Geplaatst: 17-03-19 14:46 
Je klinkt zo enthousiast als je erover praat, dat je het gewoon moet proberen. Je kan altijd nog terug als het tegenvalt. Een baan is uiteindelijk maar een baan, en zoals je zegt: in de zorg vind je sowieso werk. Al je omschrijft dat je de uitdaging en het medische mist, dan vind ik dat je het jezelf verschuldigd bent om je te blijven uitdagen
Hier ook zo iemand: mijn man en ik zijn 28 en 29 jaar, en na jaren te praten over in het buitenland te willen wonen en werken hebben we vorig jaar beslist om het maar eens gewoon te doen. Ik had een baan met leuke collega’s maar ik had er alles van geleerd wat ik wou leren, en was er een beetje op uitgekeken. Op een impulsieve dag in maart 2018 hebben we ons visum voor Australië aangevraagd en inmiddels wonen en reizen en werken we hier al bijna 6 maanden. We hebben de tijd van ons leven en ik heb me nog geen moment beklaagd dat ik ontslag genomen heb bij mijn vorig werk. We hebben al zoveel van de wereld gezien dankzij deze beslissing, en ik werk nu bij een waanzinnig tof en leuk bedrijf in Melbourne. Wanneer we in november weer naar huis gaan hebben we geen van beiden een baan of woning, maar dat zijn zorgen voor later en dat lossen we dan wel op. Ik heb intussen geleerd dat zoveel dingen zichzelf uitwijzen. Soms moet je gewoon springen.
.