Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-11-14 22:35

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 19-11-14 22:35

Daar ben ik ook benieuwd naar

**Geplaatst**: 20-11-14 22:13

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 20-11-14 22:13

Ik ben ook benieuwd hoe het met je gaat TS!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-11-14 22:12

Geplaatst door de TopicStarter : 28-11-14 22:12

Hoi allemaal,

Om te beginnen, lief dat jullie vragen hoe het met me gaat

. Ik had even tijd nodig om reactie te geven, vandaar dat het wat langer duurde, sorry daarvoor

.

Op dit moment gaat het eigenlijk best wel goed.

Ik merk wel dat het met up's en down's gaat, maar op dit moment gaat 't oké

.

Ik ben op 't moment nog steeds onder behandeling bij haptonome en 't magische vrouwtje. Die 2 therapieën vullen elkaar heel mooi aan eigenlijk, dus daar ben ik wel blij mee.
Om nog even een aanvulling te geven op de laatste post die ik geplaatst had. Het 'gesprek' met mijn ouders is toen inderdaad geweest, maar had nog al wat voeten en aarden en verliep totaal niet zoals WIJ 't gepland hadden. Ik ben daar toen ook héééél boos over geweest -:(-

.
Daar hebben haptonome en ik na lang twijfelen toen nog 'n 2e gesprek met m'n ouders aan vast geknoopt, met het idee om het 1e gesprek nogmaals te herhalen, maar nu zoals we 't echt gepland hadden. Dat gesprek is ook geweest. Maar op de een of andere manier had het voor mij weinig meerwaarde

. Ook heel emotie-loos. Ik denk zelf dat dat te maken heeft gehad met de stress die ik heb gehad voor het 1e gesprek, en daar vervolgens door m'n ouders zo teleurgesteld in werd.
'n maand geleden had ik eens het spontaan gevoel dat er nog eens een gesprek met m'n ouders moest komen, maar nu ik dit typ ben ik daar niet meer zo zeker van :')

Wat ik op dit moment erg lastig vind is mijn vrij ver gevorderde 'full-automatic' modus. Ik ben me er steeds bewuster van dat ik dat gebruik, maar op het moment zelf is het volledig onbewust. Met de sessies zijn we daar druk mee bezig, want ik wil juist leren hoe ik 'met gevoel' de dag door kan komen. 't klinkt waarschijnlijk 'n beetje vaag, maar mijn manier van 'gelukkig' zijn, bereik ik voornamelijk door m'n gevoel weg te stoppen en over te gaan op full-automatic (

). Maar om daar goed mee leren om te gaan is.... eeeh.... lastig :Y)

**Geplaatst**: 30-11-14 21:08

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 30-11-14 21:08

Nu je het over die automatische modus hebt, ik heb dat ook wel een beetje..
Fijn dat het iig de goede kant op gaat TS

Jammer van het gesprek van je ouders, hopelijk trekt dat nog een beetje bij..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-12-14 00:44

Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-14 00:44

Het gesprek met m'n ouders is al 'n hele poos geleden geweest. Dat is nu eigenlijk zo op de achtergrond geraakt dat ik niet denk dat daar nog iets aan gaat veranderen...

Merk jij het ook als je overschakelt op die automatische modus? En doe je dat altijd, of alleen in bepaalde situaties?

**Geplaatst**: 02-12-14 11:13

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 02-12-14 11:13

Ah oke, dat is wel jammer!

Ik was er laatst heel bewust van, eerder nooit doorgehad eigenlijk.. Ik ben altijd wel een redelijk dromerig kind geweest hoor, maar laatst was ik naar huis aan het reizen, bus, trein, stukje lopen etc. toen ik werd aangesproken op het station of ik iets wou kopen had ik pas door dat ik eigenlijk weinig bewust was wat er om me heen gebeurde en moest ik echt even ''resetten'' voordat ik doorhad wat er aan de hand was. :')

misschien heel anders als jij je automatische modus ervaart hoor! maar toen ik jou berichtje las besefte ik me dat ik mezelf af en toe ook erg in de auto modus kan zetten, al dan onbewust.

**Geplaatst**: 02-12-14 22:07

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 02-12-14 22:07

Hey, goed om te lezen dat het over het algemeen goed met je gaat!
Wat ontzettend jammer dat het gesprek met je ouders zo teleurstellend is verlopen... Is het te moeilijk voor ze om het erover te hebben?
Fijn dat je nog veel aan je therapieën hebt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-12-14 03:05

Geplaatst door de TopicStarter : 08-12-14 03:05

Het was inderdaad te moeilijk voor ze om het erover te hebben... Voor m'n vader dan. Dat detail besloot hij in het gesprek zelf pas aan te geven. Ik was ondertussen zo zenuwachtig en gestrest, dat ik dus ook totaal niet begreep dat het daadwerkelijk niet gezegd zou gaan worden 8)7

. (even ter verduidelijking; in het gesprek zouden haptonome en ik duidelijkheid geven over wat er nu precies gebeurt is en wat zich heeft afgespeeld. Dat is namelijk al die jaren een beetje vaag gebleven voor hun)

Dat dat niet verteld ging worden, kwam ik dus halverwege het gesprek pas achter, toen haptonome er maar niet over begon...
Toen kwam de wat vurigere kant van mij naar boven O:)

. Want toen kwam dus het besef dat ik bijna 4 dagen dood was gegaan van de stress, voor niets! -:(-

Vind het wel grappig dat je meteen de 'reden van mislukking' weet te benoemen. Dit scenario was bij zowel mij als haptonome totaal niet opgekomen...

En Grease, het is inderdaad héél anders dan hoe ik mijn full-automatic modus ervaar. Grappig eigenlijk, dat dat zo verschillend is

.

Nomineer dit bericht ×