Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Maar intussen zijn we bezig met de aanvraag voor een werkvisum voor mijn man (en ook voor mij via hem) om nog 2 jaar te blijven. Het vertrekken was niet heel gemakkelijk, maar voor ons was het echt nodig. We waren België zo kotsbeu. Het weer, de mensen, de gedachtengang. Ik ben zelf in Amerika geboren en in Canada gestudeerd dus ik heb altijd geweten dat ik in het buitenland wou gaan wonen. We hadden voor altijd spijt gehad als we dit niet hadden gedaan en gewoon thuis waren gebleven, huis gekocht, kinderen, dezelfde baan. Dit verruimt zo onze wereld. De levenskwaliteit is beter, we verdienen meer, de mensen zijn fijner, er zijn zoveel nationaliteiten, we kunnen overal heen hier. Ik denk niet dat we binnen dit en 10 jaar terug naar België gaan, want ik weet nu dat het echt anders en beter kan. Voor ons is dit echt het beste leven dat we kunnen hebben. Is het gemakkelijk? Nee, want je mist thuis soms, je verliest hier en daar vrienden, je mist belangrijke gelegenheden. Maar het weegt niet op tegen alle voordelen.
We bellen iedere week zeker 2u. Zij hebben zelf ook in Amerika gewoond dus zijn een goede steun. Zowel mijn ouders als mijn schoonouders zijn allebei een paar weken op bezoek gekomen, en met Kerst gaan wij 3 weken naar België. [***] schreef:En ook geen relatie, familie, vrienden, sociaal leven en/of plek waar je je fijn voelt?
Die keuze zou ik inderdaad nooit maken. Lijkt me ontzettend leeg bestaan
Ik kan de boel prima achterlaten voor vakantie maar ben altijd weer blij(er) om thuis te komen.
En zou niet verder weg willen wonen van mijn familie
En wat betreft sociaal leven: je vindt overal waar je gaat wel mensen met wie het genoeg klikt om dingen te ondernemen. Eén van mijn beste vriendinnen heb ik juist ontmoet door dit soort dingen te doen. Het is niet alsof je een soort onzichtbare entiteit wordt op het moment dat je je spullen pakt en vertrekt, en nooit meer sociaal contact hebt, dus van een leeg bestaan is in mijn geval helemaal geen sprake.
Daarnaast is de wereld tegenwoordig ook zoveel kleiner dan toen ik jong was en wij in Afrika woonden, en mijn grootvader in de Caraïben; contact onderhouden is zoveel makkelijker dan toen.
Ik zou bijvoorbeeld best graag een huisdier willen, of een huis dat ik echt helemaal "eigen" kan maken, maar mijn leven is daar momenteel gewoon nog te onzeker voor, en zolang die onrust blijft, moet ik dat soort dingen maar even uitstellen.

.
.
Wij zijn van plan om eerst een aantal jaar op onze boot te gaan wonen, en uiteindelijk daarmee weg te trekken.
. Wij hebben er twee (5 en 2) en ze krijgen thuisonderwijs. Onze huisdieren en pony staan in Hongarije en worden goed verzorgd door de huurders.