Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-12-19 10:24

Geplaatst: 29-12-19 10:24

Ninx schreef:
blokje schreef:
Ligt aan de manier van mindfulness. Maar 9 v/d 10 keer past dat niet bij onze leefwijze.

Kun je uitleggen waarom dat zo is?

De manier waarop ik dit vraag is omdat deze (foutieve) manier van de bijbel interpreteren veelal primair gebaseerd is op angst.
Angst is een heel sterk fundament voor de kerk. De bijbel, noch de nuchtere gelovige vermeldt dat er zoveel verboden, mitsen en maren zijn.
Maar helaas is de doctrine van de mensen die boel volstrekt verkeerd begrijpen heel sterk. Dit kweekt angst.

Wanneer je eens onderzoek doet naar het aantal mensen dat als kind ten gevolge van deze manier van geloven zeer angstig werd zul je versteld staan.

Een geloof dat gebaseerd is op zoveel beperkingen, mitsen, maren, zonden en verboden is bedacht door mensen en niet door een schepper.
Ik denk dat deze ook hoofdschuddend toekijkt dat zoveel mooie zaken uit zijn schepping (mindfulness) als kwalijk gezien worden.

Typ ik dit om je belachelijk te maken of de discussie aan te gaan over je geloof? Nee, maar wil wel eerlijk zeggen dat zoveel doctrine verstikkend en beangstigend werkt en verlichting eigenlijk in de weg staat. En dit beslissen voor kinderen vind ik nogal wat.

Veel wijsheid.

**Geplaatst**: 29-12-19 10:35

Geplaatst: 29-12-19 10:35

Ninx schreef:
blokje schreef:
Ligt aan de manier van mindfulness. Maar 9 v/d 10 keer past dat niet bij onze leefwijze.

Kun je uitleggen waarom dat zo is?

Voor mij is dat omdat ik mijn rust wil (en kan) vinden bij God en veel mindfulness dingen vinden dat je dat wel zelf in je eentje kan (en moet kunnen).

Maar laten we dit geen religieus discussie topic maken maar ingaan op de vraag van TS. Zij wijst yoga en meditatie af, omdat het niet bij haar past (en doet dit juuuuuist met oog voor het welzijn van haar zoon, want zij gelooft dat die methodes niet goed voor hem zijn). Als in een ander topic een atheïstische bokker een vraag zou stellen en gelovigen zouden aanraden eens naar de kerk (of moskee) te gaan om rust te vinden, en de bokker geeft aan dat dit niks voor hem/haar is, vindt men dat toch ook niet gek? Hoeft diegene toch ook geen uitleg te geven waarom niet, waarom TS dan wel? Het past niet bij haar zegt ze, punt. Zou genoeg moeten zijn en als je niet weet waarom kun je Google gebruiken, staat genoeg over waarom bijvoorbeeld yoga niet bij het christelijk geloof hoort. (Overigens heb ik de post even gemist waarin TS zelf zegt dat het om het christelijk geloof gaat, alleen dat ze gelooft. Sorry dus TS als ik te vroeg aanneem dat dat het christelijk geloof is en je een ander geloof hebt)

TS: niks doen waar jij je niet goed bij voelt! Dat voelt je zoontje als hij hoogsensetief is zeker en daar heeft hij geen baat bij. Ik zou beginnen met muziek aan zetten tegen de buitengeluiden. Bij mij als kind hielp een vast slaapritueel erg. Liedje zingen (Die van ik ga slapen, ik ben moe. Maar die van God is altijd bij mij die hier boven gezegd werd kan ook goed helpen), avondgebedje, nog even praten met papa of mama over iets leuks waarover ik wel wou dromen (bij mij altijd paarden

) en dan (met licht aan op de gang) gaan.slapen. Ook boekjes kunnen heel goed helpen. En geen tv voor het slapen gaan, en praten over dingen die het kind eng vindt. Zéker niet zeggen dat het onzin is!!!! Voor hem is het geen onzin!

Sterkte. Hopelijk komt het snel goed.

**Geplaatst**: 29-12-19 10:58

Geplaatst: 29-12-19 10:58

Als je kindje niet slaapt sloopt je dat als ouder en het heeft invloed op je hele hebben en houden. Zo te lezen is je zoontje een heel gevoelig zo niet hoogsensitief kindje. Kindjes van deze tijd spiegelen vaak gedrag van hun ouders. Zoals jij zelf al aangeeft ken jij de angst om te gaan slapen zelf uit je kindertijd en nu soms nog.
Dit zou voor mij een reden zijn om eens te kijken naar jezelf ipv naar je kind. Je kindje pikt op wat jij onbewust uitstraald. Als voorbeeld, als jij zegt je hoeft niet bang te zijn want er is niets, terwijl jij zelf onbewust die angst als kind ook gevoeld hebt, dan geloofd hij niets van wat jij zegt en neemt hij dat dus ook niet aan.
Als jij die angst aan kunt gaan en kunt opruimen voor jezelf dan zal het gedrag van je kindje ook veranderen. Ik heb geen idee waar je woont, maar je bent hier van harte welkom om je daar mee te helpen. Ik heb vaker op deze manier kinderen en ouders van hun slaapproblemen af geholpen.

**Geplaatst**: 29-12-19 11:00

Geplaatst: 29-12-19 11:00

Hoe ziet het slaapritueel er uit?
Gaat het nu beter nu het vakantie is?

Je bent wel geïnteresseerd in zoutstenen en etherische oliën, maar niet in mindfulness/yoga?

Je schrijft niet wat jullie leefwijze/geloof precies inhoudt. Jullie bidden wel? Daarbij kun je toch ook je gedachten ordenen? (net als mindfulness/yoga).

Al eens gedacht aan speltherapie?

Of lees eens een boek over hoogsensitiviteit.

Jullie zoon is de oudste? Misschien denkt hij onbewust dat hij de rest moet beschermen?

Kijk verder eens op Ouders Online voor meer tips en/of plaats een discussie op het forum

**Geplaatst**: 29-12-19 11:12

Geplaatst: 29-12-19 11:12

Misschien is een hulphond misschien een oplossing?
Ik weet dat een hulphond heel veel goeds kan brengen, en dus ook rust en veiligheid, bij het mannetje.
Dan heeft hij een maatje die hem een stuk zekerder maakt

want ik denk uit je OP te halen dat hij vreselijk onzeker is wat doorslaat in angsten.

**Geplaatst**: 29-12-19 11:14

Geplaatst: 29-12-19 11:14

Heb er hier thuis ook zo een. Met periodes doodsbang geweest om te gaan slapen.
Hij zag leeuwen. Dus leeuwenspray gemaakt, werkte prima. Papa slingerde de leeuw aan zijn staart naar buiten.
Speciale knuffel aangewezen die hem beschermd en het was over.
Nu heeft ie als ie net in bed ligt vaak dat ie roept dat ie niet kan slapen. Dan moet ie ff de dag doornemen en dan slaapt ie zo.
Ik heb het idee dat hij hooggevoelig is. Niet alleen hierdoor maar er zijn nog veel meer kenmerken van hooggevoeligheid die bij hem overeen komen.
Google daar maar eens op, er staan genoeg handvatten om te proberen.

**Geplaatst**: 29-12-19 11:15

Geplaatst: 29-12-19 11:15

blokje schreef:
Ligt aan de manier van mindfulness. Maar 9 v/d 10 keer past dat niet bij onze leefwijze.

Mooi. Dan past 10% wel.

Zelda_Link schreef:
Voor mij is dat omdat ik mijn rust wil (en kan) vinden bij God en veel mindfulness dingen vinden dat je dat wel zelf in je eentje kan (en moet kunnen).

Leuk als dat voor jou werkt, maar ik kan me niet voorstellen dat jouw god vindt dat je (of je kinderen) geen hulp mogen zoeken voor het op een rijtje zetten van je hoofd. God houdt toch van iedereen? Of niet van mensen die het in hun uppie zonder hulp niet redden?

**Geplaatst**: 29-12-19 11:23

Re: 6 jarige bang met slapen en alleen boven zijn.

Geplaatst: 29-12-19 11:23

Ik ben zelf 24 en heb dit nog steeds wel eens. Ik zou je kindje laten testen. Ik ben er pas laat achter gekomen dat ik ADHD en waarschijnlijk autisme heb. Als ik dat eerder had geweten dan had mijn dat enorm veel frustratie gescheeld. Ik durfde nooit te slapen want ik kreeg 's nachts enorm realistisch nachtmerries. Dat ik achtervolgd werd en dat ze me wilden vermoorden. En dat zo'n 5 nachten per week. Wat zich ook resulteerde in night terrors / slaapangst tot mijn 18e denk ik. Inclusief paniekaanvallen. Wat ik nu doe is een podcast luisteren en me daarop concentreren tot ik slaap. Dus ik zou adviseren om een luisterboekje aan te zetten waar hij naar kan luisteren tot hij slaapt. Want zodra ik overprikkeld ben en ik ga liggen is mijn hoofd 1 grote dansparty met flitsende lampen, bonkend geluid en vol met allerlei kleuren en muziek. Echt vreselijk die onrust en daar word ik dus erg angstig van.

**Geplaatst**: 29-12-19 11:37

Geplaatst: 29-12-19 11:37

Is het een idee om iets van achtergrondgeluid te geven als hij in bed ligt? Toen ik klein was kon ik heel bang zijn van alle geluiden die ik niet kon plaatsen, zoals het kraken van het huis en dergelijke. Mijn ouders hebben toen in mijn kamer een cd-speler gezet en draaiden een cd met vogelgeluiden als ik probeerde in te slapen. Heerlijk rustgevend en het leidde me genoeg af van de ‘enge’ geluiden. Je kan ook iets van rustige muziek opzetten, iets klassieks bijvoorbeeld.

**Geplaatst**: 29-12-19 11:41

Geplaatst: 29-12-19 11:41

MarlindeRooz schreef:
Ik ben zelf 24 en heb dit nog steeds wel eens. Ik zou je kindje laten testen. Ik ben er pas laat achter gekomen dat ik ADHD en waarschijnlijk autisme heb. Als ik dat eerder had geweten dan had mijn dat enorm veel frustratie gescheeld.

Met diagnose verdwijnen de slaapproblemen helaas niet.
Het verklaart misschien de problemen, maar weg gaan doen ze niet.

**Geplaatst**: 29-12-19 12:03

Geplaatst: 29-12-19 12:03

Ik had vroeger ook erg veel nachtmerries en angsten 's nachts. Ik droomde dat ik achterna werd gezeten door 'de dieven' en dat ze me wilden vermoorden. Ik zag dingen in mijn dromen die je in de walgelijkste horrorfilms ziet. Hoe ik erbij kwam? geen idee. Heb vroeger nooit iets engs meegemaakt naar mijn weten, maargoed. Het werkte inderdaad absoluut niet als mijn ouders mij probeerden te overtuigen dat ze niet bestonden. Ik geloofde dat ze tussen de kast en de muur woonden (van 1 cm ruimte

) en hoe onrealistisch ook, voor mij was dat gewoon de waarheid.
Ik weet nog heel goed dat mijn ouders de stofzuiger hebben omgetoverd tot een magische stofzuiger die de dieven kon stofzuigen. Voor een korte periode heeft dit gewerkt, maar volgens mij niet voor heel lang. In mijn knuffels vond ik ook veel steun, die had ik helemaal rondom mijn bed gelegd.
Ik zou dus juist zeker in de fantasie meegaan in plaats van proberen te overtuigen dat het allemaal een verzinsel is. Daar bereik je alleen maar het tegenovergestelde mee.
Het is bij mij trouwens helemaal weg gegaan doordat ik mezelf heb leren wakker te maken in mijn slaap/ droom (op een gegeven moment kon ik realiseren dat het een droom was) en uiteindelijk zelfs m'n hele dromen besturen. Hierdoor hoefde ik niet meer bang te zijn omdat ik de controle had. Maar dat is lang niet zo makkelijk voor elkaar te krijgen..

**Geplaatst**: 29-12-19 12:04

Geplaatst: 29-12-19 12:04

Brainless schreef:
MarlindeRooz schreef:
Ik ben zelf 24 en heb dit nog steeds wel eens. Ik zou je kindje laten testen. Ik ben er pas laat achter gekomen dat ik ADHD en waarschijnlijk autisme heb. Als ik dat eerder had geweten dan had mijn dat enorm veel frustratie gescheeld.

Met diagnose verdwijnen de slaapproblemen helaas niet.
Het verklaart misschien de problemen, maar weg gaan doen ze niet.

Joh... maar goed medicatie, therapie en zelfbegrip helpen wel.

**Geplaatst**: 29-12-19 12:11

Geplaatst: 29-12-19 12:11

Waarom kinderen bang worden en juist minder liefhebbend, minder vrijgevig en oordelend door deze manier van geloven. Doe er je voordeel mee in het belang van je kind.
Het is niet zo vreemd dat je kind bang wordt op deze manier, noch dat jij bang bent geworden/ geweest.
De interpretatie die veel mensen hanteren is schadelijk voor kinderen en heeft inhoudelijk niks met de bijbel te maken.

Dan kun je teddyberen kopen, de kamer groen verven en gezellige muziek aanzetten... maar je doet niks aan de oorzaak. Ik wens jou, maar vooral je kinderen, veel diepgang en meer wijsheid toe!

https://cip.nl/57312-omdenken-voor-christenen

Laatst bijgewerkt door Ninx op 29-12-19 12:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-12-19 12:15

Geplaatst: 29-12-19 12:15

MarlindeRooz schreef:
Joh... maar goed medicatie, therapie en zelfbegrip helpen wel.

Voor een kind van 6?

**Geplaatst**: 29-12-19 12:31

Geplaatst: 29-12-19 12:31

Ianrowan2009 schreef:
Misschien is een hulphond misschien een oplossing?
Ik weet dat een hulphond heel veel goeds kan brengen, en dus ook rust en veiligheid, bij het mannetje.
Dan heeft hij een maatje die hem een stuk zekerder maakt want ik denk uit je OP te halen dat hij vreselijk onzeker is wat doorslaat in angsten.

Dit dacht ik ook meteen.. Hoeft niet eens een officiële hulphond te zijn maar een hond(je) dat gewoon lekker bij hem gaat liggen.

**Geplaatst**: 29-12-19 12:49

Geplaatst: 29-12-19 12:49

Brainless schreef:
MarlindeRooz schreef:
Joh... maar goed medicatie, therapie en zelfbegrip helpen wel.

Voor een kind van 6?

Als er echt sprake is van een 'stickertje'... Natuurlijk! Ik heb mijn 'stickertje' relatief laat gekregen en ik wou zo graag dat mijn ouders me toen ik jong was naar therapie hadden gestuurd, maar dat vonden ze zwak ofzo. Uiteraard zijn die behandelingen er ook speciaal op kinderen gericht. Vroeg leren omgaan met dingen die je 'anders' maken, zoals in mijn geval hoogsensitief zijn, is zo onwijs waardevol. Dan kan je leren om je drempels te verlagen en de positieve dingen aan je 'stickertje' omzetten naar jouw persoonlijke kracht.

In plaats daarvan heb ik letterlijk mijn halve leven moeten worstelen met hoe ik de wereld zie en leer ik nú pas accepteren dat ik dingen anders meemaak dan veel andere mensen en dat dit niet alleen iets negatiefs is.

**Geplaatst**: 29-12-19 12:49

Geplaatst: 29-12-19 12:49

Er bestaan verzwaarde dekbedden.
Dat klinkt een beetje raar misschien maar wordt ook veel gebruikt bij kinderen met autisme, adhd etc.
Het geeft een gevoel van veiligheid.
Ik ken een volwassenen die er enorm veel baat mee heeft gehad. Er bestaan zelfs sites waar je ze kan huren om uit te proberen.
Ga maar eens googlen.

Verder denk ik dat je ook met (edel)stenen en/of etherische oliën nog wel wat wist kan halen. Je zoontje is super gevoelig en hoort/ziet misschien ook wel meer dan dat jij weet...

**Geplaatst**: 29-12-19 12:57

Geplaatst: 29-12-19 12:57

Brainless schreef:
MarlindeRooz schreef:
Joh... maar goed medicatie, therapie en zelfbegrip helpen wel.

Voor een kind van 6?

Mijn oudste is 4 j en gaat 3 keer in de week naar revalidatiecentrum voor therapie ( ergo , logo en psycholoog) en krijg van daaruit ouderbegeleiding en van andere instantie thuisbegeleiding.
Het is juust belangrijk om vroeg te beginnen met therapie, de jonge jaren zih juist het belangrijkste, dienen zeg maar als fundering voor het verloop in de toekomst.

**Geplaatst**: 29-12-19 12:57

Geplaatst: 29-12-19 12:57

Zeggen dat monters niet bestaan kan je ook gewoon niet bot zeggen hoor. Zeggen dat een kind zich aanstelt vind ik nooit ok, emoties erkennen is wel heel belangrijk. Er in meegaan verergert de boel alleen vaak. Neem de angst serieus, toon begrip maar maak er ook geen ding van. Probeer het luchtig te houden.
Hoe meer je er op ingaat hoe meer het gaat leven.

**Geplaatst**: 29-12-19 13:03

Geplaatst: 29-12-19 13:03

Ik herken dit wel van mijn dochter. Die was ook een slechte slaper, als baby al veel wakker. Als peutertje/kleutertje ook niet naar bed willen. Ze was ook angstig bleek later. We hebben wat met haar op gezeten en vaak liet ik haar op de bank in slaap vallen om haar later in haar bedje te leggen. Met ongeveer 6 jaar ben ik haar in overleg met de huisarts melatonine gaan geven. Kind moet toch een keer slapen. Dat hielp wel wat.
Zo rond haar 12e kwamen we erachter dat de enge dromen die ze had veroorzaakt werden door slaapverlamming. Rond haar 15e kreeg ze de diagnose ADHD. Slaapverlamming komt vaker voor bij kinderen met ADHD, ASS. Het verergert bij stress en als je dan bang bent om te slapen, kom je in een vicieuze circel terecht.
De ADHD (methylfenidaat achtige) medicatie heeft bij haar nooit het gewenste effect gehad.
Mindfullness ook niet. Vind ik trouwens ook lastig bij kinderen. Ze "vergat| vaak haar oefeningen.
Slapen bleef problematisch. Rond haar 16e heeft ze neurofeedback behandelingen gehad. Tijdens het slaap- en hersenonderzoek (EEG) bleek dat bij haar de hersengolven die ervoor zorgen dat je in slaap kunt vallen (de Theta golven) niet op te komen. Daardoor kwamen haar hersenen als het ware nooit in rust stand.
Deze zijn met de neurofeedback getraind en inderdaad slaapt ze sindsdien veel beter. Neurofeedback hoef je ook maar 1 x te doen. Voor ons was het dus wel een zoektocht van jaren, maar uiteindelijk toch tot een oplossing gekomen.

Er kan dus met jouw zoontje meer aan de hand zijn, dan alleen maar bang zijn. Vaak komt het wel ergens vandaan.

**Geplaatst**: 29-12-19 13:04

Geplaatst: 29-12-19 13:04

Brainless schreef:
MarlindeRooz schreef:
Joh... maar goed medicatie, therapie en zelfbegrip helpen wel.

Voor een kind van 6?

Nee maar voor de ouders wel?

**Geplaatst**: 29-12-19 13:05

Geplaatst: 29-12-19 13:05

Ninx schreef:
Waarom kinderen bang worden en juist minder liefhebbend, minder vrijgevig en oordelend door deze manier van geloven. Doe er je voordeel mee in het belang van je kind.
Het is niet zo vreemd dat je kind bang wordt op deze manier, noch dat jij bang bent geworden/ geweest.
De interpretatie die veel mensen hanteren is schadelijk voor kinderen en heeft inhoudelijk niks met de bijbel te maken.

Dan kun je teddyberen kopen, de kamer groen verven en gezellige muziek aanzetten... maar je doet niks aan de oorzaak. Ik wens jou, maar vooral je kinderen, veel diepgang en meer wijsheid toe!

https://cip.nl/57312-omdenken-voor-christenen

Ahum, geloof niet dat TS zit te wachten op jouw verhaal. Veroordelend, verpakt als behulpzaam, erg jammer.

Laatst bijgewerkt door CharleyT op 29-12-19 13:09, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-12-19 13:07

Geplaatst: 29-12-19 13:07

Laat ik het anders zeggen...
Met of zonder diagnose zullen ouders alsnog zelf naar hulp moeten zoeken.
Zoals TS nu ook doet.. wie weet iets wat kan helpen.

Een diagnose is soms fijn, maar alsnog moet je gaan zoeken/kijken naar wat helpt.
Je krijgt nl geen gebruiksaanwijzing bij de diagnose.
Elke kind is anders.

**Geplaatst**: 29-12-19 13:11

Geplaatst: 29-12-19 13:11

V.w.b. mindfullness en yoga: yoga heeft een directe religieuze basis (Hindoeisme) en doe ik ook niet (om dezelfde reden als TS). Mindfullness staat los van welke religie dan ook. Het betreffen met name oefeningen om je geest te kunnen focussen en te ontspannen.
Ik denk dat mindfullness heel goed kan werken, maar je moet er wel het type voor zijn. Bij kinderen, vooral die met ADHd, heb ik het altijd lastig gevonden hoewel er wel speciale cursussen voor kinderen zijn.

**Geplaatst**: 29-12-19 13:13

Geplaatst: 29-12-19 13:13

Brainless schreef:
Laat ik het anders zeggen...
Met of zonder diagnose zullen ouders alsnog zelf naar hulp moeten zoeken.
Zoals TS nu ook doet.. wie weet iets wat kan helpen.

Een diagnose is soms fijn, maar alsnog moet je gaan zoeken/kijken naar wat helpt.
Je krijgt nl geen gebruiksaanwijzing bij de diagnose.
Elke kind is anders.

Dat is zo maar met diagnose gaan er meer deuren open.
Zonder diagnose had ik bv al deze hulp niet gekregen.

Nomineer dit bericht ×