Bokt.nl

**Geplaatst**: Vandaag, 11:42

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 11:42

Nee, collega's zijn geen vrienden. Zie ze op het werk vaak genoeg. Het zijn prima gezellige collega's en er zijn er wel een aantal bij die ook buiten het werk activiteiten samen doen. Helemaal prima maar niet voor mij, geen behoefte aan.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:48

Geplaatst: Vandaag, 11:48

Ik kan altijd prima met collegas overweg, maar het zijn geen vrienden. Ik spreek nog wel 1 keer per jaar af met een groepje oud collega's. Dan gaan we uit eten en een escape room doen.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:55

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 11:55

Ik sla ook even over…

**Geplaatst**: Vandaag, 12:02

Geplaatst: Vandaag, 12:02

Zoals ik het lees is de meerderheid echt voor collega’s als collega’s en zien collega’s niet als vrienden. Een enkeling daargelaten

Ik heb wel echt een vriendinnengroep overgehouden aan collega’s. Met 2 daarvan werk ik nog steeds samen maar de andere vier zie ik niet meer op werk maar nog wel zeer regelmatig als vriendinnen zowel los van elkaar als in de vriendengroep. Ook via app veel contact. Buiten die groep ook nog wat losse collega-vriendinnen. Dus ja ik heb echt vriendschappen overgehouden aan collega’s. Ik zie collega’s inderdaad ook soms vaker dan vrienden dus het is in mijn hoofd logisch als je dan een klik hebt dat je dan bevriend raakt.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:21

Geplaatst: Vandaag, 12:21

Ik kan eigenlijk goed met iedereen overweg, maar ik heb één collega die inmiddels wel een beste vriendin is geworden. We schelen 35 jaar maar hebben elkaar helemaal gevonden op werk. Buiten werk is het ook een belangrijke steun en toeverlaat voor mij geworden. Collega had hier vroeger absoluut ook geen behoefte aan om vrienden te maken. Ik had dit ook bedacht na een paar vervelender ervaringen bij oudere werkgevers. Maar soms ontstaan dingen gewoon en ik heb er een vriendin voor het leven bij. De eerste 2 jaren heb ik bijv. amper met haar gepraat , maar op den duur werden we wat op elkaar aangewezen door tekorten waarbij we steeds zelf aan het puzzelen waren om het op te lossen.

En op werk is het gewoon heel fijn om ongefilterd alles met elkaar te kunnen bespreken , te roddelen :')

( is soms ook wel even heel fijn). Ik vind het vooral fijn dat ik een collega heb waarmee ik qua humor op dezelfde lijn zit, maar ook qua denkwijze over het werk. We helpen elkaar altijd als het moet en doen ook wel veel samen. Nu ik aan het re-integreren ben vind ik het ook het fijnste als deze collega er is. Ik hoef niks uit te leggen waarom ik iets niet kan en ze motiveert mij tegelijk om dingen te proberen. Als ik ergens tegen aanloopt is zij de eerste wie ik om hulp vraag.

Ik heb van haar bijv. geleerd om mijn mond open te trekken, vroeger was ik mega onzeker en durfde ik amper wat te zeggen. Ik ben daarin door haar heel erg gegroeid. Wat ik nu toch wel een fijne eigenschap vind en dat ik meer voor mijzelf op durf te komen.

Tja buiten werk pakken we wel vaak een terras of spreken bij elkaar thuis af. We gaan ook wel dagjes weg samen en hebben eigenlijk vrijwel dagelijks contact. Ook uitjes met cliënten doen we vaak wel samen. Ik ben vrijwilliger van een cliënt en als ik met cliënt op pad gaat , gaat deze collega ook altijd mee voor de gezelligheid

Ook sinds ik thuis zit is ze betrokken en ondersteunt mijn herstel. Uiteraard heb ik ook met andere collega's contact. Ik ben een makkelijke prater en vind socialiseren ook erg leuk. Maar zeker 95 procent hoef ik buiten werk niks mee. Maar op werk even een praatje over persoonlijke omstandigheden vind ik prima en leuk.

Leeftijd is voor mij geen punt , ik praat zo met iedereen weg. Maar je moet wel bij veel merk ik toch wat oppassen wat je zegt en doet. En als mensen dat hebben ben ik al niet zo snel weg van ze. Ik hou er wel van als mensen oprecht zijn en niet achter de elle bogen. En dat zijn er nogal een boel. Daardoor valt veel ook al wel af.

Maar ik ben heel dankbaar voor deze vriendschap die er is ontstaan. Ook mijn andere beste vriendin heb ik via werk ontmoet. We werken inmiddels al niet meer samen , maar zijn inmiddels al 10 jaar bevriend.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:23

Geplaatst: Vandaag, 12:23

Nee. We hebben het gezellig maar ik voorkom die vriendschappelijke mogelijkheid. Ik ben werkgever en heb goed geleerd van een eerdere samenwerking met iemand die ik al veel langer kende en semi mee bevriend was. Dat werd me duur betaald. Dus nooit meer.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:24

Geplaatst: Vandaag, 12:24

Hier wel een paar collega's die vrienden geworden zijn! We zitten met iets van 100 mensen op ons hoofdkantoor en daarvan label ik twee collega's wel echt als vrienden. Eén van die twee is vier jaar geleden gestopt met werken bij ons, maar haar zie ik dus gewoon nog privé.

Leeftijd maakt voor mij niet uit als de klik er is, de twee collega's waarover ik spreek zijn 10 en 15 jaar ouder. Als het klikt, dan klikt het.

Met de grote hoop collega's gaan we ook elk jaar op weekend (dan gaan er ongeveer 25-30 mensen mee), dat is altijd heel gezellig maar beschouw ik niet persé als vrienden.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:28

Geplaatst: Vandaag, 12:28

Mijn oud collega's zijn wel vriendinnen geworden/gebleven nadat het werk op hield. We zien elkaar regelmatig of we appen of we bellen als afspreken even lastig is. Dat is inmiddels al ruim 20 jaar zo.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:31

Geplaatst: Vandaag, 12:31

Hutcherson schreef:
Nee. We hebben het gezellig maar ik voorkom die vriendschappelijke mogelijkheid. Ik ben werkgever en heb goed geleerd van een eerdere samenwerking met iemand die ik al veel langer kende en semi mee bevriend was. Dat werd me duur betaald. Dus nooit meer.

Je zegt het denk ik zelf al, je bent werkgever. Niet iedereen kan daar zo goed mee omgaan, gezien dan vanuit werknemer naar werkgever toe, sommige denken dan meer privileges te hebben dan andere, of worden te makkelijk in de omgang. Mijn man kon het niet baas zijn, hij wilde graag bij de jongens horen en dan werd er door sommige al snel over hem heen gelopen waardoor ik dan weer de bitch was met het brengen van soms niet zo leuke berichten. Ze waren ook makkelijk bij het afmelden of ziek melden of het geen zin hebben in de minder leuke klussen bij hem.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:49

Geplaatst: Vandaag, 12:49

In principe niet. Eén van mijn beste vrienden was wel ooit mijn collega, maar dat was middelbare school leeftijd.
Verder heb ik 1 oud-collega die ik incidenteel nog eens spreek en om de paar jaar nog wel eens mee wil lunchen en bijkletsen. Maar verder niet echt. Nu was mijn laatste baan ook een kleine 3kwartier verderop in een grote stad. Dus toch wel snel gedoe met parkeren en filegevoelig. Vond het dan ook snel niet echt waard zo'n eind te rijden. Gebeurde ook niet snel andersom

En heb verder gewoon een klein clubje vriendinnen en mn paard waar ik dan liever mn tijd en energie aan besteed

**Geplaatst**: Vandaag, 13:02

Geplaatst: Vandaag, 13:02

Ik werk al 31 jaar bij hetzelfde bedrijf.
Ik hen 12 ex-collega die mijn maatje was die al een aantal jaar weg is hier, daar spreek ik 1x per jaar mee af om te eten of een drankje te doen. Is dus geen vriend meer maar een kennis...

Verder ga ik af en toe lunchen met een of 2 collega's, wel altijd dezelfde en met onze verjaardagen gaan we eten. Met 1 ga ik ook op vakantie in Mei maar dan nog zijn we geen echte vriendinnen...

Dus nee, mijn collega's zijn geen vrienden.

Daarbij heb ik maar 2 mensen prive die ik altijd 24/7 kan bellen, en zijn mij ook. En dan nog zien we elkaar niet veel. Maar dat geeft niet

**Geplaatst**: Vandaag, 13:05

Geplaatst: Vandaag, 13:05

Ik heb wel vrienden gehad die collega's waren, maar na jaren daar weg te zijn is dat wel verwaterd. We gingen wel echt samen naar feestjes, uit eten, bij elkaars ouders thuis op de koffie etc dus dat waren wel echt vriendschappen vind ik.

Mijn huidige werk is super klein. Ik heb maar 2 collega's, kan ik prima mee maar geen vrienden mee buiten het werk om. Mijn leidinggevende is mijn vriend en degene die mij betaald is mijn schoonvader. Weet niet of je dat vriendschap kan noemen. _O-

**Geplaatst**: Vandaag, 13:18

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 13:18

Ik snap de stelligheid waarmee wordt gezegd dat collega's geen vrienden zijn niet helemaal.

Stel nu dat je 1 van de vrienden die je nu hebt voor het eerst als collega had ontmoet, was je daar dan nooit vrienden mee geworden? Dat iemand toevallig een collega is, zegt toch niets over hoe je daar op persoonlijk vlak mee klikt?

**Geplaatst**: Vandaag, 13:24

Geplaatst: Vandaag, 13:24

purny schreef:
Nee, werk en privé moet je gescheiden houden.
Ik ga hoogstens een keer per 2 maanden met ze uit eten maar that's it.

Dat lukt hier ook wel goed behalve met 1. We zijn bijna 2 jaar samen

Ik heb verder prima collega's hoor.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:27

Geplaatst: Vandaag, 13:27

Ligt eraan. Een van mijn beste vrienden is een oud-collega, ik ben zelfs een tijdje zijn leidinggevende geweest. En hoewel het met de meeste collega's van toen inderdaad verwaterd is, en hij inmiddels in Australië woont, spreek ik hem echt nog steeds meerdere keren per week.

En toevallig kwam ik laatst weer een oud collega tegen waarvan ik dacht: ik moet haar eens appen om een keer koffie te gaan drinken of zo.

Dus nou ja, als het klikt, waarom niet?

**Geplaatst**: Vandaag, 13:27

Geplaatst: Vandaag, 13:27

Ik denk dat het ook wel een beetje afhangt hoe het klikt?

Ik heb (en had) met meerdere collega's goede relaties, gingen ook buiten het werk soms wel eens weg, maar eenmaal het werk verandert merk je dat er daar geen contact meer uitkomt, omdat de enige verbinding wel het werk was.

Mensen die net als ik ook dierenliefhebber zijn, of paarden hebben, blijven wel vaker plakken.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:34

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 13:34

Nee, hier niet. Ik heb leuke directe collega's, maar ik zou ze persé niet buiten kantoor hoeven zien. Ik ga wel af en toe met oud-collega's lunchen of uit eten (verschillende groepjes) wat altijd gezellig is. Maar verder dan dat hoeft van mij niet.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:37

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 13:37

Nee, ik houd dat strikt gescheiden. Wij gaan wel af en toe uit eten om een succes te vieren, gisteren nog zelfs. Daar werd wel geopperd om met zijn allen naar het huis in Spanje te gaan van onze directeur. Daar heb ik gelijk voor bedankt en dat is geen enkel probleem. Ze vinden het leuk als we af en toe wat dingen na werktijd doen vanwege het work hard, play hard, maar je bent niet verplicht. Ligt ook iets aan je functie. Meestal ligt bij mij de druk wat hoger om wel erbij te zijn.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:40

Geplaatst: Vandaag, 13:40

Ik heb een collega waar ik goed mee bevriend ben. Over het algemeen blijft het echter bij ‘goede kennissen’.

Ik vind het ook best leuk om een keer met een collega/collega’s wat te doen naast werk, bijvoorbeeld een hardloopevenement of een (niet-werk gerelateerde) lezing gecombineerd met eten.

**Geplaatst**: Vandaag, 14:22

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 14:22

Ja wat is een vriend? Ik heb een paar collega’s waar ik ook privé mee app of zelfs afspreek en mee uit eten ga. Ja zijn dat dan vrienden? Weet niet. Misschien meer goede kennissen ofzo, het zijn voor mij collega’s waar ik goed mee omga.

**Geplaatst**: Vandaag, 14:23

Geplaatst: Vandaag, 14:23

Malle_meid schreef:
Ik snap de stelligheid waarmee wordt gezegd dat collega's geen vrienden zijn niet helemaal.

Stel nu dat je 1 van de vrienden die je nu hebt voor het eerst als collega had ontmoet, was je daar dan nooit vrienden mee geworden? Dat iemand toevallig een collega is, zegt toch niets over hoe je daar op persoonlijk vlak mee klikt?

Ik ook niet.
Zeker niet als feitelijke opmerking tegen iemand die met een burnout en behoefte aan sociake contacten thuis zit.
Heel raar.

**Geplaatst**: Vandaag, 14:41

Geplaatst: Vandaag, 14:41

Sheran schreef:
Ik heb tijdens mijn burnout van een begeleider/arts te horen gekregen dat collega's GEEN vrienden zijn en ik vrienden moet zoeken buiten werk
Dit naar aanleiding van uitval en bijbehorende eenzaamheid.

Ik zit een beetje in de zelfde situatie alleen was het mijn leidinggevende die dat zei, ik kan dit niet begrijpen wat je in je prive doet moet je toch zelf weten zolang het werk er maar niet onder lijd

**Geplaatst**: Vandaag, 14:41

Geplaatst: Vandaag, 14:41

Wij gaan ook wel eens samen eten, en het is zeker niet zo dat ik een hekel aan ze heb.
Maar het zijn toevallig geen mensen waar ik privé mee zou omgaan, die hebben hele andere interesses.

Daarnaast is het soms een stressvolle baan, als ik de deur op het werk achter mij dichttrek (of in het geval van thuiswerken de laptop dicht gaat) dan wil ik ook niet meer aan werk denken.
Ik kan niet 5 dagen in de week 24u/dag "aan staan".

Daarmee dat ik dat gescheiden houd.
In mijn vrije tijd wil ik niet nog met werkzaken bezig zijn, en dat was vroeger wel vaker zo, dat veel in elkaar overliep.
Dus nee, dat wil ik persoonlijk niet meer. Iets met grenzen bewaken?

**Geplaatst**: Vandaag, 14:45

Geplaatst: Vandaag, 14:45

Malle_meid schreef:
Ik snap de stelligheid waarmee wordt gezegd dat collega's geen vrienden zijn niet helemaal.

Stel nu dat je 1 van de vrienden die je nu hebt voor het eerst als collega had ontmoet, was je daar dan nooit vrienden mee geworden? Dat iemand toevallig een collega is, zegt toch niets over hoe je daar op persoonlijk vlak mee klikt?

Ik vermoed dat het er om ging dat iemand met een burnout uitgevallen was, en niemand anders had om op terug te vallen (behalve de collega's). Dan zou iemand erg kwetsbaar zijn tijdens een ziekteperiode.

**Geplaatst**: Vandaag, 15:00

Re: Zijn je collega's ook je vrienden?

Geplaatst: Vandaag, 15:00

Ik heb twee collegas die zeg maar niet heel dichte vriendinnen zijn van mij. Het is niet dat ze alles van mij weten, ik weet niet alles van hen maar we spreken wel ook afentoe af buiten werk en gesprekken zijn ook eerlijker en dieper dan met de andere collegas.

Nomineer dit bericht ×