Geplaatst: 16-02-02 17:26 Ik was een jaar of vijftien en we hadden een familiefeest ter ere van mijn oma's 70ste verjaardag. Met een paar neven en nichten (ik was de jongste) gingen we een wandelingetje maken en naar de sterren kijken. Was echt totaal idioot, gingen we met z'n allen (6 ofzo) discussieren over welk sterrebeeld het nou was. Dat was dus midden in de nacht, en als je bedenkt dat we om 4 uur 'smiddags al aan de wijn waren begonnen kun je je al voorstellen welk niveau het ongeveer was. We moesten eerst nog naar dat meertje lopen, mijn oom wist de weg en die had het zo uitgelegd. Het was in Drente (no offence btw), en niemand kende daar de weg, dus wij waren zowat verdwaald. En op de terugweg (de alcohol was al gezakt want die hadden we niet mee) begon ik opeens te zeuren dat we toch echt links moesten, gewoon voor de etter. Ik vond het echt veel te lang duren. Dus mijn broer en ik helemaal opgefokt, hij wist het toch zeker wel etc etc. Naja, de terugweg duurde echt een eeuwigheid, daarom dus. Toen we terugkwamen bleken alleen mijn moeder en mijn tante nog op het terras te zitten met een flesje wijn. Dus wij heel schijnheilig allemaal een fles mee en helemaal aan de andere kant van het grasveld ons gesettled. Toen zei mijn broer (de eikel) dat ik nóóit een hele fles wijn op kon, dus wij een weddenschap maken. Ik was nog wel zo ver heen dat ik er van overtuigd was dat ik dat nog wel kon. Het was inmiddels 1 uur snachts en ik moest dus nog een hele fles op (had al flink wat achter de kiezen). Na een halve fles ofzo liep het echt helemaal uit de hand. Ik zei: ik ga nu echt slapen hoor, en liet me achterover vallen, kwam weer overeind, nam weer een slok en het hele tafereeltje herhaalde zich. Iedereen onder het gras van het lachen natuurlijk, maar ik moest en zou die fles opdrinken. Rond drie uur 's nachts was het echt ongelofelijk... Ik was zo zat als een tor, en ik moest vreselijk nodig naar de wc. Mijn nicht ook, dus wij samen teruglopen... Merkt zij (ook redelijk ver heen) opeens op: He Laudine, je loopt nog helemaal recht... Het enige wat ik nog weet is dat ik de wc's zo verrekte koud vond, en dat ik mijn ene been nauwelijks voor de ander kon krijgen. Daarna hebben we nog tot 5 of 6 uur op het gras gezeten, en heb ik mijn fles helemaal leeg gekregen. Ik heb toen nog een uurtje geslapen ofzo.
De volgende dag was het helemaal feest. Toen was iedereen weer vrij helder en werd het hele verhaal over Laudine en haar fles wijn tot in den treure verteld. We hebben nog vreselijk gelachen. En nog als ik mijn nichten tegenkom is dat zowat het eerste wat we tegen elkaar zeggen... Gegarandeerd een hoop lol!
Ook erg leuk was 2 jaar geleden in Praag. Het was de laatste avond en we gingen met een groepje van 4 lekker wat drinken in zo'n café. Wij zaten daar lekker aan onze tequila's, komen opeens 2 leraren erbij. Die boden ons nog een 2e drankje aan, dus wij allemaal weer een tequila. Ik overschatte mezelf een beetje, want ik was daarna echt wel een beetje aangeschoten. Een goeie vriendin van mij vond het allemaal nogal grappig, en samen met haar heb ik door heel Praag lopen brallen! Gelukkig verder geen bekenden tegengekomen, want anders was ik echt geëmigreerd... We hebben wel een hoop lol gehad, echt allemaal van die vreselijke kinderliedjes gezongen door die steegjes daar. Heel Praag wakker gehouden om 2 uur 's nachts ofzo...
Dat beest steekt natuurlijk haar kop (hoofd 
