Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-10-19 17:45

Geplaatst: 02-10-19 17:45

elnienjo schreef:
Vind het vooral heel erg egoistisch om samen te willen gaan wonen op zo'n afstand van de andere ouder. Als jullie nu 80 km uit elkaar wonen moeten de kinderen dus pakweg 40 km reizen naar de andere ouder.
Snap ook niet dat jullie een huis kopen voordat je deze impact hebbende plannen met de exen rond had.

tja, ik vind het eigenlijk gewoon egoistisch om je als ex partner nog te bemoeien met het leven van je ex partner....40 km is niet het eind van de wereld...zeker niet omdat er voor de kinderen feitelijk niks veranderd, behalve dat ze idd wat afhankelijker zijn van hun ouders...maar ik neem aan dat wanneer ze pubers zijn ze ook wat makkelijker zullen zijn in bij welke ouder het handig is te verblijven (mijn dochter is nu 13...ik ben zelfs naar het buitenland verhuist...vader van dochter had haar niet erkend, maakte behoorlijke stampij, maar pech gehad. Niet willen beslissen en geen verantwoording nemen...inmiddels zijn ze er blij mee...en mijn dochter bepaalt gewoon zelf waar ze is...door de weeks hier natuurlijk, het ene weekend hier, het andere daar, vakanties wisselt...ze regelt het allemaal zelf met hun en is in beide huizen welkom.

Wat ik niet okay vind is dat er zo krampachtig vastgehouden wordt aan: wij willen geen tijd met de kinderen inleveren....ik weet niet hoe oud ze zijn, maar stel ze willen naar een feestje, en op de fiets met vrienden terug, hebben jullie je er maar gewoon in te schikken dat ze dan s nachts bij de andere ouder zijn, zelfs al is het eigenlijk jullie tijd...de kinderen hebben feitelijk het recht te bepalen waar ze willen zijn, niet jullie, en niet de exen....en daarom vroeg ik: wat willen de kinderen??? Het gaat in 2 pagina's alleen maar om exen en om jullie, terwijl er met geen woord gerept word over wat de lijdende voorwerpen hierin willen....als die een leeftijd hebben dat zij zich kunnen uitspreken, is er toch geen probleem??? Volg hen...geef duidelijk aan dat wat ze ook kiezen het goed is, als het voor hen goed is, laat het flexibel zijn en problem solved. Ik vind het zoiets idioots dat ouders hun kinderen opeisen....

**Geplaatst**: 02-10-19 17:54

Geplaatst: 02-10-19 17:54

IHN schreef:
elnienjo schreef:
Vind het vooral heel erg egoistisch om samen te willen gaan wonen op zo'n afstand van de andere ouder. Als jullie nu 80 km uit elkaar wonen moeten de kinderen dus pakweg 40 km reizen naar de andere ouder.
Snap ook niet dat jullie een huis kopen voordat je deze impact hebbende plannen met de exen rond had.

tja, ik vind het eigenlijk gewoon egoistisch om je als ex partner nog te bemoeien met het leven van je ex partner....40 km is niet het eind van de wereld...zeker niet omdat er voor de kinderen feitelijk niks veranderd, behalve dat ze idd wat afhankelijker zijn van hun ouders...maar ik neem aan dat wanneer ze pubers zijn ze ook wat makkelijker zullen zijn in bij welke ouder het handig is te verblijven (mijn dochter is nu 13...ik ben zelfs naar het buitenland verhuist...vader van dochter had haar niet erkend, maakte behoorlijke stampij, maar pech gehad. Niet willen beslissen en geen verantwoording nemen...inmiddels zijn ze er blij mee...en mijn dochter bepaalt gewoon zelf waar ze is...door de weeks hier natuurlijk, het ene weekend hier, het andere daar, vakanties wisselt...ze regelt het allemaal zelf met hun en is in beide huizen welkom.

Wat ik niet okay vind is dat er zo krampachtig vastgehouden wordt aan: wij willen geen tijd met de kinderen inleveren....ik weet niet hoe oud ze zijn, maar stel ze willen naar een feestje, en op de fiets met vrienden terug, hebben jullie je er maar gewoon in te schikken dat ze dan s nachts bij de andere ouder zijn, zelfs al is het eigenlijk jullie tijd...de kinderen hebben feitelijk het recht te bepalen waar ze willen zijn, niet jullie, en niet de exen....en daarom vroeg ik: wat willen de kinderen??? Het gaat in 2 pagina's alleen maar om exen en om jullie, terwijl er met geen woord gerept word over wat de lijdende voorwerpen hierin willen....als die een leeftijd hebben dat zij zich kunnen uitspreken, is er toch geen probleem??? Volg hen...geef duidelijk aan dat wat ze ook kiezen het goed is, als het voor hen goed is, laat het flexibel zijn en problem solved. Ik vind het zoiets idioots dat ouders hun kinderen opeisen....

Ben ik het niet mee eens. Kinderen hebben vanaf 'n bepaald moment hun sportclubs waar ze in het weekend naartoe willen en hun vrienden, als de andere ouder dan zo'n eind weg woont, dan vallen ze overal buiten de boot. De band met de ouder waar ze het minst verblijven lijdt er onder. En kinderen zijn vaak loyaal naar beide ouders, je brengt ze zo wel in een heel moeilijk parket.

**Geplaatst**: 02-10-19 19:48

Re: als samenwonen niet vanzelfsprekend is

Geplaatst: 02-10-19 19:48

Nou inderdaad, alsof kinderen het maar gewoon over zich heen moeten laten gaan. 40 km, wat is dat nou voor ons als volwassenen? Maar het is veel meer dan een paar km voor een kind. Dat vergeten vrees ik veel mensen...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-19 08:02

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-19 08:02

elnienjo schreef:
Vind het vooral heel erg egoistisch om samen te willen gaan wonen op zo'n afstand van de andere ouder. Als jullie nu 80 km uit elkaar wonen moeten de kinderen dus pakweg 40 km reizen naar de andere ouder.
Snap ook niet dat jullie een huis kopen voordat je deze impact hebbende plannen met de exen rond had.

Want een huis waar we met zijn allen kunnen wonen is slechter dan 2 huizen waar we tussen schipperen?

Waar staat het dan we de het nog niet rond hadden met de exen? We hebben ze beide maanden voor het hele gebeuren ingelicht. Toen er daadwerkelijk een huis was en we niet meer terug konden, kwam er gezeur.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:10

Geplaatst: 03-10-19 08:10

Als leerkracht zie ik vaak genoeg kinderen van de rekening die voor dag en dauw moeten opstaan en met hun koffer op school komen omdat papa en mama ver uit elkaar wonen. Schrijnende situaties waarbij een stabiele basis ontbreekt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-19 08:15

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-19 08:15

IHN schreef:
elnienjo schreef:
Vind het vooral heel erg egoistisch om samen te willen gaan wonen op zo'n afstand van de andere ouder. Als jullie nu 80 km uit elkaar wonen moeten de kinderen dus pakweg 40 km reizen naar de andere ouder.
Snap ook niet dat jullie een huis kopen voordat je deze impact hebbende plannen met de exen rond had.

tja, ik vind het eigenlijk gewoon egoistisch om je als ex partner nog te bemoeien met het leven van je ex partner....40 km is niet het eind van de wereld...zeker niet omdat er voor de kinderen feitelijk niks veranderd, behalve dat ze idd wat afhankelijker zijn van hun ouders...maar ik neem aan dat wanneer ze pubers zijn ze ook wat makkelijker zullen zijn in bij welke ouder het handig is te verblijven (mijn dochter is nu 13...ik ben zelfs naar het buitenland verhuist...vader van dochter had haar niet erkend, maakte behoorlijke stampij, maar pech gehad. Niet willen beslissen en geen verantwoording nemen...inmiddels zijn ze er blij mee...en mijn dochter bepaalt gewoon zelf waar ze is...door de weeks hier natuurlijk, het ene weekend hier, het andere daar, vakanties wisselt...ze regelt het allemaal zelf met hun en is in beide huizen welkom.

Wat ik niet okay vind is dat er zo krampachtig vastgehouden wordt aan: wij willen geen tijd met de kinderen inleveren....ik weet niet hoe oud ze zijn, maar stel ze willen naar een feestje, en op de fiets met vrienden terug, hebben jullie je er maar gewoon in te schikken dat ze dan s nachts bij de andere ouder zijn, zelfs al is het eigenlijk jullie tijd...de kinderen hebben feitelijk het recht te bepalen waar ze willen zijn, niet jullie, en niet de exen....en daarom vroeg ik: wat willen de kinderen??? Het gaat in 2 pagina's alleen maar om exen en om jullie, terwijl er met geen woord gerept word over wat de lijdende voorwerpen hierin willen....als die een leeftijd hebben dat zij zich kunnen uitspreken, is er toch geen probleem??? Volg hen...geef duidelijk aan dat wat ze ook kiezen het goed is, als het voor hen goed is, laat het flexibel zijn en problem solved. Ik vind het zoiets idioots dat ouders hun kinderen opeisen....

Wat wij voornamelijk willen is onze kinderen een warm thuis bieden. Ze zijn nu nog heel jong. We willen ze laten zien en voelen dat ze altijd welkom zijn. Als ze straks ouder zijn en zelf aan gaan geven dat ze het ene weekend liever bij de een zijn, zijn wij echt flexibel genoeg om dat toe te laten.

Het gaat vooralsnog om 1 schooldag in de week plus 1 weekend per 2 weken.

Ik heb zelf ook met dit bijltje gehakt. Ouders ook gescheiden en zijn ook een flink stuk uit elkaar gaan wonen. Tja het is beholpen, maar ik heb er nooit echt hinder van ondervonden. Ook ben ik er zeker niet slechter van geworden. Ik weet dus donders goed hoe het aan de andere kant als kind is.

Vind de reacties dat ik egoïstisch zou zijn dan ook best hard. Je wilt maar 1 ding en dat is het beste voor je kinderen. Ideaal gaat het nooit meer worden, dat is duidelijk. Maar ik ben van mening dat als het met de ouders goed gaat het ook met de kinderen goed gaat. En als dit als egoïstisch wordt gezien, be my guest.
Als je gescheiden bent lijkt alles wel onder een vergrootglas te liggen. Terwijl ouders in een 'gewoon' gezin ook keuzes maken waar de kinderen hinder van ondervinden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-19 08:17

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-19 08:17

Jolien87 schreef:
Als leerkracht zie ik vaak genoeg kinderen van de rekening die voor dag en dauw moeten opstaan en met hun koffer op school komen omdat papa en mama ver uit elkaar wonen. Schrijnende situaties waarbij een stabiele basis ontbreekt.

Een stabiele basis is juist hetgeen wat we ze willen geven. En voor dag en douw opstaan, is ook niet aan de orde. Tijden van opstaan blijft hetzelfde. Papa woont nu ook 20 minuten van school.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:25

Re: als samenwonen niet vanzelfsprekend is

Geplaatst: 03-10-19 08:25

Het beste voor de kinderen is in mijn ogen dat gescheiden ouders op fietsafstand van elkaar blijven wonen zodat de kids daadwerkelijk spontaan even bij de andere ouder langs kunnen gaan. En ze niet met steeds grotere tegenzin naar de vader gaan omdat ze in dorp van moeder hun sportclubs en vriendjes hebben. Je ontneemt ze zo de kans een gelijkwaardige band met de andere ouder op te bouwen. En dat alleen maar uit eigenbelang omdat je graag bij je nieuwe lief bent. De statistieken liegen er trouwens niet om wat betreft samengestelde gezinnen. Procentueel gezien is de kans heel erg groot dat zo'n samengesteld gezin geen stand houdt.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:29

Geplaatst: 03-10-19 08:29

Regallie schreef:
elnienjo schreef:
Vind het vooral heel erg egoistisch om samen te willen gaan wonen op zo'n afstand van de andere ouder. Als jullie nu 80 km uit elkaar wonen moeten de kinderen dus pakweg 40 km reizen naar de andere ouder.
Snap ook niet dat jullie een huis kopen voordat je deze impact hebbende plannen met de exen rond had.

Want een huis waar we met zijn allen kunnen wonen is slechter dan 2 huizen waar we tussen schipperen?

Waar staat het dan we de het nog niet rond hadden met de exen? We hebben ze beide maanden voor het hele gebeuren ingelicht. Toen er daadwerkelijk een huis was en we niet meer terug konden, kwam er gezeur.

Maak ik hieruit correct op dat de beide exen eerst akkoord waren, maar toen de koop eenmaal rond was toch bedenkingen kregen?

**Geplaatst**: 03-10-19 08:32

Geplaatst: 03-10-19 08:32

safina schreef:
Uit ervaring: De dochter van mijn man is inmiddels volwassen. Haar moeder is destijds verhuisd voor een nieuwe relatie. Dus dochter kon niet zelfstandig heen en weer, was afhankelijk van vervoer van haar ouders. En dat is in de kleuterleeftijd niet zo erg. Maar het kon ook niet op de basisschool. Ook niet toen ze puber was. Ik vond het altijd jammer voor dochterlief dat ze als ze bij ons was nooit even spontaan bij haar beste vriendinnetje kon aanbellen om te vragen of ze wilde spelen, omdat die in het dorp van mamma woonde. Of even bij haar moeder langs kon gaan om iets op te halen of om te kletsen. Of juist even bij ons kon zijn als haar moeder haar na school niet op kon halen. Dat ze als puber niet met haar vriendinnengroep van school naar dat feestje kon fietsen omdat ze dan bij ons was en dus gebracht en gehaald moest worden. Dat soort dingen. Dat ze altijd twee werelden had en ouders met een auto die daar op gezette tijden tussen heen en weer reden.
Een kind heeft echt geen probleem met een stukje auto rijden. Dat kan je gezellig maken. Maar een kind wil het liefst één wereld, met daarin binnen handbereik vriendjes, vriendinnetjes, de school, de sportvereniging, de vader én de moeder. Zodat het daarin steeds zelfstandiger een sociaal leven op kan bouwen.

Dus ik zou je willen meegeven: bekijk het vanuit het kind. Realiseer je alsjeblieft dat het wat meer impact heeft dan enkel een extra stukje autorijden. Heel wat meer.

Dit dus. Wij zitten in hetzelfde schuitje als Safina, alleen is het (stief)kind bij ons nog een puber. Het zijn twee werelden waar een kind zich een weg in moet zien te vinden. Nu hadden wij de mazzel dat ze bij ons ook altijd vrienden en vriendinnen heeft gehad. Maar het is en blijft best moeilijk en een heel geregel. Wij kunnen daar als volwassenen heel makkelijk over denken, maar hoe is het voor het kind? En hoe ouder het kind wordt, hoe moeilijker het wordt, want ze gaan steeds meer een eigenlijk leven krijgen. Vriendengroep wordt steeds belangrijker, vriendje, stappen, sporten, baantje, etc.

Wat ik me afvraag, staat er bij jullie geen maximale afstand in het kinderconvenant? En een traject, als beide het ouders ergens echt niet uitkomen (mediator waarschijnlijk)?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-10-19 08:33

Geplaatst door de TopicStarter : 03-10-19 08:33

_San87_ schreef:
Maak ik hieruit correct op dat de beide exen eerst akkoord waren, maar toen de koop eenmaal rond was toch bedenkingen kregen?

Dat merk jij terecht op.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:39

Geplaatst: 03-10-19 08:39

Volgens mij wordt hier niet zo goed gelezen (maar corrigeer me ts, als ik zelf degene ben die het niet goed begrijpt

)
De kinderen gaan niet 35 minuten verder reizen, ze gaan ipv 20 minuten, 35 minuten met de auto. Ze wonen dus nu ook niet op fietsafstand en zijn nu ook afhankelijk van halen en brengen.
Ik snap het probleem van in twee werelden opgroeien, maar volgens mij is dit dus al aan de orde, en op dit moment lijkt het juist chaotisch omdat het nu over drie huizen per kind gaat en dat zouden er twee kunnen worden.
Je kunt na je scheiding je leven ook niet tien+ jaar onhold zetten. ts lijkt erg goed te hebben nagedacht over de situatie en beide exen zijn ruim van te voren ingelicht en akkoord gegaan.
Wat kan je nog meer doen?

Ik denk wel dat het bericht van Floortje heel waardevol is; om wel te gaan werken aan een goede verstandhouding voor in de toekomst. Niet gaan leunen op het feit dat kinderen zo dol op je zijn (wel fijn hoor

) maar laat ex juist weten hoe belangrijk je haar aanwezigheid in het leven van de kinderen vindt.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:41

Geplaatst: 03-10-19 08:41

Regallie schreef:
_San87_ schreef:
Maak ik hieruit correct op dat de beide exen eerst akkoord waren, maar toen de koop eenmaal rond was toch bedenkingen kregen?

Dat merk jij terecht op.

Dat is gewoon flauw en komt meer over als bewust nog proberen tegen te houden nu dingen serieus worden, dan echt bezwaar tegen de afstand.

Jammer.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:41

Geplaatst: 03-10-19 08:41

Nikass schreef:
Volgens mij wordt hier niet zo goed gelezen (maar corrigeer me ts, als ik zelf degene ben die het niet goed begrijpt )
De kinderen gaan niet 35 minuten verder reizen, ze gaan ipv 20 minuten, 35 minuten met de auto. Ze wonen dus nu ook niet op fietsafstand en zijn nu ook afhankelijk van halen en brengen.
Ik snap het probleem van in twee werelden opgroeien, maar volgens mij is dit dus al aan de orde, en op dit moment lijkt het juist chaotisch omdat het nu over drie huizen per kind gaat en dat zouden er twee kunnen worden.
Je kunt na je scheiding je leven ook niet tien+ jaar onhold zetten. ts lijkt erg goed te hebben nagedacht over de situatie en beide exen zijn ruim van te voren ingelicht en akkoord gegaan.
Wat kan je nog meer doen?

Ik denk wel dat het bericht van Floortje heel waardevol is; om wel te gaan werken aan een goede verstandhouding voor in de toekomst. Niet gaan leunen op het feit dat kinderen zo dol op je zijn (wel fijn hoor ) maar laat ex juist weten hoe belangrijk je haar aanwezigheid in het leven van de kinderen vindt.

Zo lees ik het ook hoor

. En verder eens.

**Geplaatst**: 03-10-19 08:46

Geplaatst: 03-10-19 08:46

Lastig TS.
Ik snap heel goed dat je wilt samenwonen in één huis in plaats van elke keer van huis wisselen met alle kinderen. Na een scheiding in 2 huizen wonen is al gedoe, laat staan in 3. Hadden jullie er echt uitgebreid overleg over gehad, nieuwe situatie goed op papier gezet vóór jullie het huis kochten? Zo ja, dan is er geen issue lijkt me. Zo nee; wellicht dachten zij dat het nieuwe huis 'een idee' was en niet iets wat jullie nu echt gingen regelen?
Communicatie is waar het bijna altijd misloopt in zulke situaties. Jij denkt dat je goed overlegt hebt, een ander ziet dat anders. Zorg dus dat je dit héél goed regelt. En in de situatie die nu is ontstaan lijkt het me een erg goed idee om mediation in te schakelen om hier samen uit te komen.

edit; hier hebben we dat ook al eens aan de hand gehad, dat wij dachten dat iets afgestemd en geregeld was en dat de ex van mijn vriend dacht dat het nog een vaag idee was. En andersom ook. Dit soort dingen moeten echt boven enige twijfel staan; op papier dus. Dat scheelt heel veel ergernis en frustratie voor iedereen.

**Geplaatst**: 03-10-19 09:27

Geplaatst: 03-10-19 09:27

Wat lastig TS! Ik snap beide kanten wel...

Wij zijn kort geleden ook verhuisd, naar het dorp waar mijn vriend woont. Bij ons was de situatie wel een stuk minder complex, want mijn dochtertje gaat al sinds dat mijn ex en ik uit elkaar zijn eens in de twee weken een dag naar hem toe (omdat hij geen mogelijkheid had haar te laten blijven slapen. nu inmiddels wel dus dat zit er wel aan te komen). Dus bij ons was geen sprake van co-ouderschap plus mijn vriend heeft geen eigen kinderen.
Ik woon nu 20 minuten van school af, waar dat eerst om de hoek was. Mijn dochter wilde heel graag op de school blijven waar ze zat. (Ik heb daarin toegestemd om meerdere redenen, die vooral ook te maken hebben met schoolbeleid, kwaliteit van onderwijs e.d. Deze school past gewoon heel goed bij ons en die in ons nieuwe dorp minder). De afstand is 's ochtends goed te doen, maar ik merk wel na school als er bij ons afgesproken wordt, dan is je tijd toch beduidend korter. Ik breng de meiden ook altijd weer thuis, maar in feite hebben ze dus bijna 3 kwartier minder speeltijd samen. Maken ze overigens meer dan goed in kletsen en heel vaak eten ze bij elkaar en dus ook bij ons, maar toch. Ik zou 35 minuten echt teveel vinden.
Wat ook meespeelde in mijn keuze, ze had in ons nieuwe dorp al wel een sport waar ze bij was en waar ze dus al vriendinnetjes had gemaakt. Een aantal daarvan wonen in onze nieuwe straat. Ze heeft inmiddels al meer vriendinnetjes gemaakt in de straat. Op het moment is mijn grootste uitdaging tijd voor iedereen maken want ook haar klasgenootjes willen natuurlijk met haar afspreken dus ik ben iedere dag aan het regelen en rijden. Ik vind dat niet erg en heb er tijd voor, maar dat is niet bij iedereen het geval en lijkt me zeker lastiger als je meerdere kinderen hebt.

Als ik naar een voor ons beiden vreemd dorp had moeten verhuizen of meer dan 20 minuten verderop, had ik het niet gedaan. Dus ik kan me voorstellen dat de andere partijen in jullie situatie het er ook niet mee eens zijn... ingelicht worden is natuurlijk ook niet hetzelfde als akkoord gaan. Vriendinnetje van mij heeft ook een vriend met co-ouderschap over zijn kinderen en hij moet binnen een straal van zoveel kilometer van school blijven wonen, zijn ex ook. Weet niet of dat standaard is opgenomen in een co-ouderschap contract?

edit: ik had overheen gelezen dat er al een akkoord was en dit werd teruggedraaid! sorry, my bad!

**Geplaatst**: 03-10-19 09:56

Geplaatst: 03-10-19 09:56

Citaat:
Floortem schrijft: En daarmee heb je ook het antwoord op je vraag. Wat je nodig hebt, is een goede mediator (en dan - sorry voor mijn beroepsgroep - liever geen advocaat maar een psycholoog), die jullie (en dat is in eerste instantie je vriend en zijn ex, maar daarna ook jij en zij) helpt om boven tafel te hebben waar jullie je bedreigd voelen, met de rug tegen de muur gezet voelen en waar je mogelijkheden hebt om de ander iets te 'gunnen'. Als je tot een constructief gesprek kan komen, zijn alle praktische zaken verder op te lossen (is mijn ervaring, weliswaar aan de advocaat-mediationtafel).

En dat is denk ik het slimste. Een mediator/psycholoog inschakelen.

**Geplaatst**: 03-10-19 20:03

Geplaatst: 03-10-19 20:03

Regallie schreef:
IHN schreef:

tja, ik vind het eigenlijk gewoon egoistisch om je als ex partner nog te bemoeien met het leven van je ex partner....40 km is niet het eind van de wereld...zeker niet omdat er voor de kinderen feitelijk niks veranderd, behalve dat ze idd wat afhankelijker zijn van hun ouders...maar ik neem aan dat wanneer ze pubers zijn ze ook wat makkelijker zullen zijn in bij welke ouder het handig is te verblijven (mijn dochter is nu 13...ik ben zelfs naar het buitenland verhuist...vader van dochter had haar niet erkend, maakte behoorlijke stampij, maar pech gehad. Niet willen beslissen en geen verantwoording nemen...inmiddels zijn ze er blij mee...en mijn dochter bepaalt gewoon zelf waar ze is...door de weeks hier natuurlijk, het ene weekend hier, het andere daar, vakanties wisselt...ze regelt het allemaal zelf met hun en is in beide huizen welkom.

Wat ik niet okay vind is dat er zo krampachtig vastgehouden wordt aan: wij willen geen tijd met de kinderen inleveren....ik weet niet hoe oud ze zijn, maar stel ze willen naar een feestje, en op de fiets met vrienden terug, hebben jullie je er maar gewoon in te schikken dat ze dan s nachts bij de andere ouder zijn, zelfs al is het eigenlijk jullie tijd...de kinderen hebben feitelijk het recht te bepalen waar ze willen zijn, niet jullie, en niet de exen....en daarom vroeg ik: wat willen de kinderen??? Het gaat in 2 pagina's alleen maar om exen en om jullie, terwijl er met geen woord gerept word over wat de lijdende voorwerpen hierin willen....als die een leeftijd hebben dat zij zich kunnen uitspreken, is er toch geen probleem??? Volg hen...geef duidelijk aan dat wat ze ook kiezen het goed is, als het voor hen goed is, laat het flexibel zijn en problem solved. Ik vind het zoiets idioots dat ouders hun kinderen opeisen....

Wat wij voornamelijk willen is onze kinderen een warm thuis bieden. Ze zijn nu nog heel jong. We willen ze laten zien en voelen dat ze altijd welkom zijn. Als ze straks ouder zijn en zelf aan gaan geven dat ze het ene weekend liever bij de een zijn, zijn wij echt flexibel genoeg om dat toe te laten.

Het gaat vooralsnog om 1 schooldag in de week plus 1 weekend per 2 weken.

Ik heb zelf ook met dit bijltje gehakt. Ouders ook gescheiden en zijn ook een flink stuk uit elkaar gaan wonen. Tja het is beholpen, maar ik heb er nooit echt hinder van ondervonden. Ook ben ik er zeker niet slechter van geworden. Ik weet dus donders goed hoe het aan de andere kant als kind is.

Vind de reacties dat ik egoïstisch zou zijn dan ook best hard. Je wilt maar 1 ding en dat is het beste voor je kinderen. Ideaal gaat het nooit meer worden, dat is duidelijk. Maar ik ben van mening dat als het met de ouders goed gaat het ook met de kinderen goed gaat. En als dit als egoïstisch wordt gezien, be my guest.
Als je gescheiden bent lijkt alles wel onder een vergrootglas te liggen. Terwijl ouders in een 'gewoon' gezin ook keuzes maken waar de kinderen hinder van ondervinden.

hoho, nu pak je mijn reactie eruit?? Ik zeg juist dat ik het egoistisch vind vd exen.. enige wat ik niet okay vond was dat jullie geen tijd in wilden leveren, maar ik begrijp datze nu nog herl klein zijn.. ik had al gevraagd naar mening van kids zelf of hun leeftijd maar daar kwam geen antwoord op dus ik dacht.. kennelijk interesseert het niemand wat kids zelf willen... je hoeft je verder tegenover mij niet te verdedigen, want zoals ik ook al zei... en zeker bij flexibele houding zie ik het probleem niet..

weet je... wij maken vaak overal een probleem van.kinderen leven veel meer in het moment en tuurlijk zullen ze eens balen maar een harmonieis liefdevol gezin is waar ze door gevormd worden... de rest is bijzaak... er zijn ook kids die elke dag 2 uur moeten rijden naar speciaal onderwijs, ouders die hin kids naar vrije scholen sturen uur verderop... dit gehakketak om. iks is schadelijker dan 35 minuten autorijden...

**Geplaatst**: 03-10-19 21:13

Re: als samenwonen niet vanzelfsprekend is

Geplaatst: 03-10-19 21:13

Ik vind de reactie van FloortjeM heel goed, daar kan ik mij wel bij aansluiten.

Wel bijzonder dat ze eerst akkoord zijn gegaan en dat zowel jij als je vriend/man nu een verhuisverbod aan je broek hebt gekregen, ook al is het met jou ex opgelost. Wij wonen 400 meter bij elkaar vandaan, het wordt niet veel idealer moet ik zeggen, maar als we willen verhuizen zou dat moeten kunnen binnen een bepaalde straal. Hier zijn afspraken over gemaakt in het ouderschapsplan, ik mis even in jou verhaal of dat ook in je vriend zijn plan is opgenomen en wat de afstand dan is? Misschien heb ik het niet goed gelezen hoor.
Daarbij denk ik ook, zoals ik in meerdere reacties las, dat het probleem niet eens zozeer het uit elkaar wonen en de afstand is, maar het doorgaan met je eigen leven na een scheiding en wat het voor gevolgen voor de kinderen heeft. Iets wat ik in mijn werk vaak heb gezien, de angst dat kinderen het leuker hebben bij de ander en dat het gezinsleven uit elkaar wordt getrokken.
Verder wil ik jullie veel sterkte en wijsheid toewensen, ik hoop dat het alsnog lukt, rotsituatie voor iedereen.

**Geplaatst**: 15-10-19 23:08

Geplaatst: 15-10-19 23:08

Nou, ik snap het niét van beide kanten.

Hoezo heeft je ex inspraak over waar jij gaat wonen? De kinderen moeten niét van school veranderen en kunnen nog steeds makkelijk dezelfde sport beoefenen en bij dezelfde vriendjes gaan spelen. Ook lees ik dat ze gehaald en gebracht worden. Wat is het probleem? 15min langer in de auto? Een auto is geen microgolfoven dus daar ook geen probleem lijkt mij.

Echt, ik snap niet dat er zo'n drama over gemaakt wordt. Het gaat hier over een kwartier verderop wonen. 15 minuten. Er verandert verder niks.

TS, laat je niks wijsmaken. Je bent helemaal niet egoïstisch, integendeel. Je zoekt, samen met je nieuwe partner, naar een gouden middenweg qua locatie. Daarbij hoeven geen van jullie beide rekening te houden met bullsh!t van jullie exen. Want het ís BS, vermits er verder voor de kinderen niks fundamenteels verandert.

**Geplaatst**: 15-10-19 23:22

Geplaatst: 15-10-19 23:22

LWDaisy schreef:
Nou, ik snap het niét van beide kanten.

Hoezo heeft je ex inspraak over waar jij gaat wonen? De kinderen moeten niét van school veranderen en kunnen nog steeds makkelijk dezelfde sport beoefenen en bij dezelfde vriendjes gaan spelen. Ook lees ik dat ze gehaald en gebracht worden. Wat is het probleem? 15min langer in de auto? Een auto is geen microgolfoven dus daar ook geen probleem lijkt mij.

Echt, ik snap niet dat er zo'n drama over gemaakt wordt. Het gaat hier over een kwartier verderop wonen. 15 minuten. Er verandert verder niks.

TS, laat je niks wijsmaken. Je bent helemaal niet egoïstisch, integendeel. Je zoekt, samen met je nieuwe partner, naar een gouden middenweg qua locatie. Daarbij hoeven geen van jullie beide rekening te houden met bullsh!t van jullie exen. Want het ís BS, vermits er verder voor de kinderen niks fundamenteels verandert.

Hooo... dit is wel heel kort door de bocht. Voor de kinderen verandert er zeker niet 'niks' en is bij dezelfde vriendjes gaan spelen helemaal niet meer evident.
Verder is er normaal gezien een ouderschapsregeling en hebben exen dus wel inspraak.

**Geplaatst**: 15-10-19 23:26

Geplaatst: 15-10-19 23:26

Hoezo dan Poekkie? Kinderen worden nu ook al gebracht naar school en naar vriendjes. Wat veranderd er dan?

**Geplaatst**: 15-10-19 23:40

Geplaatst: 15-10-19 23:40

Nikass schreef:
Hoezo dan Poekkie? Kinderen worden nu ook al gebracht naar school en naar vriendjes. Wat veranderd er dan?

Het gaat hier om 3x35 minuten extra ritten per week. Dat is niet niks. Voor een kind een onoverkomelijke afstand in combinatie met vrienden. En TS zegt 'vooralsnog' 1 schooldag, in de toekomst kunnen dit er vast ook meer worden? Dat is zeker geen bullshit. Als ex zou ik dit zelf ook zeker proberen te verhinderen.

Persoonlijk heb ik veel kinderen in mijn omgeving zien breken van dat 'in 2 werelden' leven. TS moet zelf zien wat ze wil, maar die uitleg over dat ze niet egoistisch is ga ik niet in mee, sorry.

Verder hoop ik natuurlijk dat ze gezamelijk een oplossing vinden.

**Geplaatst**: 15-10-19 23:55

Geplaatst: 15-10-19 23:55

Natuurlijk is het egoïstisch.

Kinderen zitten nooit te wachten op (gevoelsmatig en echt) nog meer afstand tussen papa en mama en tussen school/vriendjes en thuis. Sowieso staat een verhuizing nooit op de verlanglijst van kinderen en een inwonende stiefpapa en stiefsiblings ook maar zeer zelden. Daarnaast zijn de kindjes blijkbaar nog vrij jong en kennen TO en de meneer elkaar pas een paar jaar. Klinkt allemaal erg onrustig.

Dit gaat over TO die verder wil met haar leven en ervoor kiest het leven van haar kinderen daardoor ook te veranderen. Je kan je afvragen of dat heel erg is of een beetje en misschien pakt het later wel goed uit voor de kinderen dat ze een gezonde relatie van dichtbij meemaken. Ofzo. Maar dat weet je niet.
In eerste instantie is het gedreven door het belang van TO, niet dat van de kinderen. Ik snap niet goed hoe dat níet egoïstisch is?

**Geplaatst**: 16-10-19 00:04

Geplaatst: 16-10-19 00:04

Ik snap die exen wel hoor. Nu de kinderen nog klein zijn heeft het weinig invloed. Maar hoe ouder ze worden, hoe meer een eigen leven ze krijgen met vriendjes, sporten, stappen, bijbaantjes hoe groter de invloed. Ze zullen tot dat ze zelf een rijbewijs en auto hebben afhankelijk zijn van hun (stief)ouders. En leven in 2 werelden. En het is wellicht niet altijd de reistijd die het lastig maakt voor de kinderen. Maar vooral dat veel dingen anders moeten/gaan dan bij vriendjes vanwege de reistijd. En geen kind wil anders zijn dan de rest. Vind het wel een beetje naïef/korte termijn denken van TS en vriend om te zeggen dat het nauwelijks invloed gaat hebben.

Je zegt nu dat het maar 3 x per week 35 minuten in de auto is. Maar in de praktijk zal dit veel vaker zijn, zeker op lange termijn.

Als ze nu na school bij een vriendje of vriendinnetje willen spelen en je weet dat van te voren dan kom je wat later naar hun woonplaats als ze met het kindje in kwestie gewoon gelijk mee kunnen naar huis. Of als je vriend er achter komt op het schoolplein kan hij eventueel een paar uurtjes terug gaan werken aangezien hij in die woonplaats werkt. Maar wat als de oudste wil spelen bij iemand maar de jongste niet en naar huis wil of andersom? Dan moet hij met 1 kind 35 minuten naar huis rijden. En een paar uur later weer 35 minuten terug rijden om kind 2 op te halen en daar weer 35 minuten mee terug rijden.

Daarnaast zullen de kinderen haast altijd bij hun vriendjes gaan spelen. En die vriendjes nauwelijks bij jullie thuis komen. Want lang niet elke ouder is bereid om hun 35 heen en 35 minuten terug te rijden om hun kind bij een vriendje te brengen/halen.

En je zegt dat ze in jullie nieuwe woonplaats ook vrienden op kunnen doen. Maar zal wel moeilijker worden. Zeker als je buitenaf gaat wonen, uit ervaring weet ik dat het in een woonwijk met speeltuin en veel kinderen makkelijker vrienden maken is dan buitenaf met maar een paar kinderen ergens in de omgeving. Jullie verhuizen zelf ook naar een andere woonplaats dus ik denk niet dat jullie veel gezinnen met kinderen daar al kennen. En de kinderen gaan daar niet naar school. Dan moet je ze haast op een sport doen om contacten te laten maken. Maar dat gaat praktisch denk ik niet echt werken.

Je zegt dat de kinderen bij jullie op een sport kunnen. Maar veel sporten is toch vaak 2 dagen in de week trainen en in het weekend wedstrijd. Maar de kinderen van je vriend zijn er maar 1 dag in de week en om het weekend. Hoe wil je die andere dagen doen? Moet de ex dan het kind gaan brengen en halen en dat eind gaan rijden? Of gaat je vriend de kinderen op halen bij moeders op dagen dat de kinderen eigenlijk bij moeders horen te zijn, brengen naar training en/of wedstrijd, weer terugbrengen naar moeders en weer terug naar huis gaan. Dus 4 x 35 minuten rijden? Voor het kind zal het niet leuk zijn als al zijn vriendjes 2 x per week trainen en hij/zij mag maar 1 x per week. Is hij/zij gauw anders. Naast dat niet elke trainer/vereniging dit toe zal staan.

En misschien wil het kind wel juist in de andere woonplaats op een sport omdat schoolvriendje er ook op zit ofzo. Maar dat kan ook lastig zijn als 1 van de trainingsdagen is op de dag dat ze bij jullie zijn. Want dan moet je met het kind uit school eerst 35 minuten naar huis. Gauw eten. En dan weer 35 minuten terug rijden voor de training. Trainen. En weer 35 minuten naar huis.

Wat als de kinderen straks naar de middelbare gaan (of al eerder) gewoon zelf willen fietsen van en naar school. Net als al hun klasgenoten. Dan kan dat niet. Of na het stappen naar huis willen fietsen. Of een bijbaantje krijgen en ook op de dagen wil werken dat hij/zij bij jullie is.

Nomineer dit bericht ×