Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
fransje23 schreef:Ik zat aan de andere kant van de wereld in Australië. Volendam is een beetje langs mij heen gegaan toen. Hoorde het pas later toen ik in een internetcafe was en het nieuws las.
Heb een collega gehad die destijds in het Hemeltje was. Hij is er ongeschonden uitgekomen, zijn zus met ernstige brandwonden.
De brand in het hostel in Childers, juni 2000, heeft misschien op mij nog wel meer indruk gemaakt op mij. Komt ook omdat de
" backpackers scene" toen mijn wereld was.
Zonnetje81 schreef:Heftig hoor ik heb gekeken en er komt nog een serie. Dat ze zo’n drive hebben gehad om door te gaan. Ze hebben ook allemaal een super leuke man gevonden. Ondanks alle verwondingen, zo zie je maar.
Zonnetje81 schreef:Dus wat wil je zeggen.....wil dat zeggen dat deze mensen maar lichte gevallen zijn.....? Ik vind oa Marga geen licht geval en de anderen zijn dat op hun lijf vast ook niet.
Ik kan zo al geen leuke man vinden. Ik ben super blij dat zij wel een leuke man hebben gevonden. Dat zou mijn angst zijn dat niemand je meer wil en gelukkig is dat goed gekomen.
En ja ik heb de andere gevallen ook ooit voorbij zien komen zonder oren en die ze bij die bruiloft lieten zien. Helemaal misvormt door de brand.
Nabster schreef:Zonnetje81 schreef:..?
Daarna werd alles anders op het gebied van brandveiligheid.
.
Volgens mij waren de regels er toen ook al hoor. Daar hebben ze zich alleen niet aan gehouden.
Arabesk schreef:Gelukkig is de gemeenschap hecht en veilig en kijkt niemand ze daar raar aan.
Citaat:Inmiddels is Monique tien jaar samen met haar vriend, ze hebben samen twee zoontjes van zes en drie jaar oud. Die weten nog niet zoveel van het verhaal achter haar littekens.
“Ik houd het niet bewust achter, maar het interesseert mijn oudste nog niet zoveel. Als ik erover vertel, zegt hij ‘oké’ en begint hij over iets anders te praten. Hij vindt het gewoon volledig normaal: mama’s vriendinnen zien er ook zo uit, de vader van een vriendje ook. Hij weet genoeg over de brand om iets te kunnen vertellen als klasgenootjes ernaar vragen, maar dat is het wel.”
Citaat:Het was fijn dat we allemaal in hetzelfde schuitje zaten. Als wij gingen zwemmen, zagen we er allemaal ‘zo’ uit. Dan ga je gemakkelijker mee. En eerlijk: het valt me inmiddels niet eens meer op als mensen me wél nakijken, dat scheelt.
Arabesk schreef:Zonnetje81 schreef:Dus wat wil je zeggen.....wil dat zeggen dat deze mensen maar lichte gevallen zijn.....? Ik vind oa Marga geen licht geval en de anderen zijn dat op hun lijf vast ook niet.
Ik kan zo al geen leuke man vinden. Ik ben super blij dat zij wel een leuke man hebben gevonden. Dat zou mijn angst zijn dat niemand je meer wil en gelukkig is dat goed gekomen.
En ja ik heb de andere gevallen ook ooit voorbij zien komen zonder oren en die ze bij die bruiloft lieten zien. Helemaal misvormt door de brand.
Nee dat zeg ik niet.
Dat was ook één van de pijnpunten na de brand. Wie niet ernstig verbrand was wilde niet zeuren. Er was altijd iemand die er slechter aan toe was, of dood. Dat maakte het zo complex.
En de cultuur is ook een beetje dat je verdriet wegstopt en gewoon nog wat harder gaat werken.
(Niet alleen het verdriet van de brand, in z'n algemeenheid, daardoor was/is coke en drugs ook zo'n probleem daar)
Citaat:Daar moest ik ook aan denken toen ik vanavond dit interview las: https://www.linda.nl/nieuws/interview/2 ... que-tuijp/

hiphopje schreef:Als je daar naar beneden scrollt,
Lees ook 10 x portretten en verhalen van mensen met brandwonden,
nummer 5 dat ben ik
Mijn ongeluk heeft niks met Volendam te maken, maar die ramp heeft toen ook weer veel bij mij los gemaakt. Heb huilend voor de tv gezeten toen.