Bokt.nl

Tiggs schreef:

Arm, arm kind...

Ik snap niet dat je vriend zo passief is hierin. Voor mij zou dat (nog los van het feit dat hij mogelijk een kind heeft) een gigantische afknapper zijn.

Ibbel schreef:

Ik snap dat 'arm kind' eigenlijk niet zo

Kind is nu 2 maanden oud. Heeft geen idee wat een vader is, en dat gaat-ie de komende maanden nog niet weten ook. Tegen de tijd dat-ie wel wat meer benul krijgt kan z'n moeder allang een nieuwe relatie hebben, en dan is die man gewoon z'n vader.

Er zijn zat scenario's te bedenken waarom een kind z'n biologische vader niet kent:
a) vader is overleden
b) moeder weet niet wie vader is (anonieme zaaddonor toen dat nog mocht, kind van het Canadese bevrijdingsleger, zat mogelijkheden)
c) moeder weet het wel maar wil het niet vertellen (en dat kan hier uiteindelijk gewoon gebeuren)
d) pa kiest het hazepad en is onvindbaar
e) pa woont aan de andere kant van de wereld, is wel vindbaar maar denkt: fiets you, kom me maar halen (ja, die heb je er ook tussen zitten - niet iedere vent heeft vadergevoelens)

Er zijn ook scenario's te bedenken waarom een kind de eerste maanden tot zelfs jaren geen vader ziet:
a) pa zit op een booreiland
b) pa zit bij de marine/op de wilde vaart
c) pa knokt ergens in een oorlogsgebied
d) pa zit in de nor en moeder wil het kind daar niet heen meenemen

Toevallig ken ik een paar mannen die niet weten wie hun vader is.
Eén zal er nooit achter komen, z'n moeder is dood en heeft 't 'm nooit willen vertellen. Deel van z'n jeugd heeft-ie een stiefvader gehad waarmee de relatie niet goed was, desalniettemin adoreert hij z'n moeder en is het een uitgebalanceerde succesvolle vent geworden, zelf een goed huwelijk, kinderen én kleinkinderen.
De tweede kwam er pas na het overlijden van z'n moeder achter wie z'n vader was. Die bleek ondertussen ook overleden, maar er was wel nog een zus - z'n tante dus - waar hij nu leuk contact mee heeft. Ook een 'normale' man geworden, goed huwelijk, kinderen en ondertussen ook een kleinkind.
De derde was een verre achterneef van me die pas bij het hobbymatig uitzoeken van de stamboek er achter kwam dat-ie niet het kind van de man was die altijd had gezegd dat-ie z'n vader was.


Kortom, om nu te zeggen: arm kind, die mist zo vreselijk veel... Volgens mij kun je niet misssen wat je niet kent.
En ja, natuurlijk is het ideaalplaatje: en ze leefden nog lang en gelukkig. Maar iets minder ideaal betekent niet meteen een drama van de bovenste plank.

Ibbel schreef:

Ik snap dat 'arm kind' eigenlijk niet zo

Kind is nu 2 maanden oud. Heeft geen idee wat een vader is, en dat gaat-ie de komende maanden nog niet weten ook. Tegen de tijd dat-ie wel wat meer benul krijgt kan z'n moeder allang een nieuwe relatie hebben, en dan is die man gewoon z'n vader.

Er zijn zat scenario's te bedenken waarom een kind z'n biologische vader niet kent:
a) vader is overleden
b) moeder weet niet wie vader is (anonieme zaaddonor toen dat nog mocht, kind van het Canadese bevrijdingsleger, zat mogelijkheden)
c) moeder weet het wel maar wil het niet vertellen (en dat kan hier uiteindelijk gewoon gebeuren)
d) pa kiest het hazepad en is onvindbaar
e) pa woont aan de andere kant van de wereld, is wel vindbaar maar denkt: fiets you, kom me maar halen (ja, die heb je er ook tussen zitten - niet iedere vent heeft vadergevoelens)

Er zijn ook scenario's te bedenken waarom een kind de eerste maanden tot zelfs jaren geen vader ziet:
a) pa zit op een booreiland
b) pa zit bij de marine/op de wilde vaart
c) pa knokt ergens in een oorlogsgebied
d) pa zit in de nor en moeder wil het kind daar niet heen meenemen

Toevallig ken ik een paar mannen die niet weten wie hun vader is.
Eén zal er nooit achter komen, z'n moeder is dood en heeft 't 'm nooit willen vertellen. Deel van z'n jeugd heeft-ie een stiefvader gehad waarmee de relatie niet goed was, desalniettemin adoreert hij z'n moeder en is het een uitgebalanceerde succesvolle vent geworden, zelf een goed huwelijk, kinderen én kleinkinderen.
De tweede kwam er pas na het overlijden van z'n moeder achter wie z'n vader was. Die bleek ondertussen ook overleden, maar er was wel nog een zus - z'n tante dus - waar hij nu leuk contact mee heeft. Ook een 'normale' man geworden, goed huwelijk, kinderen en ondertussen ook een kleinkind.
De derde was een verre achterneef van me die pas bij het hobbymatig uitzoeken van de stamboek er achter kwam dat-ie niet het kind van de man was die altijd had gezegd dat-ie z'n vader was.


Kortom, om nu te zeggen: arm kind, die mist zo vreselijk veel... Volgens mij kun je niet misssen wat je niet kent.
En ja, natuurlijk is het ideaalplaatje: en ze leefden nog lang en gelukkig. Maar iets minder ideaal betekent niet meteen een drama van de bovenste plank.

Ibbel schreef:

Ik snap dat 'arm kind' eigenlijk niet zo

Shaggy09 schreef:

Over bagatelliseren gesproken..
Hoe kan jij nou weer voor een kind bepalen hoeveel schade dit hem/haar gaat toebrengen?
Heel fijn dat jouw collega succesvol is, succesvol betekend niet gelukkig. Een vaderfiguur is belangrijk bij de opvoeding van een kind.

vevina schreef:

Ja als ze niks hadden verteld had ik het ook nooit geweten maar ik vind dat een kind gewoon recht heeft op de waarheid

Edit: voor mij heeft het wel veel gedaan dat ik niet wist wie mijn zaaddonor was. Ben (met succes) dan ook opzoek gegaan naar mijn zaaddonor ondanks dat ik met een geweldige vader ben opgegroeid.

Ibbel schreef:

Shaggy09 schreef:

Over bagatelliseren gesproken..
Hoe kan jij nou weer voor een kind bepalen hoeveel schade dit hem/haar gaat toebrengen?
Heel fijn dat jouw collega succesvol is, succesvol betekend niet gelukkig. Een vaderfiguur is belangrijk bij de opvoeding van een kind.

Ter verdere info: deze mannen zijn ook nog gelukkig.

Ik bagatelliseer niet, ik relativeer. En dat kan en mag ik net zo goed als al het dramatiseren van hoe vréselijk dat kindje niet gaat opgroeien zonder vader.

Ibbel schreef:

vevina schreef:

Ja als ze niks hadden verteld had ik het ook nooit geweten maar ik vind dat een kind gewoon recht heeft op de waarheid

Edit: voor mij heeft het wel veel gedaan dat ik niet wist wie mijn zaaddonor was. Ben (met succes) dan ook opzoek gegaan naar mijn zaaddonor ondanks dat ik met een geweldige vader ben opgegroeid.

Maar je mist pas wat als je wéét dat je iets mist. Dat is mijn punt. Er zijn echt meer dan genoeg mensen van wie de 'stamboom' niet klopt. Was er niet eens in de UK een onderzoek gedaan waarbij bleek dat van 10% van de bevolking de vader niet de vader bleek te zijn? Zoiets, kan zelfs een hoger percentage zijn geweest.

En we liegen kinderen dagelijks voor. Van de tandenfee tot en met Sinterklaas, van watermonsters om te voorkomen dat ze verzuipen in de sloot tot 'scissorman' om duimzuigen af te leren. Om alle "mama heeft even geen tijd' ipv "ik heb geen zin" maar niet eens op te noemen. En ja, dat is een andere orde, maar 'de waarheid' is nogal een rekbaar begrip.

anjali schreef:

Sinds wanneer bestaan die dna-tests eigenlijk? In mijn jeugd heb ik nooit iets over een dergelijke mogelijkheid vernomen,terwijl het hier besproken probleem van wie de vader is toen ook al vrij algemeen voorkwam.

anjali schreef:

Sinds wanneer bestaan die dna-tests eigenlijk? In mijn jeugd heb ik nooit iets over een dergelijke mogelijkheid vernomen,terwijl het hier besproken probleem van wie de vader is toen ook al vrij algemeen voorkwam.

MarcoBorsato schreef:

Maar een vaderfiguur hoeft niet per se een vader te zijn, dat kan ook een oom zijn, een opa of een goede vriend.

Ik maak me meer zorgen om de instabiele volwassenen die zich rondom het kind verzamelen. Een moeder die geen cent te makken heeft en er een potje van maakt, een mogelijke vader die moeilijk doet over 200 euro en daarna z'n kop in het zand steekt, gedoe gedoe.

MarcoBorsato schreef:

Ik maak me meer zorgen om de instabiele volwassenen die zich rondom het kind verzamelen. Een moeder die geen cent te makken heeft en er een potje van maakt, een mogelijke vader die moeilijk doet over 200 euro en daarna z'n kop in het zand steekt, gedoe gedoe.

Ibbel schreef:

Tja, en dan komt de moeder van het kind volgende jaar de perfecte man tegen, die dit kind in de armen sluit, en alles komt alsnog goed.

Enige probleem dat je dan nog kunt krijgen is dat het kind tegen dat-ie 18 is thuiskomt met z'n halfzus, maar die kans is nou ook weer niet zo groot. (Woe is me - shame and scandal in the family )