Bokt.nl

**Geplaatst**: 22-05-19 01:05

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 01:05

Als kind van een mentaal en fysiek mishandelende vader, kan ik je zeggen dat ik zou willen dat mij dit bespaard was gebleven.

Het heeft mij dusdanig geschaad, dat ik er EMDR voor heb gehad en nog steeds problemen heb met mijn vader.

Doe iets! Behoed haar voor erger!

**Geplaatst**: 22-05-19 01:18

Geplaatst: 22-05-19 01:18

Misschien ben ik te jong voor dit soort topics, maar ik wil toch even reageren.

Ik vind het ten eerste heel erg dat hij jullie in zo'n situatie neerzet. Verder zou ik kiezen voor uw dochter. Nee, ze vind het misschien niet fijn dat ze weg moet van haar vader, maar later, later, is ze u dankbaar. Als hij der letterlijk ''aan der haren het bed uitsleurt '' omdat zij niet wilt komen, zou ik(Persoonlijk) elk contact breken die er is. Ik heb persoonlijk nooit, ook niet vroeger, naar mijn vader gewild, misschien is dat het verschil dat ik dit nu zo ''makkelijk'' zeg.

De kans dat zoiets weer gebeurt, misschien erger, is er altijd. En zoals vele al zeggen; Een trauma is snel gemaakt.

Ik wil jullie veel sterkte wensen hiermee.

**Geplaatst**: 22-05-19 01:30

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 01:30

Mijn zorg is deze: een dochter leert van haar vader hoe een vrouw behandeld zou moeten worden, en als ze van een mannelijk rolmodel agressie en mishandeling leert normaliseren zal ze dat ook later in relaties doen. Ook waar het zichzelf en haar kinderen betreft. Ze heeft al gezien dat jij mishandeld werd, ze accepteert het ook voor zichzelf. Dat is niet haar schuld, dat is de schuld van haar vader.

Jij hebt wel de macht om hier wat aan te doen, en je straft een kind niet door haar weg te houden bij iemand die haar mishandelt.

**Geplaatst**: 22-05-19 02:45

Geplaatst: 22-05-19 02:45

Hoe is je dochter niet in direct gevaar als ze hierdoor beschadigd raakt?

Dat rugzakje wordt alleen maar groter als dat verbale, fysieke en geestelijke getreiter doorgaat.

Beschermen! Voor haar eigen veiligheid. Ik vind het onzin dat veel mensen zeggen dat een kind beide ouders nodig heeft.
Liever 1 ouder die een fantastische taak doet, dan 2 waarvan er 1 alles tegenwerkt.

**Geplaatst**: 22-05-19 06:03

Geplaatst: 22-05-19 06:03

Wij hebben problemen op dit moment met mijn nichtje hetzij om andere redenen en treft de ouders geen schuld.

Adviezen die ik je kan geven
Psychologische hulp om te verwerken en haar hierin te begeleiden wat wel/niet kan want ook jouw dochter heeft helaas te lang haar mond gehouden
Melding bij veilig thuis doen
Niet meer alleen naar vader laten gaan omwille van bescherming voor haarzelf maar onder toezicht.

**Geplaatst**: 22-05-19 06:17

Geplaatst: 22-05-19 06:17

verootjoo schreef:
DeMolenhoek schreef:
Ik vind het eigenlijk wel vrij naïef dat je getuigen bent van hoe hij zijn oudste dochter mishandeld, hij jou mishandeld en dan nog denkt dat hij het bij jullie dochter niet zou doen.

Dit begreep ik ook niet helemaal...

Ik zou je kind voor haar eigen bestwil niet meer naar haar vader laten gaan, ook al wil ze dat zelf wel. Opgroeien zonder vader is altijd nog minder erg dan opgroeien met zo’n agressieve vader.

”Met vader in gesprek gaan heeft geen zin en ik vrees dan ook voor mijn eigen veiligheid.” na het lezen van deze zin dacht ik ook, waarom dan wel je dochter zonder toezicht die kant op laten gaan? Ik snap dat je wil dat eraan gewerkt wordt en ze zo haar vader kan blijven zien, dat de negatieve momenten vervangen kunnen worden door positieve momenten met haar vader. Maar zo te horen is het geen makkelijke man en weet hij niet hoe om te gaan met een puberende tiener. Ik zou zeker hulp inschakelen en voorlopig alleen nog onder toezicht. Goed dat je ermee bezig bent!

**Geplaatst**: 22-05-19 08:25

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 08:25

Weghouden. Punt.

Tot er een 100% veilige manier is om het contact te onderhouden en eventueel te herstellen. Ik durf stellen dat je jezelf schuldig maakt door haar bewust naar hem toe te laten gaan, wetende wat er gebeurt.

Dit kind is niet in staat om deze beslissing te maken, natúúrlijk is ze loyaal. Je mag luisteren naar haar, moet je zelfs, maar je mag haar nu nog niet laten kiezen. Daar dien jij als ouder voor, jij moet het beter weten.

**Geplaatst**: 22-05-19 08:36

Geplaatst: 22-05-19 08:36

TO goed dat je hulp hebt ingeschakeld. Dit is een ernstige situatie en je moet ook aan haar tonen dat dit écht écht niet ok is. Door haar na haar bekentenissen gewoon nog terug te laten gaan en uit te pluizen wat je het beste doet, geef je het signaal af dat het toch allemaal niet zoooo erg is, ze mag immers nog wel gaan.

Maar ik zou je willen vragen om eens in te beelden dat je kind niet naar je toe was gekomen met de medelingen dat papa haar af en toe eens goed tussenpakt, maar tegen je vertelde dat papa 's avonds bij haar in bed kroop en in haar onderbroekje friemelde. Maar ze wilt wel heel graag papa blijven zien, want het blijft haar vader en uiteraard vindt ze die leuk.
Je zou er nog geen seconde over moeten nadenken dat je je kind bij hem weghield. Al zou je schreeuwend en stampend zeggen dat je de slechtste moeder bent, in zo'n gevaar zou je je kind niet laten.

Jouw kind wordt fysiek en psychisch mishandeld door een man waar jij (jij! als volwassen vrouw al!) zelfs bang van bent, te bang om maar een gewoon gesprek te hebben. Zoiets laat OOK littekens na bij een kind. Zoals hier iemand hier zegt, dit rolmodel wil je echt niet voor je kind hebben. Je moet haar integendeel heel duidelijk laten zien dat niemand haar zo mag behandelen, ook haar eigen vader niet.

**Geplaatst**: 22-05-19 08:55

Geplaatst: 22-05-19 08:55

notme77 schreef:
Hier ben ik dus ook bang voor.

Ik wilde mezelf niet verdedigen, maar ga toch even reageren op het feit dat ik naïef ben. Ja, dat ben ik inderdaad geweest. Ik vroeg altijd aan dochter hoe het weekend was geweest. Als antwoord kreeg ik altijd: goed. Veel meer kwam er niet uit. Bij doorvragen, gaf ze antwoord op het gevraagde, maar ze zal niet snel uit zichzelf iets delen. Ik vroeg altijd of alles goed was gegaan, of dat ze nog dingen had die ze volgende keer anders wilde. Je gaat niet aan een kind vragen of ze nog geslagen is.
Het niet delen van dingen heeft overigens te maken met haar rugzakje. Op een gegeven moment vertelt ze wel dingen, maar ze moet ze eerst voor zichzelf verwerken. Die ruimte krijgt ze ook van mij. Dit heeft ze echter nooit verteld.
Ik ben ook zo boos en teleurgesteld in mijzelf, maar met zelfverwijten is mijn dochter niet geholpen.

Pas de laatste maanden merkte ik een verandering en heb hierop de psycholoog gevraagd om door te vragen.

Overigens weet ik zeker dat ik door het vuur voor mijn dochter ga, en dat zij dit ook weet van mij. Ze weet dat ik zielsveel van haar hou en dit laat ik ook altijd merken en weten. Ze voelt zich bij mij veilig, helaas heb ik dat niet waar kunnen maken.

Meid wat is dit lastig. Mogelijk wil je dochter jou niet belasten, wil ze niet dat je je zorgen maakt. Onbewust is ze door de voorliggende periode misschien ook aan geweld "gewend" geraakt. En houdt ze ondanks dat gewoon van haar vader. En reken er maar op dat hij haar manipuleert.
Ik zou voor nu het even overlaten aan Veilig thuis. En toch met haar praten. Op haar leeftijd kan ze best begrijpen dat je je zorgen maakt om haar als zij daar is.

**Geplaatst**: 22-05-19 09:03

Geplaatst: 22-05-19 09:03

Freggle_Edge schreef:
Ik ben groot geworden met een moeder die geestesziek is. Geen lichamelijke mishandelingen maar psychisch des te meer. Ik had gewild dat er toen iemand was die voor mij had gekozen dat het daar niet veilig was.
Want je raakt er zeker door beschadigd. Als kind leef je naar de situatie en ben je zeer loyaal aan je ouders. Je schakelt bepaalde emoties uit en gaat ‘gewoon’ door met je leven. Maar er komt een moment dat je er serieus last van krijgt. Het is mega slecht voor je zelfbeeld en het heeft invloed op de rest van je leven. Zet voor mijn part jeugdzorg erop. Maar dit moet stoppen. Je kind gaat ten slotte voor alles.

Dit dus, ik heb alleen ook de lichamelijke mishandeling erbij gehad.
Nu jaren later heeft onze moeder eindelijk een echte diagnose van 7 geestelijke aandoeningen. Borderline en pseudodementie heb ik nog onthouden. Meer niet omdat ik het al heel mijn leven wist dat ze daarboven niet spoort

**Geplaatst**: 22-05-19 09:22

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 09:22

Ts, je kunt beter hebben dat je dochter boos op jou is dan mishandeld word door pa, dan word ze over tien jaar boos op je dat je haar hebt laten gaan. Of ze komt elke keer met een vriend thuis die er ook op lost mept.

**Geplaatst**: 22-05-19 09:27

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 09:27

Je dochter is 10 jaar? Dan snap ik dat ze haar papa graag wil blijven zien. Hoe zou ze het vinden om met jou en papa samen uit eten te gaan, iets drinken in een cafeetje of met z'n allen een dagje uit? En zou jou dat ook lukken? Wellicht is zoiets beter dan alleen laten zoals velen al benoemen.
Kan ze zich misschien beter uiten door dingen op te schrijven (en het al dan niet aan jou laten lezen)?

**Geplaatst**: 22-05-19 09:36

Geplaatst: 22-05-19 09:36

Kinderen zijn zo loyaal naar hun ouders toe. Voor een kind is het erg moeilijk de beslissing te maken om niet meer naar de vader (of moeder) toe te gaan ondanks geestelijke en/of fysieke mishandeling. Kinderen komen daarmee al snel in een loyaliteitsconflict. Kinderen horen die keuze ook niet te maken, daar moeten wij ze als ouder(s) in beschermen en die keuze voor hen maken als het nodig is.

Ik zou met veilig thuis rondom tafel gaan en daar een plan maken hoe jullie dochter met regelmaat haar vader kan blijven zien, maar dan wel onder toezicht. Tot die tijd zou ik haar niet meer laten gaan.
Je wilt niet dat je ex hier achter komt en die woede botviert op jullie dochter.

Ik zou zeer zeker direct actie nemen. Nu lijken het allemaal kleine voorvallen en dingetjes misschien die ze in haar rugzakje erbij stopt. Maar dat rugzakje loopt een keer over en dan is het leed niet meer te overzien. Dan heb je inderdaad een flink beschadigd kind, dat dit waarschijnlijk haar hele leven meedraagt. Neem haar in bescherming, want zelf kan ze dit niet.

**Geplaatst**: 22-05-19 09:45

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 09:45

Niet boos zijn op jezelf TS.
Je wist het niet.
Maar je weet het nu en je hebt hulp ingeschakeld.

Ik zou niet zelf psycholoogje gaan spelen naar je dochter toe.
Laat iemand die er voor geleerd heeft dat doen.
Kan jij de veilige en lieve mama blijven.

Voorlopig zou ik dochter niet vader laten gaan. Zeker niet zonder toezicht.

**Geplaatst**: 22-05-19 09:50

Geplaatst: 22-05-19 09:50

Poe hee, wat moet jij je intens rot voelen :(:)

Persoonlijk zou het mijn keus niet zijn om als eerste stap een melding te maken bij een instantie als "Veilig Thuis" vanwege het risico dat die veel verder aan de haal gaan met de situatie van je dochter dan je zelf zou willen...maar daar is nu weinig meer aan te doen denk ik.

Ik zou haar ook niet meer laten gaan zolang je niet zeker weet dat ze echt veilig is daar. Om haar te beschermen tegen zo'n glijdende schaal van genoegen nemen met dit soort fratsen in haar verdere leven :(:)

Ik snap overigens wel dat het lastig is. Je gunt haar toch dat stukje gezinsleven dat ze daar zou kunnen hebben met de andere kinderen, en haar vader die vast zijn goede momenten zal hebben. En je wilt natuurlijk ook niet zo'n zure moeder zijn / lijken die haar kind bij haar ex weg gaat houden.

En wanneer je weg moet en een kind niet uit bed wil komen, ondanks waarschuwingen...dan kan ik me ook best voorstellen dat je er een keer klaar mee bent en het bij kop en kont uit bed sleurt. Vader zal moeten leren hoe hij beter met dit soort gedrag om kan gaan zonder respectloos te worden / hoe hij op een betere manier de overhand kan houden maar daar zal hij wel zelf voor open moeten staan.

Ik zou inzetten op het zoeken naar oplossingen om vader krachtiger te maken in zijn rol als vader op een betere manier, maar dat zal het beste gaan als hij het zelf eigenlijk ook vervelend vindt hoe het nu gaat en er achteraf spijt van heeft. En je zal iemand moeten vinden die echt goed tot hem doordringt dat hij zijn dochter kwijtraakt door dit gedrag.

Wel vraag ik me af waar dan (in het gunstigste geval van willen werken aan zijn onmacht) het punt zou kunnen liggen waarop je je dochter wel weer veilig naar hem toe kan sturen, want je hebt er geen zicht op hoe zo'n logeerpartijtje daadwerkelijk verloopt, als iedereen zwijgt als pa toch weer een keer terugglipt in dergelijk gedrag.... Niemand die er dan wat van durft te zeggen met een beetje pech.

Hoe zie je dat zelf voor je? Kun je een scenario voor je zien waarin je dochter over een tijd wel weer daar kan blijven logeren zonder geslagen / gekleineerd te worden? Hoe kan je daar weer een veilig gevoel bij krijgen, is dat überhaupt nog mogelijk...?

**Geplaatst**: 22-05-19 10:31

Geplaatst: 22-05-19 10:31

pmarena schreef:
...............
Ik snap overigens wel dat het lastig is. Je gunt haar toch dat stukje gezinsleven dat ze daar zou kunnen hebben met de andere kinderen, en haar vader die vast zijn goede momenten zal hebben. En je wilt natuurlijk ook niet zo'n zure moeder zijn / lijken die haar kind bij haar ex weg gaat houden.

En wanneer je weg moet en een kind niet uit bed wil komen, ondanks waarschuwingen...dan kan ik me ook best voorstellen dat je er een keer klaar mee bent en het bij kop en kont uit bed sleurt. Vader zal moeten leren hoe hij beter met dit soort gedrag om kan gaan zonder respectloos te worden / hoe hij op een betere manier de overhand kan houden maar daar zal hij wel zelf voor open moeten staan.

Ik zou inzetten op het zoeken naar oplossingen om vader krachtiger te maken in zijn rol als vader op een betere manier, maar dat zal het beste gaan als hij het zelf eigenlijk ook vervelend vindt hoe het nu gaat en er achteraf spijt van heeft. En je zal iemand moeten vinden die echt goed tot hem doordringt dat hij zijn dochter kwijtraakt door dit gedrag.
..............

Echt...? Ik zou met liefde die zure moeder zijn en dikke, vette sch*t hebben aan hoe ik over kom bij andere mensen.
Als een kind niet uit bed wil komen, dan kan ik mij helemaal niet voorstellen dat je ze uit bed sleurt. Nooit, nee NOOIT zal iemand ongestraft mijn kind pijn doen.
Vader zou hier helemaal niet hoeven leren om met zijn agressie om te gaan, hij zou namelijk nooit meer bij mijn kind zijn. Dat recht heeft hij met de eerste klap verspeeld.
Een volwassen kerel die een meisje van 10 jaar slaat, kom op zeg....

Misschien moeten we eens ophouden met iedereen maar proberen te helpen die dat niet verdient. Als je een kind (meerdere keren!) pijn doet, dan is het klaar. Hoezo heeft zo iemand recht op een tweede, derde, vierde kans? Hij hoeft haar maar één keer “verkeerd” te raken of in zijn drift te hard te slaan en dan zijn de gevolgen niet te overzien. Geef je hem een tweede kans op een leven met zijn dochter, of geef je je dochter de kans om veilig op te groeien? Lijkt me niet zo’n moeilijke keuze.

**Geplaatst**: 22-05-19 10:35

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 10:35

Het lijkt mij ook geen moeilijke keus: eerst alle mogelijkheden goed onderzoeken voordat je je kind haar vader helemaal afpakt. Zoiets doe je imo alleen als er echt geen andere (veilige!) mogelijkheden zijn.

**Geplaatst**: 22-05-19 10:41

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 10:41

Het meisje tijdelijk uit de situatie halen wilt niet zeggen dat haar vader haar helemaal wordt afgepakt. Als ouder heb je je kind ten alle tijden te beschermen. Als TS haar kind naar hem toe laat gaan zoals ervoren, wetende wat er gebeurt, is dat imo schuldig verzuim.

**Geplaatst**: 22-05-19 11:05

Re: Als je dacht dat je kind veilig was...

Geplaatst: 22-05-19 11:05

Tieneke, Ocean_Child heeft het niet over het meisje tijdelijk uit de situatie halen, er staat best duidelijke taal...

Ocean_Child schreef:
Vader zou hier helemaal niet hoeven leren om met zijn agressie om te gaan, hij zou namelijk nooit meer bij mijn kind zijn.

**Geplaatst**: 22-05-19 11:13

Geplaatst: 22-05-19 11:13

pmarena schreef:
Tieneke, Ocean_Child heeft het niet over het meisje tijdelijk uit de situatie halen, er staat best duidelijke taal...

Ocean_Child schreef:
Vader zou hier helemaal niet hoeven leren om met zijn agressie om te gaan, hij zou namelijk nooit meer bij mijn kind zijn.

Klopt. Ik zou niet durfen gokken met het welzijn van mijn kind. Als ze volwassen is zou ze uit eigen beweging een gesprek met hem kunnen aangaan als ze dat wil, tot die tijd zou mijn beslissing zijn om haar veiligheid voorop te stellen en haar niet bij haar vader te laten.

**Geplaatst**: 22-05-19 11:14

Geplaatst: 22-05-19 11:14

pmarena schreef:
En wanneer je weg moet en een kind niet uit bed wil komen, ondanks waarschuwingen...dan kan ik me ook best voorstellen dat je er een keer klaar mee bent en het bij kop en kont uit bed sleurt. Vader zal moeten leren hoe hij beter met dit soort gedrag om kan gaan zonder respectloos te worden / hoe hij op een betere manier de overhand kan houden maar daar zal hij wel zelf voor open moeten staan.

?!
Als mijn man ons kind aan haar/zijn haren het bed uittrekt, dan kan hij direct vertrekken.
Maar dat geldt net zo goed ook andersom....

Vaders zijn hét voorbeeld hoe zij leert hoe zij behandeld hoort te woorden door haar toekomstige vriend/man.
Als een vader zijn dochter met respect en liefde behandeld, verwacht zij dat later ook van haar vriend.
Dat wordt nl haar norm.

**Geplaatst**: 22-05-19 11:19

Geplaatst: 22-05-19 11:19

pmarena schreef:
Tieneke, Ocean_Child heeft het niet over het meisje tijdelijk uit de situatie halen, er staat best duidelijke taal...

Ocean_Child schreef:
Vader zou hier helemaal niet hoeven leren om met zijn agressie om te gaan, hij zou namelijk nooit meer bij mijn kind zijn.

Ik reageerde niet op Ocean, wel op jou.

**Geplaatst**: 22-05-19 11:21

Geplaatst: 22-05-19 11:21

Ik wil je even zeggen dat ik je sowieso een top mama vind! $_/-\o_$

Je hebt aan de bel getrokken zodra je iets merkte en denkt na over wat het beste is voor je kind! Het is kiezen uit twee kwade.. want ook haar bij haar vader weghalen is niet per se goed voor haar.. zeker omdat je dochter zo stellig is dat ze er heen wil blijven gaan.
De mensen hier die zeggen dat ze nu geschaad wordt, dat klopt natuurlijk, maar ook een kind bij een van haar ouders weghalen levert schade op. En het is voor ons eigenlijk niet of moeilijk te zeggen wat dan nu het beste is.

Ik zou goed in gesprek blijven met je dochter, de psycholoog en veilig thuis. Ik hoop dat het geregeld kan worden dat je dochter haar vader kan blijven zien, desnoods onder toezicht. Wacht het traject even af en laat je door hen adviseren. Zij zijn normaal gesproken degene die er het meeste verstand van hebben en ook jou situatie het beste kennen.

Ik wil je heel veel sterkte en succes wensen. En mocht je je hart willen luchten mag je me altijd een berichtje sturen.
Verder zou ik je in de toekomst willen adviseren om wat systemisch werk (innerlijk kind werk, familie opstellingen, etc.) te doen. Dit zou je waarschijnlijk erg goed kunnen helpen!

**Geplaatst**: 22-05-19 11:46

Geplaatst: 22-05-19 11:46

Je dochter weg houden bij haar vader terwijl ze er wel heen wil gaat inderdaad lastig worden.
Ze moet vooral wel uitgelegd krijgen waarom. Ze moet weten dat het niet goed is als haar vader tegen haar scheldt, haar negeert of haar slaat/schopt/haren trekt. Dat dit niet mag. Dat ze daar zelf geen schuld aan heeft. Wat dat kan soms ook, dat ze denkt dat ze het verdient omdat ze stout is geweest.

Heel veel sterkte hiermee, wat lastig!

**Geplaatst**: 22-05-19 12:20

Geplaatst: 22-05-19 12:20

Ik ben opgegroeid met een vader die fysiek werd uit frustratie en ik kan alleen maar zeggen luister naar je dochter.. Als zij na alle gesprekken persé heen wil dan zou ik een heel goed gesprek met hem gaan hebben en idd kijken of hij hulp kan krijgen. Komt er toch uit dat ze niet heen wil zou ik haar weg houden.
Jij bent de moeder en je wil later niet het verwijt krijgen dat je haar hebt weggehouden bij haar vader maar haar veiligheid staat voorop en haar mentale gezondheid natuurlijk ook.. Ik kon niet weg destijds maar toen mijn ouders uit elkaar gingen heb ik meteen alle contact verbroken en daar heb ik ook geen spijt van gehad, ik denk alleen wel dat je dochter daar ook een beetje aan toe moet zijn en heel duidelijk moet weten dat het haar keuze is en dat jij achter haar staat wat ze ook beslist.

Nomineer dit bericht ×