Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-08-18 10:31

Geplaatst: 17-08-18 10:31

Ik vind het geen goede zaak dat je vriend je zo pusht. In die zin is hij net als je ouders bezig jou te manipuleren en is het alsnog niet je eigen keus. Je bent nog maar 17 jaar, dat is ontzettend jong en totaal nog geen leeftijd om dit soort beslissingen te moeten nemen. Als hij daadwerkelijk zo veel van je houd dan kan hij ook wel wachten tot jij meerderjarig bent en je school kunt afmaken en een baan kunt nemen. Ik zou nu geen overhaaste dingen doen. Als deze man dreigt jou te verlaten hierom moet je je toch ernstig afvragen of hij wel de ware voor jou is. Als de relatie spaak loopt na een paar maanden dan zit je misschien alleen en heb je niemand meer. Ik keur het gedrag van je ouders overigens ook helemaal niet goed. Maar je vriend zou moeten begrijpen dat het voor jou geen optie is om het nu te vertellen aan ze. Dus doe geen overhaaste dingen waar je misschien heel veel spijt van krijgt. Sterkte met de situatie!

**Geplaatst**: 17-08-18 10:36

Geplaatst: 17-08-18 10:36

Het is naast het pushen van je vriend ook wel zorgwekkend dat hij zijn ouders er niet bij betrekt. Prettig en veilig contact met je schoonfamilie lijkt me zeer belangrijk als je eigen familie zo vijandig staat in jullie relatie.

**Geplaatst**: 17-08-18 10:40

Geplaatst: 17-08-18 10:40

Eerlijk gezegd krijg ik het een beetje benauwd van álle betrokkenen in dit verhaal...
Je vriend pusht je om iets te doen waar jij je niet prettig bij voelt, van je ouders mag je niet houden van wie je wil en gezien je woorden zijn ze in staat om gewelddadig te worden als iemand je helpt en je “schoonouders” nemen jullie liefde ook al niet serieus, aangezien ze de regels van je ouders boven jullie gevoelens plaatsen...
Misschien moet je eerst eens heel goed gaan uitzoeken wie je zelf bent, wat jóúw normen en waarden zijn en hoe jij in het leven en je geloof staat. Als dat betekent dat je afscheid van mensen moet nemen (je ouders, je vriend, wie dan ook) so be it.

Zoek en vind jezelf, leef je leven zoals jij dat wil en niet voor een ander.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-18 10:41

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-18 10:41

Kelly_ann schreef:
Het is naast het pushen van je vriend ook wel zorgwekkend dat hij zijn ouders er niet bij betrekt. Prettig en veilig contact met je schoonfamilie lijkt me zeer belangrijk als je eigen familie zo vijandig staat in jullie relatie.

Het is niet dat hij zijn ouders er niet bij betrekt, maar ik wilde nooit alles vertellen omdat ik bang was van hun reactie. Ik denk daar nu wel anders in en het is aan mij om aan hun alles te vertellen en dat zal binnenkort ook gebeuren alleen denk ik niet dat ze mij daarin zouden steunen. Maar dat weet ik pas zeker als ik het echt vertel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-18 10:44

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-18 10:44

Ocean_Child schreef:
Eerlijk gezegd krijg ik het een beetje benauwd van álle betrokkenen in dit verhaal...
Je vriend pusht je om iets te doen waar jij je niet prettig bij voelt, van je ouders mag je niet houden van wie je wil en gezien je woorden zijn ze in staat om gewelddadig te worden als iemand je helpt en je “schoonouders” nemen jullie liefde ook al niet serieus, aangezien ze de regels van je ouders boven jullie gevoelens plaatsen...
Misschien moet je eerst eens heel goed gaan uitzoeken wie je zelf bent, wat jóúw normen en waarden zijn en hoe jij in het leven en je geloof staat. Als dat betekent dat je afscheid van mensen moet nemen (je ouders, je vriend, wie dan ook) so be it.

Zoek en vind jezelf, leef je leven zoals jij dat wil en niet voor een ander.

Ik krijg het ook enorm benauwd en ik krijg druk en verwachtingen van alle kanten en dat maakt me soms erg wanhopig en moe.

Dat is precies wat ik wil. De kans krijgen om zelf uit te zoeken wat ik echt wil en hoe ik in het leven sta, maar ik heb het gevoel dat ik dat niet optimaal kan doen zolang ik thuis woon.

**Geplaatst**: 17-08-18 10:49

Geplaatst: 17-08-18 10:49

Ik vind je nog wel erg jong hoor, ik ben ook moslim (bekeerd) en heb 4 dochters. Mijn man zou ook liever willen dat zijn dochters met een moslim thuis zou komen, hij is ook echt nog wel van de oude stempel. En heeft een hele grote mond maar weet wel dat als mijn dochter op 18 jarige leeftijd verteld dat ze heel serieus is met een jonge moslim of niet dat hij sowieso niet staat te springen.
Als mijn dochter 25 zou zijn en met een niet moslim thuis zou komen denk ik dat hij een stuk redelijker zou zijn.
Mag ik vragen wat je afkomst is? Vaak is cultuur een groter probleem.

Laatst bijgewerkt door ilayda op 17-08-18 10:50, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-08-18 10:49

Geplaatst: 17-08-18 10:49

Het is een lastige situatie, voor alle betrokkenen.
Je ouders willen het beste voor je en zij zijn ervan overtuigd dat jij je geluk binnen het geloof gaat vinden. Dat jij hier anders over denkt is voor hun lastig om te verkroppen. Natuurlijk ben jij een grote meid en steven je af op volwassenheid en er zal niemand zijn die zegt dat je keuzes moet maken tegen je geluk in. Maar in dit geval willen alle partijen vanuit hun eigen overtuigingen het beste voor jou alleen die overtuigingen liggen niet op 1 lijn. Het is makkelijk om te zeggen dat je de liefde achterna moet gaan maar het blijft je familie en ik kan me heel goed voorstellen dat je die ook niet zomaar opzij zet. De kans is immers heel groot dat dit een breuk in je familie veroorzaakt en zeker nu je nog onder moeders vleugel zit is het verstandig om geen rel te veroorzaken. Je geeft zelf ook al aan dat je ouders het niet zullen tolereren als jij nu voor je vriend kiest en dat zij de nodige maatregelen zullen treffen om dit te voorkomen. Ja, dit is een lastig principe want waarom zou iemand niet voor de liefde mogen kiezen? Maar soms is de beste keuze niet de meeste verstandige.

**Geplaatst**: 17-08-18 10:53

Geplaatst: 17-08-18 10:53

Ik begrijp je heel erg goed TS en ik geloof ook dat je in een hele lastige situatie zit. De enige manier hoe je enigzins een beetje rust kan krijgen is toch echt door er over te praten en vooral met je ouders. Wie weet valt het uiteindelijk wel heel erg mee..

Even een (misschien stom) voorbeeld. Mijn moeder was altijd al heel erg tegen tatoeages, en ik wou er al een sinds ik 13 was. Mijn moeder heeft altijd gezegd dat als ik thuis zou komen met een tattoo dat ik bij mijn vader moest gaan wonen (wat ik absoluut niet wou). Ik heb toen ik 16 was stiekem een tattoo laten zetten op mijn rug omdat ik dacht dat ze daar niet achter zou komen. Mijn geweten begon uiteindelijk aan me te knagen en ik heb het toch opgebiecht tegen mijn moeder, ze was kwaad op het begin, maar toen ze was afgekoeld kon ze het toch een plekje geven. Nu heb ik ondertussen 4 tattoo's en ben ik zelfs nog niet klaar..

Maar ik had dus echt verwacht dat ze me het huis uit zou gooien toen ik het ging vertellen, maar soms dreigen ouders met dingen om er voor te zorgen dat je het niet doet, wil niet zeggen dat het in de realiteit zo ook gaat.
Wil niet zeggen dat mijn voorbeeld van de tattoo hetzelfde is als jouw situatie maar het gaat meer over de reactie die niet altijd zo hoeft te zijn als waar je bang voor bent.

90% van de ouders wil gewoon het beste voor hun kind, en soms moeten ze ook even over bepaalde dingen nadenken. Ik zou er toch echt voor kiezen om een gesprek aan te gaan met je ouders samen met een vertrouwenspersoon die je kan ondersteunen en opvangen.

**Geplaatst**: 17-08-18 10:58

Re: Moeilijke relatie

Geplaatst: 17-08-18 10:58

Ik denk niet dat dit te vergelijken valt met een tattoeage. Denk dat de ouders het er echt niet mee eens gaan zijn dat de TS op deze leeftijd een geheime relatie onderhoud met een niet moslim jongen. Dus voor je adviezen geeft, verdiep je dan even in de situatie. Ik denk namelijk dat het helemaal niet mee gaat vallen, de TS zelf ook niet anders had ze dit topic niet geopend. Het is een hele lastige situatie en ik denk zelf dat er voor nu geen kant en klare oplossing is en je nu ook geen dingen moet doen waar jij zelf niet achter staat.

**Geplaatst**: 17-08-18 11:03

Geplaatst: 17-08-18 11:03

Paardenfann4 schreef:
Ik denk niet dat dit te vergelijken valt met een tattoeage. Denk dat de ouders het er echt niet mee eens gaan zijn dat de TS op deze leeftijd een geheime relatie onderhoud met een niet moslim jongen. Dus voor je adviezen geeft, verdiep je dan even in de situatie. Ik denk namelijk dat het helemaal niet mee gaat vallen, de TS zelf ook niet anders had ze dit topic niet geopend. Het is een hele lastige situatie en ik denk zelf dat er voor nu geen kant en klare oplossing is en je nu ook geen dingen moet doen waar jij zelf niet achter staat.

Dat staat er ook maar het gaat niet om de tattoo het gaat om de manier waarom mijn moeder reageerde dat het niet zo erg was als ik dacht

. Geef ik ook duidelijk aan..

Ik probeer alleen maar te helpen, net als ieder ander.. En iedereen denkt er weer anders over, dus de TS kan zelf wel kiezen met welke reactie ze wel of niet iets doet..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-18 11:06

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-18 11:06

Ik stuur even een PB wat betreft mijn afkomst. Het is niet zo dat ik helemaal niet geloof of de hele islam afkeur. Ik wil gewoon mijzelf kunnen ontplooien en uitzoeken wat ik echt wil.

Ik denk eerlijk gezegd dat het ook helemaal niet gaat meevallen. Ik bedoel als mijn vader al problemen veroorzaakt over muziek luisteren of de stad in met een vriendin...

**Geplaatst**: 17-08-18 11:16

Geplaatst: 17-08-18 11:16

Dan zou ik nu dus ook geen overhaaste dingen doen omdat je vriend dat perse wil. Als hij geen begrip heeft voor jouw situatie dan moet je je toch afvragen of dat wel terecht is? Je bent minderjarig en valt onder de verantwoording van jouw ouders. Ik zou het laten rusten en je vriend vragen of hij geduld kan opbrengen tot jij zelfstandige beslissingen kan nemen. Natuurlijk wil jij jezelf ontplooien, dat doe je nu ook al en dat is ook erg knap. Maar ik zou met de rest wachten tot je zelfstandig kunt zijn en je eigen leven kunt gaan opbouwen. Misschien denk je er tegen die tijd ook wel heel anders over. Nogmaals sterkte met alles.

**Geplaatst**: 17-08-18 11:21

Re: Moeilijke relatie

Geplaatst: 17-08-18 11:21

Ik ben vooral wel heel benieuwd hoe oud je vriend is. Vind het niet helemaal gezond klinken wat hij van je vraagt en hoe hij je pusht. Prima als het voor hem een dealbreaker is dat jullie nog niet samen kunnen wonen en jij het niet aan je ouders kan vertellen, maar dan maakt hij het maar uit. Dan ga je niet je 17-jarige vriendin pushen om de band met haar ouders kapot te maken en dingen van haar vragen die ze niet kan opbrengen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-18 11:32

Re: Moeilijke relatie

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-18 11:32

Hij wordt 19 dit jaar

**Geplaatst**: 17-08-18 11:38

Re: Moeilijke relatie

Geplaatst: 17-08-18 11:38

Wat heb je voor opleiding? Ik zou eens kijken of je zo snel mogelijk full time kunt gaan werken, daarin meenemen dat het soms handig is je opleiding eerst af te maken en misschien iets langer thuis te blijven.
Maar gewoon geen opleiding kiezen die tot je 30e duurt. Ik heb ook een verkorte opleiding gedaan zodat ik full time kon gaan werken om mijn huis dus te betalen. Als je op die manier voor jezelf kunt zorgen kun je altijd dan kijken of de liefde er nog is. Lijkt me dat je dan verstandige keuzes maakt en laat je nu vooral niet gek maken, een man die van je houdt wacht wel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-18 11:45

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-18 11:45

mystery1980 schreef:
Wat heb je voor opleiding? Ik zou eens kijken of je zo snel mogelijk full time kunt gaan werken, daarin meenemen dat het soms handig is je opleiding eerst af te maken en misschien iets langer thuis te blijven.
Maar gewoon geen opleiding kiezen die tot je 30e duurt. Ik heb ook een verkorte opleiding gedaan zodat ik full time kon gaan werken om mijn huis dus te betalen. Als je op die manier voor jezelf kunt zorgen kun je altijd dan kijken of de liefde er nog is. Lijkt me dat je dan verstandige keuzes maakt en laat je nu vooral niet gek maken, een man die van je houdt wacht wel.

Ik doe nu vavo (volwassen havo). Ik heb vorig jaar 5 van mijn 7 examenvakken behaald en ik moet er dit jaar nog 2.

**Geplaatst**: 17-08-18 11:46

Geplaatst: 17-08-18 11:46

_Femkeeex schreef:
Ocean_Child schreef:
Eerlijk gezegd krijg ik het een beetje benauwd van álle betrokkenen in dit verhaal...
Je vriend pusht je om iets te doen waar jij je niet prettig bij voelt, van je ouders mag je niet houden van wie je wil en gezien je woorden zijn ze in staat om gewelddadig te worden als iemand je helpt en je “schoonouders” nemen jullie liefde ook al niet serieus, aangezien ze de regels van je ouders boven jullie gevoelens plaatsen...
Misschien moet je eerst eens heel goed gaan uitzoeken wie je zelf bent, wat jóúw normen en waarden zijn en hoe jij in het leven en je geloof staat. Als dat betekent dat je afscheid van mensen moet nemen (je ouders, je vriend, wie dan ook) so be it.

Zoek en vind jezelf, leef je leven zoals jij dat wil en niet voor een ander.

Ik krijg het ook enorm benauwd en ik krijg druk en verwachtingen van alle kanten en dat maakt me soms erg wanhopig en moe.

Dat is precies wat ik wil. De kans krijgen om zelf uit te zoeken wat ik echt wil en hoe ik in het leven sta, maar ik heb het gevoel dat ik dat niet optimaal kan doen zolang ik thuis woon.

Zou je zonder je relatie te benoemen dit gevoel met de betrokken durven te delen? Hoe staat je moeder erin? Volgt ze blind je vader of kun je met haar wel praten? Kan zij niet met je vader praten?

Ik zou dit ook zeker nog eens aankaarten bij je vriend. Waarschijnlijk beseft hij niet wat voor een kant hij je op drukt en wat het met je doet. Wil hij het erna nog niet snappen of blijft hij druk uitoefenen dan moet je je toch eens afvragen of hij (op dit moment) de juiste persoon voor je is.

**Geplaatst**: 17-08-18 11:48

Geplaatst: 17-08-18 11:48

Jullie zijn nog jong en kunnen wel jullie tijd nemen denk ik. Als jullie ervoor willen blijven gaan en elkaar doodgraag zien, dan komen jullie daar wel door. Voorlopig geheim houden tot je uit huis bent en kan gaan alleen/ samen wonen lijkt mij de meest aangename oplossing voor alle partijen op lange termijn. Als jouw vriend jou graag ziet, wat zijn die paar luttele jaartjes wachten gedurende een opleiding/ zoektocht naar werk nog, als je nadien een heel leven samen hebt... niets. Als je elkaar graag ziet kan je dat opbrengen. Dus pushen, dat vind ik niet fair en dat zou ik ook wel duidelijk communiceren. Je moet niet alleen in het nu denken, maar ook toekomstgericht denken.

Zelf heb ik op exact dezelfde leeftijd een relatie gehad met een jongen waar ze thuis getuige van jehova waren. Hij was er uit gestapt, ze hadden er vooral veel verdriet over gehad, dat was voordat hij mij kende. Zelf ben ik een agnost. Ik mocht bij hem thuis komen, maar echt accepteren hebben ze mij nooit gedaan en ze hebben altijd veel druk op hem uitgeoefend, hij is daar ook onder bezweken. Uiteindelijk heb ik de relatie beëindigd tegen mijn wil, in een gesprek dat op niets uitdraaide van zijn kant: 'ik wil bij jou zijn maar het gaat niet'. Ik was toen heel erg verliefd op hem, maar later zag ik wel in dat er een paar punten waren waarop het na een tijd waarschijnlijk toch op de klippen gelopen was, dus zat ik er niet meer mee in. Maar moest hij de liefde van mijn leven geweest zijn... ja dan was dat dus wel stuk gewoon door religie. En dat zou toch niet mogen hé... Gelovig zijn en religieus zijn, dat zijn nog twee verschillende dingen. Van religie ben ik echt géén fan, het maakt zoveel kapot, tot oorlogen aan toe.

**Geplaatst**: 17-08-18 11:54

Geplaatst: 17-08-18 11:54

Als deze man de ware liefde voor je is dan heeft hij het ervoor over om te wachten. Ik snap wel dat jullie verliefd zijn,maar verliefdheid kan een strovuur zijn.Ik hoop wel dat je zorgt niet zwanger te worden!Ik snap je verder wel want ik kom ook uit een strenggelovige familie,weliswaar een andere (Rooms-Katholiek) maar mijn ouders bemoeiden zich ook erg met de relaties van hun kinderen. Achteraf gezien vind ik nu dat ze vaak wel gelijk hadden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-18 11:56

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-18 11:56

Mijn moeder gelooft ook streng, weliswaar minder dan mijn vader maar op het gebied van relaties denkt ze hetzelfde. Ik heb met mijn vriend al over alles gecommuniceerd, maar hij blijft het moeilijk vinden wat ik goed snap. Hij heeft soms het gevoel dat ik hem valse hoop geef en dat we samen geen toekomst hebben en dat ik hem aan het lijntje houd door hem constant te laten wachten. Hij heeft gelijk dat ik in het verleden dingen heb gezegd die ik achteraf niet kon realiseren, maar ik was bang om hem kwijt te raken.

Ik zou het liefste nu uit huis gaan. Niet alleen vanwege hem, maar omdat ik niet meer in deze situatie wil blijven zitten.

@ilsey: zo denk ik er ook over! Wachten totdat ik een vangnet heb en dan gaan communiceren met mijn ouders hierover.

**Geplaatst**: 17-08-18 12:17

Geplaatst: 17-08-18 12:17

Ik deel het gevoel van benauwdheid. Dat heeft niets met de islam van doen, dat is een goede, mooie religie.
Maar wel met angst en: lieve TS: met het idee dat jij altijd alles op je schouders moet nemen, omdat je anders teleur zou stellen.

_Femkeeex schreef:
Ik zie hem als ik school heb meestal 1 keer in de twee weken. Hij is in de vakantie 3 dagen bij mij geweest. Gewoon 1 dagje is geen probleem, maar voor hem is dat heel moeilijk want hij wil ook vaker 2 daagjes en een keer slapen.

Geduld is een schone zaak en dat hoort hij ook gewoon op te kunnen brengen.
(Accoord, voor de gemiddelde Nederlander ligt het anders, maar dat is in wezen geen argument.)

"En hij wil een keer slapen" - grote grutten nog aan toe.
Ik snap heus wel dat hij dit wil - maar voor jou heeft het wel consequenties.
Zoals voorbehoedsmiddelen, en je reputatie.
Gezien de huidige omstandigheden is het gewoon niet aan de orde.

Citaat:
Ik denk niet dat zijn ouders mij zouden steunen als ze alles zouden weten. Ik denk dat ze zouden denken : als het niet mag van je ouders dan moet je ook geen relatie nemen.

Een relatie neem je niet.
De oude Grieken vertelden over de godheid Eros die mensen met een pijl in het hart trof. Verliefd zijn overkomt je.
En ook in mijn religie geldt dat liefde, inclusief de romantische liefde uiterst belangrijk en te respecteren is.

En dit klinkt alsof jij de verwijten krijgt voor wat je ouders vinden/ voelen/ geloven/ doen.

Trek hier voor jezelf een duidelijke streep!!

Citaat:
Tegenover zijn ouders zit ik ook in een enorm lastige situatie want zij willen ook leuke dingen samen met mij doen, maar soms kan ik dat gewoon simpelweg niet voor elkaar krijgen en dan stel ik hun en hem weer teleur.

Hier geldt hetzelfde: fijn dat ze jou accepteren, maar laat het een vriendelijke geste zijn - geen verplichting!

Citaat:
Ik heb echt de keuze van of hij of mijn familie, maar ik begrijp hem echt want ik snap dat het zo ontzettend lastig is voor hem alleen is die druk en alles vreselijk vervelend voor mij.

Hij hoort jou te steunen, punt.

Om even bij de klassieke verhalen te blijven: er zijn sprookjes zat waar 'de prins' (al dan niet op een wit paard) allerlei toeren moet uithalen om bij 'de prinses' te komen.
Fel realistisch.
Maar er is geen enkel sprookje waar de prins verwijten maakt aan Doornroosje 'had je niet zelf eens een keer kunnen snoeien?'

Citaat:
Ik weet al wat mijn ouders hun gedachte is over dit onderwerp : als ik met een niet-moslim thuis kom hoef ik hun dochter niet meer te zijn en stel ik ze enorm teleur.

...wat betekent dit precies?
Op het christelijke erf vrezen sommige ouders naar de hel te gaan als hun kinderen fout leven. Dat is een hele nare vorm van druk.

Of willen ze graag dat jij iemand 'uit eigen kring' trouwt...? Zo ja - wat is daar voor hen belangrijk aan? (Taal? Een stukje 'van thuis'...?)

En in hoeverre betekent moslim dat iemand naar dezelfde moskee gaat, of zou een gewone (christelijke) gelovige ook kunnen tellen als goed moslem...?

Citaat:
Uithuis gaan na mijn HAVO duurt nog een jaar en ik denk niet dat hij het nog zolang volhoud en ik weet dat ik niet alles in 1x kan maar hij vindt dat lastig om te begrijpen. Hij heeft mij afgelopen jaren altijd enorm gesteund, maar hij is ook maar een mens.

...die prins die Doornroosje vrij moest hakken had dat werk er gewoon voor over.
Accoord: ik herinner mij dat het niet de eerste de beste prins was, een x aantal was na een uurtje hakken al gestopt.
Tuurlijk is het rot voor jullie allebei.
Jij bent net zo goed een mens en zit met een lastig probleem...!! :(:)

Laatst bijgewerkt door Janneke2 op 17-08-18 12:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-08-18 12:17

Geplaatst: 17-08-18 12:17

Ik vind dat jouw vriend je wel wat meer ruimte mag geven. Dat hij jou zo pusht vind ik niet voor hem spreken. Als hij weet wat voor effect dat op jou heeft, dan moet hij daar toch mee stoppen? Hoe kan hij nou over valse hoop spreken, jullie zijn nog zó jong.

TS, voor jouw zelfontplooiing lijkt het me het beste als je hem laat gaan.

Of je daartoe in staat bent is dan weer een tweede. Ik kan het me goed voorstellen als je ervoor kiest om het niet te doen. Maar vanuit het oogpunt van een buitenstaander zeg ik: kies voor jezelf, en niet voor je ouders of je vriend. Je verdient het!

**Geplaatst**: 17-08-18 12:27

Geplaatst: 17-08-18 12:27

Janneke2 schreef:
Ik deel het gevoel van benauwdheid. Dat heeft niets met de islam van doen, dat is een goede, mooie religie.
Maar wel met angst en: lieve TS: met het idee dat jij altijd alles op je schouders moet nemen, omdat je anders teleur zou stellen.

_Femkeeex schreef:
Ik zie hem als ik school heb meestal 1 keer in de twee weken. Hij is in de vakantie 3 dagen bij mij geweest. Gewoon 1 dagje is geen probleem, maar voor hem is dat heel moeilijk want hij wil ook vaker 2 daagjes en een keer slapen.

Geduld is een schone zaak en dat hoort hij ook gewoon op te kunnen brengen.
(Accoord, voor de gemiddelde Nederlander ligt het anders, maar dat is in wezen geen argument.)

"En hij wil een keer slapen" - grote grutten nog aan toe.
Ik snap heus wel dat hij dit wil - maar voor jou heeft het wel consequenties.
Zoals voorbehoedsmiddelen, en je reputatie.
Gezien de huidige omstandigheden is het gewoon niet aan de orde.
Citaat:
Ik denk niet dat zijn ouders mij zouden steunen als ze alles zouden weten. Ik denk dat ze zouden denken : als het niet mag van je ouders dan moet je ook geen relatie nemen.

Een relatie neem je niet.
De oude Grieken vertelden over de godheid Eros die mensen met een pijl in het hart trof. Verliefd zijn overkomt je.
En ook in mijn religie geldt dat liefde, inclusief de romantische liefde uiterst belangrijk en te respecteren is.

En dit klinkt alsof jij de verwijten krijgt voor wat je ouders vinden/ voelen/ geloven/ doen.

Trek hier voor jezelf een duidelijke streep!!
Citaat:
Tegenover zijn ouders zit ik ook in een enorm lastige situatie want zij willen ook leuke dingen samen met mij doen, maar soms kan ik dat gewoon simpelweg niet voor elkaar krijgen en dan stel ik hun en hem weer teleur.

Hier geldt hetzelfde: fijn dat ze jou accepteren, maar laat het een vriendelijke geste zijn - geen verplichting!
Citaat:
Ik heb echt de keuze van of hij of mijn familie, maar ik begrijp hem echt want ik snap dat het zo ontzettend lastig is voor hem alleen is die druk en alles vreselijk vervelend voor mij.

Hij hoort jou te steunen, punt.

Om even bij de klassieke verhalen te blijven: er zijn sprookjes zat waar 'de prins' (al dan niet op een wit paard) allerlei toeren moet uithalen om bij 'de prinses' te komen.
Fel realistisch.
Maar er is geen enkel sprookje waar de prins verwijten maakt aan Doornroosje 'had je niet zelf eens een keer kunnen snoeien?'
Citaat:
Ik weet al wat mijn ouders hun gedachte is over dit onderwerp : als ik met een niet-moslim thuis kom hoef ik hun dochter niet meer te zijn en stel ik ze enorm teleur.

...wat betekent dit precies?
Op het christelijke erf vrezen sommige ouders naar de hel te gaan als hun kinderen fout leven. Dat is een hele nare vorm van druk.

Of willen ze graag dat jij iemand 'uit eigen kring' trouwt...? Zo ja - wat is daar voor hen belangrijk aan? (Taal? Een stukje 'van thuis'...?)

En in hoeverre betekent moslim dat iemand naar dezelfde moskee gaat, of zou een gewone (christelijke) gelovige ook kunnen tellen als goed moslem...?
Citaat:
Uithuis gaan na mijn HAVO duurt nog een jaar en ik denk niet dat hij het nog zolang volhoud en ik weet dat ik niet alles in 1x kan maar hij vindt dat lastig om te begrijpen. Hij heeft mij afgelopen jaren altijd enorm gesteund, maar hij is ook maar een mens.

...die prins die Doornroosje vrij moest hakken had dat werk er gewoon voor over.
Accoord: ik herinner mij dat het niet de eerste de beste prins was, een x aantal was na een uurtje hakken al gestopt.
Tuurlijk is het rot voor jullie allebei.
Jij bent net zo goed een mens en zit met een lastig probleem...!!

Mooi geschreven Janneke!

**Geplaatst**: 17-08-18 12:40

Geplaatst: 17-08-18 12:40

Ik vind het - afgezien van het geloofsissue - nogal puberaal overkomen. Jullie lijken te denken dat andere puberstelletjes van jullie leeftijd (17 en 18) allemaal maar gewoon om de haverklap bij elkaar mogen slapen. Dat is echt niet zo. Tuurlijk komt het voor maar het komt ook heel vaak voor dat dat niet mag.

Jullie wonen nou eenmaal ver bij elkaar vandaan, op jullie leeftijd is 90km gewoon een flink obstakel. Dat jullie elkaar elke twee weken een dag zien en af en toe samen slapen is toch al heel wat?

Dat jouw vriend verwacht dat jij het je ouders vertelt en verwacht dat jij én nog fijn thuis kunt wonen én hem vaker gaat zien (inclusief samen slapen) vind ik heel erg onrealistisch en onvolwassen. Je mag hem ook gewoon vertellen dat hij onrealistische verwachtingen heeft en het lijkt erop dat je dat niet durft uit angst om hem te verliezen. Dat begrijp ik wel, maar meid, blijf bij jezelf! Geen enkele vriend/man/geliefde is het waard om je grenzen en je eigen ik voor te verliezen.

**Geplaatst**: 17-08-18 12:43

Geplaatst: 17-08-18 12:43

GDG schreef:
Ik vind het - afgezien van het geloofsissue - nogal puberaal overkomen. Jullie lijken te denken dat andere puberstelletjes van jullie leeftijd (17 en 18) allemaal maar gewoon om de haverklap bij elkaar mogen slapen. Dat is echt niet zo. Tuurlijk komt het voor maar het komt ook heel vaak voor dat dat niet mag.

Jullie wonen nou eenmaal ver bij elkaar vandaan, op jullie leeftijd is 90km gewoon een flink obstakel. Dat jullie elkaar elke twee weken een dag zien en af en toe samen slapen is toch al heel wat?

Dat jouw vriend verwacht dat jij het je ouders vertelt en verwacht dat jij én nog fijn thuis kunt wonen én hem vaker gaat zien (inclusief samen slapen) vind ik heel erg onrealistisch en onvolwassen. Je mag hem ook gewoon vertellen dat hij onrealistische verwachtingen heeft en het lijkt erop dat je dat niet durft uit angst om hem te verliezen. Dat begrijp ik wel, maar meid, blijf bij jezelf! Geen enkele vriend/man/geliefde is het waard om je grenzen en je eigen ik voor te verliezen.

Niet mee eens, sorry. If anything vind ik TS voor iemand van 17 juist zeer volwassen overkomen. Ze rent niet puberaal met vriendje weg, maar denkt juist goed na over de consequenties!
Vind dat TS wel wat meer credit verdient, ik vind het knap van je dat je een weloverwogen besluit probeert te nemen, ik kan je verder niet helpen maar je komt over als een slimme meid die er echt wel komt!

Succes met alles!

Nomineer dit bericht ×