Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-05-18 07:28

Re: Wat betekent 4/5 mei voor mij?

Geplaatst: 06-05-18 07:28

Mijn opa en oma leven beiden helaas niet meer, maar beiden hebben zij de oorlog meegemaakt. Mijn opa is van 1922, mijn oma van 1931.
Ik weet alleen dat mijn opa in een werkkamp heeft gezeten en dat hij daar een stuk uit zijn kuit is kwijtgeraakt. Hoe, wat, waar en waarom weten we niet. Hij heeft nooit iets willen vertellen. Echt nooit. De verschrikkingen die hij heeft meegemaakt moeten enorm zijn. Ook hij had geen goed woord over voor alle huidige 'buitenlanders en vluchtelingen '. Hij zei: 'ik heb geholpen dit land weer op te bouwen en zij komen profiteren!' Ook dat gevoel zat heel diep.
Mijn oma was nog jong ten tijde van de oorlog. Ook zij heeft nooit iets los willen laten, maar ze moeten het relatief goed gehad hebben gezien het gehele gezin heeft overleeft.

**Geplaatst**: 06-05-18 07:58

Geplaatst: 06-05-18 07:58

lieveli schreef:
Oh oliebol dat is balen. En superjammer van je ervaring. Hoe vond je Auschwitz 2?

Birkenau bedoel je? Dat vond ik wat “echter”
De kinderbarak stond daar en maakte idd wel wat indruk. (Hier wat minder ver, maar toch...

)
Vooral het cynische spatte er van af. Er waren plaatjes op de muren geschilderd door ouders zodat de kinderen wisten hoe een normaal spelend kind er uit zag. De Duitsers hebben dat om welke reden dan ook (leedvermaak?) toegestaan.

**Geplaatst**: 06-05-18 09:53

Geplaatst: 06-05-18 09:53

Aangrijpende verhalen hier. Mijn opa en oma waren rond de 15-16 toen de oorlog uitbrak maar door hun locatie (landelijk) zijn ze er redelijk ongeschonden doorheen gekomen. Natuurlijk was het geen makkelijke tijd maar veel van de dingen die hier voorbij zijn gekomen is ze bespaard gebleven.

Ook heb ik geen heldenverhalen van hun of hun huishouden; geen onderduikers, geen leden in het verzet.

Toch vind ik het belangrijk dat te vertellen. Juist om aan te geven dat de dingen die sommige van jullie ouders/grootouders hebben gedaan helemaal niet vanzelfsprekend waren. Het merendeel van Nederland was bezig met overleven en het kleine deel van de mensen die zich verzetten hebben vreselijk grote risico's genomen om anderen te helpen. En hoe graag we allemaal zouden denken hetzelfde te doen in een soortgelijke situatie, we kunnen ons niet voorstellen hoe het zou zijn in zo'n situatie en hoe wij zelf zouden handelen. Deze mensen zijn het woord "helden" waardig.

Mijn opa heeft na de oorlog wel zijn diensttijd gedaan in Indonesie in de inlichtingendienst. Wat hij daar gezien heeft (en gedaan heeft) sprak hij nooit over in detail of heel specifiek. Inlichtingendienst samen met hoe dingen er daar aan toe gingen toentertijd lijkt mij inspiratie voor nachtmerries.

4&5 mei staat voor mij toch vooral voor WO2. Door middel van geschiedenisboeken, documentaires en speelfilms is dit een oorlog geweest waar ik me veel bij kan voorstellen ondanks dat er geen speciale verhalen over die tijd in mijn familie spelen.

**Geplaatst**: 06-05-18 10:34

Geplaatst: 06-05-18 10:34

Wat ik me steeds meer realiseer door mijn familiegeschiedenis is hoe dun de scheidslijn kan zijn dat het goed afloopt of niet. Mijn oma's hebben dingen verteld over hun werk als koeriersters, waarbij onder andere de ene werd net op tijd gewaarschuwd dat de Duisters waren binnengevallen bij haar bestemming. De ander kon een soldaat er van overtuigen dat die tas toch echt haar schooltas was, terwijl die vol andere spullen zat.

En een kant van de familie is gedeeltelijk joods, mijn overgrootvader zat net aan de veilige kant van de gehanteerde definities, maar zijn ooms en tantes zijn wel omgekomen in de kampen. Daar ben ik een aantal maanden terug wat dingen over aan het uitzoeken geweest, iedere keer als ik dat lijstje zie maak het wel indruk op mij als ik die namen zo op een rijtje zie staan. (Het is jammer genoeg een onbekende kant van onze familie, veel wijst er op dat er al jaren voor de oorlog geen of nauwelijks contact was met die familieleden, mijn oma weet niks van hen)

**Geplaatst**: 06-05-18 10:57

Geplaatst: 06-05-18 10:57

Zahlina schreef:
http://www.verscholendorp.eu/nl-nl/
Mijn overovergrootvader is Opa Bakker samen met zijn tweede vrouw, Tante Cor hebben dit kamp met andere opgericht.
Mijn oma smokkelde voedsel bonnen vanuit amsterdam richting het kamp, verborgen in haar fiets.
Veel weet ik er niet van, behalve dan de verhalen die oma mondjes maat deelt.

Wat voor mij wel indruk heeft gemaakt altijd zijn de messenleggers die mijn oma nog steeds gebruikt, deze zijn gemaakt door een van de onderduikers. Mijn oma weet het verhaal van deze piloot zo mooi te vertellen.

Opa Bakker is net voor het eind van de oorlog gefusilleerd. Tante Cor is heel oud geworden.

Dat waren heel bijzondere mensen! Niet alleen dat ze heel erg moedig waren, maar ook het enorme organisatietalent dat ze gehad moeten hebben. Rond de honderd mensen werden verborgen in het 'Pas op'-kamp. Die moesten wel dag in dag uit gevoed worden, mensen werden ziek en moesten naar het ziekenhuis, ook dat soort dingen werden gewoon door hun geregeld.

Ik heb het boek waarin heel veel verhalen en foto's staan. Een (acher-?) neef van mijn opa heeft er met zijn gezin ondergedoken gezeten. Toen het kamp ontdekt werd, zijn ze half kruipend ontvlucht en hebben ze 's nachts de weg naar Harderwijk gevonden, dwars door de bossen. Verschrikkelijk dat 'opa Bakker' is gefusilleerd' Je hebt voorouders om trots op te zijn, Zahlina!

http://www.verscholendorp.eu/nl-nl/Het- ... uikerskamp

**Geplaatst**: 06-05-18 12:29

Geplaatst: 06-05-18 12:29

Giolli schreef:
lieveli schreef:
Oh oliebol dat is balen. En superjammer van je ervaring. Hoe vond je Auschwitz 2?

Birkenau bedoel je? Dat vond ik wat “echter”
De kinderbarak stond daar en maakte idd wel wat indruk. (Hier wat minder ver, maar toch... )
Vooral het cynische spatte er van af. Er waren plaatjes op de muren geschilderd door ouders zodat de kinderen wisten hoe een normaal spelend kind er uit zag. De Duitsers hebben dat om welke reden dan ook (leedvermaak?) toegestaan.

Onze gids zei dat ze niet hebben kunnen herleiden wie die tekeningen heeft gemaakt. Maar ze waren prachtig.

**Geplaatst**: 06-05-18 12:51

Geplaatst: 06-05-18 12:51

Vaderskant:
Mijn overgrootvader was marine officier en is krijgsgevangene gemaakt in 1942, en werd te werk gesteld aan de Birma spoorlijn. Hij heeft altijd gezegd dat de gruwelijkheden die hij daar heeft gezien en meegemaakt met geen pen te beschrijven zijn.
Nadat in 1943 de Birma spoorlijn compleet was heeft hij tot aan de Japanse capitulatie in verschillende andere jappenkampen gezeten.

In Nederland had hij mijn overgrootmoeder achtergelaten met 2 kinderen, mijn oma die geboren is in 1933, en het zusje van mijn oma die geboren is in 1937. Mijn overgrootmoeder is in de oorlog vanuit Hellevoetsluis vertrokken naar Rotterdam waar haar broers woonden, en heeft daar de oorlog doorgebracht. Eén van haar broers is gefusilleerd bij een vergeldingsactie.
Mijn overgrootmoeder was via haar moederskant van joodse afkomst, maar niemand van hun gezin is niemand gedeporteerd, van moederskant van haar familie de meesten wel.
Overigens heb ik beide overgrootouders gekend, en niet alleen als klein kind, mijn overgrootmoeder is pas 5 jaar geleden overleden, 102 jaar oud. Mijn overgrootvader overleed toen ik 15 was.

Mijn opa van vaderskant was een geboren en getogen Rotterdammer, hij was geboren in 1921.
Hij is opgeroepen, maar toen ‘ondergedoken’. Hij heeft de oorlog doorgebracht met stropen en Duitsers pesten zoals hij het zelf altijd noemde. Een oom en neef kwamen om bij het borbardement van Rotterdam.

Moederskant:
De familie van mijn moeder woonde in de Hoeksche waard, waar de situatie voor de meesten beter was dan voor de mensen in de stedelijke gebieden. Mijn oma woonde in zuid-Beijerland, redelijk afgelegen en dus relatief weinig last van oorlogsgeweld en er was vrij veel voedsel. Leerde mijn opa kennen omdat hij bij een oom en tante van haar zat ondergedoken.

Mijn opa van moederskant kwam uit Puttershoek, maar zat in de oorlog dus ondergedoken in Zuid-Beijerland. Ook hij zat bij de tewerkgestelden, en is daadwerkelijk op de trein gezet. Met een aantal anderen zijn ze uiteindelijk toch uit de rijdende trein gesprongen en hebben terug naar de hoeksche waard weten te komen.

En dan was er nog een oude familievriend, helaas vorig jaar overleden, waarnaar ik als kind ademloos heb zitten luisteren, wat kon die man mooi vertellen.... Hij was een kind/tiener in WOII, en woonde toen in het huis waar nu mijn ouders wonen en waar ik opgegroeid ben. Ook in de hoeksche waard, maar vlak bij waar vroeger de Barendrechtse brug stond, en dus ook aan de weg waarlangs mensen uit Rotterdam eo de hoeksche waard in kwamen om eten te halen. Ook strategisch een belangrijk punt, toegang tot Rotterdam oa, ook de Duitse soldaten hebben de boel daar flink geplunderd, en bovendien was er op een paar honderd meter afstand een nep-vliegveld, om de geallieerde vliegtuigen/bommenwerpers om de tuin te leiden, met daarnaast afweergeschut van de Luftwaffe. Ook zijn er (Australische) piloten en parachutisten terecht gekomen daar. ‘Ome Kees’ vertelde regelmatig over wat hij daar allemaal had gezien. Zo ook dat het huis waarin mijn ouders nu nog wonen ooit flink onder vuur is genomen nadat Duitse soldaten niet genoeg voorraad mee kregen en bovendien een paard wat ze kwamen halen ineens verdwenen bleek te zijn. Toen in de jaren 90 het huis flink verbouwd werd kwam inderdaad een oude zijmuur tevoorschijn waar heel wat kogels in zaten, de hele muur was kapot geschoten.

**Geplaatst**: 06-05-18 13:04

Geplaatst: 06-05-18 13:04

In het oude huis van mijn opa en oma zat in de gang nog een luik onder de loper waar hij in ging zitten als er een razzia was en mijn oma fietste op houten banden naar Gelderland voor eten. Ze maakte van oude dekens jassen voor mijn vader en zijn broer.

Mijn schoonvader, van Indonesische afkomst, heeft gevochten tegen de Jappen en ook in een kamp gezeten. Hij is daar vreselijk mishandeld en heeft daar geliefden geëxecuteerd zien worden. Nooit praatte hij erover maar ik denk dat hij daar zelf het meeste last van heeft gehad want het was moeilijk een band met hem op te bouwen.
Hij zat de laatste jaren ook bij de veteranen van de KNIL.

**Geplaatst**: 06-05-18 13:20

Geplaatst: 06-05-18 13:20

mysa schreef:
Zahlina schreef:
http://www.verscholendorp.eu/nl-nl/
Mijn overovergrootvader is Opa Bakker samen met zijn tweede vrouw, Tante Cor hebben dit kamp met andere opgericht.
Mijn oma smokkelde voedsel bonnen vanuit amsterdam richting het kamp, verborgen in haar fiets.
Veel weet ik er niet van, behalve dan de verhalen die oma mondjes maat deelt.

Wat voor mij wel indruk heeft gemaakt altijd zijn de messenleggers die mijn oma nog steeds gebruikt, deze zijn gemaakt door een van de onderduikers. Mijn oma weet het verhaal van deze piloot zo mooi te vertellen.

Opa Bakker is net voor het eind van de oorlog gefusilleerd. Tante Cor is heel oud geworden.

Dat waren heel bijzondere mensen! Niet alleen dat ze heel erg moedig waren, maar ook het enorme organisatietalent dat ze gehad moeten hebben. Rond de honderd mensen werden verborgen in het 'Pas op'-kamp. Die moesten wel dag in dag uit gevoed worden, mensen werden ziek en moesten naar het ziekenhuis, ook dat soort dingen werden gewoon door hun geregeld.

Ik heb het boek waarin heel veel verhalen en foto's staan. Een (acher-?) neef van mijn opa heeft er met zijn gezin ondergedoken gezeten. Toen het kamp ontdekt werd, zijn ze half kruipend ontvlucht en hebben ze 's nachts de weg naar Harderwijk gevonden, dwars door de bossen. Verschrikkelijk dat 'opa Bakker' is gefusilleerd' Je hebt voorouders om trots op te zijn, Zahlina!

http://www.verscholendorp.eu/nl-nl/Het- ... uikerskamp

Oh zo zie je maar weer dat een voor mij iets redelijks kleins toch vele male groter was, dat het zelfs invloed heeft gehad op jouw familie en waarschijnlijk op veel meer families in nederland (rusland, engeland, etc).
Ik heb het verborgen dorp nog nooit bezocht, wil ik gaan doen als mijn dochters ouder zijn omdat het ook voor hun een belangrijk stukje geschiedenis is.

Het gene wat ik nu weet, is dat het verborgen dorp vele male groter was dan dat mijn oma deed vermoeden in haar verhalen.
Nu pas ben ik gaan zoeken naar het daadwerkelijke verhaal.

**Geplaatst**: 06-05-18 13:59

Geplaatst: 06-05-18 13:59

Mijn oma is nu 80, maar was nog erg jong.
Ze wist niet beter dan dat ze geen speelgoed had en weinig eten.
Ze hadden meen ik het geluk dat een oom? werk deed voor de Duitsers.
Bij familie kwamen er ook Duitse soldaten over de vloer.
Wat ze wel vertelde is dat haar oom? houten lantaarnpalen o.i.d plaatste in opdracht van de Duitsers.
Die jatte hij s'nachts weer de grond uit en zo bleef het werk maar komen. :')

En de Duitsers maar tieren dat er weer een gejat was, en hij maar meepraten over hoe schandalig dat was.
Eigenlijk geniaal, hij is nooit gepakt en door dat werk heeft hij de oorlog zonder teveel leed doorstaan.
Hij en zijn gezin had te eten door de Duitsers.
Mijn oma heeft het luid lachend verteld, hoe pislink de Duitsers er van werden, en haar oom maar mooi weer spelen.

**Geplaatst**: 06-05-18 14:29

Geplaatst: 06-05-18 14:29

LadyMadonna schreef:
Auswitsch wil ik ooit ook nog heen, maar de drukte houdt me tegen.

Drukte kan je voor zijn door er al om half 8 te zijn, dat is zeker een aanrader. Ik was er met m’n vader op dat tijdstip, om vervolgens de enige te zijn. Dan komt het binnen kan ik je vertellen. Zon groot complex en dat kom jij binnen als kleine enkele..

Rond 10 vond ik persoonlijk de sfeer van alle georganiseerde Tours hetverhaal van Auschwitz verpesten. Grote en hordes mensen die achter elkaar liepen, zonder echt naar het verhaal te luisteren.

Om rond 1300 eruit te lopen, en dik een 500 meter rij staan, mistte alleen nog iemand die frisdrank verkocht. Jammer vond ik dat. Ondanks dat het verhaal verder verteld moet worden, ben ik ben mening dat de meeste mensen daar komen omdat het Auschwitz is en het dus een toeristische plek is geworden.
Het goed dat het meegegeven wordt aan de volgende generatie, maar dubbel om Hern op deze manier te zien gebeuren.

**Geplaatst**: 06-05-18 17:54

Re: Wat betekent 4/5 mei voor mij?

Geplaatst: 06-05-18 17:54

Hoe kun je dat van mening zijn? Dan interpreteer jij iets aan hoe andere mensen daar kijken? Rondlopen? Die mensen hebben daar net zoveel recht om te zijn als jij. Ongeacht hun motief.

En natuurlijk is Auschwitz een verdienmodel voor de Polen. Maar het is dan ook hét kamp en een vrij arm land.

**Geplaatst**: 06-05-18 17:58

Geplaatst: 06-05-18 17:58

lieveli schreef:
Hoe kun je dat van mening zijn? Dan interpreteer jij iets aan hoe andere mensen daar kijken? Rondlopen? Die mensen hebben daar net zoveel recht om te zijn als jij. Ongeacht hun motief.

En natuurlijk is Auschwitz een verdienmodel voor de Polen. Maar het is dan ook hét kamp en een vrij arm land.

Precies, dat is mijn mening. Ik interpreteer dat zo, dan mag ik dat toch uitten? Ik vind alleen dat je het goed kan ervaren als je vroeg bent, niet als die hordes mensen er lopen.

That’s it, de toon die je zet lijkt me overbodig

.

**Geplaatst**: 06-05-18 18:11

Re: Wat betekent 4/5 mei voor mij?

Geplaatst: 06-05-18 18:11

Ik wil er niet naar toe, maar ik kan me wel voorstellen dat de essentie je in een menigte ontglipt. Dat zou ik ook lastig vinden.

**Geplaatst**: 06-05-18 18:19

Re: Wat betekent 4/5 mei voor mij?

Geplaatst: 06-05-18 18:19

Ik weet niet welke toon ik volgens jou zet, weer dat hele interpretatieverhaal. Lijkt me onnodig om hier over te gaan bitchen.

Mysa ja is ook wel, maar het is ook naïef om te denken dat je de enige bent die het kamp wil zien. En Birkenau is groter/rustiger.

**Geplaatst**: 06-05-18 18:21

Re: Wat betekent 4/5 mei voor mij?

Geplaatst: 06-05-18 18:21

Bitchen bedoeld als: wij samen kibbelen.

**Geplaatst**: 06-05-18 18:29

Geplaatst: 06-05-18 18:29

Buchenwald was vrij rustig, we waren ook vrij vroeg omdat er een warme dag voorspeld was.

Ik ken mezelf, en ik weet dat ik me dan bij grote groepen mensen aan van alles ga irriteren... en dat wil ik niet... niet daar...

Laatst bijgewerkt door LadyMadonna op 06-05-18 18:41, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-05-18 18:32

Re: Wat betekent 4/5 mei voor mij?

Geplaatst: 06-05-18 18:32

Wij waren de enigen in Buchenwald. Theresienstadt was ook rustiger, is ook een mooi bewaard kamp.

Nomineer dit bericht ×