Bokt.nl

Mkango schreef:

Polly schreef:

Ik ben de week voor het overlijden van mijn moeder bij mijn ouders gaan slapen en heb dat gedaan tot de dag van de uitvaart. Daarna heeft er nog een maand een nichtje uit het buitenland bij mijn vader gelogeerd. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor je vriend moeilijk is om zijn moeder alleen te laten maar het is niet eerlijk dat hij jou daarin betrekt.
Ik zou een momentje samen plannen, tijdens het gesprek de gevoelens van je vriend in zijn waarde laten maar ook om begrip vragen dat jij iets meer ruimte nodig heb.
Ik zou niet gaan dreigen en hem laten kiezen als mijn vriend dat in die tijd had gedaan was hij eruit gevlogen.
Het verlies van een ouder is, zeker als je een sterke band hebt zo ongelooflijk intens..

Ik ben het hier eigenlijk wel mee eens. Afgaande op de leeftijd van de TS en even aannemende dat haar vriend ongeveer dezelfde leeftijd heeft, is het een ingrijpende gebeurtenis die je niet "even" binnen 6 maanden hebt afgesloten.

TS: Ik zou ook een gesprek aangaan met je vriend op een rustig moment (of samen een stuk gaan wandelen - dat kan ook helpen) en zonder oordeel of dreigementen vragen hoe hij erin staat, wat de reden is dat hij (nog) niet weg wil bij z'n moeder. Misschien zit er een soort angst, of is er nog teveel verdriet om het "los te kunnen laten". Laat hem eerst zijn verhaal doen voordat je iets van jezelf inbrengt.

Polly schreef:

Ik ben de week voor het overlijden van mijn moeder bij mijn ouders gaan slapen en heb dat gedaan tot de dag van de uitvaart. Daarna heeft er nog een maand een nichtje uit het buitenland bij mijn vader gelogeerd. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor je vriend moeilijk is om zijn moeder alleen te laten maar het is niet eerlijk dat hij jou daarin betrekt.
Ik zou een momentje samen plannen, tijdens het gesprek de gevoelens van je vriend in zijn waarde laten maar ook om begrip vragen dat jij iets meer ruimte nodig heb.
Ik zou niet gaan dreigen en hem laten kiezen als mijn vriend dat in die tijd had gedaan was hij eruit gevlogen.
Het verlies van een ouder is, zeker als je een sterke band hebt zo ongelooflijk intens..

DuoPenotti schreef:

Polly schreef:

Ik ben de week voor het overlijden van mijn moeder bij mijn ouders gaan slapen en heb dat gedaan tot de dag van de uitvaart. Daarna heeft er nog een maand een nichtje uit het buitenland bij mijn vader gelogeerd. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor je vriend moeilijk is om zijn moeder alleen te laten maar het is niet eerlijk dat hij jou daarin betrekt.
Ik zou een momentje samen plannen, tijdens het gesprek de gevoelens van je vriend in zijn waarde laten maar ook om begrip vragen dat jij iets meer ruimte nodig heb.
Ik zou niet gaan dreigen en hem laten kiezen als mijn vriend dat in die tijd had gedaan was hij eruit gevlogen.
Het verlies van een ouder is, zeker als je een sterke band hebt zo ongelooflijk intens..

Met je eens.


Ik vind dat er hier te hard word geoordeeld.
Een ouder verliezen heeft een hele impact, een man verliezen ook.
Daarom gaf ik aan, laat ze er een beetje heen groeien door de datum van de meubels als optie te geven.
Dan hoef je niet keihard te zeggen je moet voor mij kiezen, of volgende week..anders...

Nee er rustig over praten dat je het fijn vind dat hij iemand is die wil troosten, wil helpen.
Maar dat jij ook wel weer wat dingetjes samen wilt doen, zoals die vakantie.
Ga met schoonma een dagje naar zee? Noem ff wat, maar de vakantie blijft van jullie.

Beetje geven en nemen en er niet vol in gaan zoals andere hier als advies geven.

Suzanne F. schreef:

Heb je weleens gevraagd hoe hij de toekomst ziet?

DuoPenotti schreef:

Polly schreef:

Ik ben de week voor het overlijden van mijn moeder bij mijn ouders gaan slapen en heb dat gedaan tot de dag van de uitvaart. Daarna heeft er nog een maand een nichtje uit het buitenland bij mijn vader gelogeerd. Ik kan me heel goed voorstellen dat het voor je vriend moeilijk is om zijn moeder alleen te laten maar het is niet eerlijk dat hij jou daarin betrekt.
Ik zou een momentje samen plannen, tijdens het gesprek de gevoelens van je vriend in zijn waarde laten maar ook om begrip vragen dat jij iets meer ruimte nodig heb.
Ik zou niet gaan dreigen en hem laten kiezen als mijn vriend dat in die tijd had gedaan was hij eruit gevlogen.
Het verlies van een ouder is, zeker als je een sterke band hebt zo ongelooflijk intens..

Met je eens.


Ik vind dat er hier te hard word geoordeeld.
Een ouder verliezen heeft een hele impact, een man verliezen ook.
Daarom gaf ik aan, laat ze er een beetje heen groeien door de datum van de meubels als optie te geven.
Dan hoef je niet keihard te zeggen je moet voor mij kiezen, of volgende week..anders...

Nee er rustig over praten dat je het fijn vind dat hij iemand is die wil troosten, wil helpen.
Maar dat jij ook wel weer wat dingetjes samen wilt doen, zoals die vakantie.
Ga met schoonma een dagje naar zee? Noem ff wat, maar de vakantie blijft van jullie.

Beetje geven en nemen en er niet vol in gaan zoals andere hier als advies geven.

daantjuhhh schreef:

Je vriendin dwingen om bij jou en schoonmoeder in te laten wonen heeft niks met afsluiten te maken natuurlijk.

Absoluut is het een ingrijpende gebeurtenis.
Maar zijn huis is 5 deuren verderop.
Als hij er nog niet aan toe is betekent niet dat je als vriendin daarin mee moet gaan.

Om eerlijk te zijn vind ik het wel slecht van moeders om het leven van je zoon en relatie in de weg te zitten. Je gunt je kind toch een eigen leven?

Dat je 5 deuren verderop woont betekent niet dat je je moeder niet kunt steunen.

Sansevieria schreef:

Ja weet je, dat gevoel zou ik er wellicht ook bij hebben als deze situatie sinds een paar weken aan de gang was...maar we hebben het nu over een half jaar, en geen eind in zicht.

Mkango schreef:

daantjuhhh schreef:

Je vriendin dwingen om bij jou en schoonmoeder in te laten wonen heeft niks met afsluiten te maken natuurlijk.

Absoluut is het een ingrijpende gebeurtenis.
Maar zijn huis is 5 deuren verderop.
Als hij er nog niet aan toe is betekent niet dat je als vriendin daarin mee moet gaan.

Om eerlijk te zijn vind ik het wel slecht van moeders om het leven van je zoon en relatie in de weg te zitten. Je gunt je kind toch een eigen leven?

Dat je 5 deuren verderop woont betekent niet dat je je moeder niet kunt steunen.

Daarom: ga het gesprek aan en probeer te achterhalen wat erachter zit. Wil noch vriend noch schoonmoeder erover communiceren, dan kun je er altijd nog een punt achter zetten, maar met opmerkingen als "het is 5 deuren verderop," "het duurt al zo lang," "je broer heeft wel de draad weer opgepakt" weet je zeker dat het de verkeerde kant op gaat.

Sansevieria schreef:

Ja weet je, dat gevoel zou ik er wellicht ook bij hebben als deze situatie sinds een paar weken aan de gang was...maar we hebben het nu over een half jaar, en geen eind in zicht.

Ik ken een aantal mensen die op relatief jonge leeftijd een partner verloren hebben. Een half jaar is écht niet heel lang als iemand een periode van rouw doormaakt. Ik vind dat dat hier wel heel erg onderschat wordt. Natuurlijk is het geen reden om volledig aan de gevoelens van de TS voorbij te gaan, en daar heeft ze ook het volste recht toe om dat bespreekbaar te maken, maar die waardeoordelen over de vriend van de TS vind ik in deze situatie echt niet gepast.

Nielojram schreef:

En dan zijn er bokkers die het viva-forum gaan missen...

Mkango schreef:

daantjuhhh schreef:

Je vriendin dwingen om bij jou en schoonmoeder in te laten wonen heeft niks met afsluiten te maken natuurlijk.

Absoluut is het een ingrijpende gebeurtenis.
Maar zijn huis is 5 deuren verderop.
Als hij er nog niet aan toe is betekent niet dat je als vriendin daarin mee moet gaan.

Om eerlijk te zijn vind ik het wel slecht van moeders om het leven van je zoon en relatie in de weg te zitten. Je gunt je kind toch een eigen leven?

Dat je 5 deuren verderop woont betekent niet dat je je moeder niet kunt steunen.

Daarom: ga het gesprek aan en probeer te achterhalen wat erachter zit. Wil noch vriend noch schoonmoeder erover communiceren, dan kun je er altijd nog een punt achter zetten, maar met opmerkingen als "het is 5 deuren verderop," "het duurt al zo lang," "je broer heeft wel de draad weer opgepakt" weet je zeker dat het de verkeerde kant op gaat.

Sansevieria schreef:

Ja weet je, dat gevoel zou ik er wellicht ook bij hebben als deze situatie sinds een paar weken aan de gang was...maar we hebben het nu over een half jaar, en geen eind in zicht.

Ik ken een aantal mensen die op relatief jonge leeftijd een partner verloren hebben. Een half jaar is écht niet heel lang als iemand een periode van rouw doormaakt. Ik vind dat dat hier wel heel erg onderschat wordt. Natuurlijk is het geen reden om volledig aan de gevoelens van de TS voorbij te gaan, en daar heeft ze ook het volste recht toe om dat bespreekbaar te maken, maar die waardeoordelen over de vriend van de TS vind ik in deze situatie echt niet gepast.

Nielojram schreef:

En dan zijn er bokkers die het viva-forum gaan missen...

_San87_ schreef:

Als je je vriendin uitkaffert omdat ze klusjes niet heeft gedaan, dan ben je gewoon een botte hork en dat mag best benoemd worden. Dat soort gedrag is niet normaal.