Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-20 15:16

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-20 15:16

_Penotti schreef:
stroopkoek schreef:
Dit is echt hoe ik er graag in wil staan! Het is jammer dat ik er nog niet zo lang rijd, want daardoor vind ik het af en toe nog wat spannend om helemaal alleen in de bak te zijn. Het is jammer dat ik door corona niet echt meer samen met de eigenaresse op stal heb kunnen zijn, want ik denk dat me dat wat meer zekerheid had gegeven aangezien ik bijna alle eerste paar keren met iemand in de bak was en de stap naar helemaal alleen voelt dan groot.

Moet je rijden dan? of vind de eigenaresse het ook goed dat je beweging geeft in de vorm van longeren?
En dat als de regels weer wat soepeler worden je onder begeleiding weer eerst gaat rijden?

Het is niet erg als ik een keertje niet rijd, maar ik merk wel dat ze me er echt bij heeft voor het stukje rijden. Zelf rijd ze niet eigenlijk amper (stukje angst volgensmij), dus daarom voel ik me ook ‘verplicht’ om te rijden. Er is ook geen longeerlijn aanwezig dus dan blijven de opties naast het rijden ook klein.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-20 15:17

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-20 15:17

Narcomil schreef:
Wat kan helpen tegen de spanning van alleen rijden (en in je eentje trainen is ook iets wat je moet leren, had ik in het begin ook moeite mee) is van te voren een plan hebben. Dit hoeft helemaal niet ingewikkeld zijn, bedenk iets waar je graag aan wilt werken. Stap-draf overgangen om het paard meer aan het been te krijgen, of veel slangenvoltes om te oefenen met buigen; ik noem maar iets.

Bedenk iets wat daar misschien met losstappen en draven goed op aansluit. Ik kijk soms filmpjes op youtube of duik m'n paardenboeken in voor inspiratie. Dan ga je loswerken, dan ga je oefenen op dat doel wat je van tevoren hebt bedacht, krijg je een idee dan ga je dat ook eens proberen. En dan kun je alweer uitstappen. En dan ben je misschien de ene dag een halfuurtje in het zadel en de andere keer wat langer, dat is ook prima.

Wat betreft vervelende mensen; sowieso is het al positief dat dit schijnbaar maar een klein clubje is. Focus daarop, al weet ik heel goed hoe vervelend het kan voelen. Misschien kun je afkijken hoe je non-vervelende stalgenoten met de situatie omgaan. Daarnaast, bedenk dat vrij veel mensen die vervelend overkomen dit of totaal niet doorhebben en niet zo bedoelen, of zelf zich niet zo tof voelen en daarom iemand anders het slechte gevoel proberen te geven zodat zij er minder last van hebben. Neem dat slechte gevoel niet van ze aan, dat is hun probleem en niet die van jou.

Dankje voor de tip! Ik ga hier zeker gebruik van maken en kijken of het me morgen een beetje helpt

Ik wil het inderdaad ook graag alleen kunnen, omdat na een drukke dat alleen rijden echt heerlijk kan zijn.

**Geplaatst**: 13-04-20 15:53

Re: Ik heb het gevoel dat ik me anders moet voordoen op stal

Geplaatst: 13-04-20 15:53

Jij vindt het nog eng om alleen te rijden. Inderdaad zijn veel paarden dan ook minder ontspannen.Je zou hiervoor eigenlijk les moeten nemen. Maar vanwege de corona zal dat nu geen optie zijn. Een longeerlijn kun je zelf aanschaffen,die komt in de toekomst nog wel vaker van pas.

**Geplaatst**: 13-04-20 15:55

Geplaatst: 13-04-20 15:55

[/Quote]

Het is wat ik vind inderdaad en het is niet mijn manier van omgaan met mensen. Ik snap echt niet waarom je dat als boos aan het zien bent? Het is meer hoe ik het zie en dat ik het jammer vind dat het op deze manier gegaan is, omdat ik er een verwachting bij had aangezien het me zo verteld/voorgesteld is. Ik heb me ook nooit boos naar haar geuit dat ik het niet begrijp is iets anders, maar het is niet dat ik haar daar verder mee zou confronteren of iets in die richting dat is haar keus.

Ja maar zo is het mij niet verteld dan is het toch niet gek dat ik er een andere verwachting bij heb.

Daarnaast waarom hamer je zo door op dit verhaal met het meisje? Nogmaals dat is niet waar dit topic om draait en iets wat gebeurd is waar ik me inderdaad verder wel onzeker over voel/heb gevoeld. Misschien ben jij iemand die zich ‘nooit’ ergens onzeker over voelt, maar dat betekend niet dat ik dat ook niet mag zijn.[/quote]

Doorhameren? Ik reageer gewoon op hetgene wat in bijna al je post terugkomt. Als ik het even samenvat lees ik dit:

- je bent net nieuw als bijrijder
- je durft eigelijk niet zo goed alleen rijden
- de mensen rond je komen wel eens aan de piste staan als je rijdt en hebben altijd wel ergens een mening over, daarom niet specifiek op/tegen jou gericht maar je ervaart het als vervelend.
- een meisje waar je eerst mee reed kiest nu niet meer voor jou.

Klopt dit lijstje of ben ik iets vergeten?
Puntje 1... dat komt wel.
Puntje 2... dat is je eigen onzekerheid maar kan niemand iets aan doen.
Puntje 3... standaard op vele maneges. Kan je beter op een kleinere pensionstal gaan kijken, alhoewel dit wel vaker zo is. Best aan je eigen onzekerheid werken, want ik zie dat je jezelf veel aanpraat qua druk/gedachtes van anderen. En daar neem je alleen jezelf mee.
Puntje 3... zelfde als mijn post hierboven. Ik begrijp dat meisje volledig en zie niets verkeerd in haar acties.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-20 16:02

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-20 16:02

Poekkie schreef:

Het is wat ik vind inderdaad en het is niet mijn manier van omgaan met mensen. Ik snap echt niet waarom je dat als boos aan het zien bent? Het is meer hoe ik het zie en dat ik het jammer vind dat het op deze manier gegaan is, omdat ik er een verwachting bij had aangezien het me zo verteld/voorgesteld is. Ik heb me ook nooit boos naar haar geuit dat ik het niet begrijp is iets anders, maar het is niet dat ik haar daar verder mee zou confronteren of iets in die richting dat is haar keus.

Ja maar zo is het mij niet verteld dan is het toch niet gek dat ik er een andere verwachting bij heb.

Daarnaast waarom hamer je zo door op dit verhaal met het meisje? Nogmaals dat is niet waar dit topic om draait en iets wat gebeurd is waar ik me inderdaad verder wel onzeker over voel/heb gevoeld. Misschien ben jij iemand die zich ‘nooit’ ergens onzeker over voelt, maar dat betekend niet dat ik dat ook niet mag zijn.[/quote]

Doorhameren? Ik reageer gewoon op hetgene wat in bijna al je post terugkomt. Als ik het even samenvat lees ik dit:

- je bent net nieuw als bijrijder
- je durft eigelijk niet zo goed alleen rijden
- de mensen rond je komen wel eens aan de piste staan als je rijdt en hebben altijd wel ergens een mening over, daarom niet specifiek op/tegen jou gericht maar je ervaart het als vervelend.
- een meisje waar je eerst mee reed kiest nu niet meer voor jou.

Klopt dit lijstje of ben ik iets vergeten?
Puntje 1... dat komt wel.
Puntje 2... dat is je eigen onzekerheid maar kan niemand iets aan doen.
Puntje 3... standaard op vele maneges. Kan je beter op een kleinere pensionstal gaan kijken, alhoewel dit wel vaker zo is. Best aan je eigen onzekerheid werken, want ik zie dat je jezelf veel aanpraat qua druk/gedachtes van anderen. En daar neem je alleen jezelf mee.
Puntje 3... zelfde als mijn post hierboven. Ik begrijp dat meisje volledig en zie niets verkeerd in haar acties.[/quote]

In 4 hooguit 5 posts is dit meisje teruggekomen waaronder 3 bij die van jou waren, dus het is niet iets waar dit hele topic over gaat. Jij bent de enige die er op terug blijft komen en het bestempelt als boos.

Ik ben inderdaad vrij nieuw, ik heb zo’n drie keer alleen gereden en vind het daarom nog wat spannend, nee het is niet dat mensen keer op keer bij de bak komen staan dat is een enkele keer gebeurd (nogmaals ik ben perfectionistisch dus ik wil het zo goed mogelijk doen) en het laatste puntje klopt inderdaad. Ik begrijp het meisje niet volledig aangezien het mij niet zo is verteld, maar neem haar verder niets kwalijk dat is wat jij ervan hebt gemaakt.

**Geplaatst**: 13-04-20 16:14

Geplaatst: 13-04-20 16:14

Maar wat is het probleem dan? Als de mensen niet bij de bak komen staan dan vallen ze je toch niet lastig?
Je vind de algemene sfeer niet leuk?
Of eigelijk wil je niet echt rijden maar gewoon onder de mensen zijn?
Ik probeer te begrijpen waar je probleem eigelijk ligt, maar dat lukt me precies niet zo goed.

**Geplaatst**: 13-04-20 16:21

Geplaatst: 13-04-20 16:21

Misschien ben je in het dagelijks leven over meer dingen onzeker TS? Dat je je best veel aantrekt van wat anderen van je (zullen) vinden? Dan is het extra vervelend dat juist op het gebied waar je goed 'thuis' bent, de paardensport, je je nu onveilig en ongemakkelijk voelt.
Daar kun je voor vluchten en het zo ontwijken; stoppen met bijrijden. Je kunt ook eens een poosje met jezelf afspreken om het toch te proberen, misschien met een andere aanpak dan tot nu toe. Wie weet overwin je wel iets op jezelf wat je heel trots maakt. Wat zou je tegen een vriendin in deze situatie zeggen?

Het rijden/longeren: dat zou ik aankaarten met de eigenaresse, vragen of je ook eens mag longeren omdat er nu door corona weinig mensen zijn en je dan veiliger voelt? Zo'n lijn hoeft niet duur te zijn, ik heb het twintig jaar lang met een oude verhuissjorband gedaan, een lang touw kan ook prima hoor

Veel succes TS!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-20 16:24

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-20 16:24

Poekkie schreef:
Maar wat is het probleem dan? Als de mensen niet bij de bak komen staan dan vallen ze je toch niet lastig?
Je vind de algemene sfeer niet leuk?
Of eigelijk wil je niet echt rijden maar gewoon onder de mensen zijn?
Ik probeer te begrijpen waar je probleem eigelijk ligt, maar dat lukt me precies niet zo goed.

Ik heb nergens gezegd dat mensen mij lastig vallen, want dat is niet het geval. De sfeer die er hangt, het veroordelen van elkaar (op verschillende manieren), wie rijd er het beste en het moet altijd beter/mooier dat is waar ik last van heb.

Tuurlijk wil ik wel rijden, maar het scheelt gewoon als een klik hebt met de mensen waar je mee op stal bent. Als je geen aansluiting kunt vinden kan dat soms best alleen voelen en zeker als er steeds mensen zijn die het idee hebben dat ze ver boven jou staan.

Het probleem is dat ik het niet maar me zin heb op stal waardoor het af en toe wat minder lekker gaat en ik me onzeker begin te voelen. Ik weeg dan af of dat ik dat het paardrijden waard vind, omdat ik toen gestopt was in de paardenwereld er veel minder mee geconfronteerd werd. Verder was ik opzoek naar andere mensen hun ervaringen en misschien tips hoe hiermee om te gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-20 16:28

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-20 16:28

IsabelleN schreef:
Misschien ben je in het dagelijks leven over meer dingen onzeker TS? Dat je je best veel aantrekt van wat anderen van je (zullen) vinden? Dan is het extra vervelend dat juist op het gebied waar je goed 'thuis' bent, de paardensport, je je nu onveilig en ongemakkelijk voelt.
Daar kun je voor vluchten en het zo ontwijken; stoppen met bijrijden. Je kunt ook eens een poosje met jezelf afspreken om het toch te proberen, misschien met een andere aanpak dan tot nu toe. Wie weet overwin je wel iets op jezelf wat je heel trots maakt. Wat zou je tegen een vriendin in deze situatie zeggen?

Het rijden/longeren: dat zou ik aankaarten met de eigenaresse, vragen of je ook eens mag longeren omdat er nu door corona weinig mensen zijn en je dan veiliger voelt? Zo'n lijn hoeft niet duur te zijn, ik heb het twintig jaar lang met een oude verhuissjorband gedaan, een lang touw kan ook prima hoor
Veel succes TS!

Ik heb wel vaak een laag zelfbeeld en ik ben daarnaast dus heel erg perfectionistisch. Ik wil dat ik het goede zeg en dat het goed gaat en heb moeite met het feit dat het dat dat niet altijd lukt. Ook heb ik moeite met dat mensen steeds maar beter willen zijn dan de ander en ik heb constant het gevoel dat mensen je blijven veroordelen.

Mijn gevoel speelt wel al een tijdje en heb het pas sinds een week of 2 echt eerlijk voor mezelf durven zeggen. Ik wil het sowieso nog blijven proberen, maar ik vraag me gewoon af of het iets voor mij is dan.

Haha ja ik ga denk ik binnenkort een lijn aanschaffen inderdaad als ik besluit om er verder te gaan!

**Geplaatst**: 13-04-20 16:31

Geplaatst: 13-04-20 16:31

Je schrijft dat het om een klein groepje mensen gaat en dat de rest wel oke is.
Is het niet een idee om de ‘vervelende’ mensen wat meer te negeren, en je te richten op de mensen die wel gewoon doen? Proberen om daar aansluiting bij te krijgen?

**Geplaatst**: 13-04-20 16:55

Geplaatst: 13-04-20 16:55

Als ik het zo lees, dan krijg ik het gevoel dat de manege vrij standaard is van sfeer, maar dat je het heel erg snel op jezelf betrekt. Ook mbt de sfeer van mooier/beter: is dit iets waar je in de gesprekken zelf last van ondervindt? Of is dit meer in de zin van 'die mensen gaan kijken en vinden vast dat ik het niet goed genoeg doe of praten misschien achter mijn rug over mij'?

In het eerste geval kan je best naar een andere stal op zoek als deze sfeer je echt niet ligt.
In het 2de geval vrees ik dat je perfectionisme je in de weg zit en je hier helaas op bijna elke stal tegenaan zal lopen.

Aansluiting in 1.5 maand is moeilijk, laat dat even los. Als je gewoon vriendelijk bent en met je paard bezig bent, komt dat vaak vanzelf. Je hoeft niet mee te gaan in de competitiedrang om beter/mooier/ in set /... te zijn, en mensen accepteren dat best wel. Ook al zit je in een lastige leeftijdscategorie waar rivaliteit soms wel wat meer speelt. Maar juist door rond te lopen met de gedachte 'wat denken ze van mij?'word je onzeker, gaat je rijden voor geen meter en straal je ook een underdog houding uit die mensen juist aanmoedigt om te oordelen.

Leg je niet allemaal goals op op basis van anderen, maar je focus op je paard: waarom stel je niet een plan op van waar je naartoe wil en waar je op wil oefenen voor je gaat? Of spreek je met de eigenaresse doelen af?
Ik geef een stom voorbeeldje... bij mij op stal zijn er 12jarigen die een 1m parcours springen. Ik ben heel erg blij voor hen, maar ik en mijn paard kunnen dat niet. Dan kan ik denken 'oh ze zullen zeker wel lachen als ik die 60 cm balk uit de hengsels laat vallen' of ik kan die dag naar mijn paard gaan en oefenen met 3 hindernissen van 50 cm en trots zijn als dat lukt. En uiteindelijk is iedereen gewoon vriendelijk en de sfeer goed zo.

Vraag gerust advies als je iemand tegen komt, laat hen gewoon helpen als iets je niet lukt. Dat klinkt voor jou misschien als 'ik rijd slecht', maar probeer die gedachten positief te schakelen. Iedereen moet leren.

Oh en mijn longeerlijn kostte 10 euro. Als je liever 1x per week longeert ipv rijdt dat is dat ook best. (Wel even zien met de stal, op mijn vorige stal mocht je bvb niet longeren in de bak)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-04-20 17:17

Geplaatst door de TopicStarter : 13-04-20 17:17

Poekkie schreef:
Als ik het zo lees, dan krijg ik het gevoel dat de manege vrij standaard is van sfeer, maar dat je het heel erg snel op jezelf betrekt. Ook mbt de sfeer van mooier/beter: is dit iets waar je in de gesprekken zelf last van ondervindt? Of is dit meer in de zin van 'die mensen gaan kijken en vinden vast dat ik het niet goed genoeg doe of praten misschien achter mijn rug over mij'?

In het eerste geval kan je best naar een andere stal op zoek als deze sfeer je echt niet ligt.
In het 2de geval vrees ik dat je perfectionisme je in de weg zit en je hier helaas op bijna elke stal tegenaan zal lopen.

Aansluiting in 1.5 maand is moeilijk, laat dat even los. Als je gewoon vriendelijk bent en met je paard bezig bent, komt dat vaak vanzelf. Je hoeft niet mee te gaan in de competitiedrang om beter/mooier/ in set /... te zijn, en mensen accepteren dat best wel. Ook al zit je in een lastige leeftijdscategorie waar rivaliteit soms wel wat meer speelt. Maar juist door rond te lopen met de gedachte 'wat denken ze van mij?'word je onzeker, gaat je rijden voor geen meter en straal je ook een underdog houding uit die mensen juist aanmoedigt om te oordelen.

Leg je niet allemaal goals op op basis van anderen, maar je focus op je paard: waarom stel je niet een plan op van waar je naartoe wil en waar je op wil oefenen voor je gaat? Of spreek je met de eigenaresse doelen af?
Ik geef een stom voorbeeldje... bij mij op stal zijn er 12jarigen die een 1m parcours springen. Ik ben heel erg blij voor hen, maar ik en mijn paard kunnen dat niet. Dan kan ik denken 'oh ze zullen zeker wel lachen als ik die 60 cm balk uit de hengsels laat vallen' of ik kan die dag naar mijn paard gaan en oefenen met 3 hindernissen van 50 cm en trots zijn als dat lukt. En uiteindelijk is iedereen gewoon vriendelijk en de sfeer goed zo.

Vraag gerust advies als je iemand tegen komt, laat hen gewoon helpen als iets je niet lukt. Dat klinkt voor jou misschien als 'ik rijd slecht', maar probeer die gedachten positief te schakelen. Iedereen moet leren.

Oh en mijn longeerlijn kostte 10 euro. Als je liever 1x per week longeert ipv rijdt dat is dat ook best. (Wel even zien met de stal, op mijn vorige stal mocht je bvb niet longeren in de bak)

Klopt ik trek sommige dingen me echt heel erg snel aan en ik mijn zelfbeeld is ook niet heel geweldig. Daar heb ik nu dan ook vooral last van en het voelt daarom alsof ik me anders voor moet gaan doen. Ik twijfel niet alleen aan de stal sfeer, maar of meer of dat de paardenwereld nog wel wat voor mij is

Dat idee van een plan trekken ga ik morgen zeker uitproberen! Ik hoop dat ik mijn focus dat wat kan verleggen en door hem ook bezig te houden het wat meer ontspannen wordt alleen.

Ik zit er wel aan te denken om te beginnen met te longeren, omdat je vaak zo de band vanaf de grond ook wat sterker kan maken. Ik ga dus zeker kijken voor een lijn!

**Geplaatst**: 13-04-20 17:23

Geplaatst: 13-04-20 17:23

Ik kan TS heel goed begrijpen hoor. Ben ooit eind jaren 90 weer opnieuw begonnen met rijden met een bijrijdpaard. Trok mijn oude ribrijbroek aan die ik nog in de kast had liggen en mijn suède chaps met franjes.

Paard stond op een sportstal...wat een afgunst en wat een rare blikken kreeg ik toegeworpen. Ik was al wat ouder (23) dus had er schijt aan, maar als je daar niet in een Pikeur rijbroek op een KWPN’ er reed hoorde je er niet bij. Te triest voor woorden. Kon er eigenlijk alleen maar om lachen. Zo bekrompen.

Maar ik snap heel goed dat als je wat onzeker bent en ook nog perfectionistisch, je zo’n sfeer (ookal is het vanuit een kleine groep die vaak wel een grote stempel op de algehele sfeer kan drukken) alles behalve fijn vindt

.

Gelukkig rijd ik nu al jaren bij mensen aan huis, wat een verademing. Niemand die zich bemoeit met hoe je eruit ziet, hoe je rijdt en wat voor paard je onder je kont hebt.

TS: misschien dat het type stal niet bij je past. Een grote pensionstal heeft vaak een andere (meer competitiever) sfeer dan een kleinschalige stal met recreatieruiters en weinig faciliteiten. Dat de paardenwereld jou niet past hoeft niet waar te zijn, want ook in de paardenwereld heb je zoveel verschillende ‘werelden’.

**Geplaatst**: 13-04-20 17:28

Geplaatst: 13-04-20 17:28

Ik herken je situatie wel een beetje van toen ik jou leeftijd had. Heb je les? Ik kreeg elke week privéles, waardoor ik zekerder werd op mijn paard. Verder, als ik alleen ging rijden en geen zin had in "commentaar" (zo zag ik dat toen, nu snap ik dat het met de beste bedoelingen was) deed ik mijn oordopjes in en een lekker muziekje op. Mensen zien dan dat je ze niet kunt horen en houden hun zegje dan wel voor zich.

Succes, geniet vooral van je paardje en probeer je niet teveel aan te trekken van een negatieve sfeer

**Geplaatst**: 13-04-20 18:06

Geplaatst: 13-04-20 18:06

Het is normaal dat je enige druk voelt als er mensen kijken maar het is echt een opdracht voor jezelf om dit te negeren en 100% te focussen op jouw trainingsdoel.
Hoe vaak mensen hun paard niet fatsoenlijk opwarmen omdat ze meteen de show willen stelen! Om te huilen. Dat wil je toch niet

Wees trots op wie je bent en wees dankbaar dat je een leuk bijrijdpaard hebt! Na een jaar zonder paarden ben je toch terug begonnen, dat wil zeggen dat je het toch miste denk ik. Probeer de leuke dingen te zoeken en trek je daar aan op!

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 21-05-23 13:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-04-20 21:59

Geplaatst: 13-04-20 21:59

stroopkoek schreef:
Poekkie schreef:
Maar wat is het probleem dan? Als de mensen niet bij de bak komen staan dan vallen ze je toch niet lastig?
Je vind de algemene sfeer niet leuk?
Of eigelijk wil je niet echt rijden maar gewoon onder de mensen zijn?
Ik probeer te begrijpen waar je probleem eigelijk ligt, maar dat lukt me precies niet zo goed.

Ik heb nergens gezegd dat mensen mij lastig vallen, want dat is niet het geval. De sfeer die er hangt, het veroordelen van elkaar (op verschillende manieren), wie rijd er het beste en het moet altijd beter/mooier dat is waar ik last van heb.

Tuurlijk wil ik wel rijden, maar het scheelt gewoon als een klik hebt met de mensen waar je mee op stal bent. Als je geen aansluiting kunt vinden kan dat soms best alleen voelen en zeker als er steeds mensen zijn die het idee hebben dat ze ver boven jou staan.

Het probleem is dat ik het niet maar me zin heb op stal waardoor het af en toe wat minder lekker gaat en ik me onzeker begin te voelen. Ik weeg dan af of dat ik dat het paardrijden waard vind, omdat ik toen gestopt was in de paardenwereld er veel minder mee geconfronteerd werd. Verder was ik opzoek naar andere mensen hun ervaringen en misschien tips hoe hiermee om te gaan.

Dat soort mensen zul je vrijwel overal vinden denk ik, het is aan jou om daar mee om te leren gaan en je daar niet door mee te laten slepen en je er ook niet teveel van aan te trekken.
Je rijd het paard nog niet zo lang toch? Wellicht vind je tzt wat meer aansluiting.
Kun je geen les krijgen? Wellicht van de eigenaar zelf en wat grondwerk met het paard doen zodat jij wat zekerder over jezelf en het paard wordt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-04-20 12:44

Geplaatst door de TopicStarter : 16-04-20 12:44

Bedankt voor de laatste reacties nog!
Het gaat steeds wat beter en ik probeer het stukje waardering van andere stukje bij beetje los te laten. Ik wil het wat meer zelf gaan doen en minder achter mensen aan blijven lopen. Het is gezellig als er iemand is, maar als dit niet het geval is ook helemaal prima. Dinsdag ging het rijden wat minder, maar ook dit probeer ik steeds meer te accepteren dat het niet helemaal perfect kan gaan. Vandaag was ik dan ook veel relaxter en heb ik super lekker alleen gereden! Daarnaast wil ik gaan beginnen met grondwerk en lessen gaan nemen. Bedankt voor jullie tips en ervaringen! Ik ga lekker genieten van mijn bijrijdpaardje

**Geplaatst**: 16-04-20 12:50

Re: Ik heb het gevoel dat ik me anders moet voordoen op stal

Geplaatst: 16-04-20 12:50

You go girl!

Lol met je bijrijdknol. De rest is bijzaak.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-04-20 12:52

Geplaatst door de TopicStarter : 16-04-20 12:52

Maflinger_S schreef:
You go girl!

Lol met je bijrijdknol. De rest is bijzaak.

Precies

**Geplaatst**: 16-04-20 13:13

Geplaatst: 16-04-20 13:13

stroopkoek schreef:
Bedankt voor de laatste reacties nog!
Het gaat steeds wat beter en ik probeer het stukje waardering van andere stukje bij beetje los te laten. Ik wil het wat meer zelf gaan doen en minder achter mensen aan blijven lopen. Het is gezellig als er iemand is, maar als dit niet het geval is ook helemaal prima. Dinsdag ging het rijden wat minder, maar ook dit probeer ik steeds meer te accepteren dat het niet helemaal perfect kan gaan. Vandaag was ik dan ook veel relaxter en heb ik super lekker alleen gereden! Daarnaast wil ik gaan beginnen met grondwerk en lessen gaan nemen. Bedankt voor jullie tips en ervaringen! Ik ga lekker genieten van mijn bijrijdpaardje

Wat een fijne update

En paardrijden is misschien wel de perfecte manier om minder perfectionistisch te worden.
Want door het samenwerken met een dier, die ook wel eens zijn dag niet heeft, gaat het niet altijd zoals je zou willen.

Gewoon lekker bezig zijn en de rest komt goed

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-04-20 13:22

Geplaatst door de TopicStarter : 16-04-20 13:22

_Penotti schreef:
stroopkoek schreef:
Bedankt voor de laatste reacties nog!
Het gaat steeds wat beter en ik probeer het stukje waardering van andere stukje bij beetje los te laten. Ik wil het wat meer zelf gaan doen en minder achter mensen aan blijven lopen. Het is gezellig als er iemand is, maar als dit niet het geval is ook helemaal prima. Dinsdag ging het rijden wat minder, maar ook dit probeer ik steeds meer te accepteren dat het niet helemaal perfect kan gaan. Vandaag was ik dan ook veel relaxter en heb ik super lekker alleen gereden! Daarnaast wil ik gaan beginnen met grondwerk en lessen gaan nemen. Bedankt voor jullie tips en ervaringen! Ik ga lekker genieten van mijn bijrijdpaardje

Wat een fijne update

En paardrijden is misschien wel de perfecte manier om minder perfectionistisch te worden.
Want door het samenwerken met een dier, die ook wel eens zijn dag niet heeft, gaat het niet altijd zoals je zou willen.

Gewoon lekker bezig zijn en de rest komt goed

Ja precies ik denk dat paardrijden mij op meerdere vlakken gaat helpen en ik heb geluk met zo’n lieve haflinger!

**Geplaatst**: 16-04-20 13:27

Re: Ik heb het gevoel dat ik me anders moet voordoen op stal

Geplaatst: 16-04-20 13:27

Toevallig laatst een podcast geluisted van stacy westfall (wel in het engels) ging een half uur over om van jezelf accepteren dat je fouten maakt. Je zou denken dat je daar geen 30 minuten over kan kletsen, nou makkelijk. Dat is voor veel mensen enorm moeilijk! Helemaal omdat je je paard 'benadeeld' . Aanrader om eens te luisteren als je goed bent in engels

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-04-20 14:10

Geplaatst door de TopicStarter : 16-04-20 14:10

troi schreef:
Toevallig laatst een podcast geluisted van stacy westfall (wel in het engels) ging een half uur over om van jezelf accepteren dat je fouten maakt. Je zou denken dat je daar geen 30 minuten over kan kletsen, nou makkelijk. Dat is voor veel mensen enorm moeilijk! Helemaal omdat je je paard 'benadeeld' . Aanrader om eens te luisteren als je goed bent in engels

Oehh interessant! Ga ik zeker even opzoeken misschien heb ik er iets aan

**Geplaatst**: 16-04-20 14:37

Geplaatst: 16-04-20 14:37

Als ik de eigenaar zou zijn van je bijrijdpaard zou ik het persoonlijk fijn vinden als je dit met mij zou bespreken! Jij verzorgt immers een paard van een ander, daar hoort in mijn mening ook openheid en transparantie bij, dus ook wat er speelt op stal en waar je moeite mee hebt. Het is een samenwerking.

Ik was ook ooit hetzelfde als jou, met momenten ook in bepaalde situaties in het leven maar old habits die hard.
Wat mij hielp is mijzelf blijven. Doe je ding en waar jij je prettig bij voelt (dan ontspan je al), en niet wat een ander zou vinden wat je moet doen of van je verwacht. Des te meer je bij jezelf blijft, des te zekerder zal je worden en dan heb je de kans dat er mensen op je afkomen die zich identificeren met jou (he die denkt er dus hetzelfde over als ik over dat en dat) waar je waarschijnlijk automatisch meer een klik mee kan hebben. Soort zoekt soort.

**Geplaatst**: 16-04-20 14:47 · **Anoniem** **Geplaatst**: 16-04-20 14:47 Leuke post TS!! Goed bezig $*\o/*$

Geplaatst: 16-04-20 14:47

Leuke post TS!! Goed bezig $*\o/*$

Nomineer dit bericht ×