Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-06-20 21:51

Geplaatst: 08-06-20 21:51

Duidelijk communiceren en zelf minder oppakken.

Niet 'we moeten dit of dat oppakken' maar 'schat, wil jij deze week dit regelen?'

En, ik ben fan van natuurlijke consequenties. Werkt bij kinderen. Bij mannen vast ook. Liefdevolle verwaarlozing.

**Geplaatst**: 08-06-20 21:53

Geplaatst: 08-06-20 21:53

Hier ook een flink ongelijke verdeling waarbij mijn man echt niets regelde of organiseerde. Hebben zeker ook wel eens een paar dagen zonder eten gezeten of dat mijn man gebeld werd door de loodgieter: ik ben er, er is niemand thuis. Waarop mijn man mij dan boos belde en ik zei: ik heb tegen je gezegd dat hij kwam en dat je er moest zijn. Mijn man: Maar ik had gezegd dat het niet kon. Ik: Ik ook niet, jouw probleem, dus of zelf verzetten of er zijn.
Wij hadden er dus regelmatig discussies over en hebben nu een werkster, die mijn man betaalt. Dan wordt de basis wekelijks gedaan en heb ik er geen problemen mee dat ik de rest ongeveer van a tot z regel. Ook geen discussies meer. Beetje simpele oplossing maar voor ons effectief...

**Geplaatst**: 08-06-20 22:03

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 08-06-20 22:03

Oke, veel duidelijke tips! Dank!

We hebben inderdaad een werkster, nu met Corona is ze even niet geweest, maar de huishoudelijke taken staan eigenlijk ook niet ter discussie. Misschien had ik de topictitel anders moeten formuleren.
Het gaat echt om het regelen van alle (rand)zaken.

Wellicht heb ik zelf het grootste aandeel in dit hele probleem. Teveel verachting geschept en daardoor gemakzucht in de wereld geholpen.
Ik ga er eens mee aan de slag.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:08

Geplaatst: 08-06-20 22:08

De strip van Vjesta is inderdaad een hele goede.

Vrouwen doen heel veel van het planmatige werk in het huishouden, de 'mental labour' (onthouden wat er gedaan moet worden, man en kinderen aansporen dit te doen, overzien van langere termijn planning, etc).

Wat hier gezegd wordt door sommigen, dat een mannenbrein 'simpelweg anders is' en dus huishouden/planningtaken in het huishouden niet kunnen doen of rommel niet zien is simpelweg niet waar. Mannen zijn geconditioneerd, van jongs af aan, om dingen maar te laten liggen of niet te doen, terwijl meisjes juist 'getraind' worden in behulpzaam en verantwoordelijk zijn. Dit uit zich ook in een verschil wat betreft school (meisjes zijn vaak verantwoordelijker met schooltaken en het zelf plannen van schooltaken en huiswerk, terwijl moeders het eerder overnemen van jongens, met als gevolg dat meisjes het de laatste decennia beter doen op school dan jongens) en ook met bijv. tienerzwangerschappen (waar meisjes worden aangespoord de verantwoordelijkheid te nemen en jongens juist, bewust of onbewust, worden aangespoord om hun jeugd vooral niet te verpesten). Het is dus een cultureel en aangeleerd fenomeen, dat kan dus aangepast worden!

Als mannen een ingewikkeld werk-project kunnen plannen, kunnen ze ook het huishouden plannen. Mannen zijn ook gewoon mensen.

Bij ons is het vrijwel omgekeerd: ik werk (veel) meer, zeker als het druk is soms 12u per dag, dus mijn vriend is diegene die het grootste gedeelte van het huishouden doet, inclusief de was en koken. Mijn vriend werkt ook zonder corona-tijd vanuit huis, dus hij doet vaak ook 's middags snel even boodschappen of de was. Het is eerder zo dat hij aan mij zegt wat ik moet doen die week, omdat hij de rest dan al gedaan heeft.

We hebben wel ook een schoonmaakster om de grote dingen gedaan te krijgen. (Het plan-gedeelte, zoals die schoonmaakster aannemen en uitzoeken hoe dit werkte, deed ik dan weer wel.

Net als de gemeente bellen over een afval-probleem, bijvoorbeeld. Dus misschien valt er hier nog wel iets te winnen, hoewel ik deze dingen prima vind aangezien hij al zoveel van de rest doet.)

Grappig is dat anderen, zoals onze schoonmaakster, blijven aannemen dat ik diegene ben die het meest van het huishouden weet. Ik heb de schoonmaakster al vaker gezegd dat ze mijn vriend moet vragen of er nog specifieke dingen moeten gebeuren wat betreft schoonmaak, maar dat gaat er nog niet echt in.

Het is echt een culturele standaard dat de vrouw in een huishouden vooral het schoonmaken en logistiek doen, terwijl mannen werken, en dat begint pas langzaam te veranderen.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:10

Geplaatst: 08-06-20 22:10

Ik regel ook alles maar vind het niet echt een probleem.
Veel dingen zijn een kwestie van een belletje toch? En het is toch handig als een iemand het overzicht houdt? Straks heb je twee schoorsteenvegers of loodgieters of monteurs.
Vakanties boek ik ook en pak alle spullen in, die van de kinderen. Behalve zijn spullen want daar kreeg ik altijd commentaar op, dus dat mag ie zelf doen. Hij vergeet wel altijd de helft dan, maar ja :')

Ik zie het regelen van zulk soort dingen niet echt als ‘last’. Hoe komt het dat je het zo ziet?

Laatst bijgewerkt door verootjoo op 08-06-20 22:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-20 22:12

Geplaatst: 08-06-20 22:12

verootjoo schreef:
Ik regel ook alles maar vind het niet echt een probleem.
Veel dingen zijn een kwestie van een belletje toch? En het is toch handig als een iemand het overzicht houdt? Straks heb je twee schoorsteenvegers of loodgieters of monteurs.

Ik zie het regelen van zulk soort dingen niet echt als ‘last’. Hoe komt het dat je het zo ziet?

Dat belletje kan hij ook plegen?

Ik zie het als een last omdat alles op mij neerkomt. En er van mij wordt verwacht dat ik alles regel en dat ik er ook voor thuis blijf. En daar ben ik soms wel klaar mee. Zeker als het straks met kind nog erger gaat zijn. Wij hebben allebei een intellectueel uitdagende baan, ik zit alleen maar met m’n neus in stukken en schrijf adviezen, ik heb twee paarden waar aandacht naartoe gaat, ik ben zwanger en we hebben dus straks een kind en ik ben eigenlijk ons gezamenlijke brein. Dat vind ik gewoon irritant.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:19

Geplaatst: 08-06-20 22:19

Denk als ik het zo doorlees dat jij vooral niet duidelijk genoeg grenzen voor hem hebt aangegeven.

De mens is een gemakszuchtig wezen, des te minder je op hoeft te pakken, des te beter.

Als je uit die verzorgende en regelende rol wilt, zul je samen een manier moeten vinden (of jij alleen) waarin er de ruimte ontstaat waarin jij wat meer neemt en hij wat meer geeft dan in de huidige situatie.

Laatst bijgewerkt door upendo op 08-06-20 22:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-20 22:22

Geplaatst: 08-06-20 22:22

upendo schreef:
Denk als ik het zo doorlees dat jij vooral niet duidelijk genoeg grenzen voor hem hebt aangegeven.

De mens is een gemakszuchtig wezen, des te minder je op hoeft te pakken, des te beter.

Als je uit die verzorgende en regelende rol wilt, zul je samen een manier moeten vinden (of jij alleen) waarin er de ruimte ontstaat waarin jij wat meer neemt en hij wat meer geeft dan in de huidige situatie.

Ja dat denk ik ook. Ik zal er eens mee aan de slag gaan.

Wel een opsteker na dit topic; meneer heeft zojuist uit zichzelf een whiteboard gekocht

We boeken wel snel vooruitgang.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:25

Geplaatst: 08-06-20 22:25

Het enige wat bij ons soms voor wrijving gezorgd heeft is het niet goed nee durven zeggen tegen de werkplanner.
Zo ben ik 2x alleen met mijn dochter op vakantie vertrokken. Dat vond ie zelf natuurlijk ook alles behalve van tof dus dat loopt nu prima.
Verder heeft ook iedereen z‘n prioriteiten uiteraard. Ik plan de tandartsafspraak voor ons allen. Met huis zoeken had ik de meeste eissen, dus dan nam ik ook sneller het voortouw. Anderzijds is mijn man dan 2 dagen met de internet provider aan de telefoon geweest om problemen met internet op te lossen.

Ik zou trouwens nu vast nadenken over de kraamtijd als ik jou was. Ik heb in die tijd echt niets hoeven doen of denken. Hij deed alles en hield daarbovenop de grootouders op voor mij handelbare afstand.
Ook de voedingen en luiers hadden we goed afgesproken, dat heeft gelukkig nooit wrijving gegeven. Als je eenmaal onder de post-partum hormonen storm staat lijkt namelijk alles 100x dramatischer :')

**Geplaatst**: 08-06-20 22:27

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 08-06-20 22:27

Heel ouderwets hier maar ik doe het huishouden, ik werk parttime. M'n man werkt veel meer als fulltime dus die hoeft van mij niet zoveel, hij maakt lange dagen en dat 6 dagen in de week. Wel mag hij de dingen als de tuin enzo doen of klussen aan het huis. Een enkele keer vraag ik of hij iets wil doen en hij wil best meehelpen maar vaak geen tijd door het werk.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:28

Geplaatst: 08-06-20 22:28

Blijf ook vooral praten. Zijn soms lastige gesprekken.

Spreek je aannames uit: zoals hierboven, dat belletje kan hij ook plegen. Dat zit in jouw hoofd. Is hij zich daarvan bewust? Neem jij aan dat hij geen zin heeft en doe je het dan zelf? Of vraag je hem of hij dat belletje wil plegen en doet hij het dan alsnog niet? Beide opties leiden tot een gesprek waarin jij je grenzen kunt aangeven en je samen naar een oplossing kan zoeken.

Moet trouwens bekennen dat ik aan het begin van onze relatie in lichtere mate de rol van jouw man had. Mijn vriendin is van nature al een zorgzame pleaser en ik een *kuch* enig kind.

Heeft ons echt wel bloed, zweet en tranen gekost omdat het zo in de dagelijkse routine zit, maar we waren er allebei niet blij mee.
Maar omdat mijn vriendin automatisch al heel veel oppakte en niet uitsprak dat ze het jammer vond dat ik niet meer deed was ik in de veronderstelling dat ze het allemaal wel okee vond. Ik had daarentegen dan wel weer buien waarin ik in een dag het hele huis helemaal strak trok. In mijn hoofd compenseerde dat dan weer, maar dat was dus niet 100% zo.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:30

Geplaatst: 08-06-20 22:30

Joman schreef:
Vjestagirl schreef:
Je zou een gemeenschappelijke huishoudagenda kunnen hebben (digitaal bijvoorbeeld), waar je gewoon dingen in kunt zetten, met reminders etc. Dan kan je het er vervolgens over hebben wie het daadwerkelijk gaat regelen

Ja die hebben we. Hij vergeet er alleen in te schrijven en erin te kijken
Misschien ga ik voor een plan bord met to do’s. Waarbij ik het eigenlijk al irritant vind, dat ik dan alle to do’s moet bedenken. Maar oké. Ik moet ergens beginnen

Bij deze post leg je nog meer bloot denk ik. Jij bedenkt nu een oplossing voor hem, maar je wil juist dat hij meer verantwoordelijkheid neemt. Is het niet tijd dat hij (na een goed gesprek) zelf met een oplossing komt/erover nadenkt wat zijn 'systeem' wordt?

En ik herken jouw uitdaging niet zo, maar wel een andere uitdaging hier thuis. Manlief veegde bijvoorbeeld structureel de broodkruimels in de wasbak, maar spoelde ze dan niet weg. Ik stond elke avond te schrobben om de aangekoekte broodkruimels weer weg te poetsen. Wij hebben een periode een briefje bij de wasbak gehangen.. We vonden het allebei heel kinderachtig, maar het was de enige oplossing die werkte. Het duurt gewoon een periode voordat iets in iemand zn systeem komt.

Brengt me trouwens op nog een andere tip. Elke zondagmiddag 'huishoud meeting' waarbij jullie de week doornemen, nadenken over klusjes etc en hij dus ook mee gaat denken over de boodschappenlijst enzo. En wellicht een agenda item in zn telefoon dat hij elke woensdagavond (ik noem maar wat) een rondje door het huis loopt en bedenkt of er iets vervangen moet worden oid. Het moet in zijn systeem gaan komen dat hij bewust over het huishouden moet gaan nadenken ipv dat jij het voor hem regelt.

Edit: Oh en ik sluit me helemaal bij bovenstaande post aan. De oplossing zit in praten, praten en praten. Hij zal het niet doen om jou te pesten, en als je er genoeg over in gesprek blijft, zal hij vanzelf willen gaan veranderen.

Laatst bijgewerkt door pumpina op 08-06-20 22:33, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-20 22:32

Geplaatst: 08-06-20 22:32

Sizzle schreef:
Het enige wat bij ons soms voor wrijving gezorgd heeft is het niet goed nee durven zeggen tegen de werkplanner.
Zo ben ik 2x alleen met mijn dochter op vakantie vertrokken. Dat vond ie zelf natuurlijk ook alles behalve van tof dus dat loopt nu prima.
Verder heeft ook iedereen z‘n prioriteiten uiteraard. Ik plan de tandartsafspraak voor ons allen. Met huis zoeken had ik de meeste eissen, dus dan nam ik ook sneller het voortouw. Anderzijds is mijn man dan 2 dagen met de internet provider aan de telefoon geweest om problemen met internet op te lossen.

Ik zou trouwens nu vast nadenken over de kraamtijd als ik jou was. Ik heb in die tijd echt niets hoeven doen of denken. Hij deed alles en hield daarbovenop de grootouders op voor mij handelbare afstand.
Ook de voedingen en luiers hadden we goed afgesproken, dat heeft gelukkig nooit wrijving gegeven. Als je eenmaal onder de post-partum hormonen storm staat lijkt namelijk alles 100x dramatischer

Ja, dat zeg je goed. Ik moet daar nu alvast over nadenken. Hij heeft geen idee

Heb hem al gevraagd zich in te lezen over bepaalde onderwerpen en ik zal goed met hem bespreken hoe of wat. Goede tip!!

**Geplaatst**: 08-06-20 22:34

Geplaatst: 08-06-20 22:34

upendo schreef:
Blijf ook vooral praten. Zijn soms lastige gesprekken.

Spreek je aannames uit: zoals hierboven, dat belletje kan hij ook plegen. Dat zit in jouw hoofd. Is hij zich daarvan bewust? Neem jij aan dat hij geen zin heeft en doe je het dan zelf? Of vraag je hem of hij dat belletje wil plegen en doet hij het dan alsnog niet? Beide opties leiden tot een gesprek waarin jij je grenzen kunt aangeven en je samen naar een oplossing kan zoeken.

Moet trouwens bekennen dat ik aan het begin van onze relatie in lichtere mate de rol van jouw man had. Mijn vriendin is van nature al een zorgzame pleaser en ik een *kuch* enig kind.

Heeft ons echt wel bloed, zweet en tranen gekost omdat het zo in de dagelijkse routine zit, maar we waren er allebei niet blij mee.
Maar omdat mijn vriendin automatisch al heel veel oppakte en niet uitsprak dat ze het jammer vond dat ik niet meer deed was ik in de veronderstelling dat ze het allemaal wel okee vond. Ik had daarentegen dan wel weer buien waarin ik in een dag het hele huis helemaal strak trok. In mijn hoofd compenseerde dat dan weer, maar dat was dus niet 100% zo.

Nee, ik spreek dat denk ik niet zo uit. Ik bedenk het wel, maar vraag het hem niet expliciet. En hij denkt, dat ik het wel doe. Zoals altijd eigenlijk... Dus ik zal daar zelf wat aan moeten doen!
Goed om te lezen dat het dus allemaal goed kan komen

Bedankt voor de tips!

**Geplaatst**: 08-06-20 22:35

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 08-06-20 22:35

Overigens nogmaals hè: mijn vriend doet het echt niet met opzet en ik ook niet. Hij is zo, ik ben zo en het is samen zo gegroeid. Daar wil ik wat aan veranderen. Dit topic legt veel dingen bloot en de communicatie moet een stuk beter, realiseer ik me nu! Erg leerzaam, dus bedankt dames.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:37

Geplaatst: 08-06-20 22:37

Onder de naam “derde shift” is ook wel veel te vinden. Herkenbaar probleem inderdaad, wat ik nog lastig vind is dat het dan vaak gaat om mensen met kinderen, maar ik vind het ook vervelend dat ik om een of andere reden hoofdverantwoordelijke ben in ons huis, en wij hebben dus geen kinderen. Ook zonder kids kun je het druk hebben.

Omdat ik op kantoor in het onderwijs zit werk ik al jaren 32 uur (wat hier bijna fulltime is dus niemand kijkt er van op). Mijn man werkt 40 uur en daarnaast hebben we een schoonmaakster.
Dan nog vind ik het lastig dat de verantwoordelijkheid bij mij ligt maar nu kijk ik er maar naar dat ik zo mijn vrije dag verdien

Hij probeert het wel maar komt gewoon niet zo uit de verf. Gelukkig is hij wel enorm handig en kan van alles dat ik niet kan en is mijn rots in de branding. Helaas geen tips dus maar wel medeleven/herkenning.

Gek genoeg zijn er in het huishouden en regel dingen heel veel taken die mijn man dus echt niet ziet. Maar als het om onze senior hond gaat wordt niets over het hoofd gezien en zorgt hij net zo mee als ik. Ik ben altijd voorzichtig met hopen dat mensen veranderen als er kinderen in het spel komen maar zie nu bij m’n man dat een blinde vlek dus toch selectief kan zijn >;)

gelukkig willen we geen kinderen dus ik hoef de proef niet op de som te nemen

Whiteboard vind ik wel een enorm goeie! En fijn dat hij daar zelf mee komt, dat laat wel zien dat je man er toch mee bezig is ondanks dat hij niet alles nog zo doet als je graag zou willen.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:41

Geplaatst: 08-06-20 22:41

En samen een jaarplanning maken? Bij voorkeur met reminders op zijn telefoon? De meeste regelzaken moeten toch een x aantal keer per jaar, denk aan de ketel checken, schoorsteen vegen enzovoorts.
Hier ook een man die erg lui werd opgevoed door zijn ouders. Alles werd gedaan, zelfs toen die uit huis was haalde mams zijn was nog op en bracht soms een happie eten.
Hoewel ik veel meer van het regelen ben, direct duidelijk geweest in mijn verwachtingen en hem inderdaad last laten hebben van zijn eigen nalatigheid (geen schone boxers, geen shampoos enzovoorts). Voor mezelf heb ik altijd ruimschoots voorraad staan, wat ik 1x per maand naloop en aanvul. Nooit misgrijpen. Inmiddels heeft hij zichzelf dat ook aangewend. Naar mate de jaren verstreken en we een eigen huis kregen veranderde zijn verantwoordelijkheidsgevoel wel. Dit huis is echt van “ons” dus in zijn hoofd vanaf nu ook echt belangrijk om te onderhouden. Hij krijgt reminders van het afval buiten zetten en zet jaarlijkse taken in zijn agenda. Ik doe dat zelf bewust niet, waardoor ik er niet aan herinnert word en hem dus niet voor ben.

Loslaten is heel lastig, maar wel de sleutel tot verandering. Zolang jij degene bent die je het meest ergert, ben jij degene die het hardste zal lopen. En dat kan je of in een heel open gesprek bereiken of door hem met zijn neus tegen de lamp te laten lopen (en dan heel hard je best doen om niet “ik zei het je” te zeggen

).

**Geplaatst**: 08-06-20 22:42

Geplaatst: 08-06-20 22:42

Joman schreef:
Overigens nogmaals hè: mijn vriend doet het echt niet met opzet en ik ook niet. Hij is zo, ik ben zo en het is samen zo gegroeid. Daar wil ik wat aan veranderen. Dit topic legt veel dingen bloot en de communicatie moet een stuk beter, realiseer ik me nu! Erg leerzaam, dus bedankt dames.

Mijn collega van 60 gaf me ook de wijze uitleg dat als patronen er eenmaal zijn je ook niet kan verwachten dat die zomaar veranderen. (Zij deed al jaren de was en nu haar man met pensioen was vond ze het vervelend dat hij niet vaker ging wassen. Maar dat kan die man na 40 jaar ingesleten patroon natuurlijk ook niet bedenken. Dat was wel even een inzicht dingetje, en nu een halfjaar verder gaat het wel vanzelf $*\o/*$ )
Je vriend zal een overgangsperiode hebben waarin je hem veel zal moeten herinneren of idd een paar keer z’n neus moet laten stoten. Als je er samen over kan blijven praten gun hem en jezelf dan ook de tijd om te veranderen.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:46

Geplaatst: 08-06-20 22:46

Joman schreef:
Overigens nogmaals hè: mijn vriend doet het echt niet met opzet en ik ook niet. Hij is zo, ik ben zo en het is samen zo gegroeid. Daar wil ik wat aan veranderen. Dit topic legt veel dingen bloot en de communicatie moet een stuk beter, realiseer ik me nu! Erg leerzaam, dus bedankt dames.

Ik denk dat niemand denkt dat deze oneerlijke of ongelijke taakverdelingen met opzet gebeuren, of gebeuren om kwade wil!

Het is vaak ingesleten gewoonte, samen met verwachtingen die soms vanaf kinds af aan al gelegd zijn (de verwachting verantwoordelijk te zijn en rommel te zien bijvoorbeeld, versus de verwachting dat dat niet hoeft of dat hij dat toch niet kan of ziet).

Dat is het rotte met dit probleem: het is niet dat mannen over het algemeen denken "ik ga lekker niks plannen en niks overzien want dan kan zij lekker alles doen." Nee, het is oprecht dat ze het niet zien, omdat het nooit van ze verwacht is.

En dan wil ik nog zeggen, ondanks dat het misschien vervelend overkomt: dat "jij zo bent" en "hij zo is" zijn geen vaststaande gegevens hè? Het is niet zoiets als blonde haren hebben of allergisch zijn voor spruitjes. Het is aangeleerd gedrag, van allebei de kanten.

En als jij nu je communicatie-patroon aan gaat passen, door bijvoorbeeld duidelijker te zeggen wat hij moet doen of door een agenda te kopen en in te vullen of zelfs door een duidelijk gesprek te hebben over verwachtingen, ben jij weer diegene die zich aanpast en die moet veranderen om hem iets te laten doen. Dat is ook mentaal heel vermoeiend. Je mag best zeggen "ik wil niet diegene zijn die telkens dingen regelt, en vanaf nu ga ik het dan ook niet meer doen." En doe het dan ook niet.

Hier in huis was het ook merkbaar: toen ik taken niet meer deed omdat ik simpelweg te moe was na het werken, merkte hij wel ineens dat het een rommel werd en dat klussen bleven liggen. We hebben samen gepraat, en de oplossing was een schoonmaakster. Pas als hij er werkelijk tegen-aan loopt, en bijvoorbeeld afspraken vergeet of de BBQ niet kan gebruiken omdat er geen monteur geweest is, voelt hij de noodzaak iets te gaan veranderen aan het ingesleten patroon. Dat is vaak zo bij mensen.

Zo'n ingesleten patroon duurt vervolgens ook even om te veranderen, helaas. Dus het kan best zijn dat het geen kwestie is van dagen of weken, maar maanden. Maar uiteindelijk is het zeker haalbaar, voor beide partijen, om niet meer één persoon te hebben die alle huishoudelijke taken regelt en plant.

**Geplaatst**: 08-06-20 22:47

Geplaatst: 08-06-20 22:47

Ik regelde ook alles, zorgde dat ik thuis was indien nodig. Maar dat leidde wel tot frustratie. Want ik vond dat ik alles alleen deed. Antwoord van mijn man was altijd, als je het aan mij vraagt kan ik je helpen. Jaren vastgehouden aan het idee dat hij het gewoon zelf moet zien en ik toch alles hoef te vragen.

Na 10 jaar de hoop opgegeven dat hij de regel dingen zelf ziet en doet.
Dus vraag ik hem specifiek iets te doen en dan doet hij het wel.
Dit scheelt bij ons een hoop frustratie en gedoe

**Geplaatst**: 08-06-20 22:50

Geplaatst: 08-06-20 22:50

De oorzaak van dit probleem TS, is cultuurgebonden.
Je ziet het zelfs in dit topic. Ik quote maar even wat (sorry mensen):

fjordjes schreef:
Een enkele keer vraag ik of hij iets wil doen en hij wil best meehelpen maar vaak geen tijd door het werk.

Mannen "helpen mee", hoezo? Vrouwen doen dit ook naast hun fulltime baan.

upendo schreef:
Denk als ik het zo doorlees dat jij vooral niet duidelijk genoeg grenzen voor hem hebt aangegeven.

Nu is het nog jouw "schuld" ook, dat hij niet zijn fair share doet in het planmatige huishouden.

verootjoo schreef:
Ik regel ook alles maar vind het niet echt een probleem.
Veel dingen zijn een kwestie van een belletje toch? En het is toch handig als een iemand het overzicht houdt? Straks heb je twee schoorsteenvegers of loodgieters of monteurs.
Vakanties boek ik ook en pak alle spullen in, die van de kinderen. Behalve zijn spullen want daar kreeg ik altijd commentaar op, dus dat mag ie zelf doen. Hij vergeet wel altijd de helft dan, maar ja

Ik zie het regelen van zulk soort dingen niet echt als ‘last’. Hoe komt het dat je het zo ziet?

"Vrouw, waarom vind jij het eigenlijk een probleem dat alles op jou aankomt?" :')

Bernoe schreef:
Als je letterlijk alleen zegt: "dit moet geregeld worden" dan snap ik dat ie het niet oppakt. Waarom vraag je niet gewoon letterlijk: "wil jij dit of dat doen?"
De ene persoon ziet klusjes nu eenmaal beter liggen dan een ander. En wat voor de ene schoon genoeg is, is voor een ander vies.

Geef je hem wel de kans om dingen op te pakken of te regelen? Laat je hem vrij in hoe hij dingen regelt? Wil niet zeggen dat dit bij jullie zo is, maar dit zie ik vaak gebeuren bij stellen. Je zegt dat je hem de kans geeft, maar toch regel je het uieindelijk zelf. Hij ondervindt dus ook nooit de problemen van iets dat niet geregeld is.

Verder wil ik je als tip meegeven om de boodschap anders te brengen. "Jij moet ook wat regelen/oppakken want ik moet zoveel zelf doen" klinkt heel anders dan " ik merk dat het me soms teveel geregel is, wil jij me helpen door bepaalde dingen op te pakken?" Probeer de boodschap te brengen vanuit het gevoel dat jij krijgt als hij niets regelt, ipv vanuit het feit dat hij niets regelt. Hou het bij jezelf.

Bij ons thuis is het ook zo dat ik meer doe dan mijn vriend. Puur omdat ik me eerder erger dan hem.
Ik denk altijd maar zo, als dit het enige is wat je te klagen hebt dan heb je niks te klagen!

Hoezo snapt hij het niet als jij alleen zegt "dit moet geregeld worden"? Op hun werk zouden ze dat ook prima snappen hoor.

En waarom moet je het lief verpakken? Hij doet toch ook niet lief tegen jou, hij zet toch ook geen reminder voor eens en altijd in zijn telefoon om zich elke dag even achter zijn oren te krabben of er nog iets in het huishouden gedaan moet worden?

Kortom: Dit is cultuurbepaald, dit zit in zowel de man als in de vrouw opgesloten onder andere door opvoeding (de strip van Vjestagirl beschrijft het mooi en Ygritte ook).

Zo, even een feministisch tandje lager: Vervelend wel voor je, vooral met een kleine op komst. De problemen zijn herkenbaar. Ik denk dat er al goede tips gegeven zijn, met name die van "niet ingrijpen" en eigen verantwoordelijkheid laten nemen werkten hier goed. Ook uitspreken dat ik het super onaantrekkelijk vind dat hij zijn verantwoording niet nam, werkte goed.

Ik wens je veel succes!

Edit: Quotes zijn uiteraard iets uit hun verband getrokken; ik probeer een onderliggend probleem aan te kaarten. Ik snap bv wel wat upendo probeert te zeggen, maar nog steeds is het ergens raar dat jij ook nu probeert een gezamenlijk probleem in je eentje op te lossen en de verantwoordelijkheid daarvan bij jezelf legt

Laatst bijgewerkt door Serendipity1 op 08-06-20 22:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 08-06-20 22:52

Geplaatst: 08-06-20 22:52

Voor mij hielp het om (tijdelijk) mijn standaard van ‘schoon’ of ‘goed geregeld’ waar mogelijk te verlagen.

Er ligt nu vieze was naast zijn kant van het bed, dat wordt dus niet gewassen.
Door het huis heen liggen stapeltjes met zijn niet opgeruimde spullen (bv zonnebrillen, klein geld etc), wat hij steeds kwijt is.
Zijn airco is al maanden stuk, maar nog steeds geen afspraak voor reparatie. Gelukkig heb ik eigen auto.

Ik zou het liever weg hebben, maar heb het los gelaten, want anders is het dweilen met de kraan open

**Geplaatst**: 08-06-20 22:57

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 08-06-20 22:57

Goede filmptip wat dit betreft ook: De Beentjes van Sint Hildegard.

Goede om samen met je kerel te kijken. Dan snapt 'ie misschien het belang ook om kritisch te blijven kijken naar jullie onderlinge patronen. Word geen Gedda!

**Geplaatst**: 08-06-20 23:19

Re: Verdeling taken (man - vrouw?)

Geplaatst: 08-06-20 23:19

Oh herkenbaar. Ik moet ook echt eens gaan aanpakken.

De regeldingen die enkel op hem slaan, kan ik wel redelijk loslaten. Ik blijf er wel aan denken, maar ik doe zelf niet de moeite om het op te lossen. (Zoals de koplamp van zijn auto die al 2 maanden kapot is).

Dingen die ons beiden aangaan kan ik me wel erg aan storen. Zo had ik hem opgedragen (ook al fout) dat hij de verzekeringen in orde moest brengen. Heeft hij netjes gedaan. Doorblader ik de papieren (die nog in de envelop zaten) ongeveer een maand later, lees ik dan pas dat je ze nog moest ondertekenen en opsturen als bewijs van contract. Ik heb daarna nog zo'n maand bijna elke dag gevraagd of hij dat al gedaan had, elke keer antwoordde hij van niet. Toen ik uiteindelijk vroeg wat hij hiermee wou bereiken, heeft hij het in orde gebracht.

Ik word ook steeds licht agressief als hij na een klusje naar mij komt en vraagt 'moet ik nog iets doen?'
Het is goed bedoeld, maar hij kan toch zelf wel bedenken wat er in ONS huishouden gedaan moet worden, in plaats van dat ik hem klusjes te doen geef (en ik al de rest doe)??
Verschrikkelijk.

Tijd dus om aan te werken, want ik vind het regelen (mentaal) vermoeiender dan gewoon een klusje doen en daarna met je voeten op de bank.

Zo wil hij probleemloos de boodschappen doen, maar IK moet wel eerst een boodschappenlijstje maken (en hem eraan herinneren dat het eten op is).

Je bent inderdaad constant in je hoofd bezig met het runnen van het huishouden, terwijl je partner dat niet eens snapt omdat hij enkel maar uitvoerende taken doet.

**Geplaatst**: 08-06-20 23:25

Geplaatst: 08-06-20 23:25

Joman schreef:
Overigens nogmaals hè: mijn vriend doet het echt niet met opzet en ik ook niet. Hij is zo, ik ben zo en het is samen zo gegroeid. Daar wil ik wat aan veranderen. Dit topic legt veel dingen bloot en de communicatie moet een stuk beter, realiseer ik me nu! Erg leerzaam, dus bedankt dames.

Super fijn hoe iedereen elkaar hier helpt

Wat ik nog wilde toevoegen en hier een klein beetje mis: meer communicatie is geweldig natuurlijk, maar pas op hoe je dat doet. Ik lees veel opmerkingen/grapjes in dit topic over hoe mannen net kinderen zijn etc. Maar dames, jullie behandelen ze ook zo. Het gaat niet om duidelijker zijn in je opdracht geven. Je moet m geen opdracht geven. Ik (als vrouw) word ook recalcitrant als de *** als iemand mij opdrachten geeft en me vervolgens terechtwijst als ik dat niet tijdig of correct heb opgepakt. Als je me als een kleuter behandelt gedraag ik me ook als een kleuter. Taken verdelen doe je samen.

Ik ben ook getrouwd met een man die niet van nature opruimerig is. Ik faciliteer hem aan de Ene kant heel erg en zonder klagen, maar als ik hem vriendelijk en duidelijk vraag on iets specifieks te doen, dan krijg ik daar een antwoord op (ja natuurlijk, of nee, want....) en als hij instemt iets te doen doet hij het ook altijd. Is het antwoord nee, dat kan/wil ik niet doen, want.... dan overleggen we samen even hoe we dat oplossen. Soms doe ik t zelf even, soms kan hij het later alsnog oppakken, soms regelen we het op een andere manier of blijkt het mindr belangrijk. Goes both ways trouwens en ik ben slechter dan hij in doen wat ik beloofd heb te doen.

Nja, doe ermee wat je wil. Wilde ik even delen:)

Nomineer dit bericht ×