Maar goed, ik hoef ook niet nu iemand om het vol te houden tot Huize Avondrust. Een leuke tijd hebben is ook prima. Mijn wens is niet huisje boompje beestje en samenwonen over een half jaar. Hell no zelfs. Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Maar goed, ik hoef ook niet nu iemand om het vol te houden tot Huize Avondrust. Een leuke tijd hebben is ook prima. Mijn wens is niet huisje boompje beestje en samenwonen over een half jaar. Hell no zelfs. 
Ailill schreef:Wat betreft onzeker zijn, hebben jullie er wel vertrouwen in dat er iemand gaat komen? Los van of het zonder partner ook leuk zou zijn hoor. Ik ben er namelijk van overtuigt, uiteindelijk krijgt iedereen een partner.
Ailill schreef:tylando schreef:Hoezo aan het lijntje houden? Als je beide niet heel erg snel van het daten bent, beide daarnaast enorm druk, dan houdt je elkaar toch niet aan een lijntje?Dan moet ik gelijk aan Catfish denken als iemand je zo lang aan lijntje houd en nooit wil afspreken
En om nou maanden wat oppervlakkig te kletsen, daar zit ik dan ook niet zo op te wachten. Maar als lang appen voor iemand anders werkt, dan vooral doen
Ailill schreef:Je bedoelt the Secret? Ergens geloof ik daar wel in ja, maar no way dat ik nu al de tafel voor twee personen ga dekken
Of het deze keer goed gaat? Laat ik het zo zeggen, ik kan aardig wat jaartjes in de toekomst kijken, lol!
Wat betreft onzeker zijn, hebben jullie er wel vertrouwen in dat er iemand gaat komen? Los van of het zonder partner ook leuk zou zijn hoor. Ik ben er namelijk van overtuigt, uiteindelijk krijgt iedereen een partner.
Cer schreef:Klopt, waar niemand echt voor 100% zeker het antwoord op weet. Hopen/verwachten/denken is wat andersAilill schreef:Wat betreft onzeker zijn, hebben jullie er wel vertrouwen in dat er iemand gaat komen? Los van of het zonder partner ook leuk zou zijn hoor. Ik ben er namelijk van overtuigt, uiteindelijk krijgt iedereen een partner.
Dat is echt een hele lastige vraag...
Ik weet ook niet hoe ik daarop moet antwoorden...
Heb ik er vertrouwen in? Nee eigenlijk niet, maar het kan zomaar gebeuren..
Maar omdat het ook weer niet persé hoeft, sta je er heel anders in.. want waarom zou ik blind vertrouwen hebben in iets waar ik ook weer niet perse op zit te wachten, omdat uiteindelijk iemand gekwetst wordt.
Dus wellicht werk ik de break ups zelf in de hand.. Maar dat denk ik niet

Berdien schreef:Absoluut, we zijn nog niet eens op de helft, dus het moet gewoon lukkenTussen er vertrouwen in hebben dat je iemand tegen gaat komen maar er niet afhankelijk van zijn/ook gelukkig zijn zonder zit natuurlijk wel een verschil. Ik ben nu 30, als alles een beetje gaat zoals het zou moeten hoop ik een jaartje of 80 te worden. Dat is nog 50 jaar. Ik mag toch hopen dat er in die 50 (!!) jaar iemand voorbij komt waar het leuk mee is![]()
En wat lang appen betreft, ik wil gewoon weten wie/hoe de andere persoon is. Zeker voor ik er echt persoonlijke dingen mee bespreek. Ik bespreek soms wel wat persoonlijke zaken, maar de écht persoonlijke dingen ga ik niet delen met een vreemdeEn om nou maanden wat oppervlakkig te kletsen, daar zit ik dan ook niet zo op te wachten. Maar als lang appen voor iemand anders werkt, dan vooral doen


) "als er weer iemand komt, ga ik er gewoon wéér vol in, de dood of de gladiolen dan maar"
Jibbel schreef:Het vormt je zeker. Vooral de manier waardoor/waarop het over is gegaan. En voor mij was mn ex de man waarmee ik oud zou worden. Toen ik hem zag, wist ik het. Ondanks dat ik er nu prima vrede mee heb dat we uit elkaar zijn, denk ik niet dat ik dit ooit nog met een ander zal hebben. En ik ben heel eerlijk, voor minder dan dat wil ik er ook niet aan beginnen.
Jibbel schreef:Goed punt! Kansen zien is 1, ze vervolgens benutten is stap 2. Ik heb er nooit bij stil gestaan dat het voor sommige weleens lastig(er) kan zijn om die kansen dan te pakken. Laat staan durven te pakken.Ailill schreef:Je bedoelt the Secret? Ergens geloof ik daar wel in ja, maar no way dat ik nu al de tafel voor twee personen ga dekken
Of het deze keer goed gaat? Laat ik het zo zeggen, ik kan aardig wat jaartjes in de toekomst kijken, lol!
Wat betreft onzeker zijn, hebben jullie er wel vertrouwen in dat er iemand gaat komen? Los van of het zonder partner ook leuk zou zijn hoor. Ik ben er namelijk van overtuigt, uiteindelijk krijgt iedereen een partner.
Ik begrijp wat je zegt idd, als je iets wilt, dan krijg je het ook. Soms moet je ook leren de kansen te zien die voorbij komen en durven om die kans te pakken. Dat durven, daar gaat het bij mij soms nog een beetje mis. Alleen is veilig en maakt me niet kwetsbaar.
Vertrouwen of er iemand gaat komen vind ik moeilijk om te zeggen. Er zal vast wel iemand komen waarmee je het leuk hebt, maar voor hoe lang? Ik heb dus nog niet echt vertrouwen dat het dan dé man gaat zijn voor me waarmee ik oud word.
). 
hopen dat het daadwerkelijk stopt... Robijntjah schreef:Precies, uiteindelijk is dat denk ik het enige en bovendien het beste wat je kunt doen, op je eigen gevoel vertrouwen. Aan de andere kant, zelfs als ik weet dat mijn gevoel juist is, vind ik het soms lastig om daarop te vertrouwen. Zoals nu dus het geval isIk ben het eigenlijk wel weer met je eens Ailill.
Bij mij komt het constant op hetzelfde neer: je eigen gevoel volgen want dat zit gewoon goed.
Dat vertrouwen heb ik overigens (ook los van relatie van nu) wel en ik kan me ook prima in mijn eentje vermaken. Heb leuke vrienden en familie en natuurlijk de dieren.
En daar begint het wel mee denk ik, cliché maar waar: in je eentje gelukkig kunnen zijn.
Denk alleen wel dat het niet hebben van een strakke kinderwens dat iets makkelijker maakt ja

Kon je er nog wel even bijgebruiken.. Goed dat ex-niet relatie het haar duidelijk heeft gemaakt. Hopelijk is ze nu rustig.
Is ook wel een beetje beroepsdeformatie, ik moet net wat te veel hypotheken regelen voor mensen die uit elkaar gaan
Jibbel schreef:Dat klinkt behoorlijk pijnlijk, begrijpelijk dat het je afschrikt en je zoiets geen tweede keer wil meemaken.Het vormt je zeker. Vooral de manier waardoor/waarop het over is gegaan. En voor mij was mn ex de man waarmee ik oud zou worden. Toen ik hem zag, wist ik het. Ondanks dat ik er nu prima vrede mee heb dat we uit elkaar zijn, denk ik niet dat ik dit ooit nog met een ander zal hebben. En ik ben heel eerlijk, voor minder dan dat wil ik er ook niet aan beginnen.

Cer schreef:Maar daar heb je gelijk in Ailill ... ik zeg nu ook (nog, ik weet niet hoe lang ik t nog volhou) "als er weer iemand komt, ga ik er gewoon wéér vol in, de dood of de gladiolen dan maar"
Want je gaat niet dood van hartzeer... Het doet alleen maar zeer...![]()
het enige waar ik wel echt een punt van maak, is de financien.. Ik ga nooit meer enig financieel risico lopen. Als iemand daar niet in mee kan gaan, so be it.
Ik wist ergens wel dat ik niet oud zou worden met mn ex, maar ik wilde het wel ..
Dus wat dat betreft heb ik daar geen trauma's aan over gehouden.
Wél aan de manier zoals het gegaan is, wat Jibbel al zegt. Ik werd zo compleet overdonderd door iets waar ik helemaal niks van wist (nl dat hij het niet meer leuk vond samen) dat daardoor mijn intuitie en vertrouwen naar mensen toe echt een opsodemieter gehad heeft...
Daarom geloof ik ook niet 'mijn eigen gevoel volgen' want ik zat er echt 100% naast...
Linda_Fleur schreef:Lekker dan. Ben je eindelijk van hem af, komt zij nog even als een soort spuit 11 om de hoek kijken.Even een egopost hier![]()
Uiteraard door al het gedoe de hele nacht niet geslapen, word ik half 3 ineens gebeld door een Anoniem nummer. Is het een tijd stil aan de telefoon en hoor ik: b*tch.
Al een gevoel uit welke hoek het kon komen natuurlijk belde ik de ex-niet-relatie op (hij was ook recentelijk nog online geweest dus was ook wakker), en ja hoor het was z'n ex-loeder. Even besproken wat ik zou zeggen, als ze tegen me zou gaan praten. Vanochtend zit ik in een meeting van een half uur op mijn werk serieus 40 gemiste oproepen van Anoniem. Daarna maar opgenomen en allerlei bedreigingen naar mijn hoofd gegooid, tjezus kon er ook nog wel bij![]()
Hij heeft mij maanden lang geheim gehouden voor zijn ex wetende dat mevrouw lekker psycho is, komt ze op het laatste moment toch nog even achter mijn naam en nummer. Ex-niet-relatie heeft haar nu wel duidelijk gemaakt dat ze dit niet meer moet flikken want ik doe anders aangifte en heeft gezegd dat ik niet degene ben die zij denkt. Belt ze me vervolgens met haar eigen nummer op met allemaal excuses dat het een groot misverstand is en vervolgens begint ze een heel verhaal over hem (ik ben voor haar een wildvreemde?).
) wil niet zeggen dat ik dan maar mijn positie daarvoor op moet geven. Natuurlijk wil ik best helpen, maar ik ga er niet in meegezogen worden. Zie puntje beroepsdeformatie, ik moet net wat te vaak ellende oplossen. Daar wil (nee, gá) ik mezelf echt voor behoeden.
Het zit je ook allemaal niet mee.
Maar met een leuke vent is toch leuker uiteraard