Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Marocje schreef:In ‘92 in de brugklas zag ik meisje wat me bekend voor kwam. Tijdens de introductie was dit, en na dat uur sprak ik haar aan. Bleek dat we op dezelfde manege reden! Vanaf toen onafscheidelijk, werden zelfs de Siamese tweeling genoemd.
Nu hebben we ieders een eigen (en heel ander) leven. Eigelijk is het enige wat wij nog delen, het verleden.. (ik zit nog in de paarden, zij niet meer. Ik groot gezin, zij alleen ed)
Maar nu, op dit moment maak ik wat verdrietigs mee. Had al een aantal maanden geen contact meer gehad dus de drempel was wat groter. Toch heb ik haar geappt of ik haar kon bellen, en s’ avonds hebben we bijna 5 uur aan de lijn gehangen. (Mijn moeder is zeer plotseling ernstig ziek geworden. Hersentumor en longkanker. Het is nu afscheid nemen, en zij kennen elkaar ook.)
Dan ervaar ik weer hoe belangrijk vriendschap is
Leandra schreef:Mijn eerste beste vriendin ken ik vanaf dat ik klein was. Onze ouders waren al vrienden voordat wij geboren werden. En nog steeds, nu we beiden kinderen hebben, spreken we geregeld af.
Eén van mijn andere beste vriendinnen ken ik vanaf ongeveer mijn 17e. In eerste instantie was er meer een oppervlakkige vriendschap. Later is dat een hele goede vriendin geworden. Helaas is ze afgelopen vrijdag overleden aan kanker.
En een andere hele goede vriendin is mijn schoonzus. Echt een hele lieve meid!

hebben samen ook echt al heel veel meegemaakt. black_kelpie schreef:Ik heb geen beste vriend of vriendin, wel een gezamenlijke vriendenkring met mijn vriend maar verder eigenlijk niet. Ik ben ook niet zo goed in het onderhouden van vriendschappen, en eerlijk gezegd mis ik het ook niet. Vroeger wel "goede vriendinnen" gehad, maar dat is allemaal verwaterd of een aardige desillusie gebleken.
Boompje1985 schreef:Mijn beste vriendin heb ik vroeger naast gewoond en onze honden waren heel erg gek op elkaar. Zo ontstaat een praatje en voor je het weet loop je deur plat bij elkaar en tot de dag vandaag staan we altijd klaar met eerlijk advies voor de ander en een luisterend oor of een schouder om op uit te huilen. Dan heb ik nog 3 goede vrienden die ik via mijn ex heb leren kennen, daar heb ik minder contact mee maar ook ben hun kan ik altijd terecht met wat voor probleem dan ook. Al mijn vrienden zijn een stuk ouder simpelweg omdat mensen die wat ouder zijn en het een en ander hebben meegemaakt minder aan bullshit doen, goede discussies kunnen houden en vaak goed advies kunnen geven. Ik heb geen familie en mijn kleine vrienden groepje vervult die functie en daar ben ik ze heel dankbaar voor!

thirteenn schreef:Ik heb geen beste vriend(in). Ik had een beste vriend. Toen zijn vader dood ging aan kanker heb ik hem door dik en dun gesteund en was overal erbij. Hij begon erna steeds meer afstand te nemen en bedankte op social media een meisje die hij in die tijd leuk vond dat zij hem zo goed gesteund had terwijl ik degene was die er iedere dag was etc. (Hij was ook in die tijd mijn crush) Dus ik besloot afstand te nemen en zo is het verwaterd.. Ik had ook een beste vriendin van de manege, maar toen zij na een hele vervelende breuk met mijn toenmalige vriend een paar dagen later met hem een relatie had heb ik de vriendschap verbroken.
Nu heb ik nog een enkeling van mijn vorige en huidige studie, maar die zie ik 1x in het jaar en spreek ik nooit tenzij ik hun moet appen helaas..