Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-02-20 17:57

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 20-02-20 17:57

Ondanks dat ik een spoed keizersnede had, vond ik de sfeer heel relaxed en alles werd rustig uitgelegd terwijl ik de artsen hoorde kletsen. Het was gedeeltelijk een gentle sectio dus ik had een warmtetunnel over mijn borst en had het heerlijk warm.

Daarna nog een knieoperatie gehad en die was veel zakelijker en stiller. Beide keren stond wel muziek zacht aan.

**Geplaatst**: 20-02-20 17:58

Geplaatst: 20-02-20 17:58

Op onze ok's is het altijd koud, maar dat is een beetje specialisme afhankelijk.
Het varieert van stil met alleen noodzakelijke communicatie tot het foute uur op standje 'kan nog net horen wat je zegt'. Afhankelijk van chirurg. Maar ook zeker van het type ingreep en de fase van de operatie.

Zo'n honour walk ken ik niet..
Enny, welk ziekenhuis werk je?

**Geplaatst**: 20-02-20 18:08

Geplaatst: 20-02-20 18:08

Ik ben dus wel even benieuwd of er ook zulke relaties ontstaan tussen collega’s als bij Greys Anatomy? :')

Van die verhalen die veel te mooi zijn eigenlijk

**Geplaatst**: 20-02-20 18:23

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 20-02-20 18:23

Op elke werkplek ontstaan relaties dus waarom zou dat in het ziekenhuis ander zijn?

Bij mijn vrijwilligerswerk zijn in een korte tijd 3 stellen ontstaan. Nu alle 3 samenwonend/getrouwd met kinderen.

**Geplaatst**: 20-02-20 18:24

Geplaatst: 20-02-20 18:24

zonnebloem18 schreef:
Op elke werkplek ontstaan relaties dus waarom zou dat in het ziekenhuis ander zijn?

Bij mijn vrijwilligerswerk zijn in een korte tijd 3 stellen ontstaan. Nu alle 3 samenwonend/getrouwd met kinderen.

Ik vroeg of t net zulke verhalen waren als in greys anatomy... niet of er gewoon een relatie was ontstaan

**Geplaatst**: 20-02-20 18:30

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 20-02-20 18:30

Haha ik heb eens een sollicitatie gehad waarbij de leidinggevende letterlijk aangaf dat al die affaires en toestanden zoals in Grey's Anatomy ook in dat ziekenhuis plaats vonden en dat ik daar op voorbereid moest zijn haha.

**Geplaatst**: 20-02-20 18:32

Geplaatst: 20-02-20 18:32

blondies schreef:
Haha ik heb eens een sollicitatie gehad waarbij de leidinggevende letterlijk aangaf dat al die affaires en toestanden zoals in Grey's Anatomy ook in dat ziekenhuis plaats vonden en dat ik daar op voorbereid moest zijn haha.

$_/-\o_$

geweldig haha

**Geplaatst**: 20-02-20 21:13

Geplaatst: 20-02-20 21:13

SindyKaya schreef:
[ Video ]

Dit is wel leuk om te zien! Een dokter die reageert op Greys Anatomy en zit best nuttige info bij

Whaha, gekeken en geabonneerd, zo leuk

.

**Geplaatst**: 20-02-20 22:57

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 20-02-20 22:57

Zelf al zeven jaar werkzaam als anesthesie- en omloop verpleegkundige in een universitair ziekenhuis in België. Ik werk op de dienst hartchirurgie, vaat- en thoraxheelkunde.

Wij zijn ook maar mensen, dus uiteraard praten we weleens over koetjes en kalfjes.
De radio speelt meestal tot op het punt dat er canules geplaatst worden om op de hartlongmachine te gaan. Op kritieke momenten zet ik snel de radio uit.

Als de radio speelt bij het binnenrijden van een patiënt in de operatiezaal, vraag ik altijd of de patiënt dit niet storend vindt of wat de zendervoorkeur is.

Soms wordt er wel eens gediscussieerd of overlegd, wanneer er iets misloopt en er een plan c of d nodig is...
Er wordt steeds met respect over de patiënt gepraat.

Zo'n honorwalk wordt bij ons alvast niet gedaan. Als er een patiënt passeert op weg voor een donorprocedure krijg ik wel nog steeds koude rillingen, net zoals wanneer we een patiënt verliezen en de laatste zorgen toedienen.
Zo was ik een overledene altijd met warm water...

Relaties op de werkvloer ja, maar zooien in de 'kamers van wacht' tijdens de diensturen... Neen. Wij werken op ons werk ;-)

**Geplaatst**: 20-02-20 23:21

Geplaatst: 20-02-20 23:21

saariewaarie schreef:
Zelf al zeven jaar werkzaam als anesthesie- en omloop verpleegkundige in een universitair ziekenhuis in België. Ik werk op de dienst hartchirurgie, vaat- en thoraxheelkunde.

Wij zijn ook maar mensen, dus uiteraard praten we weleens over koetjes en kalfjes.
De radio speelt meestal tot op het punt dat er canules geplaatst worden om op de hartlongmachine te gaan. Op kritieke momenten zet ik snel de radio uit.

Als de radio speelt bij het binnenrijden van een patiënt in de operatiezaal, vraag ik altijd of de patiënt dit niet storend vindt of wat de zendervoorkeur is.

Soms wordt er wel eens gediscussieerd of overlegd, wanneer er iets misloopt en er een plan c of d nodig is...
Er wordt steeds met respect over de patiënt gepraat.

Zo'n honorwalk wordt bij ons alvast niet gedaan. Als er een patiënt passeert op weg voor een donorprocedure krijg ik wel nog steeds koude rillingen, net zoals wanneer we een patiënt verliezen en de laatste zorgen toedienen.
Zo was ik een overledene altijd met warm water...

Relaties op de werkvloer ja, maar zooien in de 'kamers van wacht' tijdens de diensturen... Neen. Wij werken op ons werk

Vind dit heel mooi om te lezen... Het spreekt gewoon heel veel respect en ‘naastenliefde’ en zorgzaamheid uit.
Sowieso dit hele bericht.

Ik moet zeggen dat de keren dat ik bij bewustzijn de operatie kamer in ging. Ik dat gevoel ook kreeg van het team dat mij zou gaan helpen. Ik weet nog dat ik heel veel geruststelling haalde uit het simpele zinnetje ‘Droom jij maar van mooie dingen. Wij gaan goed voor u zorgen. Slaapwel!’ :+:

Vond dat zo’n vaderlijke uitspraak (anesthesisten waren beide keren mannen.)

De tweede anesthesist had op gemaakt uit het gesprek dat ik bang was om op intensieve te komen (klein trauma) en heeft samen met de chirurg extra tijd genomen om te zorgen dat ik gewoon naar de ‘gewone’ afdeling kon. (Chirurg wist ook van mijn IC angst.)
Beide keren hebben de anesthesisten of de verpleging ook afgewisseld toen ik moest wachten zodat ik niet alleen was. (Beide keren risicovolle operaties met weinig garanties betreffende hoe ik er uit zou komen..)

Ik herinner me ook al mijn verpleging nog. Toen ik de tweede keer moest werd ik op de afdeling ook heel lief ontvangen. :+:

Ja... Ik kan ziekenhuis-personeel heel erg waarderen en respecteren. Als het ze helpt om over mijn tattoo’s te praten om stress te lossen dan zou ik ze dat niet eens kwalijk nemen.... Ik weet dat mijn chirurg twee keer is moeten gaan uitwaaien eens ik op de kamer was. Zijn team wellicht ook. Het is zó’n zware job psychisch...

Laatst bijgewerkt door Ayasha op 21-02-20 00:00, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 20-02-20 23:32

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 20-02-20 23:32

Ik was altijd wel trots dat ik nooit in een ziekenhuis had gelegen, maar in de afgelopen 8 jaar heb ik inmiddels 5x op de operatietafel gelegen. Ik vind het sfeertje eigenlijk altijd wel prettig. Fijn als er goed voor je gezorgd wordt en de humor past me wel, ook die van de pré-op en recovery.

Mijn broertje is IC arts, hij gaat zich specialiseren op anesthesie en ik herken bij hem ook die professionele zorgzaamheid en humor. Hij heeft ook wel toffe verhalen te vertellen over zijn werk.

**Geplaatst**: 21-02-20 00:14

Geplaatst: 21-02-20 00:14

15 jaar terug geopereerd, toen had men onderling ruzie vlak voordat ik onder zeil ging, leek medisch centrum west wel _-:(

echt niet leuk, chirurg zei ook niks, duwde wat op de plaats die geopereerd moest worden en ondertussen kreeg ik narcose. Brrr wat een rot ervaring.

Vorige week weer geopereerd en dat was een wereld van verschil, vriendelijke chirurg en anesthesist, verliep allemaal heel prettig.

**Geplaatst**: 21-02-20 00:25

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 21-02-20 00:25

Relaties op werkvloer is bij ons in het ziekenhuis wel aan regels gebonden als het een ‘meerdere ‘ van jou afdeling is moet 1 van beide een andere werkplek zoeken . Wordt indien mogelijk wel binnen ziekenhuis opgelost

**Geplaatst**: 21-02-20 02:17

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 21-02-20 02:17

Helaas al een keer of 10 geopereerd en dan vragen ze een paar dingen en ging ik slapen.

In 2017 met ruggeprik aan mn knie geopereerd en zag niks vanwege het doek, maar chirurg stond gezellig te kletsen en hield me af en toe op de hoogte.
Ik kon meekijken op een scherm en de anesthesist die bij mij stond kletste ik mee.

Vorig jaar ook weer geopereerd met een ruggeprik, een buikoperatie en de arts kletste veel met de 2 collega's, maar wel redelijk rustig.
Mijn anesthesist kletste met mij en liet ook foto's zien etc. Helaas ging er wat mis en moest ik alsnog opeens onder narcose, dus einde gesprek.

Mijn mdl arts opereerde dan wel niet, maar die had op zijn poli altijd hele rustige klassieke muziek aanstaan. Net dat je het wel hoort, maar totaal niet storend. Ondanks dat ik zelf niet veel klassiek luister, was het daar en bij hem wel fijn. Hij deed dat niet met een doel en hield zelf echt van die muziek.

Je hoort weleens dat ze harde en stevige muziek hebben aanstaan, maar dat kan echt beperkt, omdat ze ook onwijs veel overleggen en echt contact met elkaar houden.

**Geplaatst**: 21-02-20 22:26

Geplaatst: 21-02-20 22:26

saariewaarie schreef:
...
Als er een patiënt passeert op weg voor een donorprocedure krijg ik wel nog steeds koude rillingen
...

Ik vraag me af hoe dat gaat, bij een overleden donor. Lijkt me vreemd als chirurg dat je geen angst hebt een (fatale) fout te maken of dat er complicaties bij patiënt optreden, geen anesthesie, het lichaam hoeft niet weer te kunnen functioneren en voelt niets meer... Je enige zorg is de betreffende organen in goede staat verwijderen en alles weer netjes afronden voor nabestaanden denk ik, lijkt me toch een hele andere sfeer?

Is dat bijvoorbeeld ook een procedure waar veel artsen in opleiding bij betrokken worden bijvoorbeeld, omdat er misschien lager risico is, of is de tijdsdruk juist hoog voor het snel transplanteren?

Nooit zo over nagedacht eigenlijk, maar stel een naaste overlijdt zou ik het toch wel willen weten hoe zoiets gaat.

**Geplaatst**: 21-02-20 22:55

Geplaatst: 21-02-20 22:55

Ik werk op de röntgenafdeling en ik kom regelmatig op OK. Ik ben er dus wel veel bij, maar echt "meedoen" aan de operatie doe ik niet, dus qua procedures of de afdeling zelf kan ik niet zoveel zeggen.

Maar het meeste verschilt zo erg per OK! Wel is het de opererende die leidt in dat soort dingetjes. Afhankelijk van wie dat is weet je een beetje wat je kan verwachten en wat niet. Dat in combi met wie de operatieassisstenten zijn bepaalt de sfeer het meest.

De ene heeft altijd muziek op en praat altijd gezelligheid. Andere arts is meer zakelijk, focust beter zonder muziek.
Muzieksmaak verschilt ook nog. We hebben iemand die het liefst non stop foute uur aan zet, andere doen graag 80's of 90's muziek. Merk zelf wel dat de meesten graag muziek op hebben.

Ik vind de sfeer bij ons eigenlijk altijd leuk, ik sta met heel veel plezier op de OK. Nu is dat niet alleen sfeer want die is bij mij op de afdeling net zo goed :')

Maar het is voor mij wat bijkomen van het tempo en ik vind het ook ontzettend leuk te kunnen meekijken met wat ze doen en wat ze bedenken.

**Geplaatst**: 26-02-20 12:32

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 26-02-20 12:32

Hier ook inmiddels alweer 11 jaar werkzaam als operatieassistent.

Er wordt (gelukkig) wel een hoop gekletst en gelachen op OK, al is dit ook wel weer arts- en team-afhankelijk ;-)

Met sommige artsen en collega's kan ik echt gieren van het lachen tijdens OK, anderen zijn wat serieuzer en je hebt er ook artsen bij die het liefst zichzelf horen praten ;-)

De radio staat eigenlijk altijd aan, behalve bij de artsen die daar onrustig van worden en bij de artsen die dus liever zichzelf horen praten ;-)

Wat betreft de series op tv moet ik toch wel vaak lachen. Een hoop is bij lange na niet 'real life' en erg over the top.

Uiteraard zijn er ook discussies, maar dit wordt in principe niet gedaan in het bijzijn van een wakkere patiënt.

**Geplaatst**: 26-02-20 12:49

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 26-02-20 12:49

leuk om te lezen.

Vind het altijd al indrukwekkend, om al die mensen en bedrijvigheid te zien, als je n ok binnen wordt gereden. En ben er ook nooit bang voor geweest ofzo, vond het sfeertje wel relaxt. Chirurg ( heb ik tijdens de ok niet gezien gelukkig haha, maar daarvoor wel een paar keer) is ook echt n hele gezellige vent, en ze lachen blijkbaar heel wat af met hem

**Geplaatst**: 26-02-20 13:00

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 26-02-20 13:00

En hoe gaat het bij spoedoperaties door de traumachirurgie ? Meestal heb je daar te maken met spoed omdat de patiënt het anders niet red .

**Geplaatst**: 26-02-20 14:10

Geplaatst: 26-02-20 14:10

Getup schreef:
leuk om te lezen.

Vind het altijd al indrukwekkend, om al die mensen en bedrijvigheid te zien, als je n ok binnen wordt gereden. En ben er ook nooit bang voor geweest ofzo, vond het sfeertje wel relaxt. Chirurg ( heb ik tijdens de ok niet gezien gelukkig haha, maar daarvoor wel een paar keer) is ook echt n hele gezellige vent, en ze lachen blijkbaar heel wat af met hem

Niet in de OK?

Ik ben nu best vaak geopereerd en dan komt het team om je heen staan en doet de chirurg een praatje, vraagt je naam en of je weet wat ze gaan doen en dan doei, succes.

Bij de laatste 2x wakker geweest, waarvan bij de laatste alleen de eerste helft dus. Maar de eerste was een man en begeleidde echt de operatie en besprak alles rustig.
De tweede een vrouw, ook heel rustig, maar wel continu in gesprek over van alles en iedereen. Ik kon haar achter het doek en vanwege haar mondkapje niet verstaan verder, tenzij ze mij aansprak.

Maar ik was dan in gesprek met anesthesie.

**Geplaatst**: 26-02-20 14:11

Geplaatst: 26-02-20 14:11

Weet wel dat toen ik op de taxicentrale werkte we bij nacht en ontij ok personeel op moesten halen en naar het ziekenhuis brengen en vv. Soms weleens 2x op een nacht.

**Geplaatst**: 28-02-20 13:57

Re: In de operatie kamer....

Geplaatst: 28-02-20 13:57

Kan het niet over mensen vertellen maar alleen over paarden. Dat is vaak gepaard met een hoop druk en stress. Je moet dingen niet persoonlijk op kunnen vatten, maar er zit ook een enorme hoop humor bij. Vergeet de emoties niet die er bij spelen, en het veilig neer en wakker krijgen van een paard.

**Geplaatst**: 28-02-20 14:24

Geplaatst: 28-02-20 14:24

Britt_xxx schreef:
Oh, leuk weetje, wij kregen snoepjes gevoerd door de omloop! Dus die trokken ons mondkapje opzij en dan gooide ze een snoepje naar binnen. Even een suikerboost.

Dat kregen wij als tandheelkundige co-assistent ook!! Alleen bij ons werden ze achter had mond masker gemikt en moest je maar zien hoe je ze in je mond kreeg. Die omloop haalde altijd grote zakken drop, als ie even weg kon/mocht.

Wij voerden wel discussies, maar die waren geheel niet vak gerelateerd

Muziek werd er altijd gedraaid. Overhoord werden we ook gerust tijdens operaties (anatomische structuren zijn best mooi zichtbaar). Dus ja, alleen het volgepropte kamertje herken ik niet.

**Geplaatst**: 28-02-20 18:37

Geplaatst: 28-02-20 18:37

bigone schreef:
En hoe gaat het bij spoedoperaties door de traumachirurgie ? Meestal heb je daar te maken met spoed omdat de patiënt het anders niet red .

Bij spoedoperaties zijn we wat stiller, iedereen weet wat ie moet doen, zodra de patiënt stabiel is beginnen de grapjes. Maar ik werk niet op de trauma, vind het soms erg chaotisch op de eerste hulp, zijn we op de OK niet gewend.

**Geplaatst**: 28-02-20 20:25

Geplaatst: 28-02-20 20:25

Ik ken de ok humaan ook niet zo goed, maar bij paard des te beter.
De verhalen komen wel overeen vind ik.
Er wordt hard en serieus gewerkt, maar er is ook tijd genoeg om te kletsen, grapjes te maken of het over je vakantiebestemmingen bijvoorbeeld te hebben. Gelukkig zijn onze patiënten nooit wakker, dus voor meeluisteren hoeven we niet bang te zijn

Nomineer dit bericht ×