Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Marie_Anne schreef:Vakbond bellen voor advies, juridisch loket kun je idd ook bellen. Gaat dat om een leidinggevende of om een collega?
Ik zou me mooi ziek melden zolang er geen oplossing is en heel hard gaan solliciteren. Lukt het je niet om iets anders te vinden?
Deze had je misschien zelf al gezien?
https://www.juridischloket.nl/werk-en-i ... werkvloer/
Vjestagirl schreef:Anastasia24 schreef:Dit méén je niet, volwassenen die pesten? Komop zeg.. Ik dacht dat als ik uit de ''tiener wereld'' zou komen dat het wel klaar zou zijn met die onzin. Niet dus.
Het gebeurd echt veel meer dan je denkt, pesten op het werk is best 'normaal' en juist omdat mensen denken dat het iets is wat niet gebeurd omdat we "allemaal volwassen zijn" wordt er ook door veel werkgevers veel te weinig aan gedaan. En als er wat aan gedaan wordt is het vaak het slachtoffer wat opzoek moet naar nieuw werk of wat overgeplaatst wordt naar een andere afdeling.
Citaat:1. Weerbaarheidstraining gaan zoeken en de pesters een grote mond geven en van je af slaan (figuurlijk). Zo laat je zien dat je geen makkelijk doelwit bent.
2. Andere baan zoeken en salarisverschil voor lief nemen
3. Steek je energie niet in mensen die het niet waard zijn.
Janneke2 schreef:3) Ik vind idd net niet dat jij bakken energie in de pesters moet steken - dat hebben ze niet verdiend. (Maar ik vind de kwalificatie 'ze zijn het niet waard' ingewikkeld - het klinkt mij net iets te veel naar je neus ophalen.)
Ik wil wel pleiten voor : pak deze situatie gericht aan.
Met allerlei zaken om je eigen energie en moraal op te krikken - en om de nalatigheid van de baas aan de kaak te stellen.
Amanda schreef:Janneke2 schreef:3) Ik vind idd net niet dat jij bakken energie in de pesters moet steken - dat hebben ze niet verdiend. (Maar ik vind de kwalificatie 'ze zijn het niet waard' ingewikkeld - het klinkt mij net iets te veel naar je neus ophalen.)
Ik wil wel pleiten voor : pak deze situatie gericht aan.
Met allerlei zaken om je eigen energie en moraal op te krikken - en om de nalatigheid van de baas aan de kaak te stellen.
Ik heb het een jaar geprobeerd. Geloof mij, als ze van hogerhand elkaar allemaal het hand boven het hoofd houden,
Citaat:dan moet je als werknemer wel zo verrekte sterk in je schoenen staan wil je een vervolgtraject aankunnen.
Citaat:Dat heeft niets met neus ophalen te maken, maar met voor jezelf kiezen. Hier was echt sprake van machtsmisbruik.
Citaat:En machtsmisbruik 'hoort' niet aangpakt te worden met psychische trucjes zoals 'wat een losers, ze zijn mijn energie niet waard', maar hoort aangepakt te worden door een goede leidinggevende 'met een nieuwe, stevige bezem' (en de arbowet).
Tallie1979 schreef:Ik heb hier niet heel veel ervaring mee, behalve dat 1 collega heeft geprobeerd mij het leven zuur te maken. Had duidelijk de pik op mij, maar de stoppen sloegen bij hem finaal door toen ik echt helemaal nergens op reageerde en het commentaar aan mijn leidinggevende over liet. Hij had kennelijk zo'n groot probleem met mij, dat hij dreigde op te stappen. Ik bleef gewoon normaal mijn werk doen en i bleef hem negeren.
Uiteindelijk is hij opgerot naar een ander bedrijf.
Ik heb er geen nacht minder om geslapen en het enige wat ik dacht: Kolere, wat moet jij jezelf ellendig voelen om zo je pijlen op een ander te richten en te proberen iemand het leven zuur te maken.
Ik ben vroeger gepest op school, ik herken pesters van mijlen ver. Ik ben er alleen niet gevoelig meer voor.
Het zijn zielige mensen die vaak volledig onder de plak zitten thuis, of zich zo ongelukkig voelen dat ze een ander daarin mee willen trekken. Hou dat in gedachte.
Amanda schreef:Citaat:En machtsmisbruik 'hoort' niet aangpakt te worden met psychische trucjes zoals 'wat een losers, ze zijn mijn energie niet waard', maar hoort aangepakt te worden door een goede leidinggevende 'met een nieuwe, stevige bezem' (en de arbowet).
Nu ben ik het zeker met je eens, maar toen zeker niet. Je moet het wel kunnen.
Citaat:In mijn geval was er geen leidinggevende meer boven, is het opgelopen tot burgemeester en wethouders, maar die konden niets. Zelfs de gemeenteraad kon niets. Want het personeel was verantwoordelijkheid van de gemeentesecretaris en die stond achter mijn leidinggevende. En op het moment dat je collega's je dan ook laten staan (nogmaals, dat snap ik uit angst voor hun eigen baan) ben je wel echt heel alleen. Heel alleen. Dat moet je maar kunnen.
Citaat:Het traject dat jij schetst (100% ziekmelden ed) heb ik gedaan. Maar daar wisten ze de mazen zo te vinden dat ik van 100% ziek, naar 50% ziek, naar weer 100% ziek toen ze weer niet aan de arbo voldeden, naar weer 50% ziek, en weer terug. Dat is slopend, echt. Steeds omdat ze de mazen wisten te vinden en de arbo niets anders kon dan mij weer op 50% zetten. Tot ze zich weer niet aan de afspraken hielden.
Citaat:Nu was het bij mij ook nog zo dat ik in een revalidatietraject zat en ze me vooral gewoon lastig vonden. Want ze hadden na een paar weken al iemand anders aangenomen in mijn functie, terwijl ik gewoon aan het reïntegreren was. Ik was dus 'lastig' en kon eigenlijk niet terug op mijn functie komen.
Hun fout, maar ik was wel de sjaak. En daar heb ik voor gepast door voor mezelf te kiezen. Beste keuze ooit. Het heeft deuren geopend die anders niet of veel later pas waren geopend.
IHN schreef:Tallie1979 schreef:Ik heb hier niet heel veel ervaring mee, behalve dat 1 collega heeft geprobeerd mij het leven zuur te maken. Had duidelijk de pik op mij, maar de stoppen sloegen bij hem finaal door toen ik echt helemaal nergens op reageerde en het commentaar aan mijn leidinggevende over liet. Hij had kennelijk zo'n groot probleem met mij, dat hij dreigde op te stappen. Ik bleef gewoon normaal mijn werk doen en i bleef hem negeren.
Uiteindelijk is hij opgerot naar een ander bedrijf.
Ik heb er geen nacht minder om geslapen en het enige wat ik dacht: Kolere, wat moet jij jezelf ellendig voelen om zo je pijlen op een ander te richten en te proberen iemand het leven zuur te maken.
Ik ben vroeger gepest op school, ik herken pesters van mijlen ver. Ik ben er alleen niet gevoelig meer voor.
Het zijn zielige mensen die vaak volledig onder de plak zitten thuis, of zich zo ongelukkig voelen dat ze een ander daarin mee willen trekken. Hou dat in gedachte.
Maar dat was 1...het wordt een ander verhaal als AL je collega's meedoen... ik heb ook een verhaal gelezen van iemand die volledig genegeerd werd.. Mails over en weer over haar.. Haalden mensen koffie voor iedereen behalve voor haar terwijl zij koffie bleef halen voor iedereen.... Zelfs nu ik het schrijf word ik er misselijk van. Ik ben vroeger zelf gepest maar ok.. Kids... Maar volwassenen? Soms zelfs op scholen, hè... dat moet dan kinderen leren hoe je met elkaar omgaat... Schokkend.
LienC schreef:Even een hele andere aanvulling op de tips. Je kan ook even contact opnemen met de gemeente (WMO loket). Ik lees namelijk dat het niet alleen het pesten is, maar dat de gevolgen ook zijn dat je op dit moment geen positieve mindset hebt, weinig energie hebt, eigenlijk een andere baan moet/wil zoeken, er diverse dingen geraadpleegd moeten worden als het juridisch loket, misschien een wens om toch nog door te leren etc.
De WMO zou je kunnen vragen voor een keukentafelgesprek en misschien kan je dat wat ondersteuning krijgen. Het klinkt alsof je wel erg veel op je bordje hebt. Er zijn diverse organisaties (afhankelijk van je regio) die ambulant wat hulp bieden en je hiermee kunnen ondersteunen en je kunnen helpen met al deze dingen.
Misschien lees ik het verkeerd en valt het mee, maar deze indruk kreeg ik
