Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
spatter schreef:fred kroket als je zo ver een topic binnen valt helpt het wel als je bij leest en anders meer zinnig antwoord geeft.
safina schreef:Het gaat niet om een oordeel. Het gaat om wat TS nodig heeft om verder te kunnen met de situatie. Toch?
waardeer ik heel erg! Fred_Kroket schreef:spatter schreef:fred kroket als je zo ver een topic binnen valt helpt het wel als je bij leest en anders meer zinnig antwoord geeft.
Ze heeft tot nu toe niet een keer inhoudelijk op mijn poetst gereageerd. Als jij beter had gelezen had je mijn voorgaande berichten ook gelezen.
En daarbij ben je een toch een brutale tante! Mijn stiefdochter is 5 en mijn stiefzoon 6 en daarmee bouw je in 3 jaar een band op. Zeker met zulke kleintjes gaat het over vertrouwen en reageren ze instinctiever dan kinderen van jouw leeftijd. Dat vertrouwen komt niet aanwaaien daar moet je mee investeren. En ik kan niets eisen, ik eis niet dat ze mij vertrouwen of mij roepen als ze een boze droom hebben, ik geef ze vertrouwen en dan gebeurd dat vanzelf. ik kan de relatie alleen naleven volgens "wie goed doet die goed ontmoet" dus doe goed en dan ontmoet je ook goed. Je schildert haar af als een kreng en al jou goede bedoelingen komen totaal niet over je moeder vind alles ronduit belachelijk hoe je vader en je stiefmoeder met jou omgaan en ze zegt alleen maar hoi tegen je... Ja het is echt een verschrikkelijke vrouw! Maar een beetje kritiek kun je niet aan want als jij mijn dochter was dan had je niet meer tegen mij gepraat.
Ik zou eens een boek lezen over samengestelde gezinnen en dat aan je stiefmoeder laten lezen. Of het samen lezen. Maar ik blijf geen ideeen aandragen uiteindelijk wil jij gewoon een aai over je bolletje hebben en jij hebt al zo je best gedaan.
spatter schreef:Er zijn genoeg volwassenen die er een enorm potje van maken , waar kinderen de dupe van zijn.
Scheidingen zijn tegenwoordig normaal na een jaar of 7 en al die kinderen uit al die relaties moeten zich maar zien te redden en hopen op fijne stiefouders, bij zowel moeder als vader.
Ik ben inmiddels al weer 27 jaar gelukkig getrouwd en heb juist met de ellendige ervaringen van mijn ouders eerst 6 jaar samengewoond.
Heb zelf 3 kinders van 21 , 19 en 17 jaar en ook al hebben die gepuberd, toch heb ik nooit hun gevoelens gebagatelliseerd.

Loslaten over het algemeen in alle mogelijke vormen en situaties, dat vind ik het moeilijkste. Ik zit momenteel sinds een aantal maanden in en stress situatie die een fysieke weerslag heeft, als in hartritmeklachten. Om maar te zeggen dat het heel goed is dat je hulp krijgt om er een weg in te vinden.