Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-06-13 07:07

Geplaatst: 05-06-13 07:07

Hopelijk heb je toch een beetje lekker geslapen :(:)

.

**Geplaatst**: 05-06-13 11:46

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 05-06-13 11:46

Ben je dan bang dat ze je niet meer wil behandelen? Denk je dat dat gegrond is?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-06-13 21:39

Geplaatst door de TopicStarter : 06-06-13 21:39

Ja...nee...half. Als ik puur verstandelijk beredeneer zou 't inderdaad heel gek zijn als ze me niet meer wil behandelen. Maar als ik gevoelsmatig kijk, dan merk ik dat ik haar toch een beetje op afstand hou. Niet omdat ik haar niet vertrouw maar meer uit angst dat we stoppen met de sessies. Soort 'zelfbescherming' ofzo voor als 't ooit zover mocht komen. En dat maakt gewoon verdrietig, dat ik een beetje wantrouwend ben naar haar, terwijl ze dat helemaal niet verdient en ik dat ook helemaal niet wil zijn.

Als ik (eerlijk) terug kijk ben ik ook echt verdrietig geweest om die sessie die we afgebroken hebben en het idee/gevoel dat we zouden stoppen heeft me toch wel aan het denken gezet... Ik vind 't gewoon lastig om daar goed mee om te gaan en ik heb dan al heel snel het 'in-een-hoek-gezet-gevoel', het 'ik-doe-het-niet-goed-gevoel' en natuurlijk de 'in-de-steek-laat-angst'. Met alle gevolgen van dien natuurlijk.

Gelukkig ging 't gisteren en vooral vandaag (heerlijk onverwachts middags vrij gehad, dus lekker bij Paard geweest) weer goed (

) en is de rest van de week ook op een rustige manier vol gepland. Volgende week is het magische vrouwtje weer aan de buurt en de week daarna haptonome weer. Hopelijk is het dan weer wat rustiger en kunnen we de sessies weer gewoon om de 2 weken zetten, ongeacht bij wie dat dan is. Ik merk gewoon aan mezelf dat ik het erg moeilijk vind als er veel tijd tussen sessies zit en vaak resulteert dat dan in down-dagen....

En de afspraak is trouwens verzet. Was uiteraard geen enkel probleem dus ik heb me weer lekker voor niks druk zitten maken.

**Geplaatst**: 07-06-13 21:02

Geplaatst: 07-06-13 21:02

Je angst is een normaal onderdeel van een therapie-relatie.
Je projecteert bepaalde gevoelens van vroeger.
In feite een hele gezonde reactie van jou.
No worries... en als je het durft... gewoon vertellen hoor!

**Geplaatst**: 08-06-13 21:38

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 08-06-13 21:38

Wel herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dat ook steeds gehad bij m'n therapeute. Heb het ook heel moeilijk gehad met het afscheid. Uiteindelijk kom je daar ook wel overheen. Denk dat het een angst is die veel mensen die in therapie zijn hebben. Best vervelend. Maar komt goed!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-06-13 17:33

Geplaatst door de TopicStarter : 22-06-13 17:33

Hi, daar ben ik weer.

Begin deze week sessie met haptonome gehad. Was behoorlijk heftig, was weer huilen dus...

Voorlopig moet ik mezelf weer even zien te redden, over 4 weken magisch vrouwtje, over 5 weken pas weer haptonome. Pff, ik haat dat, echt waar.

Ik had gehoopt dat we de sessies weer regelmatig konden plannen nu maar helaas, dat laat nog even op zich wachten dus.

**Geplaatst**: 22-06-13 18:18

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 22-06-13 18:18

Maar TS, waarom kunnen de sessie niet gewoon weer elke week? Je kan er toch elke week gewoon 1 plannen samen met hun? Wat vervelend dat het weer zwaar was

Maar je komt er wel doorheen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-06-13 20:41

Geplaatst door de TopicStarter : 23-06-13 20:41

Het is gewoon ongelukkige planning denk ik...Haptonome is nu op vakantie en de sessies met het magische vrouwtje staan gewoon standaard om de 4/5 weken.
De regelmaat is al een poosje weg en met sessies om de 4/5 weken kan ik niet zoveel. De sessies zijn elke keer slopend en na afloop voel ik me telkens zo kwetsbaar en in de war....

Ik ben eerlijk gezegd ook niet echt bezig met het 'huiswerk' van het magisch vrouwtje. Ik moet mezelf elke avond dwingen om eraan te denken. Maar eigenlijk wil ik er nog niet eens naar kijken, laat staan uitvoeren... Ik denk dat ik zo meteen even een mail naar haar stuur met de vraag wat ik daarmee moet doen. 't voelt namelijk behoorlijk zinloos en totaal niet geloofwaardig.
En dat ligt niet direct aan dat huiswerk denk ik zelf, want, ik loop weer tegen iets aan wat altijd een Groot deel van mijn leven is geweest: Ongevoeligheid. Gevoelloosheid. Hoe je 't ook wilt noemen. Wanneer het allemaal te Moeilijk wordt, treed dat in. Het lijkt een soort... overlevingsmechanisme ofzo? Het is iets wat ik háát. En eigenlijk, weet ik ook niet goed hoe ik er mee om moet gaan. Of het 'erbij zal blijven horen' of dat ik hier ook anders mee kan om leren gaan. Want het is zo'n rotgevoel...

**Geplaatst**: 24-06-13 17:17

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 24-06-13 17:17

Wat vervelend dat je je telkens zo kwetsbaar en in de war voelt na de sessies, je moet er gewoon aan denken dat het er uiteindelijk beter van wordt. Het leven gaat door *klinkt cliché* nare dingen zijn moeilijk te vergeten daarom zijn er ook mensen die je het leren en helpen te verwerken.
Ik snap dat het huiswerk erg vervelend is, ik heb ook huiswerk van de Fysio en doe dat echt nóóit, maar als ik het een keer doe dan voel ik me er ook wel fijn en trots om. Zo van:' Yes you did it!' Misschien helpt dit ook bij jou, wees trots op jezelf als je het huiswerk hebt gedaan. Dat stimuleert het.

Ts, ik weet niet of je van paarden houdt en of je een paard hebt, maar anders helpt het misschien *klinkt heel raar* om je verhaal tegen je paard te vertellen? Dat gaat ook makkelijker en je hebt ook een luisterend oor. Een paard kan geen commentaar geven en alleen maar luisteren.

iig, heel veel succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-13 10:56

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-13 10:56

Ik heb gisteren de helft van m'n huiswerk gemaakt. Niet alles dus, but hey! 8-)

't is in elk geval al iets. Ben nu aan het wachten op een mail van het magische vrouwtje. Hopelijk heeft zij nog wat tips die mij daarmee kunnen helpen.

Ik heb een 'eigen' paard en ook nog eens bij een particulier thuis. Het is dus altijd heel rustig op stal. Wat je zegt is niet zo gek hoor, haptonome heeft dat ook een paar keer aangekaart. En alhoewel het een 'veilig' idee lijkt (al is het maar om een x te oefenen en vervolgens tegen haptonome proberen te vertellen) doe ik het op de een of andere manier niet... Ik weet niet goed wat überhaupt moet zeggen, hoe ik moet beginnen ect. Dus iemand die dat wel eens doet --> HELP. :')

**Geplaatst**: 25-06-13 11:14

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 25-06-13 11:14

"Praten" met een dier kan ook gewoon simpel, denk in het begin eens aan vertellen wat de leuke dingen zijn, hoe blij je bent met je paard.
Dat je bv een leuke bbq hebt gehad van het weekend. En misschien dan er af en toe tussendoor dat bv je moeder een niet leuke opmerking heeft gemaakt, vertel hoe je toen voelde. (ik verzin nu maar even wat als voorbeeld)
Je kunt je paard ook vertellen dat de sessies fijn zijn maar dat je je daarna zo naar voelt.
Als je dit dan voorzichtig uitbouwt, komt je verhaal vanzelf.

Echt Anoniem je kan dit, je hebt al veel overwonnen! Geef jezelf wel de tijd.
Dikke knuffel

**Geplaatst**: 26-06-13 12:38

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 26-06-13 12:38

Wat Gemmeke ook zegt gewoon opbouwen. Ik praat ook totaal niet veel tegen mijn paard, vind het zelf een beetje awkward :')

Toen ik haar net had zei ik echt helemaal niks, na een paar maanden kwamen de woordjes goedzo en braaf eruit en nu inmiddels ga ik even bij haar in de stal staan en zeg:' Ja, jij bent een lief paard he? Ja, ik vind jou heel lief.' En dan als ze bijvoorbeeld op stal staat zeg ik ook:' Ja, wat vervelend dat je op stal staat he?' Ik stel eigenlijk meer vragen aan mijn paard. Maar ik ben nog niet zo ver dat ik hele verhalen vertel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-13 09:33

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-13 09:33

Zinnetjes zeggen doe ik dan weer wel. Dan zeg ik bijv. hoe trots ik ben dat ze haar stal in één nacht weer zo ongelofelijk smerig heeft kunnen maken. :')

en nog meer van dat soort 'onzin'. Echt vertellen over hoe iets is gegaan is daar in tegen weer een stuk lastiger en doe ik nooit. Wellicht is het een goed idee om met kleine dingetjes te oefenen zoals je zegt Gemmeke. Ik denk (of hoop eigenlijk) dat het vertellen tegen haptonome gemakkelijker gaat als ik mijn verhaal een keer heb kunnen 'oefenen' met Paard. ( :9k

)

Trouwens, ik ben nog steeds aan het wachten op antwoord van het magisch vrouwtje. Ik ben van haptonome gewend om snel antwoord te krijgen, en men, wat duurt wachten soms lang! :Y)

(Iets met geduldig zijn ofzo... ?

)

**Geplaatst**: 27-06-13 10:33

Geplaatst: 27-06-13 10:33

Ach, nog niet iedereen leest de mail dagelijks of heeft een smartphone waarop de elektronische post binnenkomt. Dat zou ook wel kloppen bij mijn idee van het "magische vrouwtje" want ik zie een half sprookjesfiguur voor me als ik aan haar denk

. Mijn fantasie neemt een loopje met mij

.

Is het trouwens niet mogelijk dat je meerdere sessies vooruit afspreekt? Dan valt er misschien een minder groot gat tussen de sessies. Hooguit komt het een keer niet uit maar mijn ervaring is dat verzetten makkelijker is dan een nieuwe afspraak plannen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-13 11:17

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-13 11:17

Whahaha!

Ik kan me heel goed voorstellen dat jij een sprookjes-figuur-achtig-idee hebt bij haar. Gelukkig valt dat wel mee, maar ik weet gewoon niet goed hoe ik haar anders moet noemen. Deze naam past het beste bij haar, I guess

. Toevallig heeft ze wel een Iphone (heb ik vorige x ff gespot.

). Dus de mail heeft ze wel gelezen denk ik. Nu nog ff wachten op de reactie dus... Gewoon nog even geduld hebben dus, maar wachten duurt altijd lang hé...

Het is wss idd een goed idee om meerdere sessies vooruit te plannen. Ik zal volgende keer ook aan haptonome aangeven dat ik het niet zo prettig vind als er meer dan 2 weken tussen zit. Wellicht dat ze daar dan sowieso rekening mee gaat houden.

**Geplaatst**: 27-06-13 13:45

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 27-06-13 13:45

Hihi het magische vrouwtje leest geen mail, maar kijkt in haar glazen bol

Sorry, heel flauw!

Praten tegen m'n paarden doe ik wel, maar alleen onnozele dingen. Echt iets vertellen zou ik niet kunnen. Maar nu heb ik sowieso altijd al beter kunnen schrijven dan praten... Mijn therapeute en ik deden daar ook meer mee. Ik mailde haar van te voren met wat mij dwarszat en dan kon ik er op een of andere manier wel over in gesprek gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-13 17:36

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-13 17:36

Sprookjesfiguur, Glazen bol

...wat kunnen we nog meer verzinnen? :')

Dan heeft ze wel in haar glazen bol gezien dat ik graag een reactie wil, want ik heb inmiddels antwoord van haar gekregen.

En Broccoli, eigenlijk doen wij juist het tegenovergestelde van wat jij deed. Ik mail (eigenlijk altijd) na afloop van de sessie. Vaak zitten daar dan ook dingen tussen waar ik het graag met haar over zou willen hebben. Toch komen we op de een of andere manier nooit op die mails terug. Wellicht kan ik dat een keer zeggen tegen haar, maar eigenlijk durf ik dat ook niet goed.

**Geplaatst**: 27-06-13 18:05

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 27-06-13 18:05

Oh top dat ze geantwoord heeft!

Zet maar in je mail dat je de volgende keer graag nog terug komt op hetgeen je geschreven hebt. Heb je gelijk een stok achter de deur!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-13 18:18

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-13 18:18

Broccoli schreef:
Oh top dat ze geantwoord heeft!

Zet maar in je mail dat je de volgende keer graag nog terug komt op hetgeen je geschreven hebt. Heb je gelijk een stok achter de deur!

Ik heb het een beetje onduidelijk opgeschreven zie ik nu, het 2e stuk met de mail hoort bij haptonome

**Geplaatst**: 27-06-13 18:24

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 27-06-13 18:24

Snapte ik! Daarom schreef ik het ook. Als je haar achteraf mailt kun je erin zetten dat je graag terugkomt op hetgeen je geschreven hebt.
Oh wauw, ik kom ook slecht uit mijn woorden :')

Snap je hem? :')

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-13 18:29

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-13 18:29

Got it.

Soms zijn dingen zó logisch...als iemand anders het zegt... :')

Nee, ff serieus. Ik denk dat dat een heel goed idee is. Dan geef ik wel duidelijk aan dat ik het daar graag met haar over wil hebben, maar hoef ik op het moment zelf niet de eerste stap te zetten om erover te beginnen.

Tnx voor de tip! $*\o/*$

**Geplaatst**: 27-06-13 18:36

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 27-06-13 18:36

Graag gedaan!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-08-13 23:36

Geplaatst door de TopicStarter : 21-08-13 23:36

Na een paar maanden heb ik toch weer de behoefte om even in het topic te reageren... Heb even een dipje op het moment...

Maandag heb ik weer een sessie gehad na een aantal weken pauze bij haptonome en damn, dat was weer even moeilijk!

De vakantie-periode is heerlijk maar ook een beetje hectisch geweest, waardoor ik -zonder therapie- heel snel in mijn 'oude gewoontes' val. Naar de buitenwereld toe lijk ik dan gewoon 'mezelf' en erg vrolijk en actief, maar ik sluit me volledig af voor alles en voel dus eigenlijk praktisch niks. Ik ben ondertussen zover dat ik begrijp dat dat mijn manier van 'gelukkig' zijn is, maar eigenlijk dus helemaal niet de 'goede' manier is! *confronterend*

Dus als het 'goed' gaat met mij, is dat volgens mij niet vanuit mijn gevoel. Dat is namelijk afgesloten omdat dat mijn manier van 'gelukkig' zijn is... Door niks te voelen, het af te sluiten, is er ook niks om verdrietig over te zijn. Ben dan dus heel vrolijk, soms een beetje hyper zelfs. Maar om vanuit die 'modus' iets te voelen, is praktisch onmogelijk...

Op de bank was het dus ontzettend moeilijk om dat om te schakelen en te Voelen (en vooral te ontspannen eerlijk gezegt

$:\$ , lukt de laatste tijd niet meer...

). En is het behoorlijk pijnlijk en confronterend als ze daar dan door pakt en doorheen prikt *auwtsch*

Dusja, nu ff ... -O-

**Geplaatst**: 21-08-13 23:59

Geplaatst: 21-08-13 23:59

Bij jou is het dus dubbelop: "vakantie geweest en nu weer aan het werk". Ik vind het wel knap dat je zelf zo goed in de gaten hebt wat er niet goed is. Nue r nog wat aan doen.... :(:)

**Geplaatst**: 22-08-13 09:06

Re: Verkracht... en toen?

Geplaatst: 22-08-13 09:06

Bewustwording is vaak de eerste stap naar verandering. En die stap heb je zo te lezen gezet

. Tuurlijk is dat vermoeiend, en frustrerend, en gewoon ronduit k*t. Maar als het jou zelf niet meer lukt te ontspannen, is het toch fijn dat de haptonome even doorpakt. Je komt er wel doorheen, volgende keer gaat het waarschijnlijk al weer iets makkelijker. En ondertussen steunen wij je hier ook een beetje!

Nomineer dit bericht ×