Bokt.nl

BarbaLala schreef:

Ik woon vrijstaand/ 3 onder 1 kap met aan de ene kant familie en aan de andere kant een ouder echtpaar wat ik al levenslang "ken", ze woonden er al voor ik überhaupt geboren was.
Ik wist dat zij altijd al stug en zeurpieten bekend stonden maar ik heb nooit waarde gehecht aan die "wetenschap" omdat ik mensen liever beoordeel op hun houding jegens mij dan op andermans mening.
Woon hier nu 7,5 jaar en inmiddels kan ik helaas niet anders dan beamen dat het beeld wat door anderen geschetst was voor ik hier kwam, klopt.
Ik zou er letterlijk een boek over kunnen schrijven inmiddels want het is net een soap.
In het begin probeerde ik er nog wat van te maken, heb wel eens voor de deur gestaan om ze iets te geven (wat geweigerd werd waarna ze de deur in mijn gezicht dichtsloegen nog voor ik kon uitpraten ) en om de gesprekken redelijk te houden.
Want ja, je bent toch elkaars buren.... ik ken ze mijn leven lang al, heb nooit nare ervaringen met hen gehad voor ik hier kwam wonen.... Zelf zit je anders in elkaar en ga je van het positieve uit, althans, ik wel.
Maar inmiddels is daar geen sprake meer van en negeer ik hen zo mogelijk want iedere vorm van contact zorgt voor onrust en gezeik. Echter blijven zij de grenzen opzoeken en uitdagend gedrag vertonen (denk aan door de ramen gluren als ze denken dat ik weg ben, foto's maken van mijn huis en tuin, onkruid over het hek gooien etc.)

Een klein inkijkje dan;
Toen ik hier net een week woonde kreeg ik de opmerking dat mijn klikobak enkel aan 1 bepaalde kant van ons beider tuinhek mocht staan. En dan ook nog op een bepaald aantal cm. van de lantaarnpaal af die er ook staat. Ik was daar best door verbaasd en heb gelijk aangegeven dat ik daar geen boodschap aan had want het ging om een stoep op gemeentegrond, openbaar terrein. Sindsdien woedt er een "strijd" over waar die bak staat. Zint het hen niet verplaatsen zij de bak. Zet ik de bak niet op tijd achter het huis verplaatsen ze hem ook. En niet 1x, maar net zo lang tot deze weer achter het huis staat. Ze zetten hem zelfs tot aan het einde van de straat om mij "een lesje te leren", zo vertelde de buurman mij destijds.
Recent nog eens een briefje op gehangen of ze er alsjeblieft van af willen blijven omdat de bak niet hun eigendom is en deze op openbaar terrein staat als deze aan de weg staat, maar dat halen ze er dan van af

Op de brievenbus (staat aan de weg) moest ook een slot want ik kwam er al spoedig achter dat het voor hen heel normaal was om mijn post door te bladeren "om te kijken of er niets voor hen bij zat" en zelfs mijn post te openen waar duidelijk mijn naam en adres op stond.
Toen de buurman het slot ontdekte werd ik gesommeerd het slot te verwijderen want "hij had er recht op mijn brievenbus in te zien".

Alsof dat nog niet bizar genoeg was meende zij ook dat ze door mijn tuin mochten struinen en mijn afvalbakken (je betaalt hier per keer dat je leegt) te mogen volstorten met hun eigen afval.
Zelfs snoeien van mijn planten werd als volkomen normaal beschouwd en toen ik er in gesprek over ging met de buurvrouw dat dit voor de vorige huurder wellicht oké was maar voor mij niet, werd ze woest Wie was ik wel niet dat ik dat afdwong. "Er was niets van mij bij."

Dat ik het poortje van het tuinhek (niet functioneel, puur decoratief) niet iedere keer als ik met de honden het bos in liep achter me sloot was ook een grote bron van ergernis voor hen. En geloof me, als je 4x per dag bij iedere wandeling "HEK DICHT!!" hoort roepen vanuit een raam ga je er op den duur enkel nog om lachen, zeker als je de rest in ogenschouw neemt.

En dit begon dus al op dag 1. Wat ik hierboven beschrijf zijn slechts dingen uit het eerste jaar. Kun je nagaan.
Zo zijn er nog tal van zaken die uiteindelijk voor escalatie van het contact hebben gezorgd, tot aan een aangifte van mijn kant toe, wegens bedreiging (van fysiek geweld), waarin 1 van hen uiteindelijk een voorwaardelijke straf heeft gekregen.
Je zou denken dat dat een duidelijk signaal afgeeft of een grens, maar nee. Desondanks blijven ze zoeken naar dingen waarvan ze denken daarmee controle te kunnen uitoefenen op mij of hoe ik mijn huishouden run.

Ik heb er wel een tijdje moeite mee gehad, zeker toen ik niet lekker in mijn vel zat. Nog probeerde te redden wat er te redden viel en hoopte dat het contact op een of andere manier nog "oké" kon worden.
Inmiddels weet ik dat er geen redden meer aan is en dat ook niet hoeft; ik negeer hen. Dat zorgt voor een hoop rust voor mij en geeft hen niet nóg meer handvaten om te terroriseren.
Ik woon hier heerlijk en mijn woongenot is er inmiddels niet meer minder om, heb er sowieso nooit over gepeinsd om voor hen te verhuizen, maar een ander had dat wellicht wel gedaan want leuk is het natuurlijk niet als je buren zo in elkaar zitten.
Als je je dan bedenkt dat dit een echtpaar betreft wat eind 70 is, welke enkel thuis zitten en niets ondernemen op een boodschapje na, dan wordt het gewoon een triest verhaal en kan je er eigenlijk alleen maar medelijden mee hebben. Toch sneu als je zo nors je oude dag moet slijten eigenlijk?
Ik weet in ieder geval nu wel dat het soort mensen zoals ze bij de rijdende rechter op tv komen, écht bestaat.