ze daarop kreunt het haha schrikt ze zich rot, "sinds wanneer kreunt een kussen?!" Ligt de hond eronder
natuurlijk was het doodstil in de klas en kon weer iedereen meegenieten van mijn grandioze opmerkingen ...
(ik dacht serieus een echte
