Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-09-18 14:44

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 14:44

Wisselende antwoorden hier!

Mijn mening: waarom zou je in godsnaam gaan... jij mag haar niet, zacht uitgedrukt.
Dus waarom geforceerd op haar verjaardag gaan zitten en gemaakt gezellig gaan doen.

Ik zou het niet doen in ieder geval! Zoals Suzanne hierboven al zegt: waar word jij gelukkig van?

**Geplaatst**: 09-09-18 15:13

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 15:13

Ik denk maar van ts heeft niet voor die schone lei gekozen maar die wordt meer een soort van opgedragen waarbij gevoelens worden overgeslagen en niet belangrijk zijn.

Eerlijk? Ik zou niet gaan, eerst maar eens je hart luchten want vergeten en vergeven klinkt leuk maar zodra je je gevoel niet kwijt kan heb je er niks aan. Zou bij je tante aangeven dat je graag zou willen maar dat je teveel dwars zit waardoor je eerst een keer om tafel wil. Gewoon eerlijk zijn en vanuit je ik voel me praten. Dan geef je niemand de schuld.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-09-18 15:32

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst door de TopicStarter : 09-09-18 15:32

Mijn familie is niet groot hoor! Gelukkig niet want dat zou voor veel meer drama zorgen.
Ik heb inderdaad eerder het gevoel dat ik het eerst uit moet praten. Iig met mijn nichtje want daar loop ik het meeste tegenaan. De rest zou ik naast me neer kunnen leggen en zoals de rest van de familie kunnen kijken hoe het loopt.
Bij ons in de familie worden verjaardagen inderdaad gevierd, en eigenlijk is iedereen daar altijd bij. Tuurlijk komt het wel eens voor dat er iemand ziek is, of moet werken, of al andere plannen heeft. Daar zou niemand je vies op aankijken. Mijn neef ging nog wel eens een avondje uit terwijl ik mijn verjaardag vierde. Kwam een uurtje langs en ging dan op stap. Mijn nichtje moest wel eens werken tot 23.00, kwam daarna nog even langs. Of als ze te moe was ging ze naar huis.
Niemand kijkt er gek van op wanneer iemand een keertje niet mee is.
Alleen in dit geval was het zo dat wanneer iemand zijn verjaardag vierde, mijn oom alleen kwam. Mijn tante, neefje en nichtje moesten dan toevallig alle 3 werken. Of mijn tante nam mijn nichtje die avond mee naar de bios en mijn neefje was werken. Mijn neefje wist niet dat ik mijn verjaardag vierde en had wat anders geplant (kan uiteraard gewoon niet gezegd zijn door ouders). Maar altijd kwam mijn oom alleen. Wij zijn altijd bij hun blijven komen. Als mijn moeder dan met iemand zat te praten, en mijn tante zat ernaast, ging mijn tante met haar rug naar mijn moeder zitten en ging een gesprek met iemand aan. Ze sloot mijn moeder dan bewust buiten. En ach, dit zijn maar kleine dingetjes, maar er heeft natuurlijk nog veel meer gespeeld.

Al die dingen kan ik 'vergeten', maar dat met mijn nichtje kan ik helaas gewoon niet afsluiten zonder dat ik dit met haar kan uitspreken denk ik. Ik hoop dan vooral dat we het samen kunnen afsluiten en we wat meer naar elkaar toe kunnen groeien. Ik wil gewoon fatsoenlijk een gesprek met haar kunnen voeren als we elkaar zien. We hoeven geen beste vriendinnen te worden.

Wat betreft de verjaardag.. Ik ben er nog niet over uit.

Ik ga het iig bespreken met mijn ouders. Mijn vriend heeft er niet veel zinnigs over te zeggen. Die zegt dat het mijn keuze moet zijn en dat hij achter me staat. Toch zou ik ergens zijn eigen mening ook op prijs stellen.

**Geplaatst**: 09-09-18 15:34

Geplaatst: 09-09-18 15:34

Ik zou of helemaal niet gaan of een uurtje en dan weer weg, onder het mom dat je nog een andere afspraak hebt staan? Maak het jezelf niet zo moeilijk en voel je niet schuldig. Je moet niks hé

**Geplaatst**: 09-09-18 15:42

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 15:42

Maar dat is toch ook een hele goede steun van je vriend. Hij wil juist dat jij je gevoel volgt.
Ik zou dat juist prijzen.
Hij staat niks in de weg en volgt jou in je besluit.
Ik vind dat juist wel netjes

**Geplaatst**: 09-09-18 15:59

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 15:59

Gewoon even gaan, je gezicht laten zien en weer weg. Dit getwijfeld kost volgens mij meer energie dan even gaan. Iedereen blij en geen gedoe.

**Geplaatst**: 09-09-18 16:08

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 16:08

Jouw vriend heeft helemaal gelijk. Waarom moet hij een beslissing voor je nemen, niet nodig. Weet je wat het is , familie krijg je en daar moet je het mee doen. Het is niet zo dat het dan ook maar moet klikken. Bel je tante op dat je niet komt omdat er vroeger tussen haar dochter en jou iets is voorgevallen waar je eerst over wil praten met haar. En verder even je ouders o de hoogte stellen van ke besluit en klaar. Pesten kan er ontzettend inhakken in een mensenleven maar probeer het wat achter je te laten. Zo kun je misschien met je nicht het gesprek zonder emotionele toestanden aangaan . Succes ermee.

**Geplaatst**: 09-09-18 16:26

Geplaatst: 09-09-18 16:26

Als je het (tzt) uit wilt praten, zou ik gaan.

Sowieso zal het slechter op jou reflecteren als je niet gaat.

Als je wel gaat kun je de kat uit de boom kijken, want er zijn genoeg andere gasten. Dan kun je dan een betere inschatting maken of het nut heeft te praten

**Geplaatst**: 09-09-18 16:47

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 16:47

Mooi streven hoor om alles weer te verzoenen, maar dat kun je niet afdwingen.
Als jij je er nu niet goed bij voelt moet je niet gaan. Niemand verplicht het je, je hebt het recht om nee te zeggen en wellicht ben je er volgend jaar gewoon weer wel bij als alles gezakt of uitgesproken is.
Voor niet gaan hoef je geen excuses te bedenken. Zoals iemand eerder al zei; stuur een bericht dat je er niet bij bent en dat je hen veel plezier wenst. Keurig zat.

**Geplaatst**: 09-09-18 16:55

Geplaatst: 09-09-18 16:55

Ik snap het heel goed als je niet zou gaan.
Ik zou niet naar een feest gaan van iemand die ik niet leuk vind of waar ik onenigheid mee heb. Zou dan ook gewoon bedanken voor de uitnodiging, maar ik heb iets anders. Wat dat dan is maakt niet uit, gaat ze niets aan.

Ik heb ook een leuke en hechte familie. Helaas is 1 gezin ( oom en tante ) nooit aanwezig en zeggen ze dat ze er niet bij mogen zijn. Ze worden altijd uitgenodigd maar komen nooit. Toen we een keer ( toevallig ) met meerderen bij mijn oma waren kwamen ze ook langs en gingen snel weg toen ze zagen dat we er met meerderen waren. Laatst nodigden ze ons uit voor een feest ( 20 jaar getrouwd ) maar ik ben niet gegaan. Ik zie ze nooit. Ik ben vriendelijk tegen ze als ik ze tegen kom maar meer hoeft niet voor mij.

Kijk voor jezelf wat voor jouw goed voelt. Je moet het niet voor een ander doen, maar voor jezelf. Als je er aan toe bent om de gedane dingen achter je te laten dan zou je even kunnen gaan en kijken hoe je het vind dan. Kun je het nog niet loslaten, geef het dan gewoon tijd. Wie weet komt het en wie weet ook niet. Denk gewoon aan of jij het nu tijd vind.

Succes, naar mijn mening kun je niet verkeerd kiezen als je, je eigen gevoel volgt en daar achter staat.

**Geplaatst**: 10-09-18 10:22

Geplaatst: 10-09-18 10:22

Vala schreef:
Gewoon even gaan, je gezicht laten zien en weer weg. Dit getwijfeld kost volgens mij meer energie dan even gaan. Iedereen blij en geen gedoe.

Precies dit... En als je daar bent, negeer je nichtje volledig, zelfs geen blik waardig gunnen.

**Geplaatst**: 10-09-18 18:38

Geplaatst: 10-09-18 18:38

Relaxed schreef:
Vala schreef:
Gewoon even gaan, je gezicht laten zien en weer weg. Dit getwijfeld kost volgens mij meer energie dan even gaan. Iedereen blij en geen gedoe.

Precies dit... En als je daar bent, negeer je nichtje volledig, zelfs geen blik waardig gunnen.

Dat vind ik dan weer niet echt volwassen.
Ga dan gewoon niet. Anders krijg je alleen maar stapeling van wraakacties op wraakacties uiteindelijk.

TS en haar nicht waren destijds scholieren. Wellicht schaamt haar nicht zich nu zelfs voor haar gedrag van toen. De pesters van mijn broer hebben achteraf ook een vreselijk schuldgevoel gehad over hoe dom ze geweest zijn.

**Geplaatst**: 10-09-18 18:52

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 10-09-18 18:52

Ik zou haar er gewoon nog eens mee confronteren. Zo van he, dat zand er over, is wel leuk, maar ik ben het nog niet vergeten. Zou je niet eens je excuses aanbieden naar mij toe? Grote kans dat ze er niet blij mee is, maar dan is het duidelijk.
Ik kreeg zo een uitnodiging van een reunie van mijn middelbare school. Ik ben daar gepest en er werd niets aan gedaan. De zgn. ontzettend leuke facebookgroep heb ik gebruikt om mijn verhaal te doen: dat ik wel zou gaan, maar dat ik dan van die en die en die (ik heb de personen getagd ten overstaande van iedereen) dan wel graag het anwoord wilde waarom ze gepest hebben. Excuses hoeft niet, maar wel het waarom. Ook van 1 juf die later notabene DOMINEE geworden is. Die wist er van, maar deed er zelf aan mee. En hoewel ik enorme bijval gehad heb van mensen die het volkomen met mij eens waren en ook wisten dat ik gepest was, hebben de pestkoppen zelf, incl. die juf niet gereageerd (en het wel gelezen, want dat kun je namelijk zien). Ik heb enige weken later mijn oproep herhaald en er bijgezet dat het wel gelezen is, maar dat men kennelijk het lef niet heeft om te reageren. Dat herhalen heb ik zo een keer of 10 gedaan. De reünie heb ik lekker laten schieten, 1 van de pestkoppen kwam ik onlangs ineens tegen en heb die gegroet en het direct gevraagd. Was die niet van gediend. Als ik de kans krijg, dan ga ik ze weer aanspreken. Het doet mij enorm veel goed namelijk.
Met zo'n familiereunie zou ik het ook gewoon zeggen. Keihard zijn. Ik was dat nooit, maar moest assertiever worden. Dus ben dat geworden. Maar ik begrijp ook je angst. zgn. ziek zijn is makkelijker, maar eigenlijk loop je er voor weg.

**Geplaatst**: 10-09-18 19:05

Geplaatst: 10-09-18 19:05

Wow Germie, dat is echt klasse!
En ik snap dat het je ontzettend goed doet, ik ga dit kopieren en naar een kennis van mij sturen die nog altijd gebukt gaat onder haar schooltijd.

Ik noem dit uit je schaduw stappen!

**Geplaatst**: 10-09-18 19:23

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 10-09-18 19:23

ik zou gewoon niet gaan, punt.
Verzoenen is leuk maar voor hoe lang? Voor het gaat verwateren?
Als jij je niet fijn voelt... tsja

**Geplaatst**: 10-09-18 19:31

Geplaatst: 10-09-18 19:31

germie schreef:
Ik zou haar er gewoon nog eens mee confronteren. Zo van he, dat zand er over, is wel leuk, maar ik ben het nog niet vergeten. Zou je niet eens je excuses aanbieden naar mij toe? Grote kans dat ze er niet blij mee is, maar dan is het duidelijk.
Ik kreeg zo een uitnodiging van een reunie van mijn middelbare school. Ik ben daar gepest en er werd niets aan gedaan. De zgn. ontzettend leuke facebookgroep heb ik gebruikt om mijn verhaal te doen: dat ik wel zou gaan, maar dat ik dan van die en die en die (ik heb de personen getagd ten overstaande van iedereen) dan wel graag het anwoord wilde waarom ze gepest hebben. Excuses hoeft niet, maar wel het waarom. Ook van 1 juf die later notabene DOMINEE geworden is. Die wist er van, maar deed er zelf aan mee. En hoewel ik enorme bijval gehad heb van mensen die het volkomen met mij eens waren en ook wisten dat ik gepest was, hebben de pestkoppen zelf, incl. die juf niet gereageerd (en het wel gelezen, want dat kun je namelijk zien). Ik heb enige weken later mijn oproep herhaald en er bijgezet dat het wel gelezen is, maar dat men kennelijk het lef niet heeft om te reageren. Dat herhalen heb ik zo een keer of 10 gedaan. De reünie heb ik lekker laten schieten, 1 van de pestkoppen kwam ik onlangs ineens tegen en heb die gegroet en het direct gevraagd. Was die niet van gediend. Als ik de kans krijg, dan ga ik ze weer aanspreken. Het doet mij enorm veel goed namelijk.
Met zo'n familiereunie zou ik het ook gewoon zeggen. Keihard zijn. Ik was dat nooit, maar moest assertiever worden. Dus ben dat geworden. Maar ik begrijp ook je angst. zgn. ziek zijn is makkelijker, maar eigenlijk loop je er voor weg.

Respect!

**Geplaatst**: 10-09-18 19:33

Geplaatst: 10-09-18 19:33

germie schreef:
Ik zou haar er gewoon nog eens mee confronteren. Zo van he, dat zand er over, is wel leuk, maar ik ben het nog niet vergeten. Zou je niet eens je excuses aanbieden naar mij toe? Grote kans dat ze er niet blij mee is, maar dan is het duidelijk.
Ik kreeg zo een uitnodiging van een reunie van mijn middelbare school. Ik ben daar gepest en er werd niets aan gedaan. De zgn. ontzettend leuke facebookgroep heb ik gebruikt om mijn verhaal te doen: dat ik wel zou gaan, maar dat ik dan van die en die en die (ik heb de personen getagd ten overstaande van iedereen) dan wel graag het anwoord wilde waarom ze gepest hebben. Excuses hoeft niet, maar wel het waarom. Ook van 1 juf die later notabene DOMINEE geworden is. Die wist er van, maar deed er zelf aan mee. En hoewel ik enorme bijval gehad heb van mensen die het volkomen met mij eens waren en ook wisten dat ik gepest was, hebben de pestkoppen zelf, incl. die juf niet gereageerd (en het wel gelezen, want dat kun je namelijk zien). Ik heb enige weken later mijn oproep herhaald en er bijgezet dat het wel gelezen is, maar dat men kennelijk het lef niet heeft om te reageren. Dat herhalen heb ik zo een keer of 10 gedaan. De reünie heb ik lekker laten schieten, 1 van de pestkoppen kwam ik onlangs ineens tegen en heb die gegroet en het direct gevraagd. Was die niet van gediend. Als ik de kans krijg, dan ga ik ze weer aanspreken. Het doet mij enorm veel goed namelijk.
Met zo'n familiereunie zou ik het ook gewoon zeggen. Keihard zijn. Ik was dat nooit, maar moest assertiever worden. Dus ben dat geworden. Maar ik begrijp ook je angst. zgn. ziek zijn is makkelijker, maar eigenlijk loop je er voor weg.

Wauw wat vind ik dat enorm knap. Respect hoor

**Geplaatst**: 10-09-18 19:51

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 10-09-18 19:51

Ik snap je gevoel ontzettend goed, balen zijn zulke dingen toch altijd.

Ik denk dat je het beste kan kijken naar wat JIJ wilt. Niet zozeer op dit moment, maar in de toekomst.
Ik vind dat het toch wel klinkt alsof je de familie uiteindelijk toch graag "verzoend" zou willen zien?

En denk dat het voor iedereen inclusief jouzelf toch het prettigst zou zijn als je daar je best voor doet, want toch "moeilijk doen" gaat je wellicht / waarschijnlijk meer stress en vervelende gevoelens geven dan als je probeert de diepste gevoelens een beetje achter je te laten.

Ik zou daarom zeggen: geen drama maken, gebeurt is gebeurt, maar het is wel in het verleden en als je het zelf "levend" houdt dan ben jij degene die daar het meeste mee zit. Hoe krachtig is het als je er bovenuit kan stijgen en er niet in blijft hangen +:)+

Ik zou er voor nu gewoon zo in gaan staan dat jij laat zien dat je je best doet om normaal met elkaar om te gaan. Maar dat je niet vergeten bent wat er is gebeurd en ook niet schijnheilig gaat lopen doen.

Ik zou dan ook niet zelf haar teveel in de watten leggen en als zij niet op jouw verjaardag komt dan zou ik ook niet naar de hare gaan. Maar als de rest van de familie het wel heel erg kan waarderen en in dit geval is het natuurlijk dan ook voor je neef...dan zou ik voor mezelf het lekker zo zien dat ik voor hen ga.

Ik zou dan waarschijnlijk wel een (subtiel) statement maken van het cadeau en bedenken of ik iets kan geven aan hen samen ofzo, het zou me te ver gaan om specifiek aan haar een cadeau te geven

**Geplaatst**: 10-09-18 19:52

Geplaatst: 10-09-18 19:52

A3a1 schreef:
Wow Germie, dat is echt klasse!
En ik snap dat het je ontzettend goed doet, ik ga dit kopieren en naar een kennis van mij sturen die nog altijd gebukt gaat onder haar schooltijd.

Ik noem dit uit je schaduw stappen!

Is wel even offtopic, maar ik was tot 2012 echt heel onzeker over dingen en over mijzelf. Ik durfde nooit voor mijzelf uit te komen. Nu wel en dat levert ook wel eens botsingen op, maar dat pesten zit me soms nog dwars hoor. Soms denk ik wel eens, is dat de reden dat ik geen vriend heb? Is dat de reden dat ik graag alleen duik en alleen over de wereld zwerf? Is dat de reden dat ik nog een paard heb? Is dat de reden dat ik soms een afwijkende mening heb (die uiteraard ook gewoon correct is)? Is dat waarom ik een vreselijke hekel heb aan vrouwenkleding?
Anderzijds ben ik echt heel sociaal. Ben echt een gezelschapsmens, maar voel feilloos aan wanneer men mij er liever niet bijheeft. Ik wilde vroeger te veel geliefd worden. Soms zo erg dat ik niet om mezelf denk. Ik heb echt nee moeten leren zeggen.
Maar wat pesten met je doet, dat is echt enorm. Ik kan me ook kwaad maken om ouders of scholen die dan zeggen nee, dat doet mijn dochter niet of dat valt wel mee. Ik herken die kinderen die gepest worden vrij snel, ondanks dat ik zelf geen kinderen heb.

Ik kan niet alles meer terugvinden wat ik toen gepost heb, dit komt van de basisschoolgroep:
Iedereen lijkt hier zo positief over de basisschooltijd. Maar er waren natuurlijk mindere momenten. Ik ben beslist wel gepest en wil dat hier ook even kwijt. Renate en Jilldine konden er ook wat van, ik reed 'slechts' op pony's, en zij beweerden op paarden te rijden. Nu kan ik er wel om lachen, bezit zelf al jaren een eigen paard, maar toen vond ik dat niet leuk. Of gewoon niet gekozen worden met gym. Of als er gefietst moest worden altijd het 3e aanhangsel zijn.
Of die keer dat juf Marja vond dat er iemand vals zong en ik maar bij de jongens moest gaan staan, terwijl het Martine Ritsema was.

later plaatste ik dit:
Waar het mij om gaat is dat de pesters het mogelijk niet eens doorgehad hebben, of wel en het genegeerd hebben. En dat het verder kennelijk niemand opgevallen is. Ik ging geloof ik met 12 of 13 klasgenoten van de lagere school naar de brugklas. Hoe vaak ik daar als jongste van de klas niet te horen heb gehad dat ik vanwege mijn leeftijd geestelijk niet klaar zou zijn voor het VWO, haha, kan er nu wel om lachen, want dat heb ik gewoon afgemaakt. Maar toen raakte het je wel.

en dit:
Ondertussen gezien door 166 mensen. Weinig reacties. Nog een voorbeeld nodig? Dat schoolkamp met het verkleden met zeep in haar en vuilniszakken als kleding. Nee daar was ik ook niet gewenst.

en dit:
En nog steeds is het stil. Ik kan me niet voorstellen dat ik de enige was die gepest werd. Ik vind vooral de negeermodus nu wel erg raar. Nog een voorbeeld: Met de bonte avonden op kamp, ik had nooit iemand om een stukje op te voeren. Ik heb zeer sterk het gevoel dat het toen echt wel bekend was, maar gewoon genegeerd werd. Helma had het ook zo achter de ellebogen. En Joanne. Zowel onder de klasgenoten als de meesters of juffen. Ik ben nu wel mooi in het bezit van een paard, heb een WO opleiding afgerond en ben 1 van de weinige cave instructeurs in Nederland. Het is dus allemaal goedgekomen, maar om nu te zeggen dat de schooltijd een leuke tijd was? Hoewel ik zelf geen kinderen heb, heb ik het idee dat pesten nog steeds vaak niet toegegeven wordt.

Iemand plaatste een foto van een schoolkamp, daar heb ik dit bijgezet(en is volkomen genegeerd, terijl ik in het stuk daarboven al eerder het kamp noemde):
Was dat niet dat we met zeep ook ons haar stijf maakten? Dat vond ik toen een verschrikkelijke middag. Vuilniszakken gebruikten we om een zgn. kledingstuk te maken en dat gedoe met het haar vond ik echt niet leuk. Heb echt een heel naar gevoel overgehouden aan die middag.

Het is 5 jaar geleden dat ik dit gepost heb. Ik herhaal het hier zodat mogelijk mensen er wat aan hebben om ook uit de kast te komen.

De pagina van de middelbare schoolrenunie is helaas verdwemen. Een sorry verwacht ik niet.

Als we terugkomen op het topic van de TS, ik denk ook niet dat je een sorry moet verwachten van je nichtje. Dat zit kennelijk niet in de mens. Dat er geroddeld is, ik weet exact hoe je je voelt en dat blijft lang hangen. Bij mij is het 25-30 jaar geleden, maar ik weet echt gewoon alle details nog.
Dat er een boe geroep opkwam tijdens de prijsuitreiking van de schaatswedstrijd die ik gewonnen had. Datzelfde gebeurde exact een jaar later weer. (85, 86 en 87 waren 3 winters met veel ijs). En dat ze de winter daarop geen wedstrijd georganiseerd hadden omdat altijd dezelfde won. Ze hadden toen een toertocht en degene die het verste kwam zou een prijs krijgen. Ik heb die prijs gekregen, maar dat was absoluut niet gegund.

TS, ik denk dat je in jouw geval de details ook nog exact weet. Confrontatie heeft mij goed gedaan, denk er dus over na of je dat zou durven. Evt. doe je het eerst gewoon in een whatsappje. En dan begin je met van ja, ik wil eigenlijk die bijeenkomst niet verpesten, maar ik zit nog erg met jouw gedrag van vroeger. Ik verwacht geen sorry, maar wil wel graag dat je weet wat je mij hebt aangedaan. En ik zit er nog steeds mee. Weet je en besef je wat het mij gedaan heeft en nog doet?

Wie weet komt er een reactie en is het een negeermodus, tja, dan weet je ook genoeg. Als je dan wel gaat, dan kun je gewoon iemand negeren en als mensen vragen waarom dan leg je het netjes en vriendelijk uit. DAt je nog zit met roddelen uit het verleden.

**Geplaatst**: 10-09-18 20:00

Geplaatst: 10-09-18 20:00

Ga eens de boeken van Jan Geurtz lezen en dan mn het deel over het negatieve geloof, ik vond het boek De Opluchting het helderste.
Het gaat over stoppen met roken, maar de uitleg die hij daar geeft, is zo helder, dan geloof je de onzin nooit meer en hij geeft je handvatten.

**Geplaatst**: 10-09-18 20:03

Geplaatst: 10-09-18 20:03

Altijd lastig zoiets..
Bij mij zou er niet heen gaan of er niks mee doen mij niet lekker zitten en blijven knagen.. ik zou dan ook een laatste poging doen tot een gesprek.

Hierbij zou ik haar feedback geven op haar gedrag.

Gedrag: dit is wat je in mijn ogen deed ..
Gevoel: hierdoor voelde ik mij (gekwetst, boos, verdrietig, verraden?)
Gevolg: het gevolg daarvan is dat ik niet meer zo vriendschappelijk met jou kan omgaan/de familiereunies voor mij niet meer zo leuk zijn... (of anders?)
Gewenst: graag zou ik willen dat... (jij je excuses maakt en wij weer proberen leuk met elkaar om te gaan? Bijvoorbeeld of misschien wil je gewoon alleen weten waarom ze dat destijds deed?)

Als je het vanuit jouw standpunt brengt en bij je eigen beleving/gevoel houdt is het minder aanvallend en staan mensen er vaak het beste voor open..

Uiteraard kan ze er alsnog verkeerd op reageren maar dan heb jij je best gedaan.. mocht ze er niet volwassen op reageren zou ik denk ik bij tante aangeven dat er iets is voorgevallen tussen jou en je nichtje en dat jij het wilde uitpraten maar dat het niet gelukt is (zonder al te veel uit te wijden over hoe of wat.. dat is tussen jou en haar) dat je opzich wel wilt komen maar dan vooral voor de familie en je neefje.

Een gezamelijk cadeau zoals eerder geopperd wordt vind ik dan wel een goede.

Als je kiest niet te gaan.. zou ik dat ook zonder al te veel te vertellen mededelen aan je tante.
Zelf niet aan de drama mee doen zegmaar.

Wat je ook kiest.. doe waar jij je goed bij voelt.

**Geplaatst**: 10-09-18 20:25

Geplaatst: 10-09-18 20:25

Sizzle schreef:
Relaxed schreef:

Precies dit... En als je daar bent, negeer je nichtje volledig, zelfs geen blik waardig gunnen.

Dat vind ik dan weer niet echt volwassen.
Ga dan gewoon niet. Anders krijg je alleen maar stapeling van wraakacties op wraakacties uiteindelijk.

TS en haar nicht waren destijds scholieren. Wellicht schaamt haar nicht zich nu zelfs voor haar gedrag van toen. De pesters van mijn broer hebben achteraf ook een vreselijk schuldgevoel gehad over hoe dom ze geweest zijn.

Vind ik niet. Tussen hen is iets voorgevallen, ze mag dr nichtje niet, dus negeren en geen aandacht aan schenken. Hoeft de rest niets van te merken, naar hen doe je immers gewoon normaal. Geen wraakactie, gewoon hoe het is.

**Geplaatst**: 10-09-18 20:29

Geplaatst: 10-09-18 20:29

Geen probleem van maken en gewoon niet gaan.

**Geplaatst**: 10-09-18 20:32

Geplaatst: 10-09-18 20:32

Ik ben de rare in de familie en ga echt nooit naar verjaardagen van familie, gewoon omdat ik er geen behoefte aan heb.
Die andere vinden het blijkbaar gezellig, ik heb er niets mee. Boeiend, is toch je eigen keuze? Zou niet zo moeilijk denken en gewoon doen wat je zelf wil, dus niet gaan.
Het komt elk jaar toch weer terug, ga je elk jaar zo moeilijk doen?

**Geplaatst**: 10-09-18 20:35

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 10-09-18 20:35

Relaxed, wat doe je dan als zij wel een gesprek aan gaat? Domweg je hoofd omdraaien? Lijkt me ook niet echt zinvol.
Als het me zo hoog zit dan zou ik het gewoon niet opzoeken en thuisblijven. Het is maar een nichtje tenslotte.

Nomineer dit bericht ×