Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
chanicha schreef:Je kan ook geen topic openen of de moraalridders komen tevoorschijn, bah!
Hebben jullie nou niet in de gaten dat jullie een doodnormaal iets omkeren in iets bijna misdadigs!
Er wordt gewoon een vraag gesteld meer niet.
Lijkt inderdaad de Jehova’s wel met dat gedram.
Achterom schreef:chanicha schreef:Je kan ook geen topic openen of de moraalridders komen tevoorschijn, bah!
Hebben jullie nou niet in de gaten dat jullie een doodnormaal iets omkeren in iets bijna misdadigs!
Er wordt gewoon een vraag gesteld meer niet.
Lijkt inderdaad de Jehova’s wel met dat gedram.
Datzelfde kun je zeggen over alle moeders die constant in de kinderloze topics komen drammen... maar ook dat mag op bokt, dus tja.
En jouw reactie voegt trouwens ook lekker veel toe, chapeau!
@TS: in mijn beleving is een beslissing voor een kind altijd iets wat goed overwogen moet worden, liefst niet onder invloed van hormonen waardoor je niet meer fatsoenlijk rationeel na kunt denken.
Echter: jullie zijn zelf de enigen die hierover kunnen beslissen. Iedere situatie is weer anders, behalve dan dat je geen zelfstandig leven meer over houdt buiten de kinderen om.
Mijn schoonzus heeft er ook 3, zitten ook ongeveer zo dicht op elkaar en zij vond volgens mij de stap van 1 naar 2, zwaarder dan van 2 naar 3.
Kwanyin schreef:een vader die veel werkt en vindt dat kinderen opvoeden “een taak voor moeders is” en bij je gaat klagen dat hem geen aandacht meer geeft, is weer een heel andere situatie dan eentje waar je beide je schouders onder zet en je beide beseft en bereidt bent dat je leven de komende jaren rond de kinderen gaat draaien.
8nnemiek schreef:Ik vind best dat het krijgen van veel kinderen een beetje ontmoedigd mag worden. En als je zo'n vraag op bokt stelt dan kun je natuurlijk verwachten dat er ook minder leuke berichten voorbij komen.
Ik denk trouwens niet dat mensen alleen in het belang van het klimaat reageren. Er zijn ook zat mensen die juist gek zijn op kinderen maar bang zijn voor de wereld waarin deze kinderen opgroeien, waarin de toekomst zo onzeker is.
Je hoeft je natuurlijk niet te laten leiden door deze reacties, maar erover nadenken zou ik zeker doen.
). Ik heb en had geen kinder'schaamte', ik heb er altijd heel erg van genoten en doe dat nog. Ze trekken en trokken veel met elkaar op vanwege het kleine leeftijdsverschil.Marie111 schreef:Wij waren 6 en 7 toen zusje geboren werd en zij is juist heel veel alleen geweest. Zat in hele andere levensfase.
Uitjes waren altijd ingewikkeld. Zij had leeftijd voor speeltuin en wij voor museum (beetje gechargeerd).
Zij moest altijd maar mee naar dingen waar zij zich nog niet voor interesseerde.
Wij gingen het huis uit en zat zij nog op middelbare school.
Pas tien ze 18 werd kregen we een beetje gelijkwaardige relatie.
Dat is voor ons reden geweest om geen groot leeftijdsverschil tussen de kinderen te hebben (18 maanden).
Toen was ik er ook gelijk klaar mee. Hoefde echt geen derde
Lukasje schreef:Mss een rare vraag maar waarom “kriebelt het” ? Is het dan het zwanger zijn wat je leuk vindt, of de babyfase? Want euh, dan heb je er straks een dozijn rond lopen.
Ik zou 1 kind opvoeden al een serieuze zaak vinden maar ik denk ook te veel na. Drie lijkt mij heel erg veel: qua tijdverdeling, qua planning, qua financiën, ... tja qua alles eigenlijk. Heb je dan nog genoeg tijd over voor je relatie met je man en voor jezelf vraag ik me dan af?
Maar jij kent jezelf, jullie wensen. Je moet gewoon doen wat goed voelt.
;
Mazida schreef:Iedereen mag hier roepen wat ie wil Superpony. Een forum is toch om ervaringen te vragen. Uiteraard bespreek ik het met mijn man, zonder hem gaat het niet lukken
Nou ja, zonder hem kan ook, maar dat is niet de bedoeling
BarbaLala schreef:Mazida schreef:Wij dragen on onze eigen manier bij aan een goed milieu. Ik waardeer jullie zorgen om het milieu/klimaat, maar vraag hier om ervaringen van jonge gezinnen en ga verder geen discussie voeren over het of het goed of slecht is voor het milieu. Wie dat wil is vrij om daar een topic over te openen.
Jammer dat je je ogen sluit voor je eigen aandeel en verantwoordelijkheid, het is namelijk nogal een belasting voor de wereld en het milieu om nog een kind te nemen.
Maar oke.
Wellicht wil je wel stilstaan bij de de gevolgen voor het eventuele kind en op basis daarvan je keuze maken aangezien je nog twijfelt? Het gaat hier namelijk wel om een leven.
Een kind vraagt er niet om, om in deze wereld geboren te worden. In hoeverre is het voor jou te verantwoorden om op een overbevolkte planeet met slecht toekomstperspectief nog meer leven te zetten terwijl er al zoveel leed en lijdende mensen zijn? (Kinderen ook, die staan te springen om een liefhebbende (pleeg)ouder in hun leven te mogen verwelkomen.)
En in hoeverre kun jij een 3e kind (en vervolgens ook de andere 2 die er al zijn) voldoende aandacht en liefde geven? Weet jij zeker dat je dit kind niet tekort zal doen in opvoeding (of emotioneel zal schaden) en alles wat nodig is om tot een gezond en evenwichtig mens uit te groeien, aangezien je er al 2 hebt? Blijf jij daar als mens zelf gezond en functionerend onder?
Achterom schreef:Kwanyin schreef:een vader die veel werkt en vindt dat kinderen opvoeden “een taak voor moeders is” en bij je gaat klagen dat hem geen aandacht meer geeft, is weer een heel andere situatie dan eentje waar je beide je schouders onder zet en je beide beseft en bereidt bent dat je leven de komende jaren rond de kinderen gaat draaien.
Heel eerlijk: van de mensen die ik in mijn directe omgeving ken met 3 of meer kinderen, komt het leeuwendeel op de schouders van de moeder terecht.