Bokt.nl

**Geplaatst**: 25-08-21 12:19

Geplaatst: 25-08-21 12:19

purny schreef:
Mars schreef:
Dit is geen wereld om een kind op te zetten. De aarde is kapot, volledig aan gort geholpen en wij mensen fokken maar egoïstisch door…

Buiten dat nooit twijfels gehad, ook niet toen ik mijn man ontmoette die echt mijn soulmate is. Hoe meer ik kinderen van anderen zie hoe harder mijn ‘nee’ is geworden. Ik vind ze niet leuk en schattig, ben er het liefst zo ver mogelijk bij uit de buurt

Fijn om te weten dat mensen met kinderen egoïstisch zijn om hun leven te delen met een hummeltje.
Zelf wel een kinderwens maar ben al 37. Maar ook geen behoefte om mij te binden.

Het is zeer egoïstisch om weer een mens erbij te proppen, wetende hoe onze aarde eraan toe is. Elke koter erbij is wederom extra druk op een planeet die het al te zwaar heeft met de plaag die wij vormen. Verder kijken dan je eigen baarmoeder heet dat…

**Geplaatst**: 25-08-21 12:30

Geplaatst: 25-08-21 12:30

Voor mij geen kinderen. Ik ben peettante van twee kleine meisjes van mijn beste vriendin en mijn broertje wil graag kids dus dan worden mijn ouders toch nog opa en oma :')

Ik ben nu bijna 29, geen relaties meer gehad in de afgelopen 7 jaar en ik vind het toch zo lekker rustig

Het is niet zo dat ik kinderen helemaal niet leuk vind, want ik kan er heel goed mee. Mijn petekindjes zijn ook heel eigen met mij en gedragen zich/luisteren supergoed. Ik heb wat jongere neefjes en nichtjes in de familie maar die zijn me toch wel een potje bloedirritant -O-

Ook de schreeuwlelijken die ik op dagjes weg of in een restaurant tegenkom maken dat ik alleen maar minder biologische kids wil. Dat, en mijn lichaam heeft wat dingen (waslijst voedselallergieën en plant/boom/gras allergieën, leverziekte) wat ik kan overdragen op mijn kinderen en dat is iets wat ik absoluut niet wil.

@Mars: Ik deel je mening. Dat is ook 1 van de redenen waarom ik zeker ook geen kinderen wil. Daarnaast heb ik ook de mening dat alle overdraagbare medische 'mankementen' die je zelf hebt, dat dus door kan geven aan je kinderen. Dan is mijn vraag, wil je die gok nemen? Ik in ieder geval niet.

Laatst bijgewerkt door Minimus op 25-08-21 12:35, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-08-21 12:31

Geplaatst: 25-08-21 12:31

Geen kinderwens, heel even twijfels gehad rond mijn 33e, maar dat was van korte duur. Inmiddels 39 en die twijfels zijn niet meer teruggekomen. Bewust kinderloos en ik hou ervan. Luister naar je gevoel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-08-21 12:45

Geplaatst door de TopicStarter : 25-08-21 12:45

Mars schreef:
Het is zeer egoïstisch om weer een mens erbij te proppen, wetende hoe onze aarde eraan toe is. Elke koter erbij is wederom extra druk op een planeet die het al te zwaar heeft met de plaag die wij vormen. Verder kijken dan je eigen baarmoeder heet dat…

Zou het fijn vinden als je mening in een andere uit! Heb hier niks aan

**Geplaatst**: 25-08-21 12:50

Geplaatst: 25-08-21 12:50

Dagahra schreef:
Mars schreef:
Het is zeer egoïstisch om weer een mens erbij te proppen, wetende hoe onze aarde eraan toe is. Elke koter erbij is wederom extra druk op een planeet die het al te zwaar heeft met de plaag die wij vormen. Verder kijken dan je eigen baarmoeder heet dat…

Zou het fijn vinden als je mening in een andere uit! Heb hier niks aan

Ik reageerde ook niet op jou… verder is het een openbaar forum dus mogen mensen reageren waar ze willen. Milieu aspecten zijn wel degelijk van toepassing voor het wel of niet toevoegen van een mens op deze planeet.

**Geplaatst**: 25-08-21 12:50

Geplaatst: 25-08-21 12:50

Maar wat zie je nu anders als eerder?
Waarom was het eerst een nee, welke dingen stonden toen op het nee lijstje zeg maar.
Welke gedachte zijn daar dan in veranderd?

Misschien kun je als je het zo benaderd uitvinden wat je wilt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-08-21 12:53

Geplaatst door de TopicStarter : 25-08-21 12:53

Mars schreef:
Dagahra schreef:

Zou het fijn vinden als je mening in een andere uit! Heb hier niks aan

Ik reageerde ook niet op jou… verder is het een openbaar forum dus mogen mensen reageren waar ze willen. Milieu aspecten zijn wel degelijk van toepassing voor het wel of niet toevoegen van een mens op deze planeet.

Nee maar dit gaat over twijfel over kinderwens. Ik zoek niet naar meningen van mensen die absoluut geen kinderen willen en behoorlijke vervelende toon in hun berichten hebben

Heeft totaal geen toevoegende waarde.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-08-21 13:09

Geplaatst door de TopicStarter : 25-08-21 13:09

DuoPenotti schreef:
Maar wat zie je nu anders als eerder?
Waarom was het eerst een nee, welke dingen stonden toen op het nee lijstje zeg maar.
Welke gedachte zijn daar dan in veranderd?

Misschien kun je als je het zo benaderd uitvinden wat je wilt?

Goede vraag. Het is vooral gaan spelen sinds we bezig zijn met verbouwing van ons huis. En als ik naar de toekomst kijk, dan zie ik ons niet meer met zijn tweeën. Maar met ons 3en. En wanneer ik naar mijn vent kijk, word het gevoel alleen maar erger.

De relatie is zeer sterk en stabiel. Financieel hebben we niks te klagen.

De reden dat ik absoluut geen kinderen wou, is dat ik er niks mee had. En nog steeds niet echt, als ik naar andere kinderen kijk. Meeste vind ik gruwelijk irritant en verwend

En daarnaast de angsten of ik mijzelf wel geschikt acht als moeder. Daarnaast speelt milieu en dergelijke ook een kleine rol mee.

Dus daarom snap ik mijn gevoelens ook niet

**Geplaatst**: 25-08-21 13:18

Geplaatst: 25-08-21 13:18

Ik wou nooit kinderen, was gaan twijfelen, maar man en ik hebben besloten graag een rustig leven te willen. De vrijheid is me teveel waard. Als ik het bij mensen om mij heen zie met kinderen krijg ik altijd een nog sterker ik ben blij dat ik geen kinderen wil gevoel. Terwijl de meeste dachten dat we wel kinderen zouden willen en die zagen mij al helemaal als moeder, maar er is gewoon geen weg terug en je moet jarenlang een soort van aan staan

**Geplaatst**: 25-08-21 13:22

Geplaatst: 25-08-21 13:22

Dagahra schreef:
DuoPenotti schreef:
Maar wat zie je nu anders als eerder?
Waarom was het eerst een nee, welke dingen stonden toen op het nee lijstje zeg maar.
Welke gedachte zijn daar dan in veranderd?

Misschien kun je als je het zo benaderd uitvinden wat je wilt?

Goede vraag. Het is vooral gaan spelen sinds we bezig zijn met verbouwing van ons huis. En als ik naar de toekomst kijk, dan zie ik ons niet meer met zijn tweeën. Maar met ons 3en. En wanneer ik naar mijn vent kijk, word het gevoel alleen maar erger.

De relatie is zeer sterk en stabiel. Financieel hebben we niks te klagen.

De reden dat ik absoluut geen kinderen wou, is dat ik er niks mee had. En nog steeds niet echt, als ik naar andere kinderen kijk. Meeste vind ik gruwelijk irritant en verwend En daarnaast de angsten of ik mijzelf wel geschikt acht als moeder. Daarnaast speelt milieu en dergelijke ook een kleine rol mee.

Dus daarom snap ik mijn gevoelens ook niet

Mijn moeder wilde tot haar 35ste absoluut geen kinderen, ze vond de kinderen van anderen verschrikkelijk. Dat sloeg plots om. Nu had ze het liefst 10 kinderen gewild, maar ze vindt de kinderen van anderen alsnog irritant! Ze zegt dat dat heel anders voelt als het je eigen kind is.

**Geplaatst**: 25-08-21 13:23

Geplaatst: 25-08-21 13:23

Ik had tot ik mijn man ontmoette totaal geen kinderwens. Had exact dezelfde redenen waarom niet (en eerlijk is eerlijk, die redenen zijn eigenlijk nog steeds van toepassing). En toch ineens kwam dat duiveltje naar boven en alles in mij riep dat ik met deze man wel kinderen wilde. Dus uiteindelijk zijn we ervoor gegaan met daarbij de duidelijke afspraak dat we geen medische molen in zouden gaan als het niet zo mocht lukken. Inmiddels zijn we 3 kinderen rijker en ik houd zielsveel van ze. Maar tegelijkertijd vind ik het heftig en twijfel ik echt nog wel eens of ik het wel goed doe. Denk dat dat ook nooit helemaal weg zal gaan.

**Geplaatst**: 25-08-21 13:30

Geplaatst: 25-08-21 13:30

Mars schreef:
Ik reageerde ook niet op jou… verder is het een openbaar forum dus mogen mensen reageren waar ze willen. Milieu aspecten zijn wel degelijk van toepassing voor het wel of niet toevoegen van een mens op deze planeet.

Je klinkt als een kleuter die koste wat het kost haar mening wil dumpen op een plek waar die noch welkom noch gepast is. Als je het belangrijk vindt om deze boodschap te verkondigen, open dan je eigen topic.

Dagahra schreef:
De reden dat ik absoluut geen kinderen wou, is dat ik er niks mee had. En nog steeds niet echt, als ik naar andere kinderen kijk. Meeste vind ik gruwelijk irritant en verwend En daarnaast de angsten of ik mijzelf wel geschikt acht als moeder. Daarnaast speelt milieu en dergelijke ook een kleine rol mee.

Er zijn heel veel ouders die niet zoveel met kinderen hebben

Ik voel me snel ongemakkelijk rondom kindjes, weet ook niet goed wat ik ermee aan moet. Maar ik ben ervan overtuigd dat dat ook wel weer goed komt en dat je daar in groeit als je ook wat bekender raakt met de doelgroep :Y)

**Geplaatst**: 25-08-21 13:37

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 25-08-21 13:37

Ik heb altijd geroepen dat ik geen kinderen wilde.

Toen ik mijn man ontmoette op mijn 30ste hadden we dezelfde gedachte.
Zo rond mijn 35ste wel even getwijfeld maar ik heb niets met kinderen, ik vind ze niets en zijn leuk van een ander en daar hebben we het bij gelaten..... ze zijn leuk van een ander (ook niet allemaal hoor) en nu 25 jaar later nog steeds vrede mee, de kids van vriendinnen zijn nu allemaal tussen de 15-25 en daar heb ik net zo veel plezier mee.

Doe wat goed voelt voor jezelf en bij twijfel (nog) niet doen.

**Geplaatst**: 25-08-21 13:52

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 25-08-21 13:52

Ik wou vroeger ook geen kinderen,heeel lang geroepen. Toen kwam in een keer de gedachte hoe zou het zijn. Tot de gedachte ik wil wel graag een kind. Toen mijn oudste echt net geboren was, waren mij eerste gedachte toch wel ' oliebol nu is het echt hè, gaat dit goed komen' maar ook die gedachte ging snel weer voorbij.

**Geplaatst**: 25-08-21 13:53

Geplaatst: 25-08-21 13:53

Doubtless schreef:
Dani schreef:
Is zo maar die twijfel blijft altijd een beetje denk ik. Zijn we goede ouders, kunnen we dit, willen we een kind op deze wereld brengen, wat als we toch spijt krijgen?

Als ik voor mezelf spreek is dat niet het geval. Toen ik 'om' was heb ik niet meer getwijfeld.

@TS, dit is wat ik bedoel met 'je moet het echt willen'. Ik snap heel goed dat er altijd twijfels zullen zijn, zoals Dani verwoordt, maar zo lang er je niet echt van overtuigd ben dat dit is wat je wil, en je je leven niet anders wil voorstellen, zou dat voor mij niet goed genoeg zijn. Ik vind de impct van zo'n beslifssing zo groot, voor jezelf maar vooral voor die kinderen (!) dat ik dat niet zou aandurven. en dat is geen pleidooi om het niet te willen, wel om er heel erg goed over na te denken (dat doe je) en een heel duidelijk besluit te nemen.

**Geplaatst**: 25-08-21 14:04

Geplaatst: 25-08-21 14:04

Ik had een hele sterke kinderwens. Maar op een zeker moment dacht ik, nee niet met jou (mijn ex). Toen ben ik bewust een paar jaar vrijgezel geweest en heb ik getwijfeld of ik wel kinderen wilde. Wat in mijn geval vooral was omdat ik wat in te halen had (reizen, uit eten, genieten). Ik was te jong volwassen geworden.
Toen ik mijn huidige partner leerde kennen kwam mijn kinderwens tien keer sterker terug

. We hebben nu twee jonge kinderen. Het liefst zou ik zelfs nog een derde willen. Ik ben er zo gelukkig mee. Maar ik erken ook dat het soms zwaar is. Dat je spontane leven gedaan is (tenminste in mijn geval, mijn kinderen houden van ritme en regelmaat) en dat je altijd "aan" staat. Een werkdag is soms gewoon even bijkomen :')

Neemt niet weg dat ik nooit spijt heb gehad en ze echt niet wil en kan missen. Maar ik ben wel zo eerlijk dat ik kan begrijpen dat sommige mensen bewust kinderloos kunnen zijn. Die hechten teveel waarde aan vrijheid blijheid en dat is prima. Ieder z'n keuze toch.

Edit, mijn vrijheid blijheid punt is niet limitatief

er zijn meer redenen te noemen

Laatst bijgewerkt door Duc_je op 25-08-21 14:22, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 25-08-21 14:09

Geplaatst: 25-08-21 14:09

Duc_je schreef:
Ik had een hele sterke kinderwens. Maar op een zeker moment dacht ik, nee niet met jou (mijn ex). Toen ben ik bewust een paar jaar vrijgezel geweest en heb ik getwijfeld of ik wel kinderen wilde. Wat in mijn geval vooral was omdat ik wat in te halen had (reizen, uit eten, genieten). Ik was te jong volwassen geworden.
Toen ik mijn huidige partner leerde kennen kwam mijn kinderwens tien keer sterker terug . We hebben nu twee jonge kinderen. Het liefst zou ik zelfs nog een derde willen. Ik ben er zo gelukkig mee. Maar ik erken ook dat het soms zwaar is. Dat je spontane leven gedaan is (tenminste in mijn geval, mijn kinderen houden van ritme en regelmaat) en dat je altijd "aan" staat. Een werkdag is soms gewoon even bijkomen
Neemt niet weg dat ik nooit spijt heb gehad en ze echt niet wil en kan missen. Maar ik ben wel zo eerlijk dat ik kan begrijpen dat sommige mensen bewust kinderloos kunnen zijn. Die hechten teveel waarde aan vrijheid blijheid en dat is prima. Ieder z'n keuze toch.

Heel eerlijk gezegd klopt je conclusie over dat bewust kinderloze mensen teveel hechten aan vrijheid blijheid wat mij betreft niet. Natuurlijk is het een fijne bijkomstigheid, maar bij mij speelt er vooral, net als bij Lielle als ik het zo lees, dat ik vind dat je het echt moet willen. Een kind heeft wat mij betreft ook gewoon recht op ouders die er volledig voor gaan. En dat doe ik niet. Ik heb geen zin om mijn leven in het teken te stellen van een kind. Maar verplichtingen heb ik zat hoor :')

**Geplaatst**: 25-08-21 14:18

Geplaatst: 25-08-21 14:18

Citaat:
Die hechten teveel waarde aan vrijheid blijheid en dat is prima. Ieder z'n keuze toch

Deze klopt voor mij ook niet.
Als kindje, waar andere kindjes nog vaak antwoorden op de vraag wat wil je later worden: moeder, was dat bij mij al niet zo.
Als puber, zag ik me niet met een kind. Dacht toen niet eens na over vrijheid blijheid.

Nu, paarden aan huis, honden. Als iets beperkt zijn zij het wel en ze groeien nooit naar een leeftijd dat het niet zo is.
Maar ben een enorme huismus, dus de vrijheid blijheid mis ik niet.
Mede door mijn NAH en teveel prikkels niet gaan ben ik een huismus.
Wat zeker heeft versterkt geen kinderen te willen, geen rust kunnen pakken waar nodig.
En ook de drukke wereld aanzich, dat is iets waar ik als puber niet aan dacht, maar later alleen maar extra bevestiging gaf.
Maar de vrijheid blijheid is 0 reden.

**Geplaatst**: 25-08-21 14:19

Geplaatst: 25-08-21 14:19

Achterom schreef:
Heel eerlijk gezegd klopt je conclusie over dat bewust kinderloze mensen teveel hechten aan vrijheid blijheid wat mij betreft niet. Natuurlijk is het een fijne bijkomstigheid, maar bij mij speelt er vooral, net als bij Lielle als ik het zo lees, dat ik vind dat je het echt moet willen. Een kind heeft wat mij betreft ook gewoon recht op ouders die er volledig voor gaan. En dat doe ik niet. Ik heb geen zin om mijn leven in het teken te stellen van een kind. Maar verplichtingen heb ik zat hoor

Voor mij geldt dit ook. Ik vind het dus ook nogal kort door de bocht om te stellen dat mensen die geen kinderen willen te veel waarde hechten aan vrijheid blijheid.

**Geplaatst**: 25-08-21 14:20

Geplaatst: 25-08-21 14:20

Niet heel het topic doorgelezen maar ts, ga na voor jezelf of je wel een kind wilt op deze aarde want laten we eerlijk wezen, de mens heeft nooit iets goeds betekend hier. Daarom heb ik voor mijzelf besloten nooit geen kinderen te nemen, over 10 jaar zou het er allemaal wel slechter aan toe zijn en tja, die hormonen krijgen veel vrouwen, ik hoop dat ik die aan de kant kan zetten en met mijn hersenen kan denken.
Alleen jij kan de keuze maken natuurlijk... Maar ik groei momenteel op in een wereld waar ik liever niet in wil groeien met alle mileurampen, drama van de mens en ga zo maar door. Ik denk dat het voor nog een generatie jonger, het alleen maar erger word. mocht jij toch een huisje-boompje-beestje willen, houd dit dan gewoon in je achterhoofd. Je levert erg veel vrijheid in en vrijwel al het geld zal naar een kind toegaan, dus het word erg veel inleveren, vooral als je altijd hebt gezegd; ik heb niks met kinderen, naar ik wil er één, denk ik toch dat het hormonen zijn. Een kind kan je niet terug brengen,

. dus neem je tijd en denk er goed over na.

**Geplaatst**: 25-08-21 14:21

Geplaatst: 25-08-21 14:21

Natuurlijk zijn er meer redenenom geen kinderen te willen. Ik was alleen niet van plan die allemaal op te sommen :')

Mijn punt is, ik kan beide kampen wel begrijpen.
En ja je moet het echt willen. Want in de meeste gevallen word je leven echt wel helemaal anders.

**Geplaatst**: 25-08-21 14:21

Geplaatst: 25-08-21 14:21

Ik wilde altijd kinderen, als ik eraan denk lijkt het mij op een bepaalde manier ook leuk. Aan de andere kant is mijn leven er op dit moment niet op ingericht om een kind te nemen

Toch zeg ik nu dat ik nooit kinderen neem. Als eerste lijkt zwanger zijn me echt een verschrikking en speelt het milieu voor mij ontzettend mee. Ik voel mij al schuldig als ik denk aan de toekomst en hoe dat moet zijn voor de huisdieren die ik heb. Hoe gaan mijn dieren het doen met de hitte die alleen maar erger wordt. Of kijk naar Limburg met overstromingen. Nee ik wil mij niet zorgen maken of mijn kind nog een aarde heeft om op te leven

Een pleegkind zou hier op den duur wel welkom zijn, dat lijkt me mooi om te doen

**Geplaatst**: 25-08-21 14:24

Geplaatst: 25-08-21 14:24

Dagahra schreef:
DuoPenotti schreef:
Maar wat zie je nu anders als eerder?
Waarom was het eerst een nee, welke dingen stonden toen op het nee lijstje zeg maar.
Welke gedachte zijn daar dan in veranderd?

Misschien kun je als je het zo benaderd uitvinden wat je wilt?

Goede vraag. Het is vooral gaan spelen sinds we bezig zijn met verbouwing van ons huis. En als ik naar de toekomst kijk, dan zie ik ons niet meer met zijn tweeën. Maar met ons 3en. En wanneer ik naar mijn vent kijk, word het gevoel alleen maar erger.

De relatie is zeer sterk en stabiel. Financieel hebben we niks te klagen.

De reden dat ik absoluut geen kinderen wou, is dat ik er niks mee had. En nog steeds niet echt, als ik naar andere kinderen kijk. Meeste vind ik gruwelijk irritant en verwend En daarnaast de angsten of ik mijzelf wel geschikt acht als moeder. Daarnaast speelt milieu en dergelijke ook een kleine rol mee.

Dus daarom snap ik mijn gevoelens ook niet

Hier tot mijn 25e altijd gezegd dat ik alleen honden en paarden wilde, absoluut geen kinderen. Toen kwamen er neefjes en nichtjes bij de zussen, en begon ik te twijfelen. Uiteindelijk zwanger op m’n 30e, en nee het zou absoluut bij één kind blijven.. Inmiddels zwanger van de tweede.

Dus ja, een kinderwens kan groeien denk ik? Hoewel ik mezelf echt niet als oermoedertje zie, als ik soms naar vriendinnen kijk met engelengeduld heb ik wel eens medelijden met ons dochtertje haha! Ik wil ook echt mijn eigen ding kunnen blijven doen, en ik zie kinderen meer als aanvulling dan als invulling van mijn leven. En andermans kinderen? Vind ik nog steeds vaak irritant :Y)

maar een kindje van jezelf, je eigen vlees en bloed, het is wel echt heel speciaal. Hoe je jezelf er in terug ziet, karaktertrekjes, uiterlijk. Maarja, hoe je het wendt of keert, je leven verandert 180 graden. Alles staat in het teken van het kind en dat is (of vind ik) echt niet altijd even leuk.. het is voor een deel aan jezelf hoe relaxt jij en je partner daarmee omgaat denk ik.

Maar onderaan de streep is mijn leven toch wel een heel stuk rijker nu met kind dan zonder kind. En de hond en de paarden zijn er ook gekomen :Y)

**Geplaatst**: 25-08-21 14:24

Geplaatst: 25-08-21 14:24

DuoPenotti schreef:
Wat zeker heeft versterkt geen kinderen te willen, geen rust kunnen pakken waar nodig.

Ik denk dat je vrijheid wat breder moet zien: Rust pakken waar nodig, in bed blijven als je ziek bent, de beesten gaan voeren wanneer het jou uitkomt, rommelen op stal... Allemaal vrijheden die je je niet zomaar/altijd kunt veroorloven als je (kleine) kinderen hebt.

**Geplaatst**: 25-08-21 14:27

Geplaatst: 25-08-21 14:27

Hoe hecht je ook TE VEEL waarde aan vrijheid :')

'Ik hou niet zo van vrijheid' Dat zegt toch niemand :')

Ik denk dat kinderen het best af zijn bij ouders die echt gepassioneerde ouders zijn. Die graag zichzelf naar de achtergrond willen stellen om hun kinderen de beste kansen, zorg en liefde kunnen geven en daar hun eigen geluk qeer uithalen.
Ouders die wel kinderen hebben en daar natuurlijk ook van houden maar eigenlijk niet de tijd, aandacht en ruimte hebben vind ik eigenlijk niet zulke hele geschikte ouders.
Kinderen krijgen vind ik een heel serieuze aangelegenheid waar je 100% verantwoording voor moet nemen.

Nomineer dit bericht ×