Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-13 17:59

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-13 17:59

Ik snap de theorie erachter en zie nu ook wanneer ik het ook daadwerkelijk doe. Das idd al positief! Nu leren hoe ik daar mee om moet gaan.

Ontspannen op de bank is de laatste tijd heel erg moeilijk, ik begrijp zelf eigenlijk niet zo goed waardoor dat komt.

Ben telkens heel gespannen, onrustig, ben vaak aan het proberen om eronder uit te komen (door de bank proberen te zakken ect. :Y)

). En reageer best wel heftig als zij haar hand iets beweegt of als ik zelfs maar denk dat ze wel eens heel misschien zou gaan kunnen bewegen... Achteraf maakt me dat altijd ontzettend verdrietig, omdat ik weet dat het wel Kan, en dat het dan ook heel fijn en Rustig kan aanvoelen. Alleen lukt het de laatste tijd niet meer en weet ik niet goed hoe ik daar 'kan komen'...

**Geplaatst**: 22-08-13 19:24

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 22-08-13 19:24

Heeft de haptonome geen tips om te ontspannen? Bijv eerst samen naar een rustig muziekje luisteren, of je terwijl je op de bank ligt over je paard laten vertellen, zoiets? (ik snap dat dit wellicht veel te basic is, maar wie weet komt de ideale tip toch een keer voorbij)
Ontspannen kan ook heel moeilijk zijn, zeker als je ook vindt dat je moet ontspannen (ipv dat het vanzelf komt). Ik neem aan de je de standaard oefening (ogen dicht, let op je ademhaling dus 2 tellen in, 10 tellen uit, focus op je voeten, daarna je knieen, je handen, je ellebogen etc) al wel geprobeerd hebt? Dit wil soms nog wel eens helpen.

**Geplaatst**: 22-08-13 20:16

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 22-08-13 20:16

Goede Sofy!

TS: wat jammer dat het opnieuw zo moeilijk voor je is. Ik wens je veel sterkte! Hoe gaat het bij 'magisch vrouwtje'?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-13 23:04

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-13 23:04

Ik heb haptonome nog gemaild na de sessie om ook nog eens aan te geven dat het ontspannen zo moeilijk is, en het verslag van het magische vrouwtje als bijlage toegevoegd. Ik denk namelijk dat het kernpatroon en triggers die het magische vrouwtje de vorige keer heeft gevonden, hier wel mee te maken heeft. Ze heeft gisteren laten weten dat ze nog uitgebreid daarop zou reageren, dus ik ben héél erg benieuwd naar haar antwoord.
Ik hoop zo dat we samen met die ontspanning aan de slag kunnen gaan, want ik wéét dat het ook heel rustig kan voelen

. Een poosje terug lukte dat namelijk heel erg goed!

Eeeh.... standaard oefening :o?

Nee, ken ik niet

. Maar wellicht wel heel goed om te proberen, zou je hem via pb misschien nog eens wat duidelijker willen uitleggen?

Verder gaat het bij het magisch vrouwtje wel heel goed hoor! Geeft eigenlijk toch een hoop duidelijkheid op dingen waar ik zo niet echt een antwoord op kan/durf/weet te geven. Volgende week is zij weer aan de beurt!

**Geplaatst**: 23-08-13 08:13

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 23-08-13 08:13

Als je interesse hebt, dan heb ik ook nog wel wat ontspanningsoefeningen voor je. Ik heb regelmatig sessies met een mental coach en daarin zijn ook ontspannings/ademhalingsoefeningen aan bod gekomen. Misschien kun je er wat mee!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-08-13 12:25

Geplaatst door de TopicStarter : 23-08-13 12:25

marleeentje schreef:
Als je interesse hebt, dan heb ik ook nog wel wat ontspanningsoefeningen voor je. Ik heb regelmatig sessies met een mental coach en daarin zijn ook ontspannings/ademhalingsoefeningen aan bod gekomen. Misschien kun je er wat mee!

Ja, dat heb ik zeker! Zou je ze willen pben?

Alles van ontspannings oefeningen ect zijn van harte welkom!

**Geplaatst**: 23-08-13 13:13

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 23-08-13 13:13

Ik zit nu op mijn werk, maar als ik thuis ben zal ik ze voor je opzoeken en naar je pb-en!

**Geplaatst**: 30-08-13 14:35

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 30-08-13 14:35

Hoi TS,

Hoe gaat het inmiddels met je?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-08-13 19:33

Geplaatst door de TopicStarter : 31-08-13 19:33

Het gaat best wel goed, beetje ondersteboven, maar wel goed...

Begin van de week een sessie gehad met het magische vrouwtje en hebben we ook over de sessies met haptonome gesproken. Was best wel fijn, en geeft weer wat nieuwe invalshoeken. We hebben ook een aantal oefeningen gedaan die ik kan gebruiken tijdens de sessies met haptonome. Ze zou haptonome ook nog bellen om te vertellen wat we gedaan hebben ect, zodat haptonome de oefeningen ook weet. Ze heeft gisteren, vlak voor m'n sessie bij de haptonome, haptonome gebeld. Was perfect getimed eigenlijk...

Sessie bij haptonome was heel fijn, maar ook heel, heel verdrietig... We hebben veel gepraat (wauw!), ik heb heel veel gehuild... We hebben het ook nog gehad over de bank en hoe moeilijk ik het vind om te ontspannen, dat het de laatste tijd alleen maar slechter gaat maar dat ik het zó graag wil, maar gewoon niet meer weet hoe ik bij die ontspanning kan komen (huil, huil

). Maar ook heel fijn dus... Geeft een beetje lucht, terwijl het tegelijkertijd toch ook weer heel verdrietig voelt, maar wel 'goed' en het was echt heel speciaal en nieuw voor mij. Ben zelf eigenlijk een beetje in de war over hoe ik me voel, beetje eeeh...ondersteboven dus...

**Geplaatst**: 01-09-13 10:21

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 01-09-13 10:21

Je gaat vooruit TS $*\o/*$ Volhouden en -nog steeds- sterkte voor de komende tijd.

**Geplaatst**: 01-09-13 15:02

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 01-09-13 15:02

Van huilen word je ook ontspannender! Huilen lucht op en dan verdwijnt de spanning!
Je gaat inderdaad erg vooruit volgens mij. *kan het natuurlijk niet goed beoordelen vanaf hier.*

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-09-13 16:15

Geplaatst door de TopicStarter : 01-09-13 16:15

Ja, ik heb zelf ook heel erg het gevoel dat het een hele goede sessie was, ook om verder te komen.

Voelt alleen op het moment wat minder, beetje... verslagen ofzo, ik weet het niet precies. Zal morgen wel weer beter zijn.

Ik ben ook erg benieuwd naar de volgende sessie, hoe die gaat zijn... Haptonome zei ook dat we andere oefeningen konden doen, andere paden die we kunnen bewandelen...

**Geplaatst**: 01-09-13 18:00

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 01-09-13 18:00

Open staan voor alle oefeningen zou ik zeggen! Aan de manier waarop je amiley's gebruikt lijkt het wel of het je een fijner gevoel geeft.

**Geplaatst**: 01-09-13 18:34

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 01-09-13 18:34

Ik vind ook dat je groeit. En op dit moment mag het allemaal minder voelen, het blijft niet niks meid wat je te verwerken hebt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-11-13 01:52

Geplaatst door de TopicStarter : 15-11-13 01:52

Het is weer even tijd voor een kleine update... Want ik heb even raad en inzichten van bokt nodig. :Y)

Een kleine 1,5 maand geleden ben ik tijdens een (nog al heel erg heftige :brr:

) sessie bij haptonome volledig ingestort. Het ging echt niet meer, compleet van de wereld af, alleen maar huilen en niet meer rustig kunnen worden. Ik ben toen na de sessie een stuk gaan lopen, om een aantal uren later -even hysterisch- bij haptonome terug te komen. Had nogal wat voeten en aarden, heel heftig allemaal, was ook uiteraard niet mijn bedoeling maar tja

... Het is nu eenmaal zo gelopen. Uiteindelijk zijn mijn ouders gekomen en hebben we met z'n 4e gepraat over wat er gebeurt was ect.

Ik was er volledig van af, compleet over de zeik. Niet kunnen eten, niet kunnen slapen, héél verdrietig, veel huilen..

Het was een nogal heel erg diep en vooral érug instabiel en zeer emotioneel gat. Het magische vrouwtje heeft me (thank god) weer iets stabieler weten te krijgen tijdens de afgelopen 2 sessies en daar ben ik ook heel erg blij om.
Na die instort-sessie heb ik 3 weken pauze gehad bij haptonome (was niet mijn keuze maar ging niet anders). Daarna hebben we het even wat rustiger aan gedaan en zijn we een 'plan' gaan opstellen voor een sessie/gesprek met m'n ouders erbij. Dat plan hebben we de vorige keer opgezet en vandaag tijdens de sessie nog eens besproken. Er staat in grote lijnen in wat we gaan bespreken, hoe de opzet van het gesprek gaat zijn en hoe we het gesprek afsluiten ect...

Alleen nu komt dus een beetje 'het probleem'...
We hebben vandaag min of meer 'afgesproken' om dat gesprek a.s. maandag avond te hebben. Maar. Tja... Durf ik...of durf ik het niet? $:\$
Ik weet niet goed wat ik moet doen. Het ene moment denk ik dat ik het wel een goed idee vind. En het volgend moment ben ik helemaal in paniek, vraag ik mezelf af of we het wel moeten doen, of we het nu al moeten doen (de andere optie is over 3 weken, dan heb ik nog 1 sessie met het magische vrouwtje vóór het gesprek, en anders laten we het rusten tot over een jaar/half jaar), of dat het beter is om het uit te stellen. En áls we het dan uitstellen, vraag ik me af hoe we dat jaar/half jaar gaan vullen, en óf we dat gaan vullen. En hetzelfde vraag ik me dan weer af als we maandag gewoon door laten gaan.

Ik weet het zelf dus niet. Het ene moment lijkt het best een goed idee en ook een logische stap voor nu. En daarna word ik helemaal panisch en 'wil ik niet meer'. Terwijl ik van de andere kant ook niet 'flauw' wil zijn en het gewoon dapper doen, maarja, voor wie eigenlijk?? Voor mezelf, of voor haptonome? Zelfs dat weet ik niet.
En het is best wel een hele stap, omdat ik -vanaf het begin af aan- heb geroepen dat ik m'n ouders er absoluut niet wil bij betrekken. Dus dat is al heel iets, dat we nu al 'zo ver' zijn.

Maar nu puntje bij paaltje komt begin ik toch heel erg te twijfelen... Ik heb tot vanavond de tijd om af te zeggen voor maandag, das de deadline die haptonome me heeft gegeven. En ik begin nogal behoorlijk in paniek te raken...

-zucht-
Heel verhaal. Het komt er op neer dat ik totaal niet weet wat de goede keuze is om te maken... $:\$

**Geplaatst**: 15-11-13 02:23

Geplaatst: 15-11-13 02:23

Wat is je belangrijkste twijfel?
En kun die het delen met je ouders?

**Geplaatst**: 15-11-13 10:34

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 15-11-13 10:34

Tsja, moeilijk. In mijn eigen situatie zou ik altijd zeggen 'doen', maar ik heb een goede relatie met m'n ouders en weet dat ik daar heel veel steun van zou krijgen. In jouw situatie ligt het allemaal iets gevoeliger geloof ik.

Misschien kun je jezelf een paar van de volgende vragen stellen?
- zou het je opluchten om dit 'geheim' met je ouders te delen?
- kun je daarna emotionele steun van je ouders verwachten?
- kun je daarna financiele steun van je ouders verwachten?
- kun jij daarna thuis tot rust komen?
- kun je het je ouders vergeven als ze niet zo reageren als jij wilt?

**Geplaatst**: 15-11-13 11:06

Geplaatst: 15-11-13 11:06

Ik heb nog nooit gereageerd in dit topic, maar het wel vanaf de zijlijn gevolgd.
Heftig hoor, het stadium waarin je nu terecht bent gekomen. Zo te lezen ben je eigenlijk bij de kern aan gekomen. En tja, het is aan jou of je dit nu aankunt en aandurft. Zelf ben ik er wel heilig van overtuigd dat je dit ooit zal moeten aangaan. Je kunt het uitstellen, omdat je het nu niet aan kunt, maar als je dit niet ooit aan gaat, dan zul je er altijd last van blijven houden. Maar goed, dat is slechts één mening.

Zelf ben ik nooit bij een haptonoom geweest, maar heb ik wel mijn "eigen" magische vrouwtje gehad die mij destijds enorm heeft geholpen. Zij heeft mij bijvoorbeeld door middel van meditatieoefeningen geleerd om mijzelf te "aarden". Deze oefeningen gebruik ik soms nog steeds, om rust te krijgen in mijn hoofd en lichaam. Ondanks dat de behandelingen inmiddels alweer heel wat jaren geleden zijn.
Verder zijn we bezig geweest met gesprekken, bachbloesems, nog een ander soort druppels (ik weet niet meer hoe dit heetten), voetreflexmassage, nog een andere massagetechniek, aromatherapie en iriscopie. Ik weet het, het klinkt allemaal enorm zweverig, maar het heeft mij geholpen.

Later ben ik nog onder behandeling geweest bij iemand op basis van NLP, ook dat heeft me enorm geholpen om te leren vertrouwen op mijzelf.
Een psycholoog heeft mij ook niet kunnen helpen, ik had mijn eigen pad nodig.
Mijn zus en haar vriend zijn wel onder behandeling geweest van een haptonoom, onafhankelijk van elkaar. Natuurlijk weet ik het fijne er niet van, maar ik ken wel het effect wat het heeft gehad op beide, het heeft hen echt geholpen om foute patronen te herkennen en hun gedrag te veranderen. Als ik jouw verhaal zo lees, dan zou ik voor de optie van over 3 weken gaan, dan kan het magische vrouwtje je wellicht helpen om op de moeilijke momenten te "aarden". Lastig hoor.

Ik heb veel respect voor wat je bent aangegaan, probeer te leren vertrouwen op jezelf, dat is echt het allerbelangrijkste. Succes!

**Geplaatst**: 15-11-13 11:21

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 15-11-13 11:21

Weet je welke keuze je ook maakt, die keuze is goed als jij hem maakt.........Klinkt misschien heel zweverig maar de keuzes die je maakt bepalen de weg die je gaat. Door keuzes kunnen die paden veel zwaarder zijn dan je had voorzien maar het vormt jou en maakt jou tot wie je bent. Je bent al zo ver gekomen en zo enorm dapper geweest, je bent heel heel diep gegaan wat je ook besluit/kiest het past op dit moment bij jou.

jij bent de richtinggever aan je leven en het is jouw weg die je gaat en hopelijk vind je onderweg lieve mensen die graag met je meelopen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-11-13 14:09

Geplaatst door de TopicStarter : 15-11-13 14:09

Ik weet niet precies wat de grootste twijfel is. Ik denk gewoon het feit of ik het nu al moet delen, of ik het zelf aan kan nu, of dat het beter is om te wachten. Of ik de 'veiligheid' die ik nu heb omdat ze niks weten op durf/wil/kan geven. Het zijn allemaal vragen waar ik zelf het antwoord eigenlijk niet op weet. En als ik het denk te weten, begin ik na een paar minuten alweer zo te twijfelen dat ik uiteindelijk toch niet echt een antwoord heb. Het is ook niet echt direct een twijfel die ik kan delen met m'n ouders eigenlijk...

Haptonome geeft aan 100% zeker te weten het gesprek goed te kunnen begeleiden, dus dat geeft dan wel weer wat vertrouwen. Het is vooral ook het stuk 'daarna' wat ik heel moeilijk lijk te vinden. Dat heeft o.a. te maken met dat stuk veiligheid wat ik nu heb. Ik vraag me idd af sofy of het daarna nog 'rustig' kan voelen. Of dat het heel gespannen en ongemakkelijk gaat worden.

Ik had gehoopt dat het magische vrouwtje vandaag tijd zou hebben voor een sessie er tussendoor, maar dat gaat helaas niet. Leek een vrij goede oplossing :')

.

En dan de ene kant past maandag wel in 'mijn' handelen zeg maar. Ik hou er wel van om 't gewoon gelijk te doen en het liefst niet te lang van te voren plannen. Alleen ja, $:\$ . Ik merk toch wel aan mezelf dat ik dit wel heel lastig vind en ook echt niet weet wat ik moet kiezen

"t is namelijk heel gemakkelijk om maar voor 1 van de 'escape-opties' te kiezen namelijk...

**Geplaatst**: 15-11-13 15:19

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 15-11-13 15:19

Soms zou het heel fijn zijn als je in de toekomst kon kijken...
Bedenk ook dat je ouders misschien niet reageren zoals jij graag wil dat ze reageren, niet omdat ze misschien negatief doen, maar omdat het heel lastig is (zoals je zelf heel goed weet) om gevoelens duidelijk over te brengen.
Wat zou ook het voordeel zijn om te wachten? Denk je niet dat je over een paar weken in dezelfde crisis zit als nu?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-11-13 19:55

Geplaatst door de TopicStarter : 15-11-13 19:55

Ja, dat is een hele goede vraag...

Het enige voordeel wat ik kan bedenken is dat het magische vrouwtje er nog een keer voor zit... Maar waarschijnlijk is het dan nog steeds nogal crisis-gevoel...

**Geplaatst**: 15-11-13 20:20

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 15-11-13 20:20

Je hebt eigenlijk geen mooiere situatie want je hebt er iemand bij die voor jou opkomt en het gesprek kan leiden.
Als je het gesprek zonder haptonoom of andere derde zou moeten doen is het een stuk lastiger denk ik.

**Geplaatst**: 15-11-13 21:59

Geplaatst: 15-11-13 21:59

Anoniem1991 schreef:
Ik weet niet precies wat de grootste twijfel is. Ik denk gewoon het feit of ik het nu al moet delen, of ik het zelf aan kan nu, of dat het beter is om te wachten. Of ik de 'veiligheid' die ik nu heb omdat ze niks weten op durf/wil/kan geven. Het zijn allemaal vragen waar ik zelf het antwoord eigenlijk niet op weet. En als ik het denk te weten, begin ik na een paar minuten alweer zo te twijfelen dat ik uiteindelijk toch niet echt een antwoord heb. Het is ook niet echt direct een twijfel die ik kan delen met m'n ouders eigenlijk...

Dit soort stappen zul je op een gegeven moment 'moeten' maken. Je weet tenslotte nooit wanneer het helemaal 'veilig' is. Het leven zit vol met risico's en veranderingen. (the only thing that stays the same is change)
Je ouders weten dat er dat er wat aan de hand is met jou, behandelaars ook.
Wat is er tegen om het te delen? Een 'coming out' over een onderwerp is altijd spannend, wat het onderwerp ook is.
Veel wijsheid gewenst.

**Geplaatst**: 19-11-14 13:13 · **Anoniem** **Geplaatst**: 19-11-14 13:13 Hoe is het nu, ts?

Geplaatst: 19-11-14 13:13

Hoe is het nu, ts?

Nomineer dit bericht ×